Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1975415

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 września 2015 r.
VII SA/Wa 1212/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.C. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2015 r. nr: (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie faktyczne

I.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2015 r. nr: (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku zrealizowanego na terenie działki nr ew. (...) przy ul. (...) w miejscowości (...), gm. (...).

W skardze skarżący reprezentowany prze profesjonalnego pełnomocnika zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że istnieje zagrożenie podjęcia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wykonania obowiązku, tj. usunięcia przedmiotowego obiektu budowlanego. Zachodzi więc realna możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący we wniosku wprawdzie podnosi, że w jego ocenie brak uwzględnienia wniosku może przyczynić się do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a skutki mogą być niemożliwe do odwrócenia, nie wskazuje jednak jakiego rzędu są to skutki i na czym - dla skarżącego - polegające.

Podkreślić w tym miejscu należy, że Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim skarżący wskazał, ale nie uzasadnił należycie zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie tego, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie doprecyzował, na czym miałaby polegać znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki. Samo zaś powołania się na przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przekłada się automatycznie na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody czy też powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Ponadto orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie nie przesądza o ostatecznym wyniku sprawy, w której zostanie zbadane, biorąc pod uwagę kwestię legalności, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.