ITPB3/423-194/10/12-S/PS, Zwolnienie zwrotu podatku od towarów i usług na poczet należności publicznoprawnych. - Pismo wydane... - OpenLEX

ITPB3/423-194/10/12-S/PS - Zwolnienie zwrotu podatku od towarów i usług na poczet należności publicznoprawnych.

Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo z dnia 5 października 2012 r. Izba Skarbowa w Bydgoszczy ITPB3/423-194/10/12-S/PS Zwolnienie zwrotu podatku od towarów i usług na poczet należności publicznoprawnych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów - uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 188/12 - stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dania 19 kwietnia 2010 r. (data wpływu 23 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad zaliczania zwrotu podatku od towarów i usług na poczet należności publicznoprawnych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zasad zaliczania zwrotu podatku od towarów i usług na poczet należności publicznoprawnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka składa co miesiąc deklaracje VAT-7, w których wykazuje regularnie nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy. Spółka zamierza wraz z powyższymi deklaracjami składać wnioski o zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet różnych zobowiązań podatkowych/należności publicznoprawnych. Wnioski takie byłyby składane do właściwego dla Spółki naczelnika urzędu skarbowego wraz z deklaracjami VAT-7. We wniosku Spółka wskazywałaby zobowiązanie, na poczet którego zwrot podatku od towarów i usług miałby zostać zaliczony. W przypadku zobowiązań podatkowych, dla których właściwym organem nie jest naczelnik urzędu skarbowego, Spółka szczegółowo przedstawiałaby dane dotyczące rodzaju i wysokości podatku oraz dane właściwego organu podatkowego (w tym numer rachunku bankowego).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.

Czy w przypadku, gdy Spółka nie posiada zaległości podatkowych, możliwe jest zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług lub jej części na poczet zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości oraz opłat za korzystanie ze środowiska.

2.

W którym momencie następuje zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet powyższych zobowiązań.

3.

Czy zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet innych zobowiązań skutkuje wygaśnięciem tych zobowiązań w momencie zaliczenia.

W opinii Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym Spółka będzie uprawniona do dokonania zaliczenia kwoty zwrotu podatku od towarów i usług lub jej części na poczet zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości oraz opłaty za korzystanie ze środowiska. Zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet innych zobowiązań następuje w momencie złożenia deklaracji VAT-7, w której wykazana zostanie kwota zwrotu podatku od towarów i usług wraz z wnioskiem o jego zaliczenie na poczet innych zobowiązań (w którym wskazane zostaną zobowiązania, na poczet których ma zostać dokonane zaliczenie). Zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet innych zobowiązań spowoduje wygaśnięcie tych zobowiązań w momencie dokonania zaliczenia.

Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z art. 59 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub części wskutek zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku.

Stosowanie do art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu m.in. na poczet zaległości podatkowych (wraz z odsetkami za zwłokę) oraz bieżących zobowiązań podatkowych; a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Przepis ten, na podstawie art. 76b Ordynacji podatkowej, stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Przez zwrot podatku Ordynacja podatkowa rozumie między innymi zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług (art. 3 pkt 7). Przepisy Ordynacji podatkowej dają zatem podatnikowi prawo do zaliczenia kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet innych zobowiązań podatkowych.

Zgodnie z przepisem art. 5 Ordynacji podatkowej zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Zobowiązaniem podatkowym jest więc zobowiązanie Spółki do zapłacenia podatku.

Podatkiem jest zaś publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej (art. 6 Ordynacji podatkowej). Ponadto Ordynacja podatkowa wskazuje wyraźnie, że przez podatki należy rozumieć również zaliczki na podatki (art. 3 pkt 3 lit. a), jak również opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe (art. 3 pkt 3 lit. c). Niepodatkowe należności budżetowe zostały zdefiniowane jako niebędące podatkami i opłatami należności stanowiące dochód budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, wynikające ze stosunków publicznoprawnych (art. 3 pkt 8 Ordynacji podatkowej).

Zdaniem Spółki, może ona wystąpić do właściwego dla niej naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań podatkowych, z tytułu podatku od nieruchomości. Definicja podatków przedstawiona w Ordynacji podatkowej obejmuje bowiem nie tylko świadczenie na rzecz budżetu państwa, ale również świadczenie na rzecz województwa, powiatu i gminy. Ordynacja podatkowa nie wprowadza zatem - zdaniem Strony - ograniczeń co do tego, aby mogła ona wystąpić do naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o zaliczenie zwrotu podatku od towarów i usług na poczet podatku od nieruchomości.

Jak argumentuje Zainteresowany, powyższe wywnioskować można w szczególności z treści przepisów art. 76 w zw. z 76b Ordynacji podatkowej, które umożliwiają zaliczenie zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań podatkowych, dla których właściwy jest inny organ podatkowy niż organ dokonujący zwrotu podatku od towarów i usług. Równocześnie, Strona zdaje sobie sprawę z tego, że naczelnik urzędu skarbowego nie posiada informacji dotyczących jej zobowiązań podatkowych, które leżą w kompetencji innych organów. Mając to na uwadze Spółka zamierza we wniosku składanym wraz z deklaracją VAT-7 szczegółowo przedstawiać dane dotyczące rodzaju i wysokości takiego zobowiązania, jak również dokładne dane właściwego w tym zakresie organu podatkowego (nazwa, numer rachunku bankowego).

