ILPB3/423-620/09-3/MC - Pismo wydane przez: Izba Skarbowa w Poznaniu - OpenLEX

ILPB3/423-620/09-3/MC

Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo z dnia 3 listopada 2009 r. Izba Skarbowa w Poznaniu ILPB3/423-620/09-3/MC

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z dnia 3 sierpnia 2009 r. (data wpływu 10 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 3 listopada 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia Mieszkaniowa X aktem notarialnym sporządzonym w dniu 5 maja 2008 r. (kserokopia w załączeniu) zawarła ze Spółdzielnią Mieszkaniową Y umowę wykupu udziałów w nieruchomości składającej się z działek w użytkowaniu wieczystym oraz posadowionego na nich budynku handlowo - usługowego z garażami. W par. 4 przedmiotowej umowy strony ustaliły cenę sprzedaży na łączną kwotę 3.416.816,12 zł.

Nadto w tym par. znalazł się następujący zapis: "Strony zgodnie oświadczyły, że powyższa cena sprzedaży obejmuje również wszelkie ich roszczenia z tytułu dotychczasowej współwłasności (w tym kwotę 416.816,12 zł z tytułu pożytków i innych przychodów z rzeczy wspólnej pobieranych przez Spółdzielnię Mieszkaniową X), wobec czego żadna ze stron nie będzie dochodziła od drugiej jakichkolwiek świadczeń".

Wobec powyższego, Spółdzielnia kwotę 3.000.000,00 zł uznała jako wartość udziałów, które podwyższyły (łącznie z dodatkowymi kosztami związanymi z podpisaniem aktu notarialnego) w miesiącu maju 2008 r. wartość środka trwałego, a od miesiąca czerwca 2008 r. dokonuje odpisów amortyzacyjnych.

Natomiast kwotę 416.816,12 zł. Spółdzielnia - kierując się faktycznym przebiegiem zdarzenia gospodarczego - potraktowała jako kwotę końcowego rozliczenia wzajemnych świadczeń satysfakcjonującą obie strony, dokonaną w związku z przedmiotową transakcją i jako taką pierwotnie uznała za koszt uzyskania przychodu, lecz w trakcie badania sprawozdania finansowego za 2008 r. - ze względu na użyte w zapisie par. 4 umowy słowo "pożytków", sugerujące rozliczenie utraconych dochodów za lata ubiegłe, Spółdzielnia kwotę 416.816,12 zł uznała jako koszt nie stanowiący kosztu uzyskania przychodu roku 2008 (dokonano korekty deklaracji za 2008 r.).

Jednak ze względu na niejednoznaczne zapisy w akcie notarialnym, wątpliwości co do prawidłowości rozliczenia podatku za 2008 r. nadal pozostają.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kwota 416.816,12 zł wynikająca z końcowego rozliczenia dokonanego w miesiącu maju 2008 r. winna stanowić koszt uzyskania przychodu w dacie zapłaty.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość nabytych udziałów w nieruchomości, od której należy dokonywać odpisów amortyzacyjnych została ustalona prawidłowo i stanowi kwotę 3.000.000,00 zł wraz z dodatkowymi kosztami związanymi z podpisaniem aktu notarialnego.

Natomiast kwota 416.816,12 zł - pomimo rozliczenia przez Spółdzielnię - jako nie stanowiąca kosztu uzyskania przychodu - winna stanowić, zdaniem Wnioskodawcy, koszt uzyskania przychodu w dacie zapłaty.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Artykuł 15 ust. 4c tej ustawy stanowi, iż koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Akt notarialny został zawarty w dniu 5 maja 2008 r. i zapłata dokonana w dniu 5 maja 2008 r., tak więc przedmiotowy koszt nie mógł być rozliczony w kosztach np. 2007 r. lub lat wcześniejszych i jako taki spełnia warunki do zaliczenia go do roku 2008.

Przedmiotowego kosztu nie można było ująć w kosztach lat wcześniejszych, gdyż Spółdzielnia Y nie ubiegała się o jakiekolwiek rozliczenia, ani też nie było żadnych uregulowań czy uzgodnień, z których wynikał by obowiązek wzajemnych rozliczeń.

Rozliczenia te nastąpiły w momencie wykupu udziałów od Spółdzielni Y, tj. w momencie podpisania aktu notarialnego, a przyjęta kwota stanowiła końcowe rozliczenie wzajemnych świadczeń satysfakcjonujące obie strony.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, Spółdzielnia powinna dokonać rozliczenia zgodnie z faktycznym przebiegiem zdarzenia gospodarczego i potraktować kwotę 416.816,12 zł - zgodnie z zapisem z umowy jako kwotę końcowego rozliczenia wzajemnych świadczeń i uznać za koszt uzyskania przychodu w dacie zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zauważyć także należy, iż sformułowanie "w celu", zawarte we wskazanym przepisie, należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy, w szczególności przychodu, a dążenie podatnika ma przymiot "celowości", jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo - skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo, np. osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Z zastrzeżenia art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że są wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą. Katalog takich wydatków zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepis ten, w pkt 1 stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

a.

nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b.

nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c.

ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia,

Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne służą do osiągania przychodów przez wiele lat, w związku z czym ustawodawca zdecydował, że wydatki z nimi związane powinny być również rozliczane w dłuższym okresie czasu. Dlatego też kosztem uzyskania przychodów jest ich zużycie mierzone amortyzacją, czyli odpisami amortyzacyjnymi, dokonywanymi wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16 m tej ustawy, z uwzględnieniem art. 16 (art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W myśl art. 16a tej ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.

budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2.

maszyny, urządzenia i środki transportu,

3.

inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z kolei, w myśl art. 16c pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Umowa sprzedaży została zdefiniowana w art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93) jako umowa dwustronnie zobowiązująca. Zgodnie z jego treścią, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Zatem przez kwotę należną rozumieć należy cenę podlegającą zapłacie sprzedawcy (zbywcy).

Zgodnie z treścią art. 158 Kodeksu cywilnego, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Stosownie do art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia.

Za cenę nabycia uważa się, zgodnie z art. 16g ust. 3 tej ustawy, kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Wskazać również należy na brzmienie art. 16g ust. 8 ww. ustawy, zgodnie z którym w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku. Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Cenę nabycia środka trwałego, wyznaczającego jego wartość początkową, stanowi zatem kwota należna sprzedającemu z tyt. sprzedaży wynikająca z aktu notarialnego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wykupił od innej Spółdzielni udziały w nieruchomości składającej się z działek w użytkowaniu wieczystym oraz posadowionego na nich budynku handlowo - usługowego z garażami. Strony w akcie notarialnym ustaliły cenę sprzedaży na łączną kwotę 3.416.816,12 zł. Ponadto, w umowie znalazł się zapis, że powyższa cena sprzedaży obejmuje również wszelkie roszczenia Stron z tytułu dotychczasowej współwłasności (w tym kwotę 416.816,12 zł z tytułu pożytków i innych przychodów z rzeczy wspólnej pobieranych przez Spółdzielnię), wobec czego żadna ze stron nie będzie dochodziła od drugiej jakichkolwiek świadczeń.

Odnosząc powyższe unormowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, iż wynikająca z aktu notarialnego cena nabycia wykupionych przez Spółdzielnię udziałów w nieruchomości składającej się z działek w użytkowaniu wieczystym oraz posadowionego na nich budynku handlowo - usługowego z garażami w wysokości 3.416.816,12 zł stanowi ich wartość początkową. Wskazać jednak należy, iż udziały w prawie użytkowania wieczystego działek, jako wartości niematerialnej i prawnej, Spółdzielnia nie może zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów ani go amortyzować. Zgodnie bowiem z treścią powołanego art. 16c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Natomiast udziały w budynku handlowo - usługowym z garażami, podlegają amortyzacji.

Z uwagi na powyższe, w przedmiotowej sprawie nie ma zatem możliwości zaliczenia kwoty 416.816,12 zł wynikającej z końcowego rozliczenia dokonanego w miesiącu maju 2008 r. w dacie zapłaty do kosztów uzyskania przychodów.

Tut. Organ podatkowy informuje, że załączniki dołączone do wniosku, nie były przedmiotem oceny. Dlatego też nie podlegają interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl