VII SA/Wa 1149/17 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2559835

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2018 r. VII SA/Wa 1149/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński (spr.).

Sędziowie WSA: Małgorzata Jarecka, Mirosława Kowalska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2018 r. sprawy ze skargi (...) w (...) na decyzję (...) Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia (...) marca 2017 r. nr (...) w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w (...) (dalej: KPPSP) decyzją z dnia (...) stycznia 2017 r., działając na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, art. 104 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., art. 3, art. 4 ust. 1 pkt 2, 5 ust. 1a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej oraz § 3 ust. 1, § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (dalej: rozporządzenie) - w związku z uchybieniami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe, opisanymi w protokole z ustaleń dokonanych w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych z dnia (...) grudnia 2016 r. przeprowadzonych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr (...) przy (...) w (...)

- nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w (...) (dalej: SM w (...)) wykonanie w ustalonym terminie obowiązku zapewnienia wyposażenia budynku w wyłącznik przeciwpożarowy prądu zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi. Wyłącznik przeciwpożarowy powinien być wykonany zgodnie z projektem uzgodnionym z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, a warunkiem jego dopuszczenia do użytkowania jest przeprowadzenie odpowiednich badań, potwierdzających prawidłowość jej użytkowania.

SM w (...) złożyła odwołanie od decyzji KPPSP z dnia (...) stycznia 2017 r. do (...) Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej (dalej: KWPSP).

KWPSP decyzją z dnia (...) marca 2017 r. znak: (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził, że podczas ustaleń dokonanych w toku czynności kontrolno-rozpoznawczych opisanych w protokole z dnia (...) grudnia 2016 r., stwierdzono, iż przedmiotowy budynek jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, zaklasyfikowanym ze względu na przeznaczenie i sposób użytkowania do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV, ze względu na wysokość zakwalifikowany do grupy budynków wysokich (W). Właścicielem, zarządcą oraz podmiotem odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa pożarowego w budynku jest SM w (...). Jednocześnie stwierdzono, że kubatura budynku przekracza 1.000 m3, a sam budynek nie jest wyposażony w przeciwpożarowy wyłącznik prądu.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia właściciele, zarządcy lub użytkownicy budynków wyposażają obiekty w przeciwpożarowe wyłączniki prądu zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi. Stosownie natomiast do treści § 183 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia (...) kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przeciwpożarowy wyłącznik prądu należy stosować w strefach pożarowych o kubaturze przekraczającej 1.000 m3 lub zawierających strefy zagrożone wybuchem. Przeciwpożarowy wyłącznik prądu powinien być umieszczony w pobliżu głównego wejścia do obiektu lub złącza i odpowiednio oznakowany. Odcięcie dopływu prądu przeciwpożarowym wyłącznikiem nie może powodować samoczynnego załączenia drugiego źródła energii elektrycznej, w tym zespołu prądotwórczego, z wyjątkiem źródła zasilającego oświetlenie awaryjne, jeżeli występuje ono w budynku.

Organ drugiej instancji zaznaczył dalej, że w myśl § 2 ust. 1 pkt 9 oraz § 3 ust. 1-3 rozporządzenia przeciwpożarowy wyłącznik prądu jest urządzeniem przeciwpożarowym. Urządzenia przeciwpożarowe powinny być wykonane zgodnie z projektem uzgodnionym przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, a warunkiem dopuszczenia do ich użytkowania jest przeprowadzenie odpowiednich dla danego urządzenia prób i badań, potwierdzających prawidłowość ich działania.

KWPSP stwierdził, że nakładając obowiązki, organ pierwszej instancji jednoznacznie oparł się o ustalenia stanu faktycznego, dokonane w trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych. W wyniku stwierdzenia wskazanej wyżej nieprawidłowości organ jednoznacznie i precyzyjnie określił obowiązek, uzasadniając go w sposób pełny, podając aktualne podstawy faktyczne i prawne. Nieuzasadniony był więc, w ocenie organu odwoławczego, zarzut strony wskazujący na naruszenie art. 7 oraz 77 k.p.a. Za pozbawiony podstaw organ odwoławczy uznał też zarzut wskazujący na to, że treść uzasadnienia decyzji nie spełnia wymogu zawarcia uzasadnienia faktycznego. W ocenie KWPSP wydana decyzja zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 107 k.p.a.

Organ odwoławczy nie stwierdził także, że decyzja KPPSP dotknięta jest wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. wskazującą na niewykonalność decyzji w dniu jej wydania i trwałość charakteru jej niewykonalności.

SM w (...) wniosła skargę na decyzję KWPSP z dnia (...) marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżąca zarzuciła:

1)

naruszenie przepisu prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej poprzez uznanie, że przepis ten nie wymaga od organu Państwowej Straży Pożarnej ustalenia nakładanego obowiązku w sposób precyzyjny, zaś przy obowiązku wykonania instalacji energetycznej z wyłącznikiem przeciwpożarowym prądu, bez dokładnego określenia jej przebiegu;

2)

naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest:

a)

art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż wobec uchybień organu pierwszej instancji, organ powinien uchylić decyzję KPPSP z dnia (...) stycznia 2017 r. nr (...) w przedmiocie nakazania zapewnienia wyposażenia mieszkalnego budynku wielorodzinnego przy ul. (...) w (...) w instalację energetyczną z wyłącznikiem przeciwpożarowym prądu oraz ustalić ten obowiązek w sposób precyzyjny, względnie

b)

art. 138 § 2 k.p.a. bowiem, wobec uchybień organu pierwszej instancji, organ winien uchylić decyzję KPPSP z dnia 20 stycznia 2017 r. i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania,

c)

art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz

d)

art. 107 § 3 k.p.a., gdyż treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej nie spełnia wymogu zawarcia uzasadnienia faktycznego, który powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz uzasadnienia prawnego, gdyż organ nie wyjaśnił w pełni podstawy prawnej decyzji.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o:

1)

uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji KPPSP z dnia (...) stycznia 2017 r.;

2)

zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, powołując w odpowiedzi na skargę argumentację zbieżną z zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z powołanym w podstawie prawnej wydania decyzji organu pierwszej instancji art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 603 z późn. zm. - stan prawny na dzieł wydania zaskarżonej decyzji; dalej powoływana również jako "uPSP") komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie.

W okolicznościach rozpoznanej sprawy nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowane przez skarżącą, że budynek wielorodzinny nr (...) przy ul. (...) w (...) nie jest wyposażony w przeciwpożarowy wyłącznik prądu.

Zgodnie natomiast z § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. Nr 109, poz. 719 - stan prawny na dzieł wydania zaskarżonej decyzji; dalej powoływane jako "rozporządzenie w sprawie ochrony przeciwpożarowej") właściciele, zarządcy lub użytkownicy budynków oraz placów składowych i wiat, z wyjątkiem budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wyposażają obiekty w przeciwpożarowe wyłączniki prądu zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi.

Stosownie zaś do treści § 183 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm. - stan prawny na dzień wydania zaskarżonej decyzji; dalej powoływane jako "rozporządzenie w sprawie warunków technicznych") przeciwpożarowy wyłącznik prądu, odcinający dopływ prądu do wszystkich obwodów, z wyjątkiem obwodów zasilających instalacje i urządzenia, których funkcjonowanie jest niezbędne podczas pożaru, należy stosować w strefach pożarowych o kubaturze przekraczającej 1000 m3 lub zawierających strefy zagrożone wybuchem.

W toku czynności kontrolno-rozpoznawczych kubaturę przedmiotowego budynku ustalono na 23.597 m3. Powinien on być zatem wyposażony w przeciwpożarowy wyłącznik prądu.

Nie ulega zatem wątpliwości, że KPPSP, stosownie do treści art. 26 ust. 1 pkt 1 uPSP, był uprawniony do nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Rozstrzygnięcie decyzji organu pierwszej instancji, w którym zawarto obowiązek zapewnienia wyposażenia budynku w wyłącznik przeciwpożarowy prądu zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, sformułowane jest w sposób wystarczająco precyzyjny, pozwalający skarżącej na wykonanie nałożonego obowiązku.

Organ administracji trafnie także, mając na względzie treść § 3 ust. 1 rozporządzenia, stwierdził, że przeciwpożarowy wyłącznik prądu powinien być wykonany zgodnie z projektem uzgodnionym z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, a warunkiem jego dopuszczenia do użytkowania jest przeprowadzenie odpowiednich badań, potwierdzających prawidłowość jej użytkowania. Organy obu instancji prawidłowo także przywołały przepisy § 183 ust. 3 i 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, określające szczegółowe wymagania dotyczące umiejscowienia i oznakowania wyłączników (§ 183 ust. 3) oraz warunki, na jakich za ich pomocą powinno następować odcięcie dopływu prądu (§ 183 ust. 4).

W ocenie Sądu nałożony obowiązek został prawidłowo określony w rozstrzygnięciu decyzji KPPSP, natomiast przewołanie w uzasadnieniu tej decyzji przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych stanowi trafne wskazanie regulacji określających wymogi dla przeciwpożarowych wyłączników prądu. Poza twierdzeniami mającymi wskazywać na to, że obowiązek nałożony decyzją organu pierwszej instancji został określony ogólnikowo, uzasadnienie zarzutów skargi sprowadza się w istocie do ogólnych rozważań odnośnie do wymogu precyzyjnego i czytelnego określenia obowiązków nakładanych decyzją administracyjną.

Kontrola zaskarżonej decyzji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie dała zatem podstaw do stwierdzenia, iż doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, w tym wskazanych w skardze art. 7, art. 77, art. 107 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2 i art. 138 § 2 k.p.a. Brak jest podstaw do uznania, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Decyzje organów obu instancji zawierają wszystkie niezbędne elementy, a ich uzasadnienia w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie są prawidłowe.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.