Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 stycznia 2005 r.
VI SA/Wa 507/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Zbigniew Rudnicki.

Sędziowie WSA: Piotr Borowiecki, Dorota Wdowiak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) lutego 2004 r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty

1.

uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w G. z dnia (...) grudnia 2003 r.

2.

stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) grudnia 2003 r. nr (...)(...) Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w G., na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 z póż. zm.) oraz zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli nr (...) z dnia (...) listopada 2003 r., nałożył na T. K. wykonującego Krajowy Transport Zarobkowy-Samochodowy karę pieniężną w wysokości 3000.00 złotych za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.

Po rozpoznaniu odwołania T. K., Główny Inspektor Transportu Drogowego, decyzją z dnia (...) grudnia 2003 r. nr (...) i na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 42 ust. 1, 87 ust. 1 92 ust. 1 oraz lp. 1.4.1. załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, § 2 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1 i 2, § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu Głównego instancji.

Zdaniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego działanie organu I instancji było prawidłowe i zgodne z prawem. W czasie kontroli przedsiębiorca nie posiadał ważnej karty opłaty za przejazd po drodze krajowej, czym naruszył normę art. 42 ust. 1 i 87 ust. 1 ustawy transporcie dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.Zasadnym więc było nałożenie na niego kary pieniężnej, zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy i lp. 1.4.1. załącznika do ustawy. Kierujący pojazdem okazał wprawdzie prawidłowo wypełnioną kartę opłaty dobowej, ale wypełnioną po upływie 7-dniowego terminu do jej wypełnienia. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. stanowi, że karta opłaty dobowej może być wypełniana w terminie 7 dni od daty jej wydania. Wobec naruszenia przepisów prawa w zakresie uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych działanie organu I instancji było właściwe i uzasadnione.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) lutego 20003 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył T. K. wnosząc o jej uchylenie jako podjętej niezgodnie ze stanem faktycznym sprawy i naruszającej przepisy prawa.

Zdaniem skarżącego, wymaganą przepisem art. 42 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym opłatę uiścił, czego dowodem jest okazana inspektorom kontroli karta. Zmieniony przepis rozporządzenia Ministra Infrastruktury nie był mu znany. Zmiana została dokonana w złej wierze.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Kontrolując w ten sposób zaskarżone decyzje Sąd stwierdził naruszenie prawa, skarga jest więc uzasadniona.

W licznych orzeczeniach WSA wskazywał już na niejasność rozporządzenia z dnia 18 października 2002 r. (Dz. U. Nr 188 z 2002 r. poz. 1577/ zmieniającego cytowane wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 14 grudnia 2001 r. i wprowadzającego obowiązek użycia karty dobowej w ciągu 7 dni od jej zakupu.

Cytowaną wyżej ustawą z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym.... złagodzone zostały znacznie przepisy o karach za naruszanie różnych obowiązków nałożonych na przedsiębiorców transportowych m.in. w l.p.1.4.4. załącznika do ustawy o transporcie drogowym wprowadzono nowy rodzaj uchybienia polegający na "wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z nieprawidłowo wypełnioną kartą opłaty drogowej". Kara za to uchybienie wynosi 500 zł, zaś kara za brak uiszczenia opłaty drogowej - 3.000 zł Nowe przepisy weszły w życie 28 września 2003 r. i z mocy art. 8 ustawy z 23 lipca 2003 r. znajdują zastosowanie do spraw nie zakończonych, a więc i do sprawy niniejszej, w której decyzja II instancji wydana została (...) lutego 2004 r.

Z zestawienia zmienionych przepisów ustawy o transporcie drogowym i niezmienionych przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 XII 2001 r. wynika, że obecnie ustawodawca przewiduje sytuację, gdy uznaje się, że opłata jest uiszczona na podstawie dokumentu jakim jest karta nieprawidłowo wypełniona.

Ustawodawca nie daje definicji nieprawidłowego wypełnienia kraty ani nie wskazuje jakie sytuacje są nieprawidłowym wypełnieniem karty, a jakie są jej niewypełnieniem tj. nieuiszczeniem opłaty. W ocenie Sądu należy kierować się wskazówką, że celem przepisów jest pobranie opłaty drogowej za każdy przejazd. Jeżeli więc karta jest wypełniona nieprawidłowo, ale "skasowana" dla uiszczenia opłaty za konkretny przejazd tzn. wypełniona w sposób uniemożliwiający jej powtórne użycie (dla innego pojazdu, w innym dniu itd.) uchybienie należy traktować łagodniej i karać wg uregulowań p.1.4.4. załącznika do ustawy. Elementem prawidłowości wypełnienia karty jest także wypełnienie jej w odpowiednim czasie od daty zakupu tj. wypełnienie w ciągu 7 dni od zakupu karty dobowej i w ciągu 14 dni karty tygodniowej. W razie użycia karty po wskazanych terminach, opłata zostaje uiszczona poprzez zakup karty i "skasowana" poprzez wypełnienie, wypełnienie to nie jest jednak prawidłowe, gdyż wykonane w nieodpowiednim czasie od daty zakupu. Trudno uznać w takich przypadkach, że opłata nie została uiszczona, w szczególności wobec wskazanej wyżej utraty mocy przez § 5 ust. 6 rozporządzenia.

W sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, że przedsiębiorca uiścił opłatę drogową wykupując kartę opłat i wypełniając ją. Nie ulega też wątpliwości, że kartę wypełnił nieprawidłowo, bowiem wypełnienie miało miejsce po upływie 7 dni od daty zakupu. Rację ma jednak skarżący podnosząc, że opłatę uiścił. Wypełnienie karty przez skarżącego, choć wadliwe, sprawia że cel przepisu został osiągnięty tzn. opłata za konkretny przejazd została uiszczona.

Skarżący choć wypełnił kartę nieprawidłowo, jednak opłatę uiścił, czego organ w toku postępowania nie dostrzegł i zastosował przepisy dotyczące kary za nieuiszczenie opłaty drogowej (l.p. 1.4.1. załącznika do ustawy) zamiast przepisów l.p. 1.4.4. załącznika do ustawy dotyczących kary za nieprawidłowe wypełnienie karty opłaty drogowej.

Ze wskazanych wyżej względów stosownie do art. 145 § 1 p.1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1270/, dalej zwanej p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

O wstrzymaniu wykonania uchylonej decyzji do czasu uprawomocnienia wyroku Sąd orzekł na zasadzie art. 152 p.p.s.a.