Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2506365

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 24 maja 2018 r.
VIII SA/Wa 122/18
Osoby uprawnione do świadczenia wychowawczego.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot.

Sędziowie WSA: Leszek Kobylski (spr.), Iwona Szymanowicz-Nowak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) grudnia 2017 r. nr (...) w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) grudnia 2017 r., znak: (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: organ II instancji, Kolegium), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; dalej: "k.p.a."), utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta R. przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych i Funduszu Alimentacyjnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. (dalej: organ I instancji) z dnia (...) października 2017 r. znak: (...) w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego wnioskowanego na rzecz syna S. (...) S.

Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego i prawnego:

Wnioskiem z dnia (...) czerwca 2017 r. K. S. (dalej: "skarżący", "strona", "wnioskodawca") zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na kolejne dziecko S. (...) S. Podał, iż w skład jego rodziny wchodzą: wnioskodawca, córka M. (...) S., syn A. S. oraz syn S. (...) S.

Decyzją z dnia (...) sierpnia 2017 r. znak: (...) odmówiono skarżącemu świadczenia wychowawczego na okres 2016/2017 wnioskowanego na S. (...) S. Od tej decyzji ww. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., które w dniu (...) września 2017 r. rozpoznało sprawę i wydało decyzję znak: (...), którą uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Powodem uchylenia decyzji z dnia (...) sierpnia 2017 r. był brak przeprowadzenia ustaleń w zakresie sprawowania opieki naprzemiennej przez wnioskodawcę nad jego małoletnimi dziećmi M. K. i A., w stosunku do których Sąd Okręgowy w R. wyrokiem z dnia (...) marca 2016 r., sygn. akt (...), powierzył wykonanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom i ustalił miejsce pobytu małoletnich jako każdorazowe miejsce zamieszkania matki z jednoczesnym orzeczeniem obowiązku alimentacyjnego ojca na rzecz małoletnich i ustaleniem wzajemnych kontaktów.

Decyzją z (...) października 2017 r. organ I instancji działając na podstawie art. 2, art. 4, art. 5, art. 10 ust. 1 i 2, art. 13, art. 18 ust. 2-6 w zw. z art. 48, art. 27 ust. 3, art. 28, art. 49 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1851; dalej: "u.p.p.w.d.") oraz rozporządzenia Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1465) odmówił skarżącemu świadczenia wychowawczego wnioskowanego na rzecz syna S. (...) S. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, iż we wniosku złożonym (...) czerwca 2017 r. jako członkowie rodziny skarżącego zostały uwzględnione 4 osoby: K. S., syn A. S., córka M. S. oraz syn S. S. Zauważył, iż z dostępnych organowi dokumentów składanych przez wnioskodawcę dla potrzeb uzyskania innych świadczeń rodzinnych wynika, iż skład rodziny odbiega od deklarowanego we wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego. Z załączonego do akt postępowania skróconego odpisu aktu urodzenia S. (...) S. wynika, że jego matką jest B. (...) B., której wnioskodawca nie ujął we wniosku jako członka rodziny, a która mieszka pod adresem wskazanym we wniosku złożonym przez K. S. W dalszej części uzasadnienia organ I instancji powołał przepis art. 4 ust. 2 i 3 oraz art. 5 ust. 1 i 3 u.p.p.w.d. i wyjaśnił, iż w rozpoznawanej sprawie okresy przebywania dzieci wnioskodawcy M. (...) i A. rodzeństwa S. u każdego z rodziców są ustalone orzeczeniem sądu, następują po sobie i powtarzają się na przemian jednak nie są mniej więcej równe. Organ I instancji ustalił, iż wnioskodawca sprawuje opiekę przez około 30% ogólnego czasu w miesiącu, co odpowiednio przekłada się na sprawowanie opieki w ciągu roku. Według organu opieka sprawowana przez wnioskodawcę stanowi niecałą 1/3 ogólnego czasu całościowo sprawowanej przez oboje rodziców opieki nad dziećmi. Z tego względu organ nie mógł uznać, że skarżący sprawuje opiekę naprzemienną nad synem i córką. Na podstawie zgromadzonych dokumentów organ I instancji stwierdził, iż rodzina wnioskodawcy jest trzyosobowa, którą stanowią: wnioskodawca K. S., syn S. (...) oraz matka dziecka - B. B., zaś dochód na osobę w roku 2014 wynosi (...) zł i przekracza kryterium dochodowe o kwotę (...) zł. Uwzględniając strukturę rodziny oraz dochody rodziny organ stwierdził, iż wnioskodawca nie spełnia warunków do otrzymania świadczenia wychowawczego dla syna S. (...) S.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący, zarzucając naruszenie prawa tj.:

- art. 7, art. 10, art. 11, art. 28, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez złamanie zasady prawdy obiektywnej, polegające na nie odniesieniu się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, tzn. ograniczenie się w postępowaniu jedynie do przepisów ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz poprzez brak szerokiego odniesienia się do zaistniałego stanu faktycznego, w tym niezawarcia oceny w decyzji administracyjnej z wywiadów środowiskowych przeprowadzonych u K. S., jak i A. W.- (...);

- art. 2 pkt 16, art. 4 ust. 1-2, art. 5 ust. 1 i 2a u.p.p.w.d. poprzez błędną interpretację przepisów w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a w szczególności organ błędnie ustalił skład rodziny strony.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości oraz o zbadanie merytorycznie sprawy przez organ II instancji i wydanie ostatecznej decyzji co do istoty sprawy i wniósł o przyznanie świadczenia wychowawczego na rzecz syna S. (...) S. za okres 2016/2017.

Kolegium, wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia (...) grudnia 2017 r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Uzasadniając przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Przytoczyło brzmienie art. 4 ust. 2 i 3, art. 5 ust. 1 i ust. 3 u.p.p.w.d. wskazując, iż kwestią sporną w niniejszej sprawie jest możliwość zaliczenia dzieci skarżącego z poprzedniego związku, tj. M. K. i A. rodzeństwo S. do rodziny skarżącego i w konsekwencji uznanie, że S. (...) S. jest trzecim dzieckiem skarżącego.

Kolegium wskazało na regulację art. 2 pkt 16 u.p.p.w.d. podnosząc, iż określenie "opieki naprzemiennej" użyte w ustawie nie zostało w niej wyjaśnione. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych "opiekę naprzemienną" cechuje względna równość pomiędzy rodzicami w sprawowaniu pieczy nad dzieckiem, które mieszka i koncentruje swoje sprawy życiowe na zmianę u obojga rodziców. Opiekę naprzemienną należy wiązać zatem z sytuacją w której rozwiedzeni rodzice sprawują opiekę nad wspólnymi dziećmi na przemian, w mniej więcej równych powtarzających się okresach. Wiąże się to z faktycznym zamieszkiwaniem dzieci z obojgiem rodziców na przemian.

Dalej organ odwoławczy podniósł m.in., iż w wyroku rozwodowym z dnia (...) marca 2016 r. sygn. akt (...) Sąd Okręgowy w R. I Wydział Cywilny ustalił miejsce pobytu małoletnich A. S. i M. (...) S. każdorazowe miejsce zamieszkania matki, wykonywanie władzy rodzicielskiej powierzył obojgu rodzicom oraz ustalił kontakty ojca z małoletnimi dziećmi (szczegółowo wskazując terminy kontaktów). Kosztami utrzymania małoletnich dzieci A. S. i M. (...) S. obciążył obydwoje rodziców i w związku z tym zasądził od K. S. na rzecz małoletnich alimenty w kwocie po (...) zł miesięcznie na rzecz każdego z nich. Następnie wskazał na treść art. 26 § 2 i art. 28 k.c. Podniósł, iż skład rodziny określony we wniosku z dnia (...) czerwca 2017 r. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko S. (...) S. nie odpowiada definicji rodziny. Dzieci skarżącego M. S. i A. S. nie są członkami obecnej rodziny skarżącego, bowiem z nim nie zamieszkują i nie pozostają na jego utrzymaniu. Ustalenie przez sąd miejsca pobytu dzieci przy matce powoduje uznanie, że dzieci przy matce mają pobyt stały, a każdorazowy pobyt dzieci u skarżącego jest pobytem tymczasowym. Kolegium podniosło, iż skarżący uczestniczy w utrzymaniu swoich dzieci wywiązując się z obowiązku alimentacyjnego i jak wynika to z przeprowadzonych w dniach (...) marca 2017 r. oraz (...) września 2017 r., wywiadów środowiskowych zapewnia dzieciom różne zajęcia dodatkowe, takie jak basen, kino, czy zajęcia sportowe. Nadto z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w miejscu zamieszkania A. W.- (...) (byłej żony skarżącego) w dniu 19 września 2017 r. wynika, iż ojciec dzieci zabiera je do siebie w poniedziałek i czwartek po zajęciach szkolnych do godziny 20, pierwszy i trzeci pełny weekend miesiąca do niedzieli do godziny 19, pierwszy tydzień ferii oraz od 1 do 15 lipca i od 1 do 15 sierpnia, zgodnie z wyrokiem Sądu Rodzinnego.

Kolegium podniosło także, iż w oświadczeniu z dnia 26 września 2017 r. A. W.- (...) podała, iż dzieci większość czasu spędzają z nią. Sprawuje bezpośrednią opiekę nad małoletnimi dziećmi. Wychowuje dzieci codziennie. Przez 26 dni w miesiącu przyrządza im posiłki, tj. śniadania, drugie śniadania do szkoły, obiady, kolacje. W roku szkolnym dodatkowo wykupuje dzieciom obiady w stołówce szkolnej.

W świetle powyższego Kolegium stwierdziło, że brak jest podstaw do uznania, iż okresy przebywania dzieci A. i M. rodzeństwa S. u każdego z rodzica można uznać za równe, a zatem, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z opieką naprzemienną. Opieka naprzemienna charakteryzuje się bowiem sprawowaniem opieki nad wspólnymi dziećmi na przemian w mniej więcej równych okresach. Jednocześnie organ odwoławczy za prawidłowe uznał ustalenia organu I instancji, iż rodzina skarżącego składa się z trzech osób, tj. skarżącego, syna S. (...) S. oraz matki dziecka B. B. Brak zatem jest podstaw do uznania S. (...) S. jako kolejnego dziecka skarżącego, bowiem w rozumieniu ustawy syn S. (...) S. jest pierwszym dzieckiem w rodzinie. Stosownie zaś do art. 5 ust. 1 i 3 u.p.p.w.d. przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję organu odwoławczego z dnia (...) grudnia 2017 r. wywiódł skarżący, nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów tj.:

- art. 7, art. 10, art. 11, art. 28, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez złamanie zasady prawdy obiektywnej polegające na nie odniesieniu się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak i stosowania norm prawa materialnego, tj. do całokształtu przepisów prawnych służących załatwieniu sprawy. Niedokonanie przez organy wszechstronnej oceny materiału dowodowego tzn. ograniczenie się w postępowaniu jedynie do przepisów ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz poprzez brak szerokiego odniesienia się do zaistniałego stanu faktycznego, w tym niezawarcia oceny w decyzji administracyjnej z wywiadów środowiskowych przeprowadzonych u skarżącego. Według skarżącego MOPS oraz SKO w R. nie podjęli wszelkiej staranności i czynności niezbędnych do dokładnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy jej rozpatrzenia i przeprowadzenia, w szczególności, iż sprawuje opiekę nad małoletnimi dziećmi z poprzedniego związku, tj. A. i M. S. oraz ponosi koszty utrzymania i uczestniczy w procesie wychowawczym dzieci zgodnie z ustawą. Skarżący podał, iż SKO mija się z prawdą, iż nie został złożony wniosek na M. S. W dniu (...) kwietnia 2016 r. drogą elektroniczną został złożony wniosek na M. S. do MOPS w R.;

- art. 2 pkt 16, art. 4 ust. 1. 2, art. 5 ust. 1 i 2a u.p.p.w.d. poprzez błędną interpretację przepisów w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a w szczególności organ błędnie ustalił skład rodziny strony;

- brak poszanowania art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi, iż Rzeczpospolita jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej oraz art. 32 punkt 1 i 2 wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Skarżący wniósł o przyznanie świadczenia wychowanego na rzecz syna S. (...) S. za okres 2016/2017 zgodnie z wnioskiem, ewentualnie o uchylenie decyzji organów obu instancji w zaskarżonym zakresie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest niezasadna.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest niesporny i znajduje odzwierciedlenie w dokumentach zgromadzonych w aktach. Istota sporu w kontrolowanej sprawie sprowadza się do oceny, czy istnieje możliwość zaliczenia dzieci skarżącego z poprzedniego związku, tj. M. (...) i A. rodzeństwo S. do rodziny skarżącego i w konsekwencji uznanie, że S. (...) S. jest trzecim dzieckiem skarżącego.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 i 2 u.p.p.w.d. celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych. Świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka. Natomiast w świetle art. 2 pkt 16 u.p.p.w.d. rodzina oznacza odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz zamieszkujące wspólnie z tymi osobami, pozostające na ich utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dzieci, które ukończyły 25 rok życia, legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2016 r. poz. 162); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko; w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych lub żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, dziecko zalicza się jednocześnie do członków rodzin obydwojga rodziców.

Ww. definicja ustawowa rodziny ma istotne znaczenie w kontrolowanej sprawie. Ustawodawca zdecydował bowiem, że dziecko uznawane jest za członka tylko jednej rodziny, wyjątkowo zaś można je zaliczyć jednocześnie do członków rodzin obydwojga rodziców, jeżeli to dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach. To właśnie doprecyzowanie ustawowe, wskazujące na sprawowanie przez obojga rodziców dziecka opieki w porównywalnych i powtarzających się okresach stanowiło podstawę do wydania zaskarżonej decyzji.

Pojęcie "opieki naprzemiennej" zostało wprowadzone z dniem 1 kwietnia 2016 r. wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Z dniem 29 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1062) wprowadzająca instytucję opieki naprzemiennej do polskiego porządku prawnego prawa rodzinnego i opiekuńczego. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822) posługuje się pojęciem "orzeczenie, w którym sąd określił, że dziecko będzie mieszkać z każdym z rodziców w powtarzających się okresach". Zgodnie z art. 107 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r. poz. 2082), jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. W braku porozumienia sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

Podobne unormowanie zawarte jest w art. 58 § 1 i § 1a Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którymi w wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia pisemne porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. W braku powyższego porozumienia, sąd uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

W ocenie Sądu organy orzekające w kontrolowanej sprawie prawidłowo wywiodły, że okresy przebywania dzieci skarżącego tj. M. (...) i A. rodzeństwa S. u każdego z rodziców są ustalone orzeczeniem sądu (wyrokiem rozwodowym z dnia (...) marca 2016 r. sygn. akt (...) Sąd Okręgowy w R. I Wydział Cywilny), następują po sobie i powtarzają się na przemian, jednak nie są mniej więcej równe. Z ww. wyroku rozwodowego z dnia (...) marca 2016 r. wynika, że skarżący faktycznie ma zapewniony kontakt z dziećmi w każdy poniedziałek i czwartek po zajęciach szkolnych do godziny 20.00 (1/2 dnia x 8) oraz w co drugi weekend do niedzieli (co stanowi 4 dni), a zatem, jak wskazał organ I instancji, może widzieć się z dziećmi średnio 8-10 dni w miesiącu, podczas gdy dzieci pozostają pod opieką matki pozostałe średnio 23 lub 20-21 dni w miesiącu. Wskazuje to, że faktycznie wnioskodawca sprawuje opiekę przez ok. 30% ogólnego czasu w miesiącu, co odpowiednio przekłada się na sprawowanie opieki w ciągu całego roku. Opieka sprawowana przez wnioskodawcę stanowi niecałą 1/3 ogólnego czasu całościowo sprawowanej przez oboje rodziców opieki nad dziećmi.

Zasadnie organy orzekające stwierdziły, że brak jest podstaw do uznania, iż okresy przebywania dzieci z poprzedniego związku skarżącego tj. A. i M. rodzeństwa S. u każdego z rodzica można uznać za równe. A zatem, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z opieką naprzemienną. W związku z powyższym należy uznać, że organy orzekające nie mogły uwzględnić w strukturze rodziny wnioskodawcy dzieci z pierwszego związku, przy rozpoznaniu wniosku o świadczenie wychowawcze dla syna S. (...) S. (którego skarżący we wniosku wskazał jako trzecie dziecko). A zatem syn S. (...) S. jest pierwszym dzieckiem w rodzinie skarżącego, w skład której obecnie wchodzą wnioskodawca - K. S., syn S. I. oraz matka dziecka B. B. Wbrew zarzutom skargi organy obu instancji prawidłowo ustaliły skład rodziny skarżącego. W tej sytuacji należało zastosować regulację art. 5 ust. 1 i 3 u.p.p.w.d., w świetle którego świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł.

Z powyższych względów zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie stwierdził również, by zaskarżona decyzja była dotknięta wadami, które uzasadniałyby jej uchylenie. Organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Tak ustalony stan faktyczny stał się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego, co szczegółowo wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Mając na względzie powyższe Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.