Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 19 czerwca 2013 r.
Izba Skarbowa w Katowicach
IBPP1/443-274/13/BM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2013 r. (data wpływu 21 marca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 maja 2013 r. (data wpływu 29 maja 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług od dnia 1 czerwca 2013 r. - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2013 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 27 maja 2013 r. (data wpływu 29 maja 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług od dnia 1 czerwca 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 2002 r. Wnioskodawca prowadzi biuro rachunkowe i posiada świadectwo kwalifikacyjne o nr 30685/02, wydane przez Ministra Finansów RP, uprawniające do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz udzielone pełnomocnictwa od klientów biura, uprawniające do przesyłania deklaracji drogą elektroniczną oraz sporadycznie do reprezentowania podatników w trakcie kontroli przed urzędem skarbowym lub ZUS.

Wnioskodawca nie posiada uprawnień doradcy podatkowego i nie świadczy usług doradcy podatkowego. Od 2006 r. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Od czerwca 2013 r. Wnioskodawca chciałaby skorzystać z prawa do zwolnienia zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, który mówi, że zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł.

W zakres czynności w ww. okresie będzie wchodzić tylko działalność rachunkowo-księgowa świadczona wyłącznie na podstawie umów zawartych z firmami na kompleksową obsługę księgowo-kadrową i polegającą na: prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów, ksiąg rachunkowych, obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorstw i ich pracowników, sporządzanie i dostarczanie do urzędów obowiązkowych informacji/deklaracji podatkowych wymaganych w ciągu roku oraz deklaracji rocznych, sporządzanie ewidencji sprzedaży i zakupu VAT, oraz obowiązkowych deklaracji w zakresie podatku VAT i dostarczanie ich do odpowiednich urzędów; prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia; obliczanie/rozliczanie składek ZUS za pracodawców i pracowników oraz przygotowywanie i wysyłanie stosowych deklaracji/raportów do ZUS; sporządzanie list płac, prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników i prowadzenie akt osobowych pracowników.

Świadczenie ww. usług będzie wykonywane tylko i wyłącznie dla firm na podstawie umów na kompleksową obsługę kadrowo-płacową. Deklaracje będą sporządzane na podstawie wprowadzonych wcześniej do programu księgowego dowodów księgowych i mają charakter wyłącznie techniczny, gdyż wartości w nich zawarte wynikają z podsumowań ksiąg czy ewidencji i wyłącznie w ramach zawartych umów na kompleksową obsługę księgową, a nie jako odrębne zlecenie. Ponadto Wnioskodawca zaznacza, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będą wykonywane żadne czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku z dnia 27 maja 2013 r. wskazał, że sprzedaż opodatkowana w 2012 r. nie przekroczyła kwoty 150.000 zł, a w 2013 r. również nie przekroczy tej kwoty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku świadczenia jedynie usług rachunkowo-księgowych (bez doradztwa) oraz usługi wysyłania deklaracji i dokumentów rozliczeniowych opatrzonych kwalifikowanym podpisem elektronicznym, Wnioskodawcy będzie przysługiwało zwolnienie podmiotowe od podatku VAT, poczynając od 1 czerwca 2013 r., regulowane przepisami art. 113 ust. 1, 4 i 9 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, tak, gdyż usługi rachunkowo-księgowe mieszczą się w zakresie zwolnień podmiotowych. Wnioskodawca nie będzie wykonywać usług o charakterze doradczym ani nie będzie udzielać porad prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ww. ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (...).

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Należy zauważyć, iż w oparciu o art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych uzyskał delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, listy towarów i usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Przepis § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 z późn. zm.), określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

W załączniku tym, zatytułowanym "Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy", wymieniono pod pozycją 12 "Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego" oraz pod pozycją 13 "Usługi prawnicze". W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy dotyczącymi zastosowania zwolnienia podmiotowego należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213), czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.

udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;

2.

prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;

3.

sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;

4.

reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei, w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Według art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

1.

osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;

2.

adwokaci i radcowie prawni;

3.

biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Natomiast zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 330 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy o rachunkowości, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl ust. 2 ww. art. 76a ustawy o rachunkowości, przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1.

prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,

2.

sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie,

- w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1.

przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,

2.

pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,

- o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości.

Zgodnie z przepisem art. 76a ust. 4 ww. ustawy o rachunkowości, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, iż zakres znaczeniowy pojęcia "usługi w zakresie doradztwa" jest szerszy niż terminu "usługi w zakresie doradztwa podatkowego". Termin "doradztwo" obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Małym Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1994), pod pojęciem "doradcy" należy rozumieć tego, "kto doradza". Natomiast "doradzać", w myśl powołanego wyżej Małego Słownika Języka Polskiego, oznacza "dać radę, udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie". Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin "usługi w zakresie doradztwa" należy rozumieć szeroko.

Z przywołanych regulacji wynika, iż co do zasady podmiot, który jest podatnikiem VAT czynnym (zarejestrowanym i rozliczającym podatek) ma prawo ponownie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego jeżeli spełnia określone w art. 113 ust. 1 i 11 ustawy o VAT warunki:

* od końca roku, w którym podatnik utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia upłynął okres co najmniej jednego roku,

* podatnik w poprzednim roku podatkowym nie przekroczył określonej wartości sprzedaży, definiowanej zapisem art. 113 ust. 1 ustawy,

* podatnik nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy oraz w załączniku do rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca od 2002 r. prowadzi biuro rachunkowe i posiada świadectwo kwalifikacyjne, uprawniające do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz udzielone pełnomocnictwa od klientów biura, uprawniające do przesyłania deklaracji drogą elektroniczną oraz sporadycznie do reprezentowania podatników w trakcie kontroli przed urzędem skarbowym lub ZUS.

Wnioskodawca nie posiada uprawnień doradcy podatkowego i nie świadczy usług doradcy podatkowego. Od 2006 r. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

W zakres czynności w ww. okresie będzie wchodzić tylko działalność rachunkowo-księgowa świadczona wyłącznie na podstawie umów zawartych z firmami na kompleksową obsługę księgowo-kadrową i polegającą na: prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów, ksiąg rachunkowych, obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorstw i ich pracowników, sporządzanie i dostarczanie do urzędów obowiązkowych informacji/deklaracji podatkowych wymaganych w ciągu roku oraz deklaracji rocznych, sporządzanie ewidencji sprzedaży i zakupu VAT, oraz obowiązkowych deklaracji w zakresie podatku VAT i dostarczanie ich do odpowiednich urzędów; prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia; obliczanie/rozliczanie składek ZUS za pracodawców i pracowników oraz przygotowywanie i wysyłanie stosowych deklaracji/raportów do ZUS; sporządzanie list płac, prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników i prowadzenie akt osobowych pracowników.

Świadczenie ww. usług będzie wykonywane tylko i wyłącznie dla firm na podstawie umów na kompleksową obsługę kadrowo-płacową. Deklaracje będą sporządzane na podstawie wprowadzonych wcześniej do programu księgowego dowodów księgowych i mają charakter wyłącznie techniczny, gdyż wartości w nich zawarte wynikają z podsumowań ksiąg czy ewidencji i wyłącznie w ramach zawartych umów na kompleksową obsługę księgową, a nie jako odrębne zlecenie. Ponadto Wnioskodawca zaznacza, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będą wykonywane żadne czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż opodatkowana w 2012 r. nie przekroczyła kwoty 150.000 zł, a w 2013 r. również nie przekroczy tej kwoty.

Wnioskodawca od dnia 1 czerwca 2013 r. chciałaby skorzystać z prawa do zwolnienia zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze opis świadczonych usług, oraz jak wskazał Wnioskodawca we wniosku, iż nie jest doradcą podatkowym i nie wykonuje takich usług (nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 pkt 13 ustawy o VAT) oraz analizę pojęcia usług doradczych należy uznać, że opisane przez Wnioskodawcę usługi nie stanowią usług w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT.

W związku z powyższym z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług wykonywanych na podstawie umów zawartych z firmami na kompleksową obsługę księgowo-kadrową, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca od 2006 r. jest czynnym podatnikiem VAT, a więc upłynął okres dłuższy niż rok, licząc od końca roku, w którym Wnioskodawca utracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia, tym samym spełniona została dyspozycja przepisu art. 113 ust. 11 ustawy o VAT dla zastosowania zwolnienia podmiotowego od podatku VAT.

Podkreślić jednak w tym miejscu należy, że zwolnienie podmiotowe jest określane na cały rok. Oznacza to, iż powrót do zwolnienia od z podatku VAT możliwy jest wyłącznie od początku danego roku podatkowego, tj. od dnia 1 stycznia, tym samym nie jest możliwy wybór zwolnienia od dowolnego miesiąca w danym roku podatkowym.

W związku z powyższym Wnioskodawca będzie miał prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT od 1 stycznia 2014 r., pod warunkiem, że wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy łącznie w 2013 r. kwoty 150 000 zł i Wnioskodawca nie będzie wykonywał innych czynności, które ze zwolnienia korzystać nie mogą, określonych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT oraz w § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że przysługuje mu zwolnienie podmiotowe od podatku VAT poczynając od 1czerwca 2013 r., należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku wykonywania, nawet mimo braku uprawnień, jakichkolwiek usług doradczych) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl