Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 16 stycznia 2008 r.
Izba Skarbowa w Bydgoszczy
ITPB1/415-490/07/MR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2007 r. (data wpływu 5 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu spółki jawnej kar umownych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu spółki jawnej kar umownych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki jawnej. Przedmiotem działalności spółki jawnej jest wynajem lokali oraz przygotowywanie terenu pod budowę oraz obrót nieruchomościami. Spółka zawiera często przedwstępne warunkowe umowy sprzedaży określonych nieruchomości. Umowy te przewidują m.in. zawarcie przyrzeczonych umów sprzedaży za jakiś czas, po spełnieniu określonych warunków w szczególności uzyskania określonych decyzji administracyjnych. W okresie od dnia podpisania przedwstępnych warunkowych umów sprzedaży do dnia ich całkowitej realizacji tj. podpisania umów przyrzeczonych zdarza się, że Spółka ma możliwość sprzedaży tych samych nieruchomości na lepszych warunkach tzn. za wyższą cenę. Odstępując od zawarcia umowy sprzedaży Spółka zobowiązana jest do zapłaty kar umownych w określonych w umowach kwotach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zapłacone przez Spółkę kary umowne w przypadku odstąpienia od podpisanych przedwstępnych warunkowych umów sprzedaży nieruchomości z powodu sprzedaży tych samych nieruchomości za wyższą cenę, osiągając tym samym wyższe przychody podlegające opodatkowaniu, stanowią koszty uzyskania przychodów w świetle art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy zapłata przez Spółkę kar umownych z tytułu odstąpienia od przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży celem zawarcia innej umowy sprzedaży zwiększającej w efekcie przychody podlegające opodatkowaniu nie mieści się w ramach przepisu art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stanowi koszt uzyskania przychodu. Poniesiony wydatek w postaci zapłaconej kary umownej ma bezsporny związek przyczynowo-skutkowy powodujący wygenerowanie wyższych przychodów podlegających opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23. O zakwalifikowaniu wydatku do kosztów uzyskania przychodów decyduje zatem z jednej strony istnienie związku przyczynowego między przychodem (chociażby potencjalnym) a tymi kosztami oraz z drugiej strony, brak wyraźnego wyłączenia (w art. 23) z kosztów uzyskania przychodów (nieuznania za koszt) dla celów podatkowych. Analizując powołane wyżej uregulowania należy wywieść, że definicja kosztów uzyskania przychodu opiera się na dwóch zasadniczych przesłankach - pozytywnej i negatywnej. Pierwsza zakłada konieczność poniesienia wydatków w celu osiągnięcia przychodu (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów). Druga przejawia się normatywnym wykazem wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodu.

Stosownie zaś do art. 23 ust. 1 pkt 19 wymienionej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Z brzmienia tego przepisu wynika, iż dotyczy on jedynie zdarzeń spowodowanych wadliwością towarów lub robót i usług będących przedmiotem działalności gospodarczej. Wada jest bowiem w tym przypadku podstawową przyczyną eliminacji poniesionych wydatków z kosztów podatkowych. Przepis ten nie obejmuje przypadków niewykonania umów. Jeżeli umowy w ogóle nie wykonano, to nie może być mowy o wadach towarów, robót czy usług.

W związku z tym, możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kar umownych z tytułu odstąpienia od umowy sprzedaży nieruchomości należy rozpatrywać biorąc pod uwagę ogólne kryterium celowości, wynikające z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, w odniesieniu do zaprezentowanego zdarzenia przyszłego, iż wydatek w postaci zapłaconych przez Spółkę kar umownych winien przynieść oczekiwane następstwo - przychód (jego zwiększenie).

Biorąc zatem pod uwagę racjonalność działania Spółki wyrażającą się dążeniem do wygenerowania wyższego przychodu, należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 - 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl