VII SA/Wa 690/13 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1622817

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2013 r. VII SA/Wa 690/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Pindelska.

Sędziowie WSA: Mirosława Kowalska, Krystyna Tomaszewska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2013 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia (...) stycznia 2013 r. znak (...) w przedmiocie skreślenia z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne

I.

uchyla zaskarżoną decyzję,

II.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,

III.

zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz skarżącego K. D. kwotę 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) listopada 2012 r. znak: (...), na podstawie art. 16o ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634) orzekł, iż K. D. zakwalifikowany w województwie (...) do szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie (...) z dniem (...) listopada 2012 r. zostaje skreślony z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne, prowadzonego przez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego zgodnie z art. 16p ust. 1 ustawy i nie może odbywać ww. szkolenia specjalizacyjnego.

W uzasadnieniu decyzji organ przywołał treść art. 16o ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634) oraz wskazał, że K. D. w postępowaniu kwalifikacyjnym przeprowadzonym w terminie od (...) do (...) października 2011 r., zgodnie z art. 16c ustawy, został zakwalifikowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie (...) i pismem z (...) listopada 2011 r., został skierowany do odbywania tego szkolenia do Szpitala Uniwersyteckiego w (...), Oddział Kliniczny Kliniki (...) we wskazanym okresie od (...) listopada 2011 r. do (...) listopada 2014 r., w trybie pozarezydenckim.

Zgodnie z powiadomieniem Szpitala Uniwersyteckiego w (...) z (...) października 2012 r., K. D. zaprzestał odbywać ww. szkolenie specjalizacyjne.

Minister Zdrowia po rozpatrzeniu odwołania K. D., decyzją z dnia (...) stycznia 2013 r. (...), na podstawie art. 104 § 1 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 16o ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody (...).

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podzielił ustalenia organu pierwszej instancji z których wynika, że K. D. został zakwalifikowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie endokrynologii i pismem z (...) listopada 2011 r., został skierowany do odbywania tego szkolenia w trybie pozarezydenckim do Szpitala Uniwersyteckiego w (...), Oddział Kliniczny Kliniki (...) we wskazanym okresie od (...) listopada 2011 r. do (...) listopada 2014 r.

Pomimo obowiązku zgłoszenia się w przewidzianym terminie do jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne K. D. tego obowiązku nie dopełnił.

Zgodnie z powiadomieniem Szpitala Uniwersyteckiego w (...) z (...) października 2012 r., K. D. zaprzestał odbywania ww. szkolenia specjalizacyjnego.

Zdaniem organu odwoławczego niedopełnienie obowiązku stanowi przesłankę do skreślenia K. D. z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne wskutek zaprzestania przez lekarza odbywania szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z art. 16 o ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

Organ odwoławczy wskazał, iż K. D. w odwołaniu od decyzji Wojewody (...) nie uzasadnił w sposób dostateczny, iż uchybienie terminowi rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego w przewidzianym prawem terminie nastąpiło bez jego winy.

Skargę na powyższą decyzję Ministra Zdrowia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. D.

Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego:

1)

art. 16o ust. 1 pkt 3 i 4 (w podstawie prawnej powołany punkt

3, w uzasadnieniu już pkt 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty poprzez błędne przyjęcie, że Skarżący podlega skreśleniu z listy specjalizacji,

2)

art. 7. 77 i 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, elementarne braki uzasadnienia, z którego nie wynika, czy skarżący zrezygnował ze specjalizacji, jeżeli organ uznał, że zaprzestał odbywania szkolenia specjalizacyjnego, na czym polegało to zaprzestanie i nieustalenie tej najistotniejszej okoliczności faktycznej oraz nieodniesienie się do zarzutów odwołania.

W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Organ odwoławczy z naruszeniem zasad postępowania (art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. art. 80 k.p.a. art. 107 § 3 k.p.a. i art. 15 k.p.a.) ponownie nie rozpoznał sprawy i nie przeprowadził własnego postępowania wyjaśniającego niezbędnego dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy.

W odwołaniu od decyzji Wojewody (...) skarżący zakwestionował ustalenia organu wskazując, że odbycie szkolenia specjalizacyjnego w wyznaczonym terminie od (...) listopada 2011 r. do (...) listopada 2011 r. uniemożliwił skarżącemu dyrektor Szpitala Uniwersyteckiego w (...), który nie wyraził zgody na odbywanie takiego szkolenia.

Skarżący wskazał, iż w dniu (...) sierpnia 2012 r. po trwającym blisko roku okresie ubiegania się skarżącego o przysługujące mu prawo do odbywania specjalizacji w dziedzinie (...) została zawarta umowa o szkolenie specjalizacyjne, która do chwili obecnej nie została rozwiązana.

Umowa została zawarta na czas określony od (...) sierpnia 2012 r. do dnia (...) sierpnia 2015 r.

Skarżący podniósł, iż na początku sierpnia 2012 r. zgłosił się do kierownika specjalizacji dr. E. P. - M., która podpisała kartę specjalizacyjną. Do dnia dzisiejszego skarżącemu nie doręczono informacji o planie odbywania specjalizacji stosownie do § 3 ust. 2 umowy o szkolenie specjalizacyjne.

Na powyższe okoliczności skarżący załączył szereg dokumentów.

Z naruszeniem zasady wyrażonej w art. 15 k.p.a. Minister Zdrowia nie odniósł się do zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu, nie przeanalizował załączonych dokumentów i nie przeprowadził własnego postępowania wyjaśniającego.

Organ odwoławczy nie ustalił prawidłowo stanu faktycznego sprawy oraz nie wyjaśnił dlaczego rozstrzygnięcie oparł o art. 16 o ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty powołany w sentencji decyzji.

Minister Zdrowia powołując się na stan faktyczny ustalony przez organ pierwszej instancji przyjął, że skarżący nie podjął szkolenia specjalizacyjnego (art. 16 o ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty).

Tymczasem Wojewoda (...) orzekając na innej podstawie art. 16 o ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty przyjął, że skarżący zaprzestał odbywania szkolenia specjalizacyjnego.

Ponownie rozpatrując odwołanie Minister Zdrowia powinien ustosunkować się do zarzutów zawartych w odwołaniu i ustalić prawidłowy stan faktyczny sprawy.

Organ odwoławczy powinien także prawidłowo uzasadnić na czym polega nie podjęcie szkolenia specjalizacyjnego względnie zaprzestanie odbywania szkolenia specjalizacyjnego. Są to dwie różne podstawy rozstrzygnięcia wymienione w art. 16 o ust. 1 pkt 3 i pkt 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

Mając na uwadze, iż w sprawie nie został dokładnie wyjaśniony stan faktyczny w rozumieniu art. 7 k.p.a. jak również nie został wyczerpująco rozpatrzony cały materiał dowodowy zgodnie z art. 77 k.p.a., a ponadto decyzja nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 wyżej powołanej ustawy, o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.