Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1678497

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 11 czerwca 2013 r.
VII SA/Wa 82/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.).

Sędziowie WSA: Joanna Gierak-Podsiadły, Elżbieta Zielińska-Śpiewak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2012 r. znak (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala

Uzasadnienie faktyczne

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) listopada 2012 r., nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku S. Sp. z o.o. z/s w Ł. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia (...) września 2012 r., nr (...), umarzającą wszczęte na wniosek S.Sp. z o.o. z/s w Ł., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r., nr (...), nr (...), uchylającej decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) września 2011 r., nr (...), znak: (...) odmawiającą wznowienia, na wniosek M. J., postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) października 2009 r., nr (...) znak: (...) (zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą S.Sp. z o.o. z/s w Ł. pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną na nieruchomości położonej w Ł.przy ul. (...) i ul. (...), działki nr ewid. (...),(...),(...),(...),(...), w obrębie (...)) i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż S. Sp. z o.o. z/s w Ł. wnioskiem z dnia 1 października 2012 r. (uzupełnionym pismami z dnia 3 października 2012 r. i z dnia 15 października 2012 r.), wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2012 r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r.

Organ odwoławczy powołując się na orzecznictwo sądowo-administracyjne wskazał, iż interes prawny w sprawach dotyczących decyzji o odmowie wznowienia postępowania mają wyłącznie wnioskodawcy. Czynności proceduralne organu po otrzymaniu podania o wznowienie postępowania administracyjnego nie są podejmowane w ramach postępowania w sprawie wznowienia postępowania aż do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego (art. 149 § 1 k.p.a.). Zakończenie tych czynności wstępnych decyzją o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.) dotyczy jedynie interesu prawnego wnoszącego podanie o wznowienie i tylko on ma prawo udziału w postępowaniu zakończonym taką decyzją (zob. wyrok NSA z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt I OSK 1390/06, wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 855/09).

W postępowaniu prowadzonym w trybie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją stroną będzie wyłącznie podmiot wnoszący podanie o wznowienie postępowania, bowiem tylko on ma interes prawny w kwestionowaniu decyzji o odmowie wznowienia postępowania wydanej po rozpatrzeniu jego wniosku o wznowienie.

Zdaniem organu S. Sp. z o.o. z/s w Ł. nie jest legitymowana do udziału w charakterze strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. Decyzją tą uchylono bowiem decyzję odmawiającą wznowienia postępowania na wniosek wniesiony wyłącznie przez Mieczysława Janickiego i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W rozpoznawanej sprawie interesu prawnego skarżącej Spółki do udziału w postępowaniu nie można wywodzić z samego faktu doręczenia skarżonej decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r., jak również decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) września 2011 r.

Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżąca Spółka nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. Nie mogła zatem wnieść prawnie skutecznego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie złożyła S.Sp. z o.o. z/s w Ł., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca Spółka zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzuciła:

a)

mające istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia naruszenie art. 28 k.p.a. w zw. z art. 157 § 2 k.p.a., poprzez przyjęcie, że S.Sp. z o.o. z/s w Ł. nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. odmawiająca wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta (...), podczas gdy prawidłowa analiza okoliczności niniejszej sprawy powinna prowadzić do wniosku, że skarżący był podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji, b) mające istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) należało umorzyć jako bezprzedmiotowe podczas, gdy brak było podstaw do takiego rozstrzygnięcia.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę, podtrzymując swojej stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszaw ie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2012 r., utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia (...) września 2012 r., umarzającą wszczęte na wniosek S. Sp. z o.o. z/s w Ł., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r., nr (...), uchylającej decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) września 2011 r., odmawiającą wznowienia, na wniosek M. J., postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) października 2009 r., (zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą S.

Sp. z o.o. z/s w (...) pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. (...) i ul. (...), działki nr ewid. (...),(...),(...),(...),(...), w obrębie (...)) i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej.

Zgodnie z art. 149 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienie (§ 1). Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania otwiera organowi drogę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (§ 2). Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 3).

W efekcie wydania decyzji odmawiającej wznowienie postępowania następuje zamknięcie drogi do rozpoznania i wydania decyzji po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego. Odmowa wznowienia postępowania nie rozstrzyga jednak sprawy co do istoty, rozstrzyga jedynie sprawę w kwestii proceduralnej.

Postępowanie wznowieniowe jest jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego służącym do wzruszania decyzji ostatecznych. Może być ono wszczęte z urzędu bądź na wniosek strony (art. 147 k.p.a.). W odróżnieniu od wszczynanego na wniosek strony postępowania zwykłego, żądanie wznowienia postępowania rodzi po stronie organu obowiązek wydania na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. postanowienia o wznowieniu postępowania, ale tylko wówczas, gdy nie zachodzą przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do wydania w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia odmawiającego jego wznowienia.

Powyższe powoduje, że w ramach uruchamianego żądaniem strony postępowania wznowieniowego wyodrębnić można dwie jego fazy. W pierwszej fazie (wstępnej) organ administracji publicznej bada czy żądanie wszczęcia postępowania pochodzi od podmiotu będącego stroną w sprawie, czy osoba występująca z takim żądaniem posiada zdolność do czynności prawnych oraz czy podanie zostało wniesione z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Jedynie pozytywne ustalenie w powyższym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi dopiero podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Ustalenie na etapie poprzedzającym formalne wszczęcie postępowania, iż wniosek nie pochodzi od strony zakończonego ostatecznie postępowania bądź złożony został po upływie terminu wskazanego w art. 148 k.p.a. skutkuje wydaniem na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie z powodu jego niedopuszczalności.

Czynności proceduralne organu, po złożeniu podania o wznowienie postępowania administracyjnego, nie są podejmowane w ramach postępowania w sprawie wznowienia postępowania, aż do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego. Zakończenie tych czynności wstępnych decyzją o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.) dotyczy jedynie interesu prawnego wnoszącego podanie o wznowienie i tylko on ma prawo udziału w postępowaniu zakończonym taką decyzją (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt 1390/06).

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt I OSK 1406/06, LEX nr 420107, zaprezentowano pogląd, że skoro przed wydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego nie można mówić o czynnościach procesowych postępowania administracyjnego, to nie ma mowy o interesie prawnym podmiotów innych, niż wnoszący podanie, w rozstrzygnięciu takiego postępowania. Postanowienie o wszczęciu postępowania wznowieniowego nie kończy procedury wznowieniowej, nie stanowi aktu procesowego rozstrzygającego o wznowieniu, a jedynie o otwarciu postępowania w sprawie.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że niezasadny jest zarzut, że skarżącej Spółce przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) października 2009 r., gdyż rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w tym zakresie są prawidłowe i wyczerpujące. GINB prawidłowo ustalił, że skarżącej Spółce nie przysługiwał w tym postępowaniu przymiot strony, gdyż nie ma ona interesu prawnego. W postępowaniu zakończonym postanowieniem o odmowie wznowienia postępowania interes prawny ma tylko wnoszący wniosek o wznowienie postępowania i tylko on może być stroną takiego postępowania.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że wnoszącym podanie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) października 2009 r. był M. J. Tym samym tylko on miał legitymację do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o odmowie wznowienia postępowania, albowiem tylko jemu przysługuje prawo do udziału w postępowaniu zakończonym taką decyzją.

Na marginesie wskazać należy, od dnia 11 kwietnia 2011, zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.

Sąd stwierdził, że skoro Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo przyjął, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) października 2009 r. nie pochodzi od strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., to po wszczęciu postępowania o stwierdzenie jej nieważności należało postępowanie, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzyć, co też zostało przez organ uczynione. W myśl tego przepisu gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

W judykaturze przyjmuje się, iż wszczęcie postępowania na wniosek nie legitymowanej osoby jest podstawą do wydania decyzji o umorzeniu postępowania (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 1999 r., sygn. akt IV SA 599/99, LEX nr 54727; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK657/11, LEX nr 1219237).

Wobec powyższego, uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.