Pisma urzędowe
Status: Nieoceniane

Pismo
z dnia 27 października 2008 r.
Izba Skarbowa w Katowicach
IBPB2/436-137/08/HS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 25 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie ustalenia właściwej grupy podatkowej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie ustalenia właściwej grupy podatkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe).

Wspólnym dorobkiem życia dziadka wnioskodawczyni i jego pierwszej żony był dom na parceli o powierzchni 1415 m2.

Dziadkowie zamierzali swój dorobek przekazać wnioskodawczyni - swojej wnuczce. Jednakże, babcia wnioskodawczyni zmarła w 1973 r., a rok później dziadek ożenił się ponownie. Dziadek sporządził testament, w którym do spadku powołał swoją drugą żonę. Ta z kolei sporządziła testament, w którym wnioskodawczynię ustanowiła swoją spadkobierczynią. Druga żona dziadka nie przysposobiła wnioskodawczyni, bo nie było takiej potrzeby, wnioskodawczyni miała bowiem rodziców.

Wnioskodawczyni dodaje, że wszystkie te sprawy związane z dziadkiem i testamentem toczyły się w 1974 r., kiedy ona miała 9 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Do której grupy podatkowej wnioskodawczyni będzie zaliczona.

Zdaniem wnioskodawczyni, gdyby dziadek zrobił odwrotnie, tak jak planowali z babcią (pierwszą żoną) tzn. testament sporządził na wnioskodawczynię, a sobie i swojej drugiej żonie pozostawił prawo dożywotniego i bezpłatnego użytkowania domu, wówczas wnioskodawczyni byłaby inaczej traktowana przez urząd skarbowy.

Gdyby dziadek w pierwszej kolejności jej zapisał swój majątek, a ona dodatkowo mieszkałaby pod tym samym adresem, wówczas byłaby w I grupie spadkowej. Niestety, wnioskodawczyni nie mieszka w tym domu, mieszka u męża w innym mieście (po jej ślubie w owym domu nie było dla wnioskodawczyni miejsca). Wobec powyższych przedstawionych faktów wnioskodawczyni uważa, że powinna być zaliczona do II grupy podatkowej a nie do III grupy, jak sugerują wnioskodawczyni informacje uzyskane w różnych organach podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 z późn. zm.) wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczany jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe (art. 14 ust. 2 ustawy). Zatem u podstaw zaliczenia nabywcy majątku do odpowiedniej grupy podatkowej leży stopień pokrewieństwa pomiędzy nabywcą a zbywcą majątku. Zakwalifikowanie nabywców do grupy podatkowej następuje w oparciu o art. 14 ust. 3 ustawy.

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1.

do I grupy podatkowej - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów,

2.

do II grupy podatkowej - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych,

3.

do III grupy podatkowej-innych nabywców.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 2 cytowanej ustawy o podatku od spadków i darowizn, do II grupy podatkowej zaliczani są zstępni rodzeństwa (np. siostrzeńcy, bratankowie i ich dzieci oraz wnuki i prawnuki), rodzeństwo rodziców (wujostwo, stryjostwo), zstępnych i małżonków pasierbów, rodzeństwo małżonków (np. brat żony) oraz małżonków rodzeństwa (bratowe, szwagrowie), małżonków rodzeństwa małżonków (np. żona brata męża), małżonków innych zstępnych, którymi są żona wnuka, prawnuka, mąż wnuczki i prawnuczki.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni jest lub będzie spadkobierczynią drugiej żony dziadka.

Z powyższego wynika, że ze względu na osobisty stosunek wnioskodawczyni jako zstępnej pasierba jest ona zaliczona do II grupy podatkowej.

Stanowisko wnioskodawczyni jest więc prawidłowe.

Z wniosku nie wynika, czy dotyczy on zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego, dlatego powyższa interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Opublikowano: http://sip.mf.gov.pl