Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1973506

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 31 lipca 2015 r.
VII SA/Wa 1326/13

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 lipca 2015 r. w sprawie ze skargi A. W. i M. W. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2013 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi K. G. tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie w ramach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu-skargi kasacyjnej, kwotę 1200 złotych (tysiąc dwieście złotych) oraz kwotę 276 złotych (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych), stanowiącą 23% podatku VAT, łącznie kwotę 1476 złotych (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych).

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 23 lipca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał A. i M. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W piśmie z dnia (...) sierpnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. G. pełnomocnikiem z urzędu dla A. W. i M. W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi A.W. i M. W. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2013 r. nr (...) wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r. skargę oddalił. W punkcie II wyroku przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu za pomoc prawną udzieloną skarżącym w postępowaniu przed Sądem I instancji.

Adwokat M. S. działając z substytucji adwokata K.G. pełnomocnika z urzędu sporządziła i wniosła w dniu 19 lutego 2014 r. skargę kasacyjną od ww. wyroku. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik sformułował wniosek o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia pomocy prawnej z urzędu na rzecz adwokata K. G. oświadczając, że nie zostało ono opłacone przez skarżących w całości ani w części.

W niniejszej sprawie zważono co następuje:

Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji -75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.

Wskazać należy, że niniejsza sprawa dotyczy nałożenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 25.000 złotych, a zatem należy do kategorii spraw określonych w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, zgodnie z którym stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 6. Paragraf ten w punkcie piątym stanowi, że stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł- 50.000 zł- 2.400 zł.

W niniejszej sprawie adw. M. S. działając na podstawie substytucji udzielonej przez pełnomocnika z urzędu adw. K. G. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 17 grudnia 2013 r.

Nadto zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 20 rozporządzenia adw. M. S. wnosząc o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia pomocy prawnej z urzędu na rzecz adwokata K. G, oświadczyła, że nie zostały one opłacone przez skarżących w całości ani w części.

Mając na uwadze powyższe należało przyznać pełnomocnikowi z urzędu adwokatowi K. G. wynagrodzenie na podstawie wyżej cytowanego § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 5, które wynosi 1200 złotych. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 276 złotych, wynosi 1476 złotych. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązująca w dniu orzekania.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.