Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 27 stycznia 2012 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPB5/423-1086/11-2/PS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 2 listopada 2011 r. (data wpływu 4 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania art. 11 ust. 4 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90; dalej umowa polsko - niemiecka) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dnu 4 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania art. 11 ust. 4 umowy polsko - niemieckiej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się sprzedażą leków i suplementów diety produkowanych przez podmioty zagraniczne. Jednym z tych podmiotów jest H. (nazywany dalej "H."), spółka prawa niemieckiego, posiadająca swoją siedzibę na terytorium Niemiec, niemieckiego podatku dochodowego od całości swoich dochodów, co potwierdza posiadany przez H. Polska certyfikat rezydencji wydany dla H.

H. jest 100% udziałowcem Spółki. H. dostarcza produkty lecznicze do H. Polska w oparciu o zawartą umowę dystrybucyjną w której zdefiniowano cenę produktów, przy założonym, standardowym terminie płatności. W związku z przewidywanym spadkiem siły nabywczej pacjentów, zmianami systemu refundacji leków (mogącym powodować większą partycypację pacjentów w kosztach kuracji), spodziewanymi zatorami płatniczymi ze strony hurtowni farmaceutycznych, Spółka obawia się, że nie będzie w stanie w terminie regulować swoich zobowiązań, w szczególności, tych najbardziej istotnych, wynikających z dostaw produktów. Spółka, w której portfolio oferowanych na polskim rynku leków dominują produkty dostarczane przez H. nie może sobie pozwolić na wstrzymanie dostaw przez H., w szczególności wynikających z przekroczenia terminów płatności. Oznaczałoby to bowiem utratę udziału w rynku, lub wręcz zagrożenie dla kontynuacji działalności.

Celem zawartego porozumienia było zabezpieczenie całości dostaw leków do Spółki (by ta mogła oferować pełne portfolio produktów) oraz wydłużenie terminów płatności, bez wstrzymania dostaw na rzecz Spółki. Zawarte porozumienie zezwala na wydłużenie przez Spółkę terminu płatności zobowiązań, w ramach nieprzekraczalnego limitu zadłużenia. Dzięki temu Spółka może regulować swoje zobowiązania wtedy, kiedy otrzyma swoje należności od hurtowni farmaceutycznych.

Z drugiej strony, dostawca Spółki, H., nie ma pewności co do terminu realizacji swoich należności, tym samym, po jego stronie mogą się pojawić zatory płatnicze i w konsekwencji dostawca musi ponosić koszty dodatkowego finansowania zewnętrznego. Tym samym H., może ponosić stratę, z tytułu udzielenia H. Polska korzystnych warunków spłaty. By zminimalizować te straty, H. ma prawo do naliczenia odsetek od swoich należności, które nie są realizowane przez H. Polska w terminie wynikającym z zawartych umów dostawy produktów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki karne wypłacane przez Spółkę, na rzecz swojego niemieckiego udziałowca podlegają opodatkowaniu tzw. podatkiem u źródła w Polsce.

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane przez nią odsetki nie powinny być przedmiotem opodatkowania w Polsce i w konsekwencji nie jest zobowiązana do pobierania tzw. podatku u źródła od dokonywanych wypłat odsetek. Spółka opiera swoje stanowisko na następujących przesłankach:

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, podatek ten pobiera się m.in. z tytułu odsetek uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników nie posiadających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu. Przepis ten, na mocy art. 21 ust. 2 tej ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 Konstytucji RP umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie (a do takiej kategorii należą umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu) ma pierwszeństwo przed ustawą jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. W konsekwencji postanowienia właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania mają pierwszeństwo stosowania przed przepisami prawa krajowego (tutaj Ustawa o CIT).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 i ust. 2 UPO, odsetki, które powstają w Polsce, i są wypłacane spółce mającej siedzibę w Niemczech mogą być opodatkowane w Niemczech. Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w państwie, w którym powstają (w Polsce), i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa (ustawą o CIT), ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma siedzibę w Niemczech, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.

Właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną w drodze wzajemnego porozumienia sposób stosowania tego ograniczenia. Protokół do UPO stanowi, że odsetki mogą być opodatkowane w Polsce, zgodnie z Ustawą o CIT, jeżeli są one osiągane z praw lub wierzytelności uprawniających do udziału w zyskach i pod warunkiem, że podlegają one odliczeniu przy obliczaniu zysków płatnika takiego dochodu.

Artykuł 11 ust. 4 UPO stanowi, że określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi, jak również, że opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za odsetki w rozumieniu niniejszego artykułu.

H. dostarcza swoje produkty do Spółki na podstawie zawartej umowy dystrybucyjnej, w której określono cenę sprzedaży produktów, przy założonym standardowym terminie płatności. Na skutek zawartej umowy, Spółka jest zobowiązana do uiszczenia odsetek za przekroczenie terminu płatności, w przypadku gdy ten termin zostanie przekroczony.

Odsetki płacone przez Spółkę na rzecz H. są odsetkami od nieterminowej spłaty należności, gdyż:

* obowiązek ich uiszczenia powstaje w momencie, w którym H. Polska nie uiścił swoich zobowiązań w stosunku do H. w terminie, wynikającym z zawartej umowy o dostawę towarów; - naliczane (i płacone odsetki) mają charakter wtórny w stosunku do transakcji pierwotnej, którą jest dostawa towarów do H. Polska Sp. z o.o. Wypłacane przez Spółkę odsetki, są bezpośrednim następstwem i bezpośrednią konsekwencją transakcji sprzedaży towarów przez H., która to transakcja stanowi dochód z przedsiębiorstwa opodatkowany w kraju jego siedziby (Niemczech);

* naliczane i wypłacane odsetki mają charakter odsetek karnych, gdyż ich celem jest zmobilizowanie płatnika (H. Polska) do realizowania swoich zobowiązań w terminie (by uniknąć płacenia odsetek karnych), jak również ich celem jest pokrycie strat, ponoszonych przez H. w związku z niezrealizowanymi w terminie przez H. Polska płatnościami;

* Komentarz do modelowej konwencji OECD do art. 11 ust. 3 tej Konwencji (która zawiera identyczne postanowienie, w odniesieniu do odsetek karnych, co UPO), stanowi, że: Opłaty karne, których zapłata wynika z umowy, zwyczaju lub orzeczenia sądowego, polegają na płatnościach obliczonych proporcjonalnie do długości przekroczonego terminu lub w postaci ustalonych kwot, a w niektórych przypadkach mogą one stanowić połączenie obu tych form płatności. Nawet, jeżeli są one (odsetki) obliczone stosownie do długości przekroczonego terminu, stanowią one raczej szczególną formę zadośćuczynienia okazaną wierzycielowi przez dłużnika z powodu opóźnionej zapłaty, niż dochód z kapitału. Zarówno Polska, jak i Niemcy (i ich władze podatkowe), jako członkowie OECD, są zobowiązani do stosowania komentarza do konwencji, na podstawie pkt 3 wstępu do Modelowej Konwencji.

W konsekwencji, ponieważ płacone przez Spółkę odsetki mają charakter odsetek karnych, w oparciu o ostatnie zdanie art. 11 ust. 4 UPO, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Spółka pragnie zaznaczyć, że potwierdzenie słuszności jej argumentacji można znaleźć w wydanych interpretacjach Ministerstwa Finansów, w szczególności o sygnaturze IBPBI/2/423-938/10/BG z 2010.10.11.

Dodatkowo, Spółka pragnie podnieść, że wypłacane przez nią odsetki nie są osiągane przez H. z tytułu "praw lub wierzytelności uprawniających do udziału w zyskach" i tym samym, na mocy protokołu do UPO nie powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl