Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 24 października 2008 r.
VIII SA/Wa 362/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Monika Kramek (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. i S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. i B. Ś. i D. i S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia (...) maja 2008 r. nr (...) w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy- POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. i B. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. i B. Ś. i D. i S.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia (...) maja 2008 r. nr (...) w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący D. i S. K. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uzasadniając wniosek tym, że są osobami po "77 - ym roku życia, schorowanymi i zmęczonymi toczącą się sprawą". Wyjaśnili, że niezrozumiałe jest dla nich to, że są zobowiązani do ponoszenia kosztów postępowania w sprawie dotyczącej modernizacji stacji bazowej telefonii cyfrowej, bowiem to nie oni modernizują tę stację. Wyjaśnili również, że utrzymują się z emerytury w łącznej wysokości 2.787 zł netto.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Wniosek małżonków K. dotyczy prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które na obecnym etapie wynoszą 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Przystępując do rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie, wskazać należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe

Mając na uwadze informacje zawarte we wniosku, stwierdzić należy, że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Decydujące znaczenie dla oceny tego wniosku ma okoliczność, że w dwuosobowym gospodarstwie domowym skarżących stały miesięczny dochód kształtuje się na poziomie 2.787 zł netto. Zestawiając wysokość tego dochodu z wysokością kosztów (100 zł wpisu od skargi), jakie strona winna uiścić na poczet prowadzonego postępowania uznano, że jej poniesienie nie spowoduje uszczerbku w utrzymaniu koniecznym skarżących.

Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że w sprawie VIII SA/Wa 578/08 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 138/08 oddalił zażalenie skarżących na postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy. W sprawie tej skarżący również byli zobowiązani do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu od skargi przy osiąganiu dochodu w tej samej wysokości.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wnioskodawcy nie uprawdopodobnili, iż mimo osiągania dochodu w łącznej wysokości 2.787 zł, znajdują się w takiej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przerzucenie kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu na Skarb Państwa tj. na wszystkich podatników.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

Uzasadnienie

Skarżący G. i B. Ś. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uzasadniając wniosek tym, że są osobami po "70 - tym roku życia, schorowanymi i zmęczonymi toczącą się sprawą". Wyjaśnili, że niezrozumiałe jest dla nich to, że są zobowiązani do ponoszenia kosztów postępowania w sprawie dotyczącej modernizacji stacji bazowej telefonii cyfrowej, bowiem to nie oni modernizują tę stację. Wyjaśnili również, że utrzymują się z emerytury w łącznej wysokości 2.319 zł netto.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Wniosek małżonków Ś. dotyczy prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które na obecnym etapie wynoszą 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Przystępując do rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie, wskazać należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe

Mając na uwadze informacje zawarte we wniosku, stwierdzić należy, że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Decydujące znaczenie dla oceny tego wniosku ma okoliczność, że w dwuosobowym gospodarstwie domowym skarżących stały miesięczny dochód kształtuje się na poziomie 2.319 zł netto. Zestawiając wysokość tego dochodu z wysokością kosztów (100 zł wpisu od skargi), jakie strona winna uiścić na poczet prowadzonego postępowania uznano, że jej poniesienie nie spowoduje uszczerbku w utrzymaniu koniecznym skarżących.

Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że w sprawie VIII SA/Wa 578/08 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 139/08 oddalił zażalenie skarżących na postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy. W sprawie tej skarżący również byli zobowiązani do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu od skargi przy osiąganiu dochodu w tej samej wysokości.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wnioskodawcy nie uprawdopodobnili, iż mimo osiągania dochodu w łącznej wysokości 2.319 zł, znajdują się w takiej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przerzucenie kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu na Skarb Państwa tj. na wszystkich podatników.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.