Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1682402

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 5 czerwca 2013 r.
VII SA/Wa 95/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska.

Sędziowie WSA: Ewa Machlejd, Małgorzata Miron (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. M. - Przedsiębiorstwa Technicznego (...) w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia (...) listopada 2012 r. znak: (...) w przedmiocie obciążenia opłatą za badanie próbki wody

I.

uchyla zaskarżoną decyzję,

II.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,

III.

zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w (...) na rzecz skarżącego M. M. - Przedsiębiorstwa Technicznego (...) w (...) kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) września 2012 r. Nr (...) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w (...) obciążył Przedsiębiorstwo Techniczne (...) w (...) opłatą w kwocie 1560,- zł.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że badania laboratoryjne pobranej w dniu 6 sierpnia 2012 r. próbki wody z wodociągu publicznego w (...), z sieci przy ul. (...), Nr próbki (...), wykazały ponadnormatywną ilość manganu - 85+/-9 µg/I. Woda o takich parametrach nie spełnia wymagań rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 61, poz. 417), co na podstawie powołanego wyżej przepisu skutkuje obciążeniem strony opłatą. Opłatę pobiera się na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263), zgodnie z którym za badania i inne czynności wykonane przez organy państwowej inspekcji sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów za ich wykonanie na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji sanitarnej (Dz. U. Nr 36, poz. 203, dalej: "rozporządzenie w sprawie sposobu ustalania opłat").

Opłaty ponowi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych.

Opłata za pobranie i transport próbki obliczona została zgodnie z cennikiem obowiązującym w powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w (...) opracowanym zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Zarządzeniem Nr (...) Dyrektora Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w (...) z dnia (...) lipca 2011 r. Oplata za przeprowadzenie badań laboratoryjnych została naliczona zgodnie z kalkulacją kosztów wykonania badań przedstawioną przez Oddział Laboratoryjny WSSE w (...), Zarządzenie Nr (...) z dnia (...) maja 2011 r. Dyrektora WSSE w (...). Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w (...) wydał przedmiotową decyzję po przeprowadzeniu postępowania w zakresie:

1)

pobrania próbki wody w dniu 6 sierpnia 2012 r. z wodociągu publicznego w (...), pobranej na sieci w (...) przy ul. (...), nr protokołu z poboru próbki wody (...), w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego i dostarczenia ich do laboratorium,

2)

przeprowadzenia badań laboratoryjnych; sprawozdanie z badań próbki wody nr: próbki (...) z dnia 6 września 2012 r.

W oparciu o wykaz czynności wraz z określeniem czasu ich trwania oraz o przeprowadzone kalkulacje potwierdzone dokumentacją pozostającą w aktach sprawy Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w (...) ustalił następującą wysokość kosztów:

* za czynności określone w pkt 1 - 0,5 h x 38,00 zł = 19,00 zł

* za czynności określone w pkt 2 - 1541,00 zł

* razem-1560,00 zł Zadania wykonywane przez Państwową Inspekcję Sanitarną w ramach sprawowania bieżącego nadzoru sanitarnego nad warunkami higieny środowiska, utrzymania należytego stanu higienicznego zakładów pracy, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej dotyczą zagadnień, których katalog zawarty został w art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w (...) decyzją z dnia (...) listopada 2012 r., Nr DE (...) - po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa Technicznego (...) z siedzibą w (...) - utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia (...) września 2012 r. wydanej w sprawie obciążenia adresata decyzji opłatą w kwocie 1560 zł za badanie próbki wody pobranej dnia 6 sierpnia 2012 r. z wodociągu publicznego w (...) z punktu zlokalizowanego przy ul. (...).

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ powtórzył ustalony przez organ pierwszej instancji stan faktyczny oraz ocenę prawną przedstawioną przez ten organ uznając ją za prawidłową.

Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w (...) stwierdził, że nie znajdują one uzasadnionych podstaw. Przypomniał przy tym, że zgodnie bowiem z § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, przedsiębiorstwa wodociągowe mają obowiązek wykonania stałych punktów czerpalnych służących do pobierania wody. W piśmie z dnia 12 grudnia 2011 r. skierowanym do PPIS w (...), dotyczącym wewnętrznej kontroli jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi w 2012 r. Przedsiębiorstwo Techniczne (...) poinformowało o uzgodnieniu z PPIS w (...) ilości próbek pobieranych w ramach monitoringu kontrolnego i przeglądowego, harmonogramu pobierania próbek wody do badań i punktów poboru. W załączniku nr 2 tego pisma zawarto informację na temat punktów poboru prób w ramach monitoringu przeglądowego, wśród których umieszczony jest punkt poboru przy ul. (...) w (...).

W związku z powyższym, gdy nie zostały przygotowane inne, stałe punkty czerpalne, wskazanie przez Przedsiębiorstwo Techniczne (...) punktu do poboru próbek wody, nawet usytuowanego na instalacji wewnętrznej nieruchomości, której nie jest właścicielem lub zarządcą, jest równoznaczne z przejęciem odpowiedzialności za jakość wody pochodzącej z tego punktu. Jednocześnie PWIS w (...) zauważył, iż argument dotyczący konieczności przepłukania sieci wewnętrznej przed poborem próbek wody również nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawiciel Przedsiębiorstwa Technicznego (...) obecny przy poborze próbki wody nie kwestionował sposobu poboru, ani nie wniósł uwag do protokołu poboru, który podpisał. Pobory próbek wody prowadzone są przez przeszkolonych pracowników PSSE w (...) i zgodne z normą (...) grudzień 2007 r. pt. "Jakość wody. Pobieranie próbek do analiz mikrobiologicznych", PN-ISO 5667-5:2003 lipiec 2003 pt. "Jakość wody. Pobieranie próbek. Część 5: Wytyczne dotyczące pobierania próbek wody do picia i wody używanej do produkcji żywności i napojów".

Odnosząc się do argumentu zawyżonej i nierynkowej ceny za badania laboratoryjne PWIS w (...) organ wskazał, że zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej za badania oraz inne czynności wykonane przez organy PIS w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego, w wyniku których stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych, pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania tych wymagań.

Sposób ustalania wysokości opłat za badania oraz inne czynności wykonywane przez organy inspekcji sanitarnej określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Na wysokość opłaty składa się: koszt pobrania próbki wody oraz dostarczenie jej do laboratorium i koszt przeprowadzenia badań laboratoryjnych. Poszczególne kwoty zostały wyszczególnione w decyzji PPIS w (...).

Badanie laboratoryjne próby wody składa się z szeregu analiz laboratoryjnych w zakresie zgodnym z wymaganiami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia. Zgodnie z § 2 powyższego rozporządzenia, woda bezpieczna dla zdrowia ludzkiego musi spełniać wymagania określone w załącznikach 1 - 4 ww. rozporządzenia. Przekroczenie wartości dopuszczalnych nawet jednego parametru świadczy o niewłaściwej jakości wody, co skutkuje naliczeniem opłaty za całość badań, czyli wszystkie badane oznaczenia. Mangan jest jednym z parametrów wchodzących w skład badania fizykochemicznego wykonywanego w tym przypadku w ramach monitoringu przeglądowego.

M. M. prowadzący działalność pod firmą Przedsiębiorstwo Techniczne (...) złożył skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia (...) listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Decyzji tej zarzucił naruszenie art. 36 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej w sprawie sposobu ustalania wysokości opłaty.

W uzasadnieniu skargi zakwestionował sposób poboru próbki wody, wskazując, że miało ono miejsce na przyłączu wodociągowym, a nie na sieci wodociągowej. Powołując się na treść art. 5 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym zaopatrzeniu ścieków, z którego wynika, że odbiorca usług odpowiada za zapewnienie niezawodnego działania posiadanych instalacji i przyłączy wodociągowych przypominał, że zwiększona ilość manganu w pobranej próbce prawdopodobnie spowodowana jest stanem technicznym wewnętrznej instalacji odbiorcy usług jak i faktem, że próbka pobrana po dwóch tygodniach nieobecności właścicieli posesji, a co za tym idzie braku poboru wody w tym okresie. Próbka powinna być pobrana z normalnie funkcjonującego przyłącza, gdyż osady powstające na instalacji podczas jego nieużywania mogą mieć wpływ na wyniki badań. Przyłącze powinno być przepłukane przed poborem wody. Dodał także, że skoro próbka została pobrana na instalacji wewnętrznej, za której stan odpowiada odbiorca usług, to skarżący nie ma wpływu na parametry pobranej wody. Stwierdził także, że po otrzymaniu wyników analizy przeprowadzonej przez akredytowane laboratorium analityczne niezwłocznie zostały one przesłane do PPSS w (...) z siedzibą w (...). Badania potwierdziły, że poziom manganu na przyłączu spełnia wymagania normatywne.

Skarżący zakwestionował także wysokość naliczonej opłaty. Wskazał, że transport pracownika Sanepidu na miejsce pobrania próbki oraz z powrotem został wykonany przez jego pracownika oraz jego samochodem, co oznacza że uwzględnienie tego kosztu jest bezpodstawne.

Podniósł także, że naliczona opłata jest znacznie zawyżona albowiem koszt badania na zawartość manganu wynosi max 50 zł. Szczegółowego wyliczenia poniesionych kosztów przez PSSE w (...) nie otrzymał ani w decyzji organu pierwszej instancji, ani w zaskarżonej decyzji, mimo podniesionych w tym zakresie zarzutów. Wskazał także, że zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat do bezpośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych zalicza się koszty poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego. To samo tyczy się pośrednich kosztów wymienionego w § 4 rozporządzenia. W tej sytuacji, w ocenie skarżącej, organ - jeśli w ogóle - winien obciążyć go jedynie kosztami wykonania konkretnego badania niespełniającego nałożonych wymagań, a nie 38 badań.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji jednakże nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne.

Zaskarżoną decyzją, wydaną w oparciu o art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 marca 1985 r., organy sanitarne obciążyły przedsiębiorcę - Przedsiębiorstwo Techniczne (...) opłatą za dokonane badania laboratoryjne próbki wody.

Zgodnie z treścią tego przepisu za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Ust. 2 stanowi natomiast, że za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

Wbrew twierdzeniom skarżącego prawidłowe, co do zasady, są ustalenia organów, iż należy go obciążyć obowiązkiem uiszczenia opłaty za badania laboratoryjne pobranych próbek. Ust. 2 wskazanej wyżej ustawy zwalnia podmiot z uiszczenia takiej opłaty jedynie wówczas, gdy w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia jakichkolwiek wymagań. Nie jest kwestionowane w niniejszej sprawie, że badania pobranej próbki wody wykazały ponadnormatywna ilość manganu. Zarzut nieprawidłowego pobrania próbki nie znajduje uzasadnienia w ustaleniach organu. Należy wszak podkreślić, że z akt sprawy wynika, iż Przedsiębiorstwo (...) wskazało punkty poboru próbek w celach kontrolnego monitoringu na 2012 r. W załączniku nr 2 cześć 1 jest wymieniona ul. (...) w (...) jako miejsce takiego poboru. Dodatkowo wskazać należy, że z protokołu pobierania próbek wody z dnia 6 czerwca 2012 r. nie wynika, żeby obecny przy tym pobieraniu pracownik skarżącego kwestionował miejsce poboru oraz sposób jego dokonania. Fakt, że wykonane przez skarżącego badania próbek pobrane z tego samego miejsca nie wykazały nadmiaru manganu nie może uzasadniać twierdzenia o wadliwej próbce. Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wskazuje bowiem na konieczność pobrania opłaty za wykonanie konkretnej czynności - badania laboratoryjnego w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru. To wadliwość takiej próbki obliguje organ do obciążenia opłatą za jej wykonanie osobę, która zobowiązana jest do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. A zatem poniesienie przez stronę opłat ma uzasadnienie, gdy spełnione są łącznie określone w art. 36 ust. 1 i 2 przesłanki: 1) organy PIS przeprowadziły kontrolę z tytułu sprawowania bieżącego nadzoru sanitarnego, 2) w wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych.

Nie jest kwestionowane, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej uprawnione były do dokonania ww. kontroli.

Warunki te w niniejszej sprawie zostały zatem spełnione.

Nie ma także racji skarżący twierdząc, że w opisanej sytuacji winien być obciążony opłatą jedynie za badanie manganu. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego wskazujące, że skoro obowiązek opłaty powstaje "w razie stwierdzenia naruszeń wymagań" to bez znaczenia pozostaje dla powyższej odpowiedzialności czy nienormatywną ilość wykazuje jeden składnik, czy wiele składników pobranej próbki. Zgodnie bowiem z § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi woda jest bezpieczna dla zdrowia ludzkiego jeżeli jest wolna od mikroorganizmów chorobotwórczych i pasożytów w liczbie stanowiącej potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, wszelkich substancji w stężeniach stanowiących potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego oraz nie ma agresywnych właściwości korozyjnych i spełnia 1) podstawowe wymagania mikrobiologiczne określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia; 2) podstawowe wymagania chemiczne określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia. A zatem dla uznania, że woda jest zdatna do spożycia niezbędne jest to, aby stężenie poszczególnych parametrów nie przekraczało dopuszczalnych norm. Powyższe pozwoliło Sądowi uznać, że rację ma organ administracji twierdząc, że przekroczenie jednego składnika uzasadnia twierdzenie o nieprawidłowościach, a to oznacza, że podmiot odpowiedzialny zobowiązany jest do poniesienia kosztów całego badania, a nie tylko jednego parametru. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie przeczy takiej ocenie treść § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat. Przez użyte w tym § określenie "konkretne badanie laboratoryjne" należy rozumieć badanie konkretnej, pobranej próbki, a nie dowolnej choćby spełniała te same kryteria. Co więcej gdyby przyjąć zasadność zarzutu skarżącego należałoby uznać, że de facto próbka podlegała 38 badaniom laboratoryjnym (na każdy z paramentów odrębne badanie), co nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach sprawy.

Natomiast rację ma skarżący, że organ administracji, wbrew ciążącym na nim obowiązkom, nie wyjaśnił skarżącemu sposobu wyliczenia wysokości żądanych opłat. Z akt sprawy jak i uzasadnienia decyzji miałoby wynikać, że przy ustalaniu tych opłat zastosowano przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu ustalania opłat oraz cenniki obowiązujące w Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w (...) opracowane w zgodzie z ww. rozporządzeniem oraz zarządzeniem Dyrektora Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w (...). Niesporne jest również, że w aktach sprawy znajduje się kalkulacja kosztów wykonana w dniu 25 września 2012 r. Tymczasem powołane przez jednostki wykonujące te badania oraz organy administracji akty, które stanowiły podstawę obliczenia wysokości opłat nie są przepisami powszechnie obowiązującymi, publikowanymi w urzędowych publikatorach. Zgodnie z nałożonym przez ustawodawcę w art. 9 k.p.a. obowiązkiem organ administracji winien należycie i wyczerpująco informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Jednocześnie art. 107 § 3 k.p.a. stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.

Rację ma skarżący, że organ odwoławczy zaniedbał powyższych obowiązków. W uzasadnieniu decyzji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie odniósł się bowiem do zarzutu zbyt wygórowanej opłaty, którą został obciążony odwołujący się. Nawet jeśli zostały wskazane zarządzenia i cenniki, w oparciu o które dokonano wyliczeń, to obowiązkiem organu, było podanie albo treści tych cenników lub zarządzeń lub wskazanie miejsca, gdzie można z takim cennikiem się zapoznać. Godzi się zauważyć, że "akt" ten nie jest powszechnie dostępny skoro nawet nie został umieszczony na stronach internetowych.

Jedynie na marginesie niniejszych rozważań wskazać należy, że Sąd zażądał od organu nadesłania zarządzenia nr (...) Dyrektora Wojewódzkiej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej z dnia (...) sierpnia 2012 r. wraz z cennikiem badań laboratoryjnych. Zarządzenie to zostało wprawdzie nadesłane pocztą elektroniczną jednakże już po zamknięciu rozprawy oraz ogłoszeniu wyroku. Niezależnie jednak od powyższego wskazać należy, że zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowiskiem, sąd administracyjny posiada wyłącznie uprawnienia kasacyjne, nie może natomiast orzekać za organ w sposób merytoryczny przyznając stronie określone uprawnienia, zwalniając z nałożonych obowiązków lub wyjaśniając powody nałożenia tych obowiązków. A zatem to na organie administracji spoczywa obowiązek należytego wyjaśnienia stronie okoliczności sprawy, w tym wypadku dodatkowo wyszczególnienie pozycji, które po zsumowaniu będą uzasadniać wysokość żądanej opłaty. Dopiero tak dokonane wyliczenia pozwolą Sądowi na ocenę prawidłowości decyzji.

Z tych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana co najmniej przedwcześnie, bez należytego wyjaśnienia okoliczności sprawy, a zatem z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Należy także wskazać, że powyższe uchybienia uzasadniają twierdzenie, że doszło do naruszenia art. 8 i 9 k.p.a. to jest wskazanej wyżej zasady informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych oraz zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Z tej przyczyny Sąd uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając ponownie sprawę organ związany będzie wskazaną wyżej oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego toku postępowania. W szczególności organ rozważy zasadność zarzutu zbyt wygórowanej opłaty za badania laboratoryjne, w tym również co do kosztów pobrania próbki w sytuacji, gdy pracownik organów sanitarnych był przywieziony na miejsce pobrania i odwieziony do siedziby organu pojazdem skarżącego. Rozważania te organ znajdą odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji sporządzonym w zgodzie z zasadami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a.

Z tych względów Sąd - w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 siepania 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzekł jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 i 205 tej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.