Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 12 grudnia 2011 r.
Izba Skarbowa w Katowicach
IBPBI/2/423-1371/11/MS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 1 września 2011 r.), uzupełnionym w dniu 29 listopada 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy po stronie Spółki powstanie przychód z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia w związku z nabyciem na warunkach preferencyjnych od Partnera sprzętu komputerowego za kwotę 1 zł netto (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2011 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy po stronie Spółki powstanie przychód z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia w związku z nabyciem na warunkach preferencyjnych od Partnera sprzętu komputerowego za kwotę 1 zł netto.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 17 listopada 2011 r. Znak: IBPBI/2/423-1097/11/MS wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 29 listopada 2011 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest organizowanie zakładów wzajemnych na wyniki wydarzeń sportowych, społecznych i politycznych, która jest prowadzona w sieci blisko 400 punktów usługowych rozmieszczonych na terenie całego kraju. Oprócz działalności podstawowej Spółka prowadzi także sprzedaż osobom fizycznym materiałów informacyjnych, gazetki firmowej w całej sieci punktów usługowych. W warunkach gospodarki rynkowej, którą cechuje stale rosnąca konkurencja, Spółka podejmuje ustawiczne działania zmierzające do zwiększenia atrakcyjności jej oferty handlowej, co w efekcie ma prowadzić do zwiększenia obrotów.

W tym celu Spółka zamierza zawrzeć umowę z firmą (zwaną dalej "Partnerem") zajmującą się rezerwacją i sprzedażą biletów wstępu na imprezy lub wydarzenia towarzyskie o charakterze kulturalnym i sportowym. Przedmiotem umowy będzie uregulowanie warunków zorganizowania i użytkowania punktu Informacji, Rezerwacji i Sprzedaży, gdzie będzie istniała możliwość rezerwowania i sprzedaży biletów. Punkty takie funkcjonować będą we wszystkich prowadzonych dotychczas przez Spółkę punktach usługowych, a rezerwacja i sprzedaż biletów traktowana będzie przez Spółkę jako dodatkowy rodzaj działalności. Z uwagi na fakt, że rezerwacja i sprzedaż biletów odbywać się będzie w systemie komputerowym, na oprogramowaniu dostarczonym przez Partnera, jednym z elementów umowy pomiędzy Spółką, a Partnerem będzie zapis o zakupie sprzętu komputerowego. Spółka nabędzie na warunkach preferencyjnych od Partnera sprzęt komputerowy w postaci komputerów w cenie 1 zł netto za sztukę i monitory w cenie 1 zł netto za sztukę. Istotnym postanowieniem umowy będzie obustronna deklaracja, iż strony zobowiązały się prowadzić wzajemną współpracę przez okres co najmniej trzech lat. Przewidziany jest także zapis, że jeżeli przed upływem trzech lat od dnia zawarcia umowy, umowa ta przestanie łączyć strony z powodu jej rozwiązania, wypowiedzenia lub odstąpienia przez Spółkę, Spółka zapłaci Partnerowi karę umowną stanowiącą równowartość rynkową sprzętu komputerowego na dzień rozwiązania umowy, po uwzględnieniu stopnia jego zużycia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w konsekwencji ustalenia wartości środka trwałego w kwocie 1 zł netto za sztukę nie powstanie, po stronie Spółki, obowiązek ustalenia przychodu z tytułu otrzymania częściowo nieodpłatnego świadczenia... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów podatkowych wartość środka trwałego powinna zostać ustalona w oparciu o ceny nabycia składników zestawu komputerowego, tj. komputera i monitora, podanych w umowie i nie będzie jej można postawić zarzutu korzystania z częściowo odpłatnego świadczenia. Ustalenie ceny nabycia dla komputera i monitora po 1 zł netto za sztukę jest wynikiem transakcji gospodarczej, którą niewątpliwie będzie umowa o współpracy pomiędzy Spółką, a Partnerem. Nabycie na preferencyjnych warunkach sprzętu komputerowego jest w tym przypadku istotnym elementem całej umowy, a przewidziane chociażby sankcje za rozwiązanie umowy przed upływem trzech lat od daty jej podpisania, niewątpliwie kształtują wysokość wynagrodzenia za wykonanie przedmiotu umowy.

Zawarcie m.in. takich zapisów w umowie powoduje, że nie będzie w tym przypadku mowy o korzystaniu przez Spółkę z częściowo odpłatnych świadczeń. Obowiązek ustalenia z tego tytułu przychodu dla celów podatkowych nie powstanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm., dalej ustawa o p.d.o.p."), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Ustawa o p.d.o.p. nie precyzuje, co należy rozumieć przez "nieodpłatne świadczenie", ograniczając się jedynie do wskazania, w art. 12 ust. 6 i 6a, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.

Z tego właśnie względu pojęcie "świadczenia" należy rozpatrywać z punktu widzenia zobowiązaniowego, tj. na tle art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), zgodnie z którym zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu (art. 353 § 2).

Jednakże, pojęcie "nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia" oparte na gruncie przepisów prawa podatkowego ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Może bowiem obejmować wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne bądź częściowo odpłatne, to jest niezwiązane z kosztami (albo tylko częściowo związane) lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zatem w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o p.d.o.p., aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych (częściowo odpłatnym) stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie (częściowo odpłatnie), zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe.

Dla celów podatkowych za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Pamiętać należy jednak, że w każdym konkretnym przypadku należy badać, czy dane świadczenie jest jednostronne.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, iż Spółka zamierza zawrzeć umowę z firmą (zwaną dalej "Partnerem") zajmującą się rezerwacją i sprzedażą biletów wstępu na imprezy lub wydarzenia towarzyskie o charakterze kulturalnym i sportowym. Przedmiotem umowy będzie uregulowanie warunków zorganizowania i użytkowania punktu Informacji, Rezerwacji i Sprzedaży, gdzie będzie istniała możliwość rezerwowania i sprzedaży biletów. Z uwagi na fakt, że rezerwacja i sprzedaż biletów odbywać się będzie w systemie komputerowym, na oprogramowaniu dostarczonym przez Partnera, jednym z elementów umowy pomiędzy Spółką, a Partnerem będzie zapis o zakupie sprzętu komputerowego. Spółka nabędzie na warunkach preferencyjnych od Partnera sprzęt komputerowy w postaci komputerów w cenie 1 zł netto za sztukę i monitory w cenie 1 zł netto za sztukę. Istotnym postanowieniem umowy będzie obustronna deklaracja, iż strony zobowiązały się prowadzić wzajemną współpracę przez okres co najmniej trzech lat.

Zatem nie sposób nie zauważyć, że zawarta umowa przyniesie obopólne korzyści. Takie świadczenie stanowi współdziałanie przy wykonywaniu zobowiązania i nie jest traktowane jako nieodpłatne świadczenie. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl/szukaj/współdziałać) określenie "współdziałać" oznacza m.in. "przyczyniać się do czegoś razem z innymi czynnikami", "działać wspólnie z kimś". W przedstawionej sytuacji mamy więc do czynienia ze współdziałaniem Spółki - nabywcy sprzętu komputerowego z Partnerem - dla dobra obu stron, a nie z nieodpłatnym świadczeniem stanowiącym przychód podlegający opodatkowaniu.

W konsekwencji stwierdzić należy, że przedmiotowe ukształtowanie stosunków pomiędzy podmiotami posiada cechy umowy wzajemnej, co nie skutkuje powstaniem, po stronie Wnioskodawcy, przychodu podatkowego z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o p.d.o.p.

Stanowisko Spółki należy zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl