Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2617858

Postanowienie
Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
z dnia 24 września 2018 r.
VI U 258/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Przemysław Chrzanowski.

Sentencja

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania H. Z. z udziałem zainteresowanej I. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. o zasiłek chorobowy, zasiłek macierzyński

postanawia:

1.

umorzyć postępowanie w sprawie,

2.

stwierdzić swą niewłaściwość w zakresie roszczeń o zapłatę odsetek ustawowych od zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego oraz zasiłku rodzicielskiego i przekazać sprawę w tym zakresie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. celem rozpoznania,

3.

zasądzić od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. na rzecz H. Z. kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Uzasadnienie faktyczne

1.

H. Z. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie zasiłku chorobowego i zasiłku macierzyńskiego za okres od 5 grudnia 2014 r. do 27 stycznia 2016 r.

Zgodnie z treścią ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zasiłek przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego.

Ponadto zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ww. ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która urodziła dziecko w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego.

Jednocześnie przed Sądem Okręgowym Warszawa - Praga w Warszawie w Wydziale VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sygn. akt (...) toczyło się postępowanie dotyczące podlegania odwołującej ubezpieczeniom społecznym, w związku z odwołaniem od decyzji organu rentowego z dnia (...).

Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wydał w tej sprawie wyrok zmieniający ww. decyzję z dnia (...).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. w dniu (...) wydał decyzje zmieniające w całości zaskarżone w niniejszej sprawie decyzje i przyznał H. Z. prawo do zasiłku chorobowego i zasiłku macierzyńskiego za okres od 5 grudnia 2014 r. do 27 stycznia 2016 r.

Zgodnie z treścią art. 47713 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania cywilnego, zmiana przez organ rentowy zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd - przez wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony - powoduje umorzenie postępowania w całości lub w części.

Biorąc pod uwagę, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. w dniu (...) wydał decyzje zmieniające w całości zaskarżone w niniejszej sprawie decyzje i przyznał prawo do zasiłku chorobowego i zasiłku macierzyńskiego za okres od 5 grudnia 2014 r. do 27 stycznia 2016 r., Sąd Rejonowy - na podstawie art. 47713 k.p.c. w zw. z art. 355 k.p.c. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.

2.

Uzasadnienie prawne

W zakresie zgłoszonego roszczenia pełnomocnika odwołującej z karty 46 akt sprawy o zapłatę odsetek ustawowych od zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego oraz zasiłku rodzicielskiego, Sąd zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 476 § 2 k.p.c. przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia rodzinnego, emerytur i rent, innych świadczeń w sprawach należących do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Roszczenie o zapłatę odsetek ustawowych zostało zgłoszone dopiero na etapie postępowania sądowego, przed zamknięciem rozprawy. Przed organem rentowym nie było zgłoszone to roszczenie i co więcej, organ rentowy w zakresie odsetek nie wydawał decyzji. Co prawda jest to sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych, lecz w pierwszej kolejności organem właściwym do jej rozpoznania jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. i dopiero od jego decyzji będzie przysługiwać odwołanie do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Zgodnie natomiast z treścią art. 464 § 1 k.p.c. odrzucenie pozwu nie może nastąpić z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, gdy do rozpoznania sprawy właściwy jest inny organ. W tym wypadku sąd przekaże mu sprawę.

Dlatego też Sąd uznał się niewłaściwym w zakresie rozpoznania roszczenia o zapłatę odsetek ustawowych od zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego oraz zasiłku rodzicielskiego i sprawę w tym zakresie przekazał do merytorycznego rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w W.

3.

W zakresie zgłoszonego przez pełnomocnika odwołującej wniosku z karty 46 akt sprawy o zasądzenie kosztów, to zgodnie z art. 98 § 1 kodeksu postępowania cywilnego strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu, zasada odpowiedzialności za jego wynik). Odwołująca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który wnosił o zasądzenie kosztów na rzecz ubezpieczonej.

W ocenie Sądu fakt zaspokojenia w toku procesu roszczenia związanego z odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. - wykazuje, że odwołująca procesu nie przegrała. Przeciwnie, strona w takiej sytuacji osiąga rezultat, do którego przez wytoczenie procesu zmierzała, chociaż przedmiot sporu, co do istoty sprawy, przestał istnieć. W takiej sytuacji spór co do istoty sprawy staje się bezprzedmiotowy i z tej przyczyny strona odwołująca na podstawie art. 47713 k.p.c. w zw. z art. 355 k.p.c. nie może skutecznie podtrzymywać głównego żądania zgłoszonego w odwołaniu. Nie może bowiem żądać prawa do spornego zasiłku, skoro została w tym zakresie wydana pozytywna decyzja organu rentowego. Natomiast zasadnie strona podtrzymała stanowisko w zakresie kosztów.

Sąd powinien przyznać stronie powodowej, zgodnie z jej żądaniem, od strony pozwanej zwrot taryfowych kosztów procesu (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 1966 r., I PZ 30/66, Lex nr 5988). Podobny pogląd wyraził Sąd Apelacyjny w Białymstoku w orzeczeniu z dnia 30 listopada 1995 r. (I ACz 366/95, OSA z 1996 r. nr 7-8, poz. 34) stwierdzając, że jeżeli pozwany spełnia roszczenie dopiero po wytoczeniu powództwa, to z reguły uznać należy, że dał on w ten sposób powód do wytoczenia sprawy i powinien ponieść jej koszty także w przypadku umorzenia postępowania na skutek cofnięcia pozwu. W takim przypadku przepis art. 203 § 2 k.p.c. nie będzie miał zastosowania.

Sąd podziela wyżej przedstawione stanowiska Sądu Najwyższego oraz Sądu Apelacyjnego, wobec czego Sąd uznaje wniosek o zasądzenie kosztów za zasadny.

Odwołanie jest z 2015 r., zatem znajdzie w niniejszej sprawie zastosowanie przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.) z którego wynika, że w tym przypadku należne wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 60 zł.

Nie ma natomiast zastosowania uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego (zasada prawna) z dnia 20 lipca 2016 r. (III UZP 2/16, LEX nr 2071356, www.sn.pl, Biul.SN 2016/7/19-20), zgodnie z którą w sprawie o ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego lub jego zakresu (o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego; o podleganie ubezpieczeniom społecznym) do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie reprezentującego stronę radcy prawnego, biorąc za podstawę zasądzenia opłaty za jego czynności z tytułu zastępstwa prawnego stawki minimalne określone w § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Wobec powyższego, na podstawie ww. przepisów Sąd zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. na rzecz odwołującej kwotę 60 tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Kosztami procesu nie obejmuje się opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Opłata skarbowa od pełnomocnictwa byłaby wydatkiem pełnomocnika strony i wchodziłaby w skład kosztów procesu, gdyby obowiązek jej uiszczenia wynikał z przepisów obowiązującego prawa. Stosownie jednak do art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, nie podlega opłacie skarbowej złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa w sprawach ubezpieczenia społecznego. W konsekwencji przyjąć należy, że koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, które z mocy ustawy nie podlegają tej opłacie, nie stanowią kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony i nie ma podstaw do zasądzenia równowartości tej opłaty od strony przegrywającej proces (por. postanowienie Sądu najwyższego z dnia 17 czerwca 2011 r., II UZ 15/11).

z)

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.