VIII SA/Wa 866/19, Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3047047

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2020 r. VIII SA/Wa 866/19 Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński.

Sędziowie WSA: Justyna Mazur, Renata Nawrot (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2020 r. w Radomiu sprawy ze skargi B. G. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) października 2019 r. nr (...) w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi B. G. jest decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie sprawy:

Urząd Miasta P. decyzją z (...) maja 1985 r., znak: (...), udzielił S. G. pozwolenia na budowę, obejmującą segment budynku bliźniak typ B-0109, pow. zabudowy 127,6 m2, pow. użytkowa 102,8 m2, na działce położonej w P., Osiedle C. I, nr ew. gruntów (...).

W dniu (...) sierpnia 2017 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w R. wpłynął wniosek B. i T. G. o ustalenie, czy warsztat samochodowy należący do S. G. w podpiwniczeniu budynku mieszkalnego przy ul. (...)(...) w P. funkcjonuje zgodnie z prawem.

Wobec powyższego organ powiatowy przeprowadził w dniu 30 sierpnia 2017 r. oględziny w trakcie których ustalił, że w pomieszczeniach pierwszej kondygnacji znajdującej się na poziomie przyległego terenu w budynku mieszkalnym przy ul. (...)(...) w P. istnieją dwa pomieszczenia garażowe, o wymiarach 5,69 m × 5,35 m i 9,6 m × 5,6m. Na elewacji budynku oraz ogrodzeniu w dniu oględzin nie znajdowały się reklamy, banery informujące o prowadzeniu na terenie tej nieruchomości działalności warsztatowo-naprawczej związanej z naprawą samochodów lub innej działalności gospodarczej.

Ustalenia PINB stały się podstawą do zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie pomieszczenia garażowego od strony ul. K. w budynku mieszkalnym położonym przy ul. (...)(...) w P.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej PINB, organ I instancji) decyzją z (...) wrzesnia 2019 r., Nr (...), działając na podstawie art. 59 ust. 1 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, dalej Prawo budowlane) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku J. G. i S. G. dotyczącego wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ew. (...) położonej w P. przy ul. (...)(...), udzielił J. G. i S. G. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ew. (...) położonej w P. przy ul. (...)(...), zrealizowanego na podstawie decyzji PINB w R. nr (...) z dnia (...) kwietnia 2019 r., zatwierdzającej projekt budowlany zamienny.

Rozpoznając odwołanie S. G. od decyzji organu I instancji, zaskarżoną decyzją z (...) października 2019 r., Nr (...),(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WINB, organ odwoławczy), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Starosta (...) decyzją Nr (...) z dnia (...) lutego 2009 r. znak: (...), zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. i S. G. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w części budynku mieszkalnego (parteru) dla celów handlowych, gotowymi artykułami przemysłowymi na terenie działki o nr ew. (...) położonej przy ul. (...) w P., nadto wyraził zgodę na zmianę sposobu użytkowania ww. części budynku mieszkalnego. Inwestorzy wnioskiem z dnia 16 marca 2011 r. wystąpili do Starosty (...) dokonując zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania części budynku przeznaczonej uprzednio na działalność handlową na pomieszczenia gospodarcze jak w pierwotnym projekcie budowlanym. Organ przyjął zgłoszenie bez sprzeciwu.

Również co ustalono w sprawie, PINB wydał w dniu (...) września 2009 r. decyzję Nr (...), udzielającą J. i S. G. pozwolenia na użytkowanie części budynku mieszkalnego (parteru) do celów handlowych zlokalizowanego na działce o nr ew. (...) położonej w P. oraz nakazującą prowadzenie książki obiektu budowlanego dla ww. obiektu. (...) WINB decyzją Nr (...) z dnia (...) lipca 2013 r. znak: (...), stwierdził nieważność ww. decyzji organu powiatowego Nr (...), natomiast Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) lutego 2018 r. znak: (...), odmówił stwierdzenia nieważności decyzji MWINB Nr (...).

Jak wynika z akt sprawy PINB w R. decyzją Nr (...) z dnia (...) stycznia 2018 r. nałożył na J. i S. G. (inwestorów) obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w terminie do dnia 29 czerwca 2018 r., czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o nr ew. (...) położonej przy ul. (...)(...) w P. uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

WINB decyzją Nr (...) z dnia (...) marca 2018 r., utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie organu powiatowego, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia (...) listopada 2018 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 327/18, oddalił skargę J. i S. G.

W dniu 29 czerwca 2018 r. inwestorzy przedłożyli cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego sporządzonego przez inż. H. N. (nr upraw. (...)).

Z dalszych ustaleń wynika, że Starosta R. decyzją Nr (...) z dnia (...) sierpnia 2018 r. znak: (...), uchylił decyzję z (...) maja 1985 r. znak: (...), wydaną w przedmiocie pozwolenia na budowę segmentu budynku bliźniaczego typ B-0109 na działce o nr ew. (...) położonej w P., Wojewoda (...) i decyzją Nr (...) z dnia (...) października 2018 r., utrzymał w mocy decyzję organu administracji architektoniczno budowlanej I instancji Nr (...).

Pismem z dnia 2 listopada 2018 r. organ I instancji wezwał inwestorów do złożenia projektu zagospodarowania działki, sporządzonego na aktualnej mapie, obejmującej określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Inwestorzy w dniu 22 listopada 2018 r. przedłożyli żądany projekt zagospodarowania terenu.

Decyzją Nr (...) z (...) kwietnia 2019 r., PINB w R. zatwierdził J. i S. G. projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o nr ew. (...) położonej przy ul. (...)(...) w P. oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Powyższą decyzję Mazowiecki WINB utrzymał w mocy.

Inwestorzy w dniu 5 sierpnia 2019 r. złożyli do PINB w R. wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie przedkładając niezbędne dokumenty.

Organ I instancji przeprowadził w dniu (...) sierpnia 2019 r. kontrolę obowiązkową w trybie art. 59a ustawy Prawo budowlane, w trakcie której nie stwierdzono istotnych jak i nieistotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego zamiennego. Ustalono, że obiekt nadaje się do użytkowania.

Analizując zebrany materiał dowodowy WINB stwierdził, że obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wynika wprost z decyzji PINB w R. Nr (...) z (...) kwietnia 2019 r., zatwierdzającej inwestorom projekt budowlany zamienny oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z kolei złożony przez inwestorów wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie stanowi wezwanie organu nadzoru budowlanego I instancji do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a ustawy Prawo budowlane. Kontrola ta obejmuje sprawdzenie parametrów technicznych obiektu budowlanego nadto zgodność obiektu z projektem zagospodarowania działki lub terenu.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest końcowym etapem procesu inwestycyjnego, w którym organ dokonuje sprawdzeń, czy wybudowany obiekt może być użytkowany w sposób określony w wydanym pozwoleniu na budowę. Jak zaznaczył WINB, po przeprowadzeniu kontroli i stwierdzeniu zgodności wybudowanego obiektu z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym zasadne było wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego (zgodnie ze złożonym wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie).

Odnosząc się do zarzutów odwołania, WINB wyjaśnił, kto jest stroną w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, stwierdzając przy tym, iż "art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego dotyczy sytuacji, gdy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie wydawana jest po zakończeniu budowy zrealizowanej na podstawie funkcjonującego w obrocie prawnym pozwolenia na budowę i zgodnie z jej warunkami. Natomiast jeżeli decyzja o pozwoleniu na użytkowanie została wydana w wyniku przeprowadzonego postępowania legalizacyjnego lub dotyczy budowy zrealizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę, przepis ten nie ma zastosowania, lecz art. 28 k.p.a.".

Skargę na decyzję (...) WINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła B. G. (dalej skarżąca), domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozstrzygnięcia organu I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, jednocześnie zarzucając organowi naruszenie:

- art. naruszenie art. 59 Prawa budowlanego poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, iż przeprowadzone postępowanie w pełni wyczerpuje przesłanki w nim zawarte i pozwala na wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku biorąc pod uwagę, iż w niniejszym budynku były odstępstwa i to od projektu pierwotnego i zastępczego, zaś w ostatnim projekcie zastępczym i opisie do niego nie uwzględniono wpływu wszystkich zmian dokonanych przez inwestora na konstrukcję budynku,

- braku dokonania w toku niniejszego postępowania rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej wykonanego dodatkowo pomieszczenia garażowego o wym. 5,69 x 5,35, który został wzniesiony nie będąc ujęty w żadnym projekcie poza ostatnim zastępczym, który stanowił dokumentację na podstawie której wybudowano niniejszy budynek.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że w toku prowadzonego postępowania organ pominął fakt, że dokumenty przedstawione przez S. i J. G. nie spełniają wszystkich przesłanek wymaganych przepisami w przedmiotowym zakresie. Zmiana kubatury spowodowała na tyle istotne zmiany, iż winny być one zatwierdzone stosowną dokumentacją dodatkową ukazującą wpływ zmian w projekcie na oddziaływanie budynku na nieruchomości sąsiednie w wymaganych przepisami zakresach oraz szczegółową dokumentację dotyczącą zmian dokonanych w toku realizacji projektu zamiennego i jego wpływu na konstrukcję budynku - taka szczegółowa analiza w odniesieniu do dobudowy przedmiotowego garażu nie została przedstawiona w toku postępowania przed organem I instancji.

Ponadto dokumentacja złożona przez J. i S. G., zdaniem strony skarżącej nie spełnia wszystkich kryteriów określonych przez przepisy w związku z czym należy zwrócić niniejszą sprawę do organu I instancji w celu prawidłowego przeprowadzenia postępowania w tym zakresie.

Zaznaczono również, że uzasadnienie decyzji nie odzwierciedla toku dokonanych przez organ I instancji ustaleń w zakresie dokonanych zmian i czy została przedłożona kompletna dokumentacja pozwalająca na zatwierdzenie niniejszego projektu na podstawie zgromadzonej dokumentacji, czy należy dokonać dodatkowych ustaleń co do wymagań technicznych i innych wynikających z obowiązujących przepisów prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę (...) WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga na decyzję (...) WINB Nr (...) z (...) października 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia (...) września 2019 r., nr (...),

w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. (...) połozonej przy ul. (...)(...) w P.

Wyjaśnić zatem należy, że zgodnie z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Kontrola ma na celu stwierdzenie prowadzenia budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę (art. 59a ust. 1). Stosownie do art. 59 ust. 5, odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego ma miejsce w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4 za wyjątkiem sytuacji, w której określa się w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego warunki użytkowania tego obiektu albo uzależnienia jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych (art. 59 ust. 2) oraz, gdy w wydanym pozwoleniu na użytkowanie organ nadzoru budowlanego określi termin wykonania niewykonanej części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, jeżeli obiekt budowlany spełnia warunki, określone w art. 59 ust. 1, pomimo niewykonania części ww. robót (art. 59 ust. 3). Niespełnienie wymogów z ustępu pierwszego artykułu 59 będzie miało miejsce, gdy negatywny będzie wynik kontroli zgodności zrealizowanego obiektu budowlanego z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę w zakresie wskazanym w art. 59a ust. 2. Natomiast niespełnienie wymagań określonych w art. 57 ust. 1 do 4 wystąpi, gdy inwestor do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie nie dołączy dokumentów wymienionych w punktach od 1 do 8 ustępu pierwszego (art. 57 ust. 1).

Z wykładni językowej przytoczonych powyżej unormowań oraz ich wykładni systemowej (umieszczenie po przepisach normujących czynności poprzedzających rozpoczęcie budowy a następnie normujących rozpoczęcia budowy) wynika, że udzielenie pozwolenia na użytkowanie wieńczy cały proces inwestycyjny. Jego celem jest zweryfikowanie, czy zrealizowany obiekt jest zgodny z obiektem zaprojektowanym, na który organ administracyjny udzielił pozwolenia budowlanego, a więc z tym, co zakładano na wstępnym etapie inwestycji. Udzielenie pozwolenia na użytkowanie jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego, którego to pozwolenie dotyczy. Zatem istotą postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie jest ustalenie, czy wybudowany obiekt może być użytkowany w sposób, który został określony w decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzonym nią projekcie budowlanym. Dlatego rozpatrując wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie organ musi odnosić się do pozwolenia na budowę i zatwierdzonej dokumentacji projektowej. Z kolei skutkiem obowiązywania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest rozstrzygnięcie kwestii zgodności przeprowadzonych robót budowlanych z warunkami określonymi w decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Stanowisko to znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uzasadnieniu do wyroku z dnia 2 lutego 2018 r. (sygn. akt II OSK 1628/17) stwierdził, że wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest konsekwencją stwierdzenia przez organ nadzoru budowlanego zgodności wybudowanego obiektu budowlanego z zatwierdzonym projektem budowlanym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega też wątpliwości, że właściwy organ administracji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego sprawdza, czy obiekt ten został wykonany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, w szczególności, czy nie wykonano go z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Z kolei zaś, podstawę normatywną oceny tego, czy poczynione odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego są istotne, czy też takimi nie są zawiera art. 36a Prawa budowlanego.

Natomiast przesłanki odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego określa art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego stanowiąc, że może to nastąpić w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4, przy czym przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio. Podkreślenia wymaga, że sposób sformułowania art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego pozwala na stwierdzenie, że zawiera on wyczerpujące wskazanie przesłanek wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, na co wskazuje chociażby brak użycia w nim sformułowania "w szczególności", które pozwalałoby na konstatację, że wskazane są w nim jedynie przykładowe stany faktyczne uzasadniające odmowę wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

Zatem oznacza to, że spełnienie przez inwestora wymagań ustawowych obliguje organ nadzoru budowlanego do udzielenia pozwolenia na użytkowanie, a jednocześnie, iż jedynie naruszenie wymogów związanych z przeprowadzeniem obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a Prawa budowlanego względnie niespełnienie przez inwestora wymagań formalnych, określonych w art. 57 ust. 1-4 Prawa budowlanego, a dotyczących dokumentów dołączanych do wniosku o udzielenie takiego pozwolenia może stanowić przesłankę odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

Szczególnie należy podkreślić, że ustawodawca wskazał na konieczność przeprowadzenia obowiązkowej kontroli budowy przez organ nadzoru budowlanego w art. 59a Prawa budowlanego. Obowiązkowa kontrola jest przeprowadzana tylko na wezwanie inwestora, nie jest dokonywana z urzędu, nadto takie wezwanie zawarte jest we wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie (art. 57 ust. 6 ustawy Prawo budowlane). Co istotne obowiązkowość tej kontroli wynika z faktu, że musi być przeprowadzana w każdym postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Wystąpienie inwestora z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie rodzi obowiązek po stronie organu do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli przed upływem 21 dni od dnia doręczenia organowi wezwania. Organ zawiadamia inwestora w terminie 7 dni od dnia wezwania (art. 59c ust. 1 ustawy Prawo budowlane) o terminie przeprowadzanej kontroli. Z kolei Inwestor ma obowiązek uczestniczenia w obowiązkowej kontroli (art. 59c ust. 2 ustawy Prawo budowlane), jednak jego nieobecność nie uniemożliwia przeprowadzenia kontroli ani prowadzenia postępowania. Inwestor musi być prawidłowo powiadomiony o terminie kontroli. Do obowiązków organu należy sporządzenie protokołu i przechowywanie go przez okres istnienia obiektu budowlanego.

Kluczowe jest, że ustalenia dokonane w czasie obowiązkowej kontroli stanowią podstawę do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowania oraz ewentualnie do wymierzenia kary za nieprawidłowości, jeśli takie zostały stwierdzone. W sytuacji stwierdzenia przystąpienia do nielegalnego użytkowania obiektu w trakcie obowiązkowej kontroli organ wymierza karę z tego tytułu.

W rozpoznawanej sprawie nie ulegało wątpliwości, że dodatkowe pomieszczenie garażowe o wymiarach 5,69 m × 5,35 m i wysokości 2,39 m zostało wykonane niezgodnie z projektem budowlanym i spowodowało zmianę (zwiększenie) kubatury przedmiotowego budynku. Zasadne było zatem nałożenie na inwestorów (J. i S. małżonków G.) obowiązku sporządzenia i przedstawienia czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. PINB decyzją nr (...) z (...) kwietnia 2019 r. zatwierdził projekt budowlany zamienny. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez (...) WINB.

Z powołanej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i nałożeniu obowiązku uzyskania decyzji o pozwolenie na użytkowanie (decyzja PINB z (...) kwietnia 2019 r., Nr (...)) wynika, że poza wątpliwościami stwierdzono, iż dodatkowe pomieszczenie garażowe w części niepodpiwniczonej o wymiarach ok. 5,69 × 5,35 m i wysokości 2,30 m spowodowało zmianę kubatury obiektu przedmiotowego budynku mieszkalnego. Zatem zmianę powyższa zakwalifikowano jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym znajduje się oświadczenie projektanta inż. H. N., stwierdzający, ze projekt został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Do organu I instancji został złożony przez inwestorów wniosek ((...) sierpnia 2019 r.) o udzielenie pozwolenia na użytkowanie i przeprowadzenie kontroli budynku. Do wniosku dołączono niezbędne dokumenty w rym oświadczenie uprawnionego geodety o zgodności usytuowaniu obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki. Przeprowadzona kontrola, która miała miejsce w dniu (...) sierpnia 2019 r. potwierdziła, że budynek mieszkalny został zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym przez PINB projektem zamiennym, nadto przedmiotowy budynek nadaje się do użytkowania.

Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu (...) sierpnia 2019 r., wynika, że kontrolujący inspektorzy PINB, stwierdzili zgodność obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki, ponadto zgodność obiektu z projektem architektoniczo-budowlanym, w zakresie: charakterystycznych parametrów technicznych obiektu budowlanego, co do kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości i szerokości, liczby kondygnacji, geometrii dachu. W protokole znajduje się zapis, iż kontrolujący inspektorzy PINB nie stwierdzili istotnych odstępstw od projektu budowlanego zamiennego jak również nie stwierdzili odstępstw nieistotnych. We wnioskach końcowych protokołu zawarto stwierdzenie, iż obiekt nadaje się do użytkowania.

W tej sytuacji organ I instancji nie miał podstaw prawnych do wydania decyzji negatywnej o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że badając legalność zaskarżonej decyzji należy wziąć pod uwagę fakt, że przedmiotem postępowania jest decyzja o pozwoleniu na użytkowanie. W takim przypadku zakres badania obiektu budowlanego jest węższy i szczegółowo określony w art. 59a Prawa budowlanego w zw. z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego. Obowiązek badania inwestycji jest też wyraźnie odmienny niż w przypadku zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę. Stosując przepisy o pozwoleniu na użytkowanie obiektu organ z mocy prawa ogranicza się wyłącznie do kontroli budynku będącego przedmiotem inwestycji i wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Zakres tej kontroli jest też ograniczony przede wszystkim do sprawdzenia zgodności powstałego obiektu z projektem zagospodarowania działki (lub odpowiednim dokumentem) oraz z projektem architektoniczno-budowlanym zamiennym. W związku z powyższym, w postępowaniu o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie co do zasady nie bada się stanu nieruchomości sąsiednich ani wzajemnego ich oddziaływania, gdyż ta kwestia powinna być rozpatrywana na innym etapie postępowania administracyjnego. Argumenty skarżącej formułowane w skardze są zatem w znacznym zakresie nieistotne dla rozstrzygnięcia w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku.

Podzielić należy natomiast ocenę skargi, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada w pełni wymogom stawianym przez art. 107 § 3 k.p.a. i art. 11 k.p.a. Podkreślić należy, że uzasadnienie wskazuje podstawę prawną rozstrzygnięcia, wyjaśnia ją i pośrednio wskazuje na dowody, na których oparł się organ rozstrzygając sprawę. Akceptując stanowisko organu I instancji co do występowania przesłanek z art. 59 ust. 1 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, organ odwoławczy zaakceptował też ustalenia faktyczne tego organu, ponadto odniósł się do zarzutów odwołania. Uzasadnienie organu I instancji nie zawiera odniesienia się organu do protokołu kontroli przeprowadzonej przez PINB, zatem nie realizuje zasady przekonywania unormowanej w art. 11 k.p.a. Nie jest to jednak uchybienie, które stosownie do unormowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) mogłoby w sposób istotny wpływać na wynik rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Dlatego nie może ono skutkować usunięciem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Powyższa ocena legalności działania organu odwoławczego oraz organu I instancji pozwala stwierdzić, że nie można podzielić oceny autora skargi, iż organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję nie działał w granicach prawa i na podstawie przepisów prawa, a tym samym, iż wydając zaskarżoną decyzję naruszył art. 6 k.p.a. oraz, aby postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji utrzymanej nią w mocy prowadzone było w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, to jest aby naruszony został art. 8 k.p.a.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.