ITPB2/415-152/14/MN, Możliwość zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ryczałtu pieniężnego... - OpenLEX

ITPB2/415-152/14/MN - Możliwość zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ryczałtu pieniężnego otrzymywanego przez pracowników od nadleśnictwa z tytułu wykorzystywania własnych samochodów ciężarowych do celów służbowych.

Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo z dnia 13 maja 2014 r. Izba Skarbowa w Bydgoszczy ITPB2/415-152/14/MN Możliwość zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ryczałtu pieniężnego otrzymywanego przez pracowników od nadleśnictwa z tytułu wykorzystywania własnych samochodów ciężarowych do celów służbowych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 13 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Pracownicy Służby Leśnej Nadleśnictwa.... świadczą pracę na obszarze należącym terytorialnie do Nadleśnictwa. Pracodawca nie zapewnia służbowych środków lokomocji, dlatego pracownicy używają do celów służbowych samochodów prywatnych zarejestrowanych zgodnie z dowodem rejestracyjnym pojazdu jako osobowe. Nadleśniczy z każdym pracownikiem Służby Leśnej podpisuje umowę cywilnoprawną, w której określa miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne oraz nakłada obowiązek składania stosownego oświadczenia dla potrzeb rozliczenia jazd lokalnych. Przyznany przez nadleśniczego poszczególnym pracownikom ryczałt ustalany i wypłacany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27, poz. 271 z późn. zm.) w związku z art. 46a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 z późn. zm.) jest w całości objęty zwolnieniem na podstawie art. 21 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Nadleśnictwo wypłaca pracownikom Służby Leśnej ryczałt pieniężny za używanie własnych samochodów osobowych do celów służbowych i nie ujmuje tej kwoty w podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Część pracowników Służby Leśnej z przyczyn techniczno-użytkowych oraz dla poprawienia bezpieczeństwa i komfortu jazdy w lesie, wnioskuje o umożliwienie im używania do celów służbowych prywatnych samochodów terenowych, zarejestrowanych jako ciężarowe, przy czym ich funkcja byłaby taka sama, jak samochodu osobowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy, jeżeli Nadleśniczy zawrze z pracownikami Służby Leśnej umowy na używanie samochodów zakwalifikowanych według dowodu rejestracyjnego jako ciężarowe i określi w tych umowach przyznanie limitu nie wyższego niż 1.500 km oraz stawki za 1 km przebiegu nie wyższej niż 0,8358 zł, czyli w kwocie nie wyższej niż kwota maksymalna przewidziana w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, wypłacony ryczałt będzie wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 46a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.

Zdaniem Wnioskodawcy pracownicy Służby Leśnej świadczą pracę na obszarze należącym terytorialnie do Nadleśnictwa.... Pracodawca nie zapewnia służbowych środków lokomocji, dlatego pracownicy używają do celów służbowych samochodów prywatnych, a na podstawie art. 46a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach mogą mieć przyznane prawo do zwrotu kosztów związanych z używaniem tych pojazdów do wysokości określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. Wypłacany miesięczny ryczałt, stanowiący zwrot poniesionych kosztów za używanie tych pojazdów jest wolny od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 46a ustawy o lasach. Artykuł ten nie ogranicza stosowania zwolnienia jedynie w zakresie używania samochodów osobowych.

W związku z powyższym według Wnioskodawcy również przy używaniu samochodów zakwalifikowanych w dowodzie rejestracyjnym pojazdu jako samochody ciężarowe przysługuje zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli zawarta pomiędzy pracownikiem a Nadleśniczym umowa cywilnoprawna na używanie takiego samochodu do celów służbowych będzie spełniać wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury w zakresie wysokości: przyznanego limitu - tj. nie więcej niż 1500 km miesięcznie w zakresie ryczałtu oraz stawki za 1 km przebiegu - nie więcej niż 0,8358 zł oraz zasady zwrotu kosztów używania takiego pojazdu tj. konieczność złożenia oświadczenia o używaniu przez pracownika pojazdu do celów służbowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw - do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika; przepis art. 23 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Z powyższego przepisu wynika, że zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy jest wolny od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

* pojazd jest wykorzystywany w jazdach lokalnych,

* obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów odrębnych ustaw,

* jego wysokość nie przekracza miesięcznego ryczałtu albo kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Powyższe zwolnienie dotyczy m.in. listonoszy, pracowników służby leśnej oraz pracowników socjalnych, gdyż uprawnienia w tym zakresie przyznają im przepisy wspomnianych powyżej odrębnych ustaw, tj.:

* ustawy z dnia 5 września 2008 r. o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska" (Dz. U. z 2008 r. Nr 180, poz. 1109 z późn. zm.)

* ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 z późn. zm.),

* ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. 2013.182 z późn. zm.)

Jak stanowi art. 46a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach pracownikom Służby Leśnej, w tym również strażnikom leśnym, używającym własnych pojazdów, do celów służbowych, w jazdach lokalnych, może być przyznane prawo do zwrotu kosztów związanych z używaniem tych pojazdów - do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego lub do wysokości nieprzekraczającej stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika.

Stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 z późn. zm.) zwrot kosztów używania przez pracownika w celach służbowych do jazd lokalnych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, zwanych dalej "pojazdami do celów służbowych", następuje na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej między pracodawcą a pracownikiem, o używanie pojazdu do celów służbowych, na warunkach określonych w rozporządzeniu.

W myśl § 2 ww. rozporządzenia koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż:

1.

dla samochodu osobowego:

a.

o pojemności skokowej silnika do 900 cm3 - 0,5214 zł,

b.

o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 - 0,8358 zł,

2.

dla motocykla - 0,2302 zł,

3.

dla motoroweru - 0,1382 zł.

Miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne, z uwzględnieniem ust. 2-4, ustala pracodawca (§ 3 ust. 1 cytowanego rozporządzenia). Ustęp 2 tego paragrafu stanowi, że limit, o którym mowa w ust. 1, ustalony w zależności od liczby mieszkańców w danej gminie lub mieście, w których pracownik jest zatrudniony, nie może przekroczyć, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4:

1.

300 km - do 100 tys. mieszkańców,

2.

500 km - ponad 100 tys. do 500 tys. mieszkańców,

3.

700 km - ponad 500 tys. mieszkańców.

Limit, o którym mowa w ust. 1, dla pojazdów do celów służbowych w służbie leśnej oraz w służbie parków narodowych może zostać podwyższony, przy czym nie może on przekroczyć 1500 km (§ 3 ust. 3 analizowanego rozporządzenia).

Zwrot kosztów używania pojazdów do celów służbowych następuje w formie miesięcznego ryczałtu obliczonego jako iloczyn stawki za 1 kilometr przebiegu, o której mowa w § 2, i miesięcznego limitu przebiegu kilometrów na jazdy lokalne, o którym mowa w § 3, po złożeniu przez pracownika pisemnego oświadczenia o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu. Oświadczenie to powinno zawierać dane dotyczące pojazdu (pojemność silnika, marka, numer rejestracyjny) oraz określać ilość dni nieobecności pracownika w miejscu pracy w danym miesiącu z powodu choroby, urlopu, podróży służbowej lub innej nieobecności, a także ilość dni, w których pracownik nie dysponował pojazdem do celów służbowych (§ 4 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że część pracowników Służby Leśnej z przyczyn techniczno-użytkowych oraz dla poprawienia bezpieczeństwa i komfortu jazdy w lesie, wnioskuje o umożliwienie im używania do celów służbowych prywatnych samochodów terenowych, zarejestrowanych jako ciężarowe, przy czym ich funkcja byłaby taka sama, jak samochodu osobowego.

Mając na uwadze przedstawione uregulowania prawne stwierdzić należy, że ustawodawca zwalnia od podatku dochodowego od osób fizycznych zwrot kosztów poniesionych przez pracowników z tytułu używania pojazdów stanowiących ich własność dla potrzeb zakładu pracy w jazdach lokalnych w sytuacji, gdy obowiązek ponoszenia tych kosztów lub możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw. Jednakże powołany art. 21 ust. 1 pkt 23b stanowiący podstawę zwolnienia otrzymanego zwrotu jak i art. 46a ustawy o lasach przyznający prawo do zwrotu nie wskazują wprost używanie jakiego rodzaju pojazdów mieści się w dyspozycji wskazanych przepisów. Biorąc jednak pod uwagę zawarte w nich odwołanie do przepisów wydanych przez właściwego ministra uznać należy, że pod pojęciem pojazdów zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy ustawodawca rozumie samochody osobowe, motocykle lub motorowery zwłaszcza, że dla tego rodzaju pojazdów określone zostały zasady zwrotu kosztów związanych z ich używaniem.

W konsekwencji uznać należy, że zwrot kosztów z tytułu używania przez pracowników dla potrzeb zakładu pracy samochodów ciężarowych nie mieści się w zakresie zwolnienia uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl