Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 5 czerwca 2014 r.
Izba Skarbowa w Katowicach
IBPBI/2/423-285/14/SD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 3 marca 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 6 marca 2014 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie zastosowania art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie zastosowania art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka (dalej również jako: "Wnioskodawca") jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka jest podmiotem zajmującym się głównie sprzedażą hurtową i detaliczną słodyczy i pieczywa cukierniczego. W ramach swojej działalności Spółka dokonuje zakupów towarów handlowych (słodyczy) od stałych dostawców ze Słowacji (firm powiązanych kapitałowo). Termin płatności wynikający z faktur wystawionych na Spółkę przez dostawców wynosi każdorazowo 90 dni od daty ich wystawienia. Zakupione towary są następnie odsprzedawane przez Spółkę podmiotom trzecim. Odsprzedaż tych towarów następuje w różnych okresach w zależności od kategorii towaru handlowego.

Towar świąteczny sprzedawany jest przez Spółkę tylko w okresie świąt, od określonego okresu przedświątecznego:

* Wielkanocny - np. od 1 marca 2014 r.,

* Bożonarodzeniowy - np. od 1 października 2014 r.

Towar świąteczny kupowany jest z dużym wyprzedzeniem np. półrocznym tj. około 180 dni.

Wydatki z tytułu nabycia towarów rozpoznawane są przez Spółkę jako koszty uzyskania przychodów w momencie odsprzedaży tych towarów na rzecz osób trzecich, tj. w momencie uzyskania przychodów z tytułu odsprzedaży (koszt kalkulowany jest z zastosowaniem metody średniej ważonej).

Spółka nie jest w stanie dokonać identyfikacji towarów i przyporządkowania ich do konkretnych faktur zakupowych. W praktyce bowiem zakupione towary przyjmowane są na magazyn Spółki w powiązaniu z zamówieniem i poprzez rozliczenie zakupu z daną fakturą zakupową, zaś wydanie towaru do sprzedaży na rzecz osób trzecich nie ma bezpośredniego powiązania z poszczególnymi fakturami zakupu - można jedynie określić średni okres magazynowania towarów, który wynosi około 35 dni w przypadku towarów zwykłych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w świetle art. 15b ust. 2 ustawy o p.d.o.p., Spółka zobowiązana będzie do korekty kosztów uzyskania przychodów w sytuacji, gdy zapłata należności z faktury nabycia towaru świątecznego nastąpi w terminie 90 dni od momentu wystąpienia pierwszej transakcji sprzedaży towaru świątecznego... (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Spółki, w przypadku towaru świątecznego, nie będzie zobowiązana do korekty kosztów uzyskania przychodów poniesionych z tytuły nabycia towarów świątecznych w świetle art. 15b ust. 2 ustawy o p.d.o.p., o ile przed upływem 90 dni od daty zaliczenia kwoty z tytułu zakupu towarów do kosztów uzyskania przychodów Spółka dokona zapłaty zobowiązania wynikającego z otrzymanej faktury zakupu.

W przepisach ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm., dalej: "ustawa o p.d.o.p."), zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określa art. 15 ust. 1, zgodnie z którym, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Z powyższego wynika więc, że jeżeli wydatki nie zostały wyłączone z kosztów podatkowych na mocy art. 16 ustawy o p.d.o.p., mogą stanowić - co do zasady - koszt uzyskania przychodu na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., pod warunkiem wykazania ich związku z uzyskaniem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Jednocześnie, ustawa o p.d.o.p. w art. 15 ust. 4 oraz ust. 4b-4e dokonuje podziału ponoszonych kosztów na koszty pośrednie i bezpośrednie. W zależności od kategorii kosztu, odmienny jest moment odniesienia kosztu na wynik podatkowy. Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o p.d.o.p., koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Jednakże w myśl art. 15 ust. 4b ustawy o p.d.o.p., koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.

sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2.

złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Należy również zauważyć, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c ustawy o p.d.o.p.).

W przypadku Spółki, koszty nabycia towarów handlowych świątecznych stanowią koszty bezpośrednie, ponieważ są bezpośrednio związane z przychodami osiąganymi z działalności handlowej Wnioskodawcy. Tym samym, zgodnie ze wskazanymi przepisami ustawy o p.d.o.p., koszty nabycia towarów handlowych są potrącalne w momencie osiągnięcia odpowiadających im przychodów - a więc sprzedaży towarów handlowych. W praktyce, w przypadku Spółki, koszty nabycia towarów zwykłych są potrącalne podatkowo w momencie ich sprzedaży, czyli po około 35 dniach od momentu zakupu tych towarów.

W przedstawionym stanie faktycznym należy przeanalizować zasady dotyczące obowiązkowego zmniejszania kosztów uzyskania przychodów w przypadku nieuregulowania płatności, które zostały wskazane w art. 15b ustawy o p.d.o.p.

Zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy o p.d.o.p., w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku) a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów. W myśl natomiast art. 15b ust. 2 ustawy o p.d.o.p., jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1 dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie. Zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 oraz ust. 2 dokonuje się w miesiącu, w którym upływa termin określony w tych przepisach (art. 15b ust. 3 ustawy o p.d.o.p.). Ponadto, jeżeli po dokonaniu zmniejszenia, zobowiązanie zostanie uregulowane, podatnik w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie, zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę dokonanego zmniejszenia (art. 15b ust. 4 ustawy o p.d.o.p.).

W związki z powyższym, z uwagi na obowiązujące Spółkę 90-dniowe terminy płatności dotyczące zakupu towarów handlowych zwykłych, Spółka będzie zobowiązana do stosowania zasad korekty kosztów obowiązujących dla terminów płatności dłuższych niż 60 dni. Zgodnie z tymi zasadami, Spółka jest zobowiązana do dokonania korekty kosztów podatkowych z upływem 90 dni od dnia zaliczenia kwoty wynikającej z faktury zakupu towarów handlowych do kosztów podatkowych.

W przypadku towarów świątecznych, moment zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na nabycie towarów następuje w momencie sprzedaży danej partii. Nie ma znaczenia moment zakupu towarów, który może mieć miejsce nawet do 6 miesięcy przed dokonaniem sprzedaży. Ewentualny obowiązek korekty kosztów podatkowych w przypadku braku uregulowania należności przypadnie na 90 dzień od momentu zaliczenia wydatków na nabycie do kosztów podatkowych - a więc tym samym 90 dzień od momentu sprzedaży pierwszej partii wyrobów świątecznych (data rozpoczęcia sprzedaży towarów świątecznych).

W konsekwencji, w stanie faktycznym będącym przedmiotem zapytania, jeżeli Spółka ureguluje zobowiązanie w ciągu 90 dni od daty rozpoczęcia sprzedaży towarów świątecznych, brak będzie podstaw do korygowania kosztów uzyskania przychodów.

Powyższe stanowisko Spółki zbieżne jest ze stanowiskiem prezentowanym przez Ministra Finansów m.in. w interpretacji z 18 czerwca 2013 r. (Znak: IBPBI/2/423-334/13/AP).

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca jest zdania, że w przedstawionym stanie faktycznym, w przypadku uregulowania zobowiązania z tytułu nabycia towarów świątecznych w terminie 90 dni od dnia rozpoczęcia sprzedaży towarów świątecznych brak będzie podstaw do korygowania kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 15b ustawy o p.d.o.p.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

O możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm., dalej "ustawa o p.d.o.p.").

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o p.d.o.p., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, należy ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu - w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości. W związku z powyższym, kosztami są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim.

Ponadto, zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, który zawiera art. 16 ust. 1 ustawy o p.d.o.p.

Przepis powyższy nie określa terminu, kiedy - dla ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu - należy potrącić koszty. Sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania przychodów (zwłaszcza te, które odnoszą się nie tylko do roku podatkowego, w jakim zostały poniesione, ale i do lat następnych) jest uzależniony od stopnia ich powiązania z uzyskiwanymi przychodami, tj. od tego, czy dany wydatek można zakwalifikować do kosztów bezpośrednio, czy też innych niż bezpośrednio związanych z przychodami.

Kwestia związana z momentem potrącalności kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4 ustawy o p.d.o.p. oraz art. 15 ust. 4b-4h.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o p.d.o.p., koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Jednakże w myśl art. 15 ust. 4b ustawy o p.d.o.p., koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.

sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2.

złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Należy również zauważyć, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2 ustawy o p.d.o.p., są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c ustawy o p.d.o.p.).

Mocą art. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012 r. Nr 1397), do ustawy o p.d.o.p. został wprowadzony z dniem 1 stycznia 2013 r. przepis art. 15b.

Zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy o p.d.o.p., w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów.

Stosownie do art. 15b ust. 2 ustawy o p.d.o.p., jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

Zatem, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów należy dokonać:

* jeżeli termin płatności zobowiązania jest krótszy lub wynosi 60 dni - z upływem 30 dnia od daty upływu terminu wymagalności (płatności) zobowiązania, lub

* jeżeli termin płatności zobowiązania jest dłuższy niż 60 dni - z upływem 90 dnia od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie, jak wynika z art. 15b ust. 3 ustawy o p.d.o.p., zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, dokonuje się w miesiącu, w którym upływa termin określony w tych przepisach.

W myśl art. 15b ust. 4 ustawy o p.d.o.p., jeżeli po dokonaniu zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, zobowiązanie zostanie uregulowane, podatnik w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie, zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę dokonanego zmniejszenia.

Jeżeli w miesiącu, w którym podatnik ma obowiązek dokonać zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, podatnik nie ponosi kosztów uzyskania przychodów lub poniesione koszty są niższe od kwoty zmniejszenia, wówczas ma obowiązek zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów (art. 15b ust. 5 ustawy o p.d.o.p.).

Z kolei, jak wynika z art. 15b ust. 8 ustawy o p.d.o.p., jeżeli zgodnie z art. 15 zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 1, nastąpi po upływie terminu określonego w ust. 1 lub 2, to zaliczenie tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów następuje z uwzględnieniem art. 15, z tym że nie wcześniej niż w miesiącu jej uregulowania.

Ponadto należy zauważyć, iż wchodzące z dniem 1 stycznia 2013 r. regulacje dotyczące korekty kosztów podatkowych nie znajdą zastosowania do podatnika, który kwot wynikających z faktury lub innego dokumentu nie zaliczył do kosztów podatkowych; zatem nieuregulowanie kwoty wynikającej z ww. faktury lub innego dokumentu nie będzie powodowało obowiązku korygowania kosztów podatkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że termin płatności wynikający z faktur wystawionych przez dostawców na Spółkę wynosi każdorazowo 90 dni od daty ich wystawienia. Zakupione towary są następnie odsprzedawane przez Spółkę podmiotom trzecim. Odsprzedaż tych towarów następuje w różnych okresach w zależności od kategorii towaru handlowego.

Towar świąteczny sprzedawany jest przez Spółkę tylko w okresie świąt, od określonego okresu przedświątecznego:

* Wielkanocny - np. od 1 marca 2014 r.,

* Bożonarodzeniowy - np. od 1 października 2014 r.

Towar świąteczny kupowany jest z dużym wyprzedzeniem np. półrocznym tj. około 180 dni.

Wydatki z tytułu nabycia towarów rozpoznawane są przez Spółkę jako koszty uzyskania przychodów w momencie odsprzedaży tych towarów na rzecz osób trzecich, tj. w momencie uzyskania przychodów z tytułu odsprzedaży (koszt kalkulowany jest z zastosowaniem metody średniej ważonej - ocena prawidłowości tej kwestii nie była przedmiotem niniejszej interpretacji - przyjęto ją jako element stanu faktycznego).

Z cytowanego powyżej przepisu art. 15b ust. 2 ustawy o p.d.o.p. wynika, że jeżeli termin płatności wynikający z faktury (rachunku) lub umowy, która została zawarta pomiędzy podatnikiem, a dostawcą towarów lub usług, w przypadku, gdy podmiot ten nie był zobowiązany do wystawienia faktury (rachunku), jest dłuższy niż 60 dni, podatnik jest zobowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę nieuregulowanego długu wynikającego z danej faktury (rachunku) lub umowy z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku (przy terminie płatności określonym na fakturze na 90 dni) oraz przy założeniu, że nie wystąpiła sytuacja, o której mowa w cytowanym powyżej art. 15b ust. 8 ustawy o p.d.o.p. (kwestia ta, zgodnie z zadanym przez Wnioskodawcę pytaniem wyznaczającym zakres interpretacji indywidualnej, nie była przedmiotem niniejszej interpretacji) - w sytuacji braku uregulowania zobowiązania - Wnioskodawca w każdym przypadku będzie zobowiązany pomniejszyć koszty uzyskania przychodów z upływem 90 dni od daty zaliczenia kwoty zobowiązania do kosztów uzyskania przychodów. Reasumując, jeżeli Spółka ureguluje zobowiązanie w ciągu 90 dni od momentu zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, to brak będzie podstaw do korygowania tych kosztów.

Stanowisko Spółki, że w przypadku towaru świątecznego, nie będzie zobowiązana do korekty kosztów uzyskania przychodów poniesionych z tytuły nabycia towarów świątecznych w świetle art. 15b ust. 2 ustawy o p.d.o.p., o ile przed upływem 90 dni od daty zaliczenia kwoty z tytułu zakupu towarów do kosztów uzyskania przychodów Spółka dokona zapłaty zobowiązania wynikającego z otrzymanej faktury zakupu, z powyższym zastrzeżeniem dot. art. 15b ust. 8 ustawy o p.d.o.p., jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl