VIII SA/Wa 486/19 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2865166

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2019 r. VIII SA/Wa 486/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak.

Sędziowie WSA: Leszek Kobylski, Renata Nawrot (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika

1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy (...) znak: (...) z dnia (...) stycznia 2019 r.;

2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.

na rzecz skarżącego M. K. kwotę (...) ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi M. K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: Kolegium, organ odwoławczy) z (...) marca 2019 r., Znak: (...) w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika w zakresie nauki zawodu.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z (...) stycznia 2019 r. Wójt Gminy (...) na podstawie art. 122 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. 2018.996 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2018.2096 z późn. zm., dalej k.p.a.) z uwzględnieniem § 2 ust. 1 pkt 1, § 3, § 6, § 10 ust. 1 pkt 1, § 11 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2018.2010),

§ 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. z 2017. 1644), odmówił M. K. przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika P. S., ur. (...) maja 1999 r., w zakresie nauki zawodu poniesionych w okresie od 1 września 2015 r. do 30 listopada 2015 r.

Uzasadniając decyzję Wójt wskazał, że pracodawca posiadał zawartą umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego z młodocianym pracownikiem, co jest zgodne z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Umowa została zawarta na okres od 1 września 2015 r. do 31 sierpnia 2018 r. Młodociany pracownik na własna prośbę zmienił miejsce odbywania praktycznej nauki zawodu od dnia 1 grudnia 2015 r. i okres kształcenia wynosił 3 miesiące, tj. od 1 września 2015 r. do 30 listopada 2015 r.

Pracodawca przedłożył również, zgodnie z art. 122 ust. 7 pkt 3 ustawy Prawo oświatowe, świadectwo czeladnicze Nr (...) młodocianego pracownika P. S. potwierdzające ukończenie nauki zawodu - elektryk i zdanie właściwego egzaminu w dniu 7 września 2018 r. przez młodocianego pracownika.

M. K. przedstawił zaświadczenie o ukończeniu kursu pedagogicznego nr (...)) wydane przez Ośrodek Szkolenia Kursowego w (...), ul. N., (...). Jak ustalił organ na podstawie pisemnej odpowiedzi z Kuratorium Oświaty w (...) Delegatura w (...) dotyczącej wątpliwości co do zaświadczenia o ukończeniu kursu pedagogicznego, Kuratorium nie posiada dokumentacji potwierdzającej wydanie pozwolenia Kuratorium Oświaty w (...) na przeprowadzenie kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu przez Ośrodek Szkolenia Kursowego w (...).

Następnie pismem z 21 grudnia 2018 r. Wójt zwrócił się do Ośrodka Szkolenia Kursowego z zapytaniem czy jest w posiadaniu zgody na przeprowadzenie kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu. Dyrektor Ośrodka Kursowego odpowiedział, że program kursu pedagogicznego przeprowadzonego w okresie od 1 lutego 2004 r. do 30 kwietnia 2004 r. nie został zatwierdzony przez Kuratora Oświaty w (...), co jest niezgodne z § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie praktycznej nauki zawodu.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji, skarżący złożył odwołanie podnosząc, iż od 2004 r. wyszkolił około 30 uczniów, którzy zdali egzaminy czeladnicze i obecnie wykonują zawód elektryka.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...), po rozpatrzeniu złożonego odwołania, decyzją z (...) marca 2019 r. Znak: Znak: (...) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania wyjaśnił, iż z akt sprawy wynika, że w dniu 3 grudnia 2018 r. M. K. (prowadzący działalność gospodarczą w okresie od 1 kwietnia 1993 r. do 4 grudnia 2017 r.) złożył w organie I instancji wniosek o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika P. S. zamieszkałego (...), gmina (...). Do wniosku dołączył między innymi:

1. umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego zawartą w dniu 1 września 2015 r. pomiędzy "(...)" M. K. z siedzibą w (...), ul. F., a P. S. W umowie określono też, że nauka trwa 36 miesięcy, to jest od 1 wrzesnia 2015 r. do 31 sierpnia 2018 r.;

2. świadectwo pracy, z której wynika, ze uczeń P. S. wykonywał pracę na podstawie powyższej umowy, w okresie od 1 wrzesnia 2015 r. do 30 listopada 15 r., a stosunek pracy ustał na mocy porozumienia stron;

3. świadectwo ukończenia przez P. S. Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w (...);

4. świadectwo czeladnicze P. S. w zawodzie elektryk z dnia 7 wrzesnia 2018 r.;

5. zaświadczenie Izby Rzemiosła i Małej Przedsiębiorczości w (...) z dnia 7 września 2018 r. o okresie szkolenia P. S., to jest od 1 wrzesnia 2015 r. do 30 listopada 2015 r. przez prowadzącego M. K. oraz zdaniu przez P. S. egzaminu czeladniczego z wynikiem pozytywnym w dniu 7 września 2018 r.;

5. dyplom mistrzowski wydany w dniu 28 czerwca 1996 r. przez Izbę Rzemieślniczą w (...) o zdaniu przez M. K. egzaminu mistrzowskiego - instalatorstwo elektryczne;

7. zaświadczenie Nr (...) z dnia 30 kwietnia 2004 r. wydane przez Ośrodek Szkolenia Kursowego w (...), ul. N. o ukończeniu przez M. K. kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu zorganizowanego przez ten Ośrodek w okresie od 1 lutego 2004 r. do 30 kwietnia 2004 r.

Dalej Kolegium wyjaśniło, iż zasady ustalania prawa do uzyskania dofinansowania, o które wniósł skarżący, określone zostały w art. 120 i art. 122 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996, z późn. zm., zwanej dalej "ustawą"), a także w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. z 2017 r. poz. 1644, zwanego dalej "rozporządzeniem").

Kolegium wskazało, iż zgodnie z § 10 ust. 4 rozporządzenia, zajęcia praktyczne realizowane u pracodawców mogą prowadzić instruktorzy praktycznej nauki zawodu, o których mowa w ust. 2 pkt 2 (w tym pracodawcy) posiadający co najmniej tytuł mistrza w zawodzie, którego będą nauczać, lub w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, którego będą nauczać, i przygotowanie pedagogiczne wymagane od nauczycieli lub ukończony kurs pedagogiczny, którego program został zatwierdzony przez kuratora oświaty i obejmował łącznie co najmniej 70 godzin zajęć z psychologii, pedagogiki i metodyki oraz 10 godzin praktyki metodycznej, albo ukończony przed dniem 6 stycznia 1993 r. kurs pedagogiczny uprawniający do pełnienia funkcji instruktora praktycznej nauki zawodu. Kolegium zauważyło, że przed dniem 1 września 2017 r. identyczne regulacje zawarte były w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. z 2010 r. Nr 244, poz. 1626).

Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające przez organ I instancji wykazało, iż Ośrodek Szkolenia Kursowego w (...), w którym M. K. ukończył kurs pedagogiczny dla instruktorów praktycznej nauki zawodu, zorganizowany w okresie od 1 lutego 2004 r. do 30 kwietnia 2004 r., nie posiadał zgody Kuratora Oświaty na przeprowadzenie tego kursu. W archiwum brak jest dokumentacji potwierdzającej wydanie pozwolenia przez Kuratorium Oświaty w (...) na przeprowadzenie kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu.

Dodatkowo Dyrektor Ośrodka Szkolenia Kursowego w (...) w piśmie z 8 stycznia 2019 r. wyjaśnił, że program kursu pedagogicznego przeprowadzonego w okresie 1 lutego 2004 r. do 30 kwietnia 2004 r. nie został zatwierdzony przez Kuratorium Oświaty w (...) Delegatura w (...), chociaż merytorycznie co do jego przeprowadzenia nie ma żadnych wątpliwości (dokumentacja kursu nie dotarła do Kuratorium Oświaty). Dyrektor podał też, że wprowadzono uzupełnienie do poprzedniego zaświadczenia i wydano nowe zaświadczenia z mocą obowiązującą od 2012 r., potwierdzone zatwierdzeniem programu kursu pedagogicznego przez Kuratorium Oświaty w (...) Delegatura w (...) pismem z dnia (...) lutego 2012 r. (...). Wszyscy uczestnicy kursu z okresu od 1 lutego 2004 r. do 30 kwietnia 2004 r. otrzymali uzupełnienie zaświadczeń ważne od 2012 r., biorąc pod uwagę możliwość wystąpienia o zwrot kosztów kształcenia młodocianych pracowników.

Kolegium przytoczyło również pismo z 18 stycznia 2019 r., w którym Kuratorium wyjaśniło, że zgodnie z zapisami § 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, praw i obowiązków podmiotów organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu (Dz. U. Nr 97, poz. 479) - podstawa prawna obowiązująca w dniu wydania zaświadczenia, kurs pedagogiczny uprawniający do pełnienia funkcji instruktora praktycznej nauki zawodu może być przeprowadzony wyłącznie na podstawie zatwierdzonego przez kuratora oświaty programu.

