Pisma urzędowe
Status: Aktualne

Pismo
z dnia 7 stycznia 2011 r.
Izba Skarbowa w Katowicach
IBPBI/2/423-1287/10/AK
Prawidłowe ustalenie wysokości maksymalnego limitu zwolnienia podatkowego, jako pomocy publicznej udzielonej przedsiębiorcy działającemu na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 28 września 2010 r.), uzupełnionym w dniach 20 i 22 grudnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca prawidłowo ustalił wysokość maksymalnego limitu przysługującego mu zwolnienia podatkowego jako formy pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcy działającemu na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2010 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca prawidłowo ustalił wysokość maksymalnego limitu przysługującego mu zwolnienia podatkowego jako formy pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcy działającemu na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1).

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 13 grudnia 2010 r. Znak IBPBI/2/423-1287/10/AK wezwano do ich uzupełnienia. Braki formalne uzupełniono w dniach 20 i 22 grudnia 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca należy do kategorii małych przedsiębiorców. Prowadzi działalność gospodarczą w Specjalnej Strefie Ekonomicznej "..." (dalej "K") posiadając stosowne zezwolenie z dnia 11 maja 2009 r. (dalej "Zezwolenie"). Treść zezwolenia dotyczy działalności w zakresie wyznaczonym w PKWiU jako:

* Sekcja J, Dział 58, Grupa 58.2, Klasa 58.29, Kategorie 58.29.1-3;

* Sekcja J, Dział 58, Grupa 58.2, Klasa 58.21. Kategoria 58.21.1, Podkategoria 58.21.10, Pozycja 58.21.10.0;

* Sekcja J, Dział 62, Grupa 62.0, Klasa 62.01.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności w sektorze transportu.

Zezwolenie jest udzielone do dnia 31 grudnia 2020 r. i zobowiązuje Wnioskodawcę m.in. do poniesienia na terenie K wydatków inwestycyjnych w rozumieniu § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 z późn. zm.) (dalej "Rozporządzenie") w wysokości co najmniej 1,5 mln zł w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r. Zakończenie inwestycji ma nastąpić zgodnie z Zezwoleniem do dnia 31 grudnia 2015 r. Maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, o których mowa w § 6 Rozporządzenia wyniesie zgodnie z Zezwoleniem, w przypadku kosztów nowej inwestycji, 2.250.000,00 zł. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę na terenie K jest wyłączną działalnością Wnioskodawcy tj. nie prowadzi jej w innych miejscach ani w innym zakresie niż objęty przedmiotowym Zezwoleniem. Wnioskodawca notuje z tytułu przedmiotowej działalności gospodarczej przychody oraz ponosi koszty ich uzyskania np. koszty wynagrodzeń pracowników, w tym innych podmiotów niż pracownicy, pozapłacowe koszty pracy, koszty czynszu pomieszczeń biurowych na terenie K, nabycia materiałów i urządzeń, z których część stanowi środki trwałe o wartości poniżej 3.500 zł netto i nie podlega amortyzacji, a część przewyższa wartością kwotę 3.500 zł netto i jest amortyzowana, opłaty leasingowe oraz koszty nabycia i utrzymania dotyczące samochodów służbowych wykorzystywanych przez personel Wnioskodawcy (handlowcy, programiści, zarząd), nieprzypisanych do żadnego konkretnego stanowiska czy osoby. Korzystanie z tych pojazdów służy przemieszczaniu się po terytorium UE w celu przedstawiania ofert handlowych, odbywania rozmów, rokowań czy negocjacji, nawiązywania czy zacieśniania istniejącej współpracy z kontrahentami Wnioskodawcy a także wykonywaniu obowiązków serwisowych dotyczących produktów Wnioskodawcy.

Inwestycja Wnioskodawcy prowadzona w ramach K to rozbudowa istniejącego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, w tym dywersyfikacja produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów oraz rozwój dotychczas (tekst jedn. przed uzyskaniem zezwolenia na działalność w K) istniejących produktów informatycznych. W ramach tej Inwestycji Wnioskodawca nabywa środki trwałe oraz będzie nabywał wartości niematerialne i prawne, w tym poniósł i będzie ponosił koszty wytworzenia tych wartości np. w postaci wynagrodzeń personelu innego niż pracownicy.

Wnioskodawca zatrudnia nowo zatrudnionych pracowników w rozumieniu § 3 ust. 6 Rozporządzenia w liczbie większej niż 3, która to liczba (tekst jedn. 3) została użyta w Zezwoleniu dla określenia limitu przy obliczaniu maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych. Wnioskodawca nie wyklucza zwiększenia tej liczby. Wnioskodawca pomniejsza ustalony przez siebie z tego tytułu limit zwolnienia podatkowego o koszty pracy wszystkich nowo zatrudnionych pracowników aż do wysokości tego limitu zwolnienia podatkowego.

Wnioskodawca rozważa nabycie nieruchomości położonej poza K (poza specjalną strefą ekonomiczną) albo wynajęcie czy dzierżawę takiej nieruchomości, co prócz kosztów nabycia wiązałoby się z kosztami jej wyposażenia a nieruchomość ta będzie służyła działalności gospodarczej prowadzonej w K (np. filia Wnioskodawcy, biuro handlowe w miejscowości poza siedzibą Wnioskodawcy).

Wnioskodawca rozważa wynajęcie na terenie K - w miejsce obecnie wynajmowanego-nowego lokalu, lepiej przystosowanego do jego potrzeb i potrzeb działalności gospodarczej prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej.

Wnioskodawca korzysta, na potrzeby działalności prowadzonej w K, ze specjalistycznych usług innych przedsiębiorców spoza K np. usług księgowych czy prawnych.

Wnioskodawca korzysta jednocześnie ze zwolnienia podatkowego z tytułu kosztów nowej inwestycji oraz z tytułu kosztów tworzenia nowych miejsc pracy, z tym, że założył, iż nie może łącznie w ramach tych zwolnień przekroczyć limitu wyższego z nich.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 13 grudnia 2010 r. Znak IBPBI/2/423-1287/10/AK do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, Spółka wskazała, że nie jest przedsiębiorcą, którego przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część objęto granicami strefy w związku z realizacją nowej inwestycji tj. Spółka rozbudowała istniejące przedsiębiorstwo przenosząc je w całości na teren K. zatem nie doszło do objęcia istniejącego przedsiębiorstwa spółki granicami (poszerzeniem) specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka poinformowała, również, że umowy leasingu, o których mowa w pytaniu Nr 3 (tekst jedn. te zawarte przez Spółkę) są umowami leasingu operacyjnego. Spółka prowadzi działalność wyłącznie na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i działalność ta obejmuje swoim przedmiotem wyłącznie zakres przewidziany zezwoleniem na działalność w specjalnej strefie ekonomicznej.

W związku z powyższym zadano następujące m.in. pytanie:

Czy Wnioskodawca prawidłowo ustalił wysokość maksymalnego limitu przysługującego mu zwolnienia podatkowego jako formy pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcy stanowiącej pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji mnożąc określoną w Zezwoleniu maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych, jakie może ponieść przez współczynnik 70% (50% dla województwa podniesione o 20 pkt procentowych za status małego przedsiębiorcy) jako obowiązujący go poziom maksymalnej intensywności pomocy zgodnie z § 4 Rozporządzenia tj. na kwotę 1.575.000,00 zł... (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ustalony przez niego maksymalny limit przysługującego mu zwolnienia podatkowego jako formy pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcy stanowiącej pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji, jest prawidłowy jako ze został obliczony na podstawie postanowień Zezwolenia przewidującego maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych na 2.250.000,00 zł oraz § 4 Rozporządzenia zgodnie z którym dotyczący Wnioskodawcy poziom maksymalnej intensywności pomocy wynosi 70% (50% dla województwa podniesione o 20 pkt procentowych za status małego przedsiębiorcy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 z późn. zm.). Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 z późn. zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka należy do kategorii małych przedsiębiorców i prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia z dnia 11 maja 2009 r. Wnioskodawca nie prowadzi działalności w sektorze transportu. Maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, o których mowa w § 6 Rozporządzenia wyniesie zgodnie z zezwoleniem, w przypadku kosztów nowej inwestycji, 2.250.000,00 zł. Zdaniem Spółki, maksymalny limit przysługującego jej zwolnienia podatkowego jako formy pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcy stanowiącej pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji, obliczony na podstawie postanowień zezwolenia przewidującego maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych na 2.250.000,00 zł oraz § 4 Rozporządzenia zgodnie z którym dotyczący Wnioskodawcy poziom maksymalnej intensywności pomocy wynosi 70% (50% dla województwa podniesione o 20 pkt procentowych za status małego przedsiębiorcy).

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 z późn. zm.), maksymalna intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wynosi:

1.

50% - na obszarach należących do województw:..;

2.

40% - na obszarach należących do województw:.., a do dnia 31 grudnia 2010 r. - na obszarze należącym do województwa, z wyłączeniem miasta stołecznego Warszawy;

3.

30% - na obszarze należącym do miasta oraz w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. - na obszarze należącym do województwa.

W myśl § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej małym lub średnim przedsiębiorcom, w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), z wyłączeniem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 20 punktów procentowych brutto w przypadku małych przedsiębiorców oraz o 10 punktów procentowych brutto w przypadku średnich przedsiębiorców, w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów.

Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, maksymalna intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą wynosi dla Spółki 70% (tekst jedn. 50% dla województwa podniesione o 20 pkt procentowych za status małego przedsiębiorcy). Przy czym kwota ta nie może przekroczyć maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych określonych w zezwoleniu.

Stanowisko Spółki w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 jest zatem prawidłowe.

Należy ponadto zastrzec, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, przedmiotem interpretacji indywidualnej są przepisy prawa podatkowego. Wobec tego, tutejszy organ nie dokonał oceny prawnej kwestii prawidłowości rachunkowego wyliczenia tego limitu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w sprawach będących przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku Nr 2-12 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl