Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1975433

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 sierpnia 2015 r.
VII SA/Wa 1445/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi F. L. w przedmiocie wznowienia postępowania w prawie o sygn. akt VII SA/Wa 892/07 postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę F. L. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 892/07.

W dniu (...) października 2014 r. skarżący - F. L., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną na ww. postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dwóch odpisów przedmiotowej skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie, przesłana na adres pełnomocnika skarżącego, była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócone z adnotacją o niepodjęciu przez adresata w terminie - zarządzenie zostało uznane za doręczone z dniem 4 grudnia 2014 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej tj. nie złożył jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania.

Postanowieniem z dnia (...) stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną F. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia (...) września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1445/14.

W dniu (...) lutego 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na ww. postanowienie z dnia (...) stycznia 2015 r. W zażaleniu zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, a wraz z wnioskiem złożył dwa odpisy skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że w krótkim odstępie czasu do skarżącego zostały skierowane dwa wezwania z Sądu do uzupełnienia braków formalnych. Z tego powodu awiza zostały uznane za tożsame z odrębną korespondencją z Sądu, na które odpowiedź została przesłana. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, iż o fakcie nie uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedział się z treści postanowienia z dnia (...) stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd przystępując do rozpoznania niniejszego wniosku na wstępie obowiązany jest zbadać dopuszczalność, terminowość i tryb jego złożenia.

Badając kwestię dopuszczalności na wstępie należy przypomnieć, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej (w niniejszej sprawie 7 dni) jest terminem ustawowym, nie podlegającym modyfikacji przez Sąd, a jedynie istnieje możliwość jego przywrócenia na zasadach określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jak wynika z akt sprawy zarządzenie Przewodniczącego wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie jej odpisów, doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 grudnia 2014 r., w trybie doręczenia zastępczego o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Zatem skarżący obowiązany był uzupełnić owe braki w siedmiodniowym terminie, którego ostatnim dniem był 11 grudnia 2014 r. W świetle analizy akt sprawy, żądane przez Sąd dokumenty tj. odpisy skargi kasacyjnej, nie zostały złożone w powyższym terminie, wobec czego skarżący uprawniony był wnosić o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia, gdyż terminowi temu uchybił. W konsekwencji Sąd stwierdza, że niniejszy wniosek jest dopuszczalny.

Badając terminowość i tryb wniesienia ww. wniosku Sąd ustalił, że został on złożony w Sądzie wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia (...) stycznia 2015 r., tj. w dniu 4 lutego 2015 r. czym zachowano prawidłowy tryb jego wniesienia. Odnośnie terminowości Sąd uznał, że przyczyny uchybienia podane przez pełnomocnika skarżącego ustały 28 stycznia 2015 r. tj. w dniu doręczenia pełnomocnikowi postanowienia z dnia (...) stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zatem wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu.

Jak wykazano już wcześniej pełnomocnik skarżącego wraz z wnioskiem złożył także brakujące 2 odpisy skargi kasacyjnej, wobec czego dopełnił warunek sine qua non jego rozpoznania, tj. dopełnił czynności o przywrócenie terminu której wnosi.

Sąd przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku na wstępie wyjaśnienia, że z uwagi na pewność obrotu prawnego przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie przyjęto, że nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw.

Wskazać należy, iż istotnie, jak podnosi pełnomocnik w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, po wniesieniu skargi kasacyjnej Sąd wystosował do pełnomocnika dwa wezwania. Zarządzeniem z dnia 10 października 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wskazania następców prawnych zmarłej uczestniczki postępowania J. L., w terminie 7 dni, pod rygorem zawieszenia postępowania. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 30 października 2014 r. i odpowiedział na nie w zakreślonym terminie. Następnie, zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dwóch odpisów przedmiotowej skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzenie to, jak zostało wskazane powyżej, zostało uznane za doręczone z dniem 4 grudnia 2014 r. wobec nie podjęcia przesyłki przez pełnomocnika skarżącego z urzędu pocztowego w terminie.

W ocenie Sądu, w świetle powołanych powyżej okoliczności uznać należy, iż pełnomocnik skarżącego nie wykazał jakoby uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej bez swojej winy. Nie można podzielić twierdzenia pełnomocnika, iż wezwania z sądu kierowane do skarżącego wysłane były w krótkich odstępach czasu, co mogło być przyczyną omyłkowego uznania, iż przesyłka została już odebrana, a zarządzenie zostało wykonane. Pierwsze zarządzenie zostało wysłane do pełnomocnika skarżącego w dniu 14 października 2014 r., a kolejne 17 listopada 2014 r., a zatem w odstępie ponad miesiąca czasu.

W judykaturze już od dawna przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, stanowiący sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. II FZ 203/12, LEX nr 1137710, postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GZ 257/12, LEX nr 1223957 oraz postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt II GZ 224/12, LEX nr 12257/11).

W ocenie Sądu wskazane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu.

Należy wskazać, że nieuwagi lub zaniedbania strony, a tym bardziej profesjonalnego pełnomocnika, nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2004 r., sygn. akt FZ 93/04, H. Knysiak-Molczyk Uchybienie i przywrócenie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Sądowy 2006/7-8/122).

Kierując się powyższą argumentacją, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka ustanowiona w art. 86 § 1 p.p.s.a. - ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), warunkująca przywrócenie uchybionego terminu, a wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.