Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 26 listopada 2009 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPP1-443-885/09-4/JL

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2009 r. (data wpływu 14 września 2009 r.) - uzupełnionym w dniu 13 listopada 2009 r. na wezwanie wysłane w dniu 29 października 2009 r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w działce gruntu - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w działce gruntu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka w ramach działalności gospodarczej, w lutym 2008 r. nabyła jako towar handlowy, nieruchomości składające się z działek łąki, gruntu ornego, rowu, nieużytków, lasu i gruntów leśnych, oznaczonych na planach zgodnie z wypisem z Rejestru Gruntów Starosty numerami 279/1, 282, 283/1 o łącznej pow. 2,35 ha położonych we wsi O gm. W. Przy zakupie tych działek notariuszowi przedłożone zostało zaświadczenie Wójta Gminy Włodawa z dn. 25 stycznia 2008 r. stwierdzające, że zgodnie z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego rejonu rekreacyjnego Jezior, który utracił moc z dniem 31 grudnia 2002 r. oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy - działki te znajdowały się na terenach łąk i łęgów. Ponadto sprzedający w akcie notarialnym oświadczyli, że powyższe nieruchomości stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Spółka nie dokonywała zmian w przeznaczeniu gruntów.

W sierpniu 2009 r. Spółka sprzedała osobie fizycznej udział stanowiący 1400/5600 części działki nr 279/1 obszaru 0.56 ha.

Przy akcie notarialnym przedłożono mapę nieformalnego podziału działki 279/1 i 279/2, który dokonany został na życzenie kupujących, a także zaświadczenie Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego z dn. 21 lutego 2008 r. informujące, że Agencja nie skorzysta z przysługującego jej prawa pierwokupu nieruchomości rolnej określonej w akcie notarialnym oraz zaświadczenie Wójta Gminy z dn. 12 sierpnia 2009 r., że działka o nr 279/1 położona w miejscowości Okuninka znajduje się na obszarze, dla którego nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który stracił moc z dniem 31 grudnia 2002 r.

Wypis z Rejestru Gruntów Starostwa Powiatowego z dn. 12 sierpnia 2009 r. wskazuje, że działka o nr 279/1 znajduje się w obszarze łąk i rowów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż udziału w działce 279/1 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem wnioskodawcy nabyte zostały przez Spółkę działki rolne, o czym świadczą przytoczone opisy treści aktu notarialnego. Ponieważ od dnia nabycia przedmiotowej działki, do dnia sprzedaży udziału w tej działce, nie nastąpiła żadna zmiana przeznaczenia gruntów, tym samym sprzedany został udział w działce rolnej, co na podstawie 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolnione z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6).

Co do zasady stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 cytowanej ustawy - wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

I tak, stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Z powyższych przepisów wynika, że dostawa gruntów co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednak nie w każdym przypadku pojawi się faktyczne obciążenie podatkiem od towarów i usług. Aby odpłatna dostawa gruntów podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi być realizowana przez podatnika podatku od towarów i usług, a jej przedmiotem musi być nieruchomość gruntowa zabudowana lub niezabudowana stanowiąca teren budowlany lub przeznaczony pod zabudowę.

Ustawodawca nie sprecyzował, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przedmiotowy rodzaj gruntu. Zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę. W przypadku jego braku zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zgodnie natomiast z art. 9 ust. 1 ww. ustawy w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej "studium". Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych (art. 9 ust. 4).

Wnioskodawca w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym dokonał sprzedaży udziału w gruncie osobie fizycznej. Spółka w ramach działalności gospodarczej, w lutym 2008 r. nabyła ten grunt jako towar handlowy. Zakupione nieruchomości składają się z działek łąki, gruntu ornego, rowu, nieużytków, lasu i gruntów leśnych. Zgodnie z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc z dniem 31 grudnia 2002 r. oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego działki te znajdowały się na terenach łąk i łęgów. Ponadto sprzedający w akcie notarialnym oświadczyli, że powyższe nieruchomości stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym. Spółka nie dokonywała zmian w przeznaczeniu gruntów. Spółka sprzedała osobie fizycznej udział stanowiący 1400/5600 części działki nr 279/1 obszaru 0.56 ha. w sierpniu 2009 r. Przy akcie notarialnym przedłożono m.in. zaświadczenie Wójta z dn. 12 sierpnia 2009 r., że działka o nr 279/1 znajduje się na obszarze, dla którego nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który stracił moc z dniem 31 grudnia 2002 r. Wypis z Rejestru Gruntów z dn. 12 sierpnia 2009 r. wskazuje, że działka o nr 279/1 znajduje się w obszarze łąk i rowów.

Podsumowując, w oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że czynność zbycia udziału w nieruchomości rolnej przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą i będący podatnikiem podatku VAT co do zasady podlega opodatkowaniu tym podatkiem. W przedmiotowej sprawie korzystać jednak będzie ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten zwalnia z podatku VAT dostawę terenów niezabudowanych i nieprzeznaczonych pod zabudowę. Ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ponieważ dla przedmiotowej działki miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc - w celu jej kwalifikacji należy posłużyć się danymi z rejestru gruntów, które wskazują, że przedmiotowa działka o nr 279/1 znajduje się w obszarze łąk i rowów. Ponadto ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego wynika, że działka znajdowała się na terenach łąk i łęgów. W chwili zakupu działki przez Spółkę, w akcie notarialnym, sprzedający oświadczyli, że powyższe nieruchomości stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, a Spółka nie dokonywała późniejszych zmian w przeznaczeniu gruntów.

Na podstawie powyższych informacji należy zatem stwierdzić, iż Spółka dokonała sprzedaży udziału w działce rolnej zatem transakcja ta korzysta ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl