Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo
z dnia 7 marca 2012 r.
Izba Skarbowa w Warszawie
IPPB4/415-943/11-4/JK2
Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej w ujęciu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2011 r. (data wpływu 30 grudnia 2011 r.) oraz w piśmie z dnia 20 lutego 2012 r. (data wpływu 21 lutego 2012 r., data nadania 20 lutego 2012 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 10 lutego 2012 r. Nr IPPB4/415-943/11-2/JK2 (data nadania 13 lutego 2012 r., data doręczenia 16 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej.

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr IPPB4/415-943/11-2/JK2 z dnia 10 lutego 2012 r. (data nadania 13 lutego 2012 r., data doręczenia 16 lutego 2012 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 20 lutego 2012 r. (data nadania 20 lutego 2012 r., data wpływu 21 lutego 2012 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni składając zeznanie podatkowe PIT-37 o wysokości osiągniętego dochodu za 2009 rok wypełniła załącznik PIT/O dokonując odliczenia od podatku z tytułu wychowania pełnoletniego niepełnosprawnego dziecka w kwocie 1.112,04 zł. Dzieckiem Wnioskodawczyni jest P.D., urodzony w dniu 17 września 1974 r., zamieszkały na stałe wraz z Wnioskodawczynią. Na podstawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności, syn Wnioskodawczyni zaliczony jest do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Na podstawie ww. orzeczenia oraz decyzji Prezydenta Miasta otrzymuje on zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153,00 zł miesięcznie. Zgodnie z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS, syn Wnioskodawczyni jest (od urodzenia) trwale i całkowicie niezdolny do pracy. Z uwagi na brak podstawy wymiaru, renta przysługuje Mu w kwocie najniższej (dochód z renty w 2009 r. 8.023,58 zł). W ramach wielokierunkowej rehabilitacji syna, podejmowanych próbach przystosowania do życia i pracy zarobkowej, przy jednoczesnej pomocy i opiece ze strony Wnioskodawczyni, Jej syn podjął pracę w Spółdzielni Inwalidów w charakterze przedstawiciela handlowego detalicznego. Według informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11) wystawionej przez pracodawcę dochód syna wyniósł: 21.425 zł w roku podatkowym 2009. Natomiast jego łączny dochód w 2009 r. wyniósł: 29.448,58 zł. Wnioskodawczyni wskazała, iż w 2009 r. nie ciążył na Niej obowiązek alimentacyjny wobec syna.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.

Czy Wnioskodawczyni ma prawo do odpisania od podatku ulgi z tytułu wychowania dziecka, jeśli ono otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny, bez względu na wysokość osiągniętego dochodu.

2.

Czy Wnioskodawczyni miała prawo do odpisania od podatku ulgi z tytułu wychowania dziecka w związku z opisanym stanem faktycznym, jeśli ono ma przyznany zasiłek pielęgnacyjny, a w ramach rehabilitacji jest zatrudniony i osiąga dochody.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w rozumieniu art. 27f oraz art. 6 ust. 4 podatku dochodowego od osób fizycznych, oraz fakt, iż Jej syn ma przyznany i otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny, uprawnia Ją do odliczenia od podatku ulgi na dziecko bez względu na wysokość osiągniętego przez syna dochodu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na podstawie art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.

wykonywał władzę rodzicielską,

2.

pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,

3.

sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

W myśl art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, za każdy miesiąc kalendarzowy, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1. Odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.

na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,

2.

wstąpiło w związek małżeński.

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3 ustawy).

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. (art. 27f ust. 4 tej ustawy).

Stosownie do art. 27f ust. 6 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Jak wynika z powyższego z ulgi o której mowa powyżej mogą skorzystać podatnicy wychowujący w roku podatkowym dzieci (art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.):

* bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

* do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (w 2009 r. jest to kwota 3.089,00 zł), z wyjątkiem renty rodzinnej.

Podkreślenia wymaga, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż możliwość skorzystania z tzw. ulgi prorodzinnej ma podatnik, który wychowywał w roku podatkowym dzieci, bez względu na wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek pielęgnacyjny, bez znaczenia jest przy tym, czy dzieci te poza zasiłkiem, otrzymują inne dochody i w jakiej wysokości.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż z Wnioskodawczynią na stałe zamieszkuje Jej syn, urodzony w dniu 17 września 1974 r. Na podstawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, syn Wnioskodawczyni zaliczony jest do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Na podstawie ww. orzeczenia oraz decyzji Prezydenta Miasta otrzymuje on zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153,00 zł miesięcznie. Zgodnie z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS, syn Wnioskodawczyni jest (od urodzenia) trwale i całkowicie niezdolny do pracy. Ponadto przysługuje Mu renta w kwocie najniższej. W ramach wielokierunkowej rehabilitacji syna, podejmowanych próbach przystosowania do życia i pracy zarobkowej, przy jednoczesnej pomocy i opiece ze strony Wnioskodawczyni, Jej syn podjął pracę w charakterze przedstawiciela handlowego detalicznego. Według informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11) wystawionej przez pracodawcę, dochód syna w 2009 r. wyniósł: 21.425 zł, natomiast jego łączny dochód wyniósł: 29.448,58 zł. Wnioskodawczyni wskazała, iż w 2009 r. nie ciążył na Niej obowiązek alimentacyjny wobec syna.

Odnosząc się do tak przedstawionego stanu faktycznego wskazać należy, że zgodnie z powołanym art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawo do dokonania odliczenia kwoty wskazanej w ust. 2 tego przepisu, przysługuje m.in. podatnikom utrzymującym pełnoletnie dzieci w związku z wykonywaniem przez nich ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego.

Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z dnia z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.) jako obowiązek dostarczania przez osobę zobowiązaną podmiotowi uprawnionemu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania.

Z art. 133 § 1 ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci precyzuje zaś art. 135 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zależy on od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Oznacza to, że osoby, które zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, obciąża obowiązek alimentacyjny względem dziecka legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji uprawnione są do skorzystania z ulgi z tytułu wychowywania dzieci. Warunkiem jest jednak spełnienie wszystkich przesłanek nakreślonych w zacytowanym art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać przy tym należy, iż oceny istnienia obowiązku alimentacyjnego Wnioskodawczyni wobec Jej syna, musi dokonać sama Wnioskodawczyni. Kwestii tej nie regulują przepisy prawa podatkowego, a tylko te przepisy, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym, mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz stan faktyczny i prawny sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni, nie przysługuje uprawnienie do skorzystania z tzw. ulgi prorodzinnej z uwagi na nie spełnienie przesłanki wymaganej do zastosowania tej ulgi, wskazanej w art. 27f ust. 6 powołanej ustawy, tj. utrzymania syna w związku z wykonywaniem przez Nią obowiązku alimentacyjnego.

Zaakcentować należy, że warunkiem koniecznym do skorzystania z powyższego odliczenia od podatku, jest oprócz pobierania przez syna zasiłku pielęgnacyjnego, utrzymywanie syna w związku z wykonywaniem przez Wnioskodawczynię obowiązku alimentacyjnego określonego w przepisach ustawy - Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy.

Należy jednocześnie podkreślić, iż procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby pełną ocenę spełnienia przez Wnioskodawczynię wszystkich przesłanek uprawniających do skorzystania z odliczeń w ramach przedmiotowej ulgi. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy - Ordynacja podatkowa jest bowiem sam przepis prawa. Wobec tego, wydając przedmiotową interpretację oparto się na przedstawionym przez Wnioskodawczynię stanie faktycznym.

W przypadku, gdy przytoczony we wniosku stan faktyczny różnił się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, to wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawczynię do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl