Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1975383

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 28 sierpnia 2015 r.
VI SA/Wa 814/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania czynności organu w sprawie ze skargi W. w P. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia (...) stycznia 2015 r. znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania czynności Komisji Nadzoru Finansowego z dnia (...) września 2014 r.

Uzasadnienie faktyczne

W. w P., dalej: "skarżąca", "W.", wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia (...) stycznia 2015 r. znak: (...), w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W przedmiotowej skardze W. zawarła wniosek o "wstrzymanie wykonania decyzji Komisji z dnia (...) września 2014 r. znak: (...). W uzasadnieniu wniosku wskazała m.in., że organ ww. pismem zobowiązał spółkę (...) do przeprowadzenia badania informacji i dokumentów będących podstawą sporządzenia sprawozdania finansowego. Przy czym wskazane przez organ informacje i dokumenty objęte są tajemnicą zawodową skarżącej, a ich udostępnienie podmiotowi nieuprawnionemu do przeprowadzonego badania może spowodować trudne do odwrócenia skutki i wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody przez ryzyko wystąpienia do W. z roszczeniami przez podmioty, których dane zostały bezprawnie udostępnione.

W ocenie Komisji Nadzoru Finansowego wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżąca nie powołała się na okoliczności wskazujące, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, lub że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenie wniosku, ani również przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (za: orzeczenie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, orzeczenie NSA z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10).

Jednocześnie, należy zauważyć, że wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń skarżącej. To na niej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. wykazania, że zaskarżona czynność w razie wykonania mogłaby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (za: orzeczenie NSA z 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania czynności organu z dnia (...) września 2014 r. nie zawarła wyczerpującej argumentacji, że zlecenie przez organ w trybie art. 62d ust. 2 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1450 z późn. zm. dalej jako "ustawa o skok") spółce (...) zbadania rzetelności i prawidłowości sprawozdania finansowego za rok 2013 skarżącej, skutkować będzie zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca wskazała jedynie, iż przedmiot badania objęty jest tajemnicą zawodową skarżącej, a jego udostępnienie podmiotowi nieuprawnionemu może spowodować trudne do odwrócenia skutki i wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody.

Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z treścią art. 62d ustawy o skok w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przeprowadzonym badaniu sprawozdania finansowego na zlecenie (...) lub (...), Komisja Nadzoru Finansowego może zobowiązać (...) lub (...) do zlecenia wskazanemu biegłemu rewidentowi zbadania prawidłowości i rzetelności sprawozdań finansowych sporządzanych przez (...) lub (...), kontroli ksiąg rachunkowych lub analizy portfela kredytowego (ust. 1). W myśl ust. 2 cytowanego przepisu zlecenie badania określonego w ust. 1 może zostać udzielone także bezpośrednio przez Komisję Nadzoru Finansowego.

W związku z powyższym zarzut skarżącej jakoby informacje wskazane przez KNF miałyby zostać udostępnione podmiotowi nieuprawnionemu do przeprowadzenia badania nie zasługuje na uwzględnienie. Wybór podmiotu wykonującego wskazane powyżej badanie, należy do swobodnego uznania organu.

W ocenie Sądu, Komisja wybierając spółkę (...) nie naruszyła prawa. Zatrudnieni w niej biegli rewidenci są osobami posiadającymi wymagane kwalifikacje do przeprowadzenia badania obejmującego analizę sprawozdań finansowych sporządzonych przez (...) za rok obrotowy 2013, kontrolę ksiąg rachunkowych oraz analizę portfela kredytowego, a zatem nie istnieje zagrożenie udostępnienia tych informacji podmiotom nieuprawnionym.

W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że skarżąca nie uzasadniła w należyty sposób wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, poprzez nienależyte wykazanie ziszczenia się którejkolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie zlecenia biegłemu rewidentowi zbadania rzetelności i prawidłowości sprawozdania finansowego skarżącej za 2013 r. będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.