Stanowisko powyższe - jak podnosi Jednostka - znajduje potwierdzenie w interpretacjach prawa podatkowego, np. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie: z dnia 20 kwietnia 2009 r. nr IPPP3/443-103/09-2/SM oraz z dnia 4 lipca 2008 r. nr IPPP2/443-647/08/AZ.

Zdaniem Wnioskodawcy, może on również wystąpić do właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska. Jak bowiem wspomniano powyżej, Ordynacja podatkowa przez podatki rozumie także opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe.

Spółki uważa, że opłata za korzystanie ze środowiska, którą ponosi na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) odpowiada wymaganiom definicji opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych. Obowiązek uiszczenia opłaty za korzystanie ze środowiska niewątpliwie wynika ze stosunku publicznoprawnego i zasila budżet jednostki samorządu terytorialnego. W myśl bowiem przepisu art. 277 ust. 4 Prawa ochrony środowiska, wpływy z tytułu opłat i kar uregulowanych tą ustawą stanowią przychody Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz dochody budżetów powiatów i budżetów gmin. Ponadto Strona zwraca uwagę, że na podstawie art. 281 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (czyli przepisy art. 21-119 dotyczące zobowiązań podatkowych, w tym przepisy art. 76 § 1 i art. 76b), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa albo wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.

Opłatę za korzystanie ze środowiska - zdaniem Spółki - należy więc zaliczyć do kategorii opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, o których mowa w Ordynacji podatkowej. W konsekwencji, takie opłaty stanowią zobowiązanie podatkowe. W opinii Wnioskodawcy, oznacza to, że skuteczne będzie wystąpienie do naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług również na poczet opłat za korzystanie ze środowiska (pod warunkiem, że we wniosku tym zostaną szczegółowo określone dane dotyczące tego zobowiązania podatkowego, jak również dane właściwego organu w tym zakresie).

Spółka stoi na stanowisku, że zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań podatkowych wymienionych we wniosku następuje w momencie złożenia we właściwym dla niej urzędzie skarbowym deklaracji VAT-7 (wykazującej kwotę podatku do zwrotu) wraz ze stosownym wnioskiem o zaliczenie zwrotu na poczet innych zobowiązań podatkowych. Stanowisko to wynika bezpośrednio z brzmienia art. 76b Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zaliczenie zwrotu podatku od towarów i usług następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. W praktyce, za dzień złożenia deklaracji uznaje się dzień, w którym taka deklaracja fizycznie wpłynęła do urzędu skarbowego.

W opinii Wnioskodawcy, zobowiązania podatkowe, na poczet których zaliczony zostanie zwrot podatku od towarów i usług zostaną uregulowane (wygasną) już w momencie zaliczenia, tj. w dniu wpływu do urzędu skarbowego deklaracji wykazującej zwrot podatku od towarów i usług wraz z wnioskiem o jego zaliczenie na poczet innych zobowiązań (w którym wskazane zostaną zobowiązania, na poczet których ma zostać dokonane zaliczenie). Zgodnie bowiem z art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub części wskutek zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku.

A zatem, nawet w przypadku, gdy kwota zobowiązania powinna być wpłacona na rachunek bankowy organu innego niż naczelnik właściwego dla Spółki urzędu skarbowego (do którego składana jest deklaracja VAT), dokonanie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług w terminie przewidzianym na zapłatę tego zobowiązania spowoduje - jej zdaniem - uregulowanie (wygaśnięcie) tego zobowiązania.

W dniu 29 czerwca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną znak ITPB3/423-194/10/PS uznając stanowisko podatnika przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2010 r. za nieprawidłowe.

Nie zgadzając się z treścią wydanego rozstrzygnięcia, pismem z dnia 12 lipca 2010 r. Spółka wezwała tutejszy organ do usunięcia naruszenia prawa, na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Odpowiedź na to wezwanie została udzielona pismem z dnia 1 września 2010 r. znak ITPB3/423W-64/10/PS - stwierdzono w niej brak podstaw do zmiany ww. interpretacji przepisów prawa podatkowego. W związku z powyższym, Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na ww. interpretację indywidualną, żądając jej uchylenia.

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 951/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Strony. Uwzględniając skargę kasacyjną Spółki wyrokiem z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 577/11, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 188/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oraz zwrócone akta sprawy wpłynęły do tutejszego organu w dniu 27 sierpnia 2012 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego - uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 188/12 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Spółka składająca co miesiąc deklaracje VAT-7, w których wykazywany jest zwrot podatku od towarów i usług zamierza wraz z powyższymi deklaracjami składać wnioski do właściwego dla niej naczelnika urzędu skarbowego (Naczelnika Urzędu Skarbowego...) o zaliczenie tych zwrotów podatku na poczet różnych zobowiązań publicznoprawnych (podatku od nieruchomości, opłat za korzystanie ze środowiska). W treści wniosków, Spółka wskazywałaby zobowiązanie na poczet którego naczelnik urzędu skarbowego miałby zaliczyć zwrot podatku od towarów i usług oraz przedstawiałaby dane dotyczące rodzaju tego zobowiązania, jego wysokości oraz właściwego organu (w tym numer rachunku bankowego). Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości dokonania przez organ ww. zaliczenia i doprowadzenia w ten sposób do wygaśnięcia przedmiotowych zobowiązań.

Należy zatem wyjaśnić, że zgodnie z art. 5 ustawy - Ordynacja podatkowa zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Stosownie natomiast do art. 6 powołanej ustawy, podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Podatkami w rozumieniu Ordynacji podatkowej są również: zaliczki na podatki, raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach, opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe (art. 3 pkt 3 tej ustawy).

Katalog czynności i zdarzeń skutkujących wygaśnięciem w całości lub w części zobowiązania podatkowego został zawarty w art. 59 ww. ustawy. Należy do nich m.in. zaliczenie nadpłaty lub zaliczenie zwrotu podatku (art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej).

Pojęcie nadpłaty zostało wyjaśnione w art. 72 § 1 ww. ustawy. Zwrot podatku zdefiniowano natomiast w jej art. 3 pkt 7 jako zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Na mocy art. 76 § 1 omawianej ustawy, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2 (tekst jedn.: z zastrzeżeniem nadpłat, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym).

W sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio (art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej). Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:

1.

powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2;

2.

złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty (art. 76a § 2).

Zgodnie z art. 76b Ordynacji podatkowej, przepisy art. 76, art. 76a, art. 77b i art. 80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1, następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku.

Jak wynika z powołanych przepisów, w przypadku powstania prawa do zwrotu podatku, którego wysokość przekracza wysokość kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, organ podatkowy jest obowiązany dokonać następujących czynności:

* zaliczyć zwrot podatku z urzędu na zaległe zobowiązania podatkowe, odsetki za zwłokę, odsetki za zwłokę określone w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżące zobowiązania podatkowe,

* w braku zobowiązań, na które można by zaliczyć z urzędu zwrot podatku - dokonać z urzędu zwrotu podatku albo na wniosek podatnika zaliczyć kwotę zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

W świetle przepisów Ordynacji podatkowej istnieje zatem możliwość zaliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na poczet zobowiązań podatkowych, dla których właściwy jest inny organ podatkowy, aniżeli organ właściwy dla rozliczeń podatku od towarów i usług. W takim przypadku Spółka winna złożyć wraz z deklaracją VAT-7 wykazującą podatek VAT do zwrotu, stosowny wniosek, opisujący charakter zobowiązania podatkowego oraz organ podatkowy właściwy dla tego zobowiązania. Organ podatkowy z urzędu bada tylko stan zobowiązań podatnika tylko w tym urzędzie w którym nadpłata lub zwrot powstał.

Dyspozycja art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej dotyczy ogólnie zaległości podatkowych i bieżących zobowiązań. Żaden przepis prawa nie ogranicza możliwości dokonania zaliczenia w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 76 Ordynacji podatkowej. Przepis ten nakłada na organy obowiązek zaliczenia znanej mu nadpłaty na znaną mu zaległość, nie nakłada natomiast obowiązku poszukiwania innych istniejących zaległości. Z art. 76b Ordynacji podatkowej nie wynika, że do zaliczenia nadpłaty w podatku VAT, jest inny niż właściwy dla podatnika, organ podatkowy. W przypadku zatem, gdy z prośbą o zaliczenie zwraca się podatnik i przedstawia dane dotyczące wysokości zobowiązania i dane organu podatkowego, w którym ono widnieje występują przesłanki do zaliczenia tej nadpłaty (zwrotu podatku) na poczet przedmiotowych zobowiązań. Jeżeli fakt istnienia zaległości zostanie potwierdzony, to należy uznać, że brak jest przeszkód prawnych do zaliczenia zwrotu VAT na poczet wskazanych zaległości.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, w świetle którego Spółka:

* będzie uprawniona do dokonania zaliczenia kwoty zwrotu podatku od towarów i usług lub jej części na poczet zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości oraz opłaty za korzystanie ze środowiska;

* zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet innych zobowiązań następuje w momencie złożenia deklaracji VAT-7, w której wykazana zostanie kwota zwrotu podatku od towarów i usług wraz z wnioskiem o jego zaliczenie na poczet innych zobowiązań (w którym wskazane zostaną zobowiązania, na poczet których ma zostać dokonane zaliczenie);

* zaliczenie kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet innych zobowiązań spowoduje wygaśnięcie tych zobowiązań w momencie dokonania zaliczenia.

- uznać należy za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl