Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1994224

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 9 września 2015 r.
VII SA/Wa 1033/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2014 r., znak (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić przyznania D. S. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 1 czerwca 2015 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek D. S. o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wobec rozszerzenia wniosku w stosunku do poprzedniego o ustanowienie adwokata wniosek ten został potraktowany jako nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Z formularza wynika, iż skarżący jest bezrobotny i jest współwłaścicielem połowy budynku oraz działki, których wielkości nie podał.

Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez podanie: czy ma przyznany zasiłek dla bezrobotnych, a jeśli tak, to od kiedy i w jakiej wysokości; z czego lub przy czyjej pomocy się utrzymuje; czy pobiera stałe lub okresowe świadczenia, a jeśli tak, to w jakiej wysokości; czy prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, czy z innymi osobami wraz ze wskazaniem tych osób i ich dochodu; wielkości domu oraz miesięcznych kosztów związanych z jego utrzymaniem; wysokości kwoty przeznaczanej na bieżące potrzeby życia codziennego lub wskazanie osoby, która go zaopatruje w niezbędne do życia środki, odzież i żywność; czy posiada pojazdy mechaniczne, a jeśli tak, to jakie i jakie koszty ponosi w związku z ich utrzymaniem; czy otrzymuje pomoc od rodziny lub instytucji społecznych lub państwowych, ze wskazaniem, w jakiej wysokości lub formie oraz od kogo jest otrzymywana; czy podejmuje prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, a jeśli tak, jaki dochód uzyskuje z tego tytułu; czy ustanowił pełnomocnika i czy działa przed sądami przez pełnomocnika - jeśli tak, należy wskazać, kto go opłaca.

Wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 15 czerwca 2015 r. i w zakreślonym terminie nadesłał on pismo, jednak nie zawierało ono odpowiedzi na ww. pytania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania Wymóg ponoszenia kosztów postępowania nie stanowi ograniczenia prawa do sądu i jest usprawiedliwiony koniecznością zapewnienia właściwego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania z budżetu państwa i powinno mieć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych, w których zdobycie środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 561/14).

Strona winna wniosek o przyznanie prawa pomocy uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 140/09). W ocenie Sądu, wniosku skarżącego do rzetelnych nie sposób zaliczyć, albowiem pomija on wszystkie istotne informacje dotyczące źródła utrzymania. Nie nadesłał ich również mimo dokonania szczegółowego wezwania.

Ponadto, jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 718/11, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to strona dodatkowo jest zobowiązana złożyć na wezwanie sądu dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wobec nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie Sądu, w niniejszej sprawie z uwagi na niepełne informacje nie jest możliwa ocena, czy sytuacja majątkowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy.

Uwzględniając powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.