Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1975421

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 3 września 2015 r.
VII SA/Wa 1261/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2015 r. nr: (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący Ł.D. reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego w osobie adwokata w piśmie z dnia 8 lipca 2015 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2015 r. znak (...) utrzymującej w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lutego 2014 r. stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy (...) z dnia (...) lipca 2001 r. nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej T.J., H.W. i M.W. pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego na terenie działek ewid. nr (...) i (...) we wsi (...), gm. (...).

We wniosku skarżący wskazał, że równolegle przed (...) Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego toczy się postępowanie odwoławcze w przedmiocie wydania nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku mieszkalnego zawieszone do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu nieważnościowym, aktualnie badanym przez Sąd w niniejszej sprawie. Z uwagi na akt, że postępowanie w sprawie rozbiórki może być w każdej chwili podjęte oraz z uwagi na długi czas oczekiwania na termin rozprawy przed Sądem Administracyjnym istnieje realne niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnych skutków. Sytuacja taka w skrajnym przypadku grozi nakazaniem rozbiórki budynku. Rozbiórka zaś wiązać się będzie nie tylko z koniecznością poniesienia niemałych kosztów ale pozbawi skarżącego o jego rodzinę w tym dwoje kilkuletnich dzieci dachu nad głową. Nawet mniej drastyczny scenariusz polegający na skutecznej legalizacji obiektu rodzi dolegliwości w postaci zgromadzenia i sfinansowania dokumentacji niezbędnej do przeprowadzenia tego rodzaju procedury.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine). Przy czym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest jego uzasadnienie, a zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym, co do zasady przez stronę, materiale dowodowym.

Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Sąd wydając orzeczenie w niniejszej sprawie w oparciu o art. 61 p.p.s.a. oparł swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Analizując wniosek pod tym kątem należy wskazać, że wnioskodawca nie podał argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę na obecnym etapie nie skutkuje żadnymi materialnymi konsekwencjami dla skarżącego, które można by powiązać z przesłankami wstrzymania zaskarżonej decyzji określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty skarżącego dotyczące ewentualnego wydania nakazu rozbiórki odnoszą się do zdarzeń przyszłych, niepewnych, w dodatku nie związanych bezpośrednio z niniejszą sprawą i w tej sytuacji nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można przyjąć by na obecnym etapie sprawy miało dojść do powstania po stronie skarżącego faktycznych, czy prawnych obowiązków wiążących się z poniesieniem znacznych kosztów, utratą przedmiotu świadczenia, w sprawie nie występuje zagrożenie dla aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Na obecnym etapie nie można też mówić o powstaniu trudnych do odwrócenia skutków, gdyż jak wyżej zaznaczono te powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.