W tej sytuacji zdaniem Kolegium organ I instancji zasadnie odmówił Skarżącemu przyznania wnioskowanego dofinansowania, z uwagi na brak spełnienia przesłanki określonej w art. 122 ust. 1 pkt 1, to jest nie posiadanie kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych. Kurs pedagogiczny ukończony przez Skarżącego nie spełnia wszystkich warunków wymienionych w § 10 ust. 4 rozporządzenia, to jest program kursu, w którym Skarżący uczestniczył w okresie od 1 lutego 2004 r. do 30 kwietnia 2004 r. nie został zatwierdzony przez kuratora oświaty.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący podkreślił, iż posiada wszelkie kwalifikacje do prowadzenia szkolenia i przygotowania zawodowego młodocianych pracowników:

- dyplom mistrza w zawodzie elektryk wydany (...) czerwca 1996 r. przez Izbę Rzemieślniczą w (...);

- zaświadczenie (...) z dnia (...) kwietnia 2004 r. oraz (...) z dnia (...) grudnia 2012 r. wydane przez Ośrodek Szkolenia Kursowego w (...) o ukończeniu kursu pedagogicznego.

Zaznaczył również, że dopełnił wszelkich formalności i powinienem otrzymać dofinansowanie.

Do skargi skarżący dołączył kserokopię dwóch zaświadczeń, w tym zaświadczenie wydane w dniu 20 grudnia 2012 r.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie został wywołany wnioskiem skarżącego, który to wniosek został rozpoznany negatywnie przez organy administracyjne. W rozpatrywanej sprawie kwestią sporną jest, czy w świetle przepisów prawa materialnego, normujących materię dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, skarżący posiadał wymagane uprawnienia pedagogiczne umożliwiające przyznanie mu wnioskowanego dofinansowania.

Organy rozpoznające wniosek skarżącego o dofinansowanie uznały, iż skarżący nie legitymuje się uprawnieniami do przyznania mu dofinansowania, bowiem przedłożone przez niego zaświadczenie o ukończeniu kursu pedagogicznego, w wyniku dodatkowych ustaleń potwierdziło brak zatwierdzenia kursu przez Kuratora Oświaty.

Zgodnie z art. 122 ust. 1 ustawy Prawo Oświatowe, pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:

1. pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;

2. młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1.

Stosownie do art. 122 ust. 7, dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od dnia zdania przez młodocianego pracownika egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Do wniosku należy dołączyć: kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1; kopię umowy o pracę z młodocianym pracownikiem zawartej w celu przygotowania zawodowego; kopię odpowiednio dyplomu lub świadectwa potwierdzającego zdanie egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, albo zaświadczenie potwierdzające zdanie tego egzaminu.

W myśl natomiast § 10 ust. 4 rozporządzenia zajęcia praktyczne realizowane u pracodawców mogą prowadzić instruktorzy praktycznej nauki zawodu, o których mowa w ust. 2 pkt 2 (w tym pracodawcy) posiadający co najmniej tytuł mistrza w zawodzie, którego będą nauczać, lub w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, którego będą nauczać, i przygotowanie pedagogiczne wymagane od nauczycieli lub ukończony kurs pedagogiczny, którego program został zatwierdzony przez kuratora oświaty i obejmował łącznie co najmniej 70 godzin zajęć z psychologii, pedagogiki i metodyki oraz 10 godzin praktyki metodycznej, albo ukończony przed dniem 6 stycznia 1993 r. kurs pedagogiczny uprawniający do pełnienia funkcji instruktora praktycznej nauki zawodu. Przed dniem 1 września 2017 r. identyczne regulacje zawarte były w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. z 2010 r. Nr 244, poz. 1626).

W rozpatrywanej sprawie nie jest kwestią sporną interpretacja przytoczonych przepisów i wynikający z nich obowiązek udokumentowania wymaganych do uzyskania dofinansowania kwalifikacji.

Zdaniem organów skarżący nie posiadał przygotowania pedagogicznego, gdyż na zaświadczeniu o ukończeniu kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu, organizowanego od dnia 1 lutego 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2004 r. przez Ośrodek Szkolenia Kursowego w (...), którym się skarżący legitymuje - złożonym do organu I instancji, brak było adnotacji Kuratora Oświaty o zatwierdzeniu programu kursu. Ponadto Dyrektor Ośrodka Szkolenia Kursowego w (...) w piśmie z (...) stycznia 2019 r. wyjaśnił, że program kursu pedagogicznego przeprowadzonego w okresie 1 lutego 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2004 r. nie został zatwierdzony przez Kuratorium Oświaty w (...) Delegatura w (...), chociaż merytorycznie co do jego przeprowadzenia nie ma żadnych wątpliwości.

W ocenie Sądu materiał zgromadzony w aktach sprawy nie potwierdza w sposób jednoznaczny stanowiska organu i wymaga on dodatkowego wyjaśnienia i ponownej oceny prawnej.

Niewątpliwie przedstawione do organu I instancji zaświadczenie o ukończeniu kursu pedagogicznego posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 k.p.a. Unormowanie zawarte w art. 76 k.p.a. pozwala na przeprowadzenie dowodu przeciwko treści zaświadczenia. Takie właśnie postępowanie wyjaśniające podjął organ I instancji w niniejszej sprawie, ale nie przeprowadził go do końca. Skupił się jedynie na braku zatwierdzenia kursu przez Kuratora Oświaty.

Organ I instancji nie wyjaśnił do końca okoliczności wynikających z odpowiedzi Dyrektora Ośrodka Szkolenia Kursowego w (...) w piśmie z (...) stycznia 2019 r.,

w którym wyjaśnił on, iż wprowadzono uzupełnienie do poprzedniego zaświadczenia i wydano nowe zaświadczenia z mocą obowiązująca od 2012 r., potwierdzone zatwierdzeniem programu kursu pedagogicznego przez Kuratorium Oświaty w (...) Delegatura w (...) pismem (...) z dnia (...) lutego 2012 r. Dalej Dyrektor wskazał, iż wszyscy uczestnicy kursu z okresu od 1 lutego 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2004 r. otrzymali uzupełnienie zaświadczeń ważne od 2012 r.

Do pisma dołączono załącznik - odpis zatwierdzenia programu kursu pedagogicznego z 7 lutego 2012 r.

Mając powyższe informacje Wójt nie wezwał skarżącego do złożenia uzupełniającego zaświadczenia o którym mowa w piśmie Dyrektora Ośrodka Szkolenia Kursowego w (...) w z (...) stycznia 2019 r., ewentualnie do złożenia wyjaśnień.

Organ uznał to za okoliczność nieistotną, co było błędem. Również rozpoznające odwołanie skarżącego Kolegium, wprawdzie dostrzegło fakt uzupełnienia do poprzedniego zaświadczenia i wydania nowego zaświadczenia z mocą obowiązującą od 2012 r. - potwierdzone zatwierdzeniem programu kursu pedagogicznego przez Kuratorium Oświaty w (...) Delegatura w (...), ale także nie uznało za konieczne kwestii wyjaśnienia powyższego. W szczególności ustalenia czy również skarżący dysponuje uzupełniającym zaświadczeniem o którym mowa w piśmie Dyrektora Ośrodka Szkolenia Kursowego w (...) w z 8 stycznia 2019 r.

Wskazać należy, iż do skargi, skarżący dołączył zaświadczenie o ukończeniu kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu, organizowanego przez Ośrodek Szkolenia Kursowego w (...) w okresie od 22 grudnia 2012 r. do dnia 29 grudnia 2012 r. Jak wynika z załączonego zaświadczenia celem kursu było uzyskanie uprawnień do pełnienia funkcji instruktora praktycznej nauki zawodu. Ponadto na zaświadczeniu znajduje się adnotacja: "program zatwierdzony przez MKO Delegatura (...)(...)".

Dołączenie do skargi powyższego zaświadczenia, w sytuacji gdy już organ I instancji posiadał wiedzę o okolicznościach jego wydania, czyni stan, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy nie jest spójny i nie daje podstawy do kategorycznego stwierdzenia Wójta oraz Kolegium Odwoławczego, że skarżący w czasie realizacji umowy o pracę z P. S. w celu przygotowania zawodowego, nie posiadał stosownych uprawnień. Organ odwoławczy nie wyjaśnił tej istotnej dla prowadzonego postępowania okoliczności.

Posiadanie lub nie posiadanie wymaganych kwalifikacji umożliwiających otrzymanie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika nie może być wynikiem uznania administracyjnego, lecz okoliczność ta ma być stwierdzona stosownym dokumentem potwierdzającym spełnienie warunku, o którym mowa w ustawie Prawo Oświatowe oraz w § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie praktycznej nauki zawodu.

W rozpatrywanej sprawie rodzi się pytanie dlaczego konieczne było zorganizowanie kursu uzupełniającego dopiero po ośmiu latach od daty pierwszego kursu odbywanego od 1 lutego 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2004 r.

Organ zobligowany był wyjaśnić w sposób nie budzący wątpliwości, czy wydanie nowego zaświadczenia o którym była mowa w piśmie Dyrektora Ośrodka Szkolenia Kursowego w (...) w z (...) stycznia 2019 r. mogło stanowić uzupełnienie uprzednio wydanego zaświadczenia i czy ta nowa okoliczność była spełnieniem przesłanki określonej w § 10 ust. 4 rozporządzenia.

Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zostały naruszone art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie wyżej opisanym.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ zobligowany jest do uwzględnienia stanowiska Sądu przedstawionego w niniejszym wyroku. Stosownie bowiem do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.