Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 31 października 2007 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPP1/443-176/07-2/GD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko D sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2007 r. (data wpływu 11 września 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych uzyskanych za osiągnięcie określonego poziomu zakupów - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych wypłacanych za osiągnięcie określonego poziomu zakupów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

D Sp. z o.o. (dalej: "D") jest generalnym dostawcą samochodów marki M do dealerów tych samochodów prowadzących działalność na terenie całego kraju. Dealer, na podstawie umowy zawartej z D, uzyskuje uprawnienie do otrzymywania premii pieniężnej pod warunkiem, że w określonym czasie zakupi od D oznaczoną ilość towarów (pojazdów). Premii pieniężnej nie można powiązać z żadną konkretną dostawą. Dotychczas dealer, który nabywał prawo do premii pieniężnej, wystawiał fakturę VAT, przyjmując za podstawę opodatkowania wartość wyliczonej premii pieniężnej (bez należnego podatku VAT) i naliczając 22% VAT. W dniu 6 lutego 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok (syg. akt I FSK 94/06), w którym stwierdził, że w przypadku premii pieniężnych za osiągnięcie określonego poziomu obrotu jedynymi świadczeniami, które mogą stanowić przedmiot opodatkowania, są dostawy towarów, od których ilości zależy bonus. Zatem, choć świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT ma bardzo szeroki zakres, to jednak obejmuje wyłącznie świadczenia, które nie stanowią dostawy towarów. Nie może więc wystąpić taka sytuacja, która byłaby równocześnie dostawą towarów i świadczeniem usług. Także Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku wydanym w sprawie Mirror Group plc (C-409/98) podkreślił, że określone świadczenie nie może równocześnie stanowić opodatkowanej dostawy towarów i świadczenia usług, a sam fakt przyznania dodatkowego wynagrodzenia w związku z dostawami towarów, nie kreuje żadnej usługi objętej podatkiem od wartości dodanej. W związku z wyżej wymienionym wyrokiem NSA, poszczególni dealerzy nabywający samochody od D wystąpili do właściwych dla siebie organów podatkowych z wnioskiem o udzielenie interpretacji prawa podatkowego w zakresie obowiązku opodatkowania uzyskanych od D premii pieniężnych podatkiem od towarów i usług. Z otrzymanych przez dealerów interpretacji podatkowych wynika, że stanowiska organów podatkowych w tej sprawie nie są jednolite. Część dealerów otrzymało interpretację, zgodnie z którą przedmiotowe premie pieniężne podlegają opodatkowaniu VAT jako wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług, co jest zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów reprezentowanym w piśmie z dnia 30 grudnia 2004 r. (nr PP3-812-1222/2004/AP/4026), dotychczas konsekwentnie stosowanym przez organy podatkowe. Z kolei w przypadku innych dealerów organy podatkowe uznały, że otrzymywane przez dealerów od D premie pieniężne nie podlegają opodatkowaniu VAT, a argumentacja wskazana ww. wyroku NSA jest zasadna.

Uwagi na powyższe D będzie otrzymywać faktury zawierające podatek VAT od części dealerów, a inni dealerzy nie będą traktować premii pieniężnych jako podlegających opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.

Czy otrzymywane przez dealerów premie pieniężne stanowią wynagrodzenie za świadczenie przez dealerów usług na rzecz D i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 29004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: "Ustawa o VAT").

2.

Czy w przypadku uznania, iż przedmiotowe premie nie stanowią wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług opodatkowane VAT, a mimo tego niektórzy dealerzy będą je dokumentować fakturami zawierającymi ten podatek, to czy w związku z art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT D ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z takich faktur wystawionych przez dealerów za przyznane im przez D premie pieniężne.

D zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku NSA z dnia 6 lutego 2007 r. (syg. akt I FSK 94/06) i jest zdania, że w przypadku premii pieniężnych przyznanych za osiągnięcie określonego poziomu obrotów jedynymi świadczeniami, które mogą stanowić przedmiot opodatkowania VAT, są dostawy towarów, od których liczby zależy bonus. Nie występuje żadne inne działanie lub zaniechanie ze strony odbiorcy premii, a jedna czynność (zakup samochodów) nie może stanowić jednocześnie dostawy towarów i świadczenia usług, co stoi w sprzeczności z podstawowymi zasadami systemu podatkowego. Zrealizowanie ustalonego poziomu obrotu mieści się w całości w zakresie dostaw towarów. Zatem, w ocenie D, otrzymywane przez dealerów premie pieniężne są neutralne z punktu widzenia podatku od towarów i usług, gdyż nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie przez dealera jakichkolwiek usług na rzecz D. W rezultacie nie powinny być dokumentowane fakturami VAT.

Niezależne od powyższego zdaniem D, w przypadku gdy dealer za otrzymaną premię pieniężną wystawi na rzecz D zawierającą podatek VAT to D zapłaci kwotę brutto wynikającą z przedmiotowej faktury VAT i będzie miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek wynikający z tej faktury. Zgodnie bowiem z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT obowiązującym od 1 czerwca 2005 r., nie stanowią podstawy do odliczenia podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu, a kwota wykazana na fakturze nie została uregulowana. Z przepisu tego a contrario wynika, że jeżeli D zapłaci należność wynikającą z faktury, to - mimo, że zdaniem D - dokumentuje ona czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT, D nie traci prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w przedmiotowej fakturze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, poprzez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy, w tym także;

1.

przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2.

zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3.

świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powyższy przepis definiuje pojęcie usługi, usługą jest świadczenie, które nie jest dostawą towarów. W tak określonym katalogu mieszczą się usługi wymienione w stosownych klasyfikacjach statystycznych ale także cały szereg innych świadczeń, które nie zostały wymienione w tych klasyfikacjach. Świadczenie usług może mieć charakter czynny, ale także świadczeniem usług jest powstrzymanie się od działania.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95, poz. 798 z późn. zm.), zgodnie z którym, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Zatem w przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy.

Z kolei w sytuacji, gdy premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą, należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Z przedstawionego przez D stanu faktycznego wynika, że premia pieniężna jest uzależniona od osiągnięcia pewnego pułapu zakupów dokonanych przez dealerów od D. Premii pieniężnej nie można powiązać z żadną konkretna transakcją. Działania kontrahentów, polegające na realizacji określonego poziomu obrotów, mają bezpośredni wpływ na wysokość otrzymywanej premii. Wypłacona premia pieniężna zależy bowiem od określonego zachowania nabywcy, co powoduje, że pomiędzy stronami istnieje relacja zobowiązaniowa, którą należy traktować jako świadczenie usługi przez stronę otrzymującą taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Takie działanie należy odpowiednio udokumentować, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (...). Sprzedażą, w myśl art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Powołany przez D ww wyrok jest rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl