Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1543241

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 30 grudnia 2013 r.
VII SA/Wa 792/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska.

Sędziowie WSA: Ewa Machlejd, Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r. znak (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania

I.

uchyla zaskarżone postanowienie,

II.

stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,

III.

zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego D. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) grudnia 2012 r., znak: (...) (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku D. B. oraz wniosków M. B. i E. i J. P. o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie pomostu drewnianego wybudowanego niezgodnie z obowiązującym prawem na jeziorze B. (działce nr geod. (...)) na wprost działce (...) w obrębie wsi A. gm. N., odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego.

Organ wskazał na brak przesłanki zawieszenia postępowania wynikającej z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż rozstrzygnięcie postępowania toczącego się w przedmiocie zamiaru budowy budynku gospodarczego na działce nr (...) nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do rozstrzygnięcia niniejszego postępowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. B., po rozpatrzeniu którego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia (...) lutego 2013 r., znak: (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia rozstrzygnięcia organu I instancji, uznając je za zgodne z prawem. Wyjaśnił, że pomiędzy rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego "przez inny organ lub sąd", a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji przez organ do którego skierowano wniosek o zawieszenie postępowania musi istnieć ścisła zależność, polegająca na bezwzględnym uzależnieniu rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.

W niniejszej sprawie taka zależność nie występuje.

Skargę na postanowienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł D. B., wnosząc o stwierdzenie nieważności postanowienia wydanego z naruszeniem przepisów o właściwości oraz rażącym naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu aczkolwiek nie z powodu podniesionych w niej zarzutów.

Sąd administracyjny stosowanie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) kontrolując zaskarżoną decyzję (postanowienie) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymujące w mocy postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie samowolnej budowy pomostu drewnianego na jeziorze B. (działka nr ew. (...)).

Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18)" Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Przed nowelizacją powyższy przepis brzmiał: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie".

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (m.in. w wyroku z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 1617/12, z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 2296/12, treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), "aktualnie obowiązującą treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania (w sprawie zawieszenia postępowania) oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (w sprawie odmowy podjęcia postępowania). Skoro w przepisie tym posłużono się zwrotem w sprawie odmowy podjęcia postępowania, przez który ustawodawca rozumie jedynie postanowienie negatywne, to nie ma podstaw, aby w stosunku do postanowień w sprawie zawieszenia postępowania dokonywać wykładni rozszerzającej ten zwrot, zamiast ograniczać go wyłącznie do postanowień o zawieszeniu postanowień".

Stwierdzić trzeba, iż za koniecznością takiej interpretacji art. 101 § 3 k.p.a. przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu. Istotą nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było bowiem pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienie tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienie o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Uzasadnienia takiego założenia poszukiwać przede wszystkim należy w zasadzie szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.) wymagającej od organu administracji publicznej wnikliwego i szybkiego działania w sprawie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Wskazana nowelizacja miała zatem na celu ograniczenie dopuszczalności wnoszenia zażalenia na rozstrzygnięcia, które nie hamują biegu postępowania administracyjnego.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro obowiązujące w dacie wydawania zaskarżonego postępowania przepisy procedury administracyjnej nie przewidują samoistnego środka zaskarżenia postanowień o odmowie zawieszenia postępowania, to środek ten stronie nie przysługuje.

Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Regulacja ta w myśl art. 144 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Art. 134 k.p.a. obliguje organ odwoławczy do badania, w pierwszej kolejności, dopuszczalność odwołania. Dopuszczalność odwołania jest zaś określana przesłankami podmiotowymi i przedmiotowymi. Przesłanki podmiotowe to złożenie odwołania przez legitymowany podmiot, przesłanki przedmiotowe natomiast - to wniesienie odwołania od orzeczenia, którego zaskarżenie przewidują przepisy prawa.

W kontrolowanej sprawie zaszedł przypadek przedmiotowej niedopuszczalności środka zaskarżenia, z racji tego, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Taka zaś sytuacja obligowała organ do wydania w oparciu o art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. postanowienia o niedopuszczalności zażalenia.

Organ rozpatrując sprawę ponownie, zastosuje się do oceny prawnej oraz wskazań zawartych w wyroku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012., poz. 270) orzekł, jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.