VII SAB/Wa 229/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3072336

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2020 r. VII SAB/Wa 229/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca spółka - F. sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawie o nr (...). Postępowanie którego dotyczy skarga toczy się przed Prezesem ULC pomiędzy pasażerem J. D. a przewoźnikiem lotniczym (...).

Na wezwanie Sądu skarżąca nadesłała KRS spółki, pełnomocnictwo do występowania w imieniu spółki podpisane zgodnie ze sposobem reprezentacji spółki, oraz pełnomocnictwo udzielone spółce przez J. D. do występowania w jej imieniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005, Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia.

Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarżąca spółka F. sp. z o.o. z siedzibą w B. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu.

Postępowanie administracyjne o nr (...), którego dotyczy skarga, toczy się przed Prezesem ULC pomiędzy pasażerem J. D. a przewoźnikiem lotniczym (...). A zatem to pasażer i przewoźnik lotniczy są stronami postępowania administracyjnego.

Stosownie zaś do art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowym może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

W związku z powyższym skarżąca spółka nie mogła skutecznie złożyć skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego we własnym imieniu, ani jako pełnomocnik J. D., zaś J. K. w świetle nadesłanej dokumentacji nie ma uprawnienia do występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu skarżącej spółki.

Z uwagi więc na brak podstaw do przyjęcia, że jakikolwiek przepis ustawy szczególnej przyznaje skarżącej spółce uprawnienia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, należało uznać, że skarżąca nie zalicza się do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., co uzasadnia odrzucenie skargi. W konsekwencji uznać należało, że skarżącej spółce nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Oczywisty brak po jej stronie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powodował niedopuszczalność złożenia skargi, skutkując jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP/14; z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.