Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 stycznia 2005 r.
VI SA/Wa 501/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki.

Sędziowie WSA: Dorota Wdowiak, Asesor Piotr Borowiecki (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości M.SA w upadłości z siedzibą w G. na decyzję Komisji Papierów Wartościowych i Giełd w W. z dnia (...) listopada 2003 r. Nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z powodu niewykonania obowiązków informacyjnych oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) listopada 2003 r., Nr (...), Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (dalej także: KPWiG, lub Komisja) - działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 81 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447 ze zm. - dalej także: pr.p.o.p.w.) - po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji KPWiG z dnia (...) września 2003 r., Nr (...), w sprawie nałożenia na spółkę M. S.A. z siedzibą w G. kary pieniężnej w wysokości (...),- zł ((...) złotych) z powodu niewykonania obowiązków określonych w art. 81 ust. 1 pkt 3 pr.p.o.p.w. - utrzymała w mocy swoją decyzję z dnia (...) września 2003 r.

Z akt sprawy wynika, iż w dniu (...) marca 2003 r. KPWiG wszczęła z urzędu postępowanie administracyjne w celu ustalenia, czy spółka publiczna M.S.A. właściwie wykonała obowiązki przekazywania informacji, o których mowa w art. 81 ust. 1 pkt 2 i 3 pr.p.o.p.w., w zakresie przekazywania informacji o wszelkich zdarzeniach, które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na cenę lub wartość papieru wartościowego oraz przekazywania raportów bieżących i okresowych. Przedmiotem postępowania wyjaśniającego Komisji były przede wszystkim zagadnienia związane z nieprawidłowościami w przekazywaniu do publicznej wiadomości prognoz wyników finansowych na rok 2000, 2001, 2002 i 2003 i informacji o ich realizacji, jak również kwestie związane z zaprzestaniem przez skarżącą spółkę terminowego przekazywania do publicznej wiadomości raportów okresowych.

W toku postępowania Komisja ustaliła m.in., iż skarżąca spółka jednym raportem bieżącym nr (...) z dnia (...) czerwca 2000 r. przekazała do publicznej wiadomości prognozy wyników finansowych na lata 2000, 2001, 2002 i 2003. Następnie raportem bieżącym nr (...) z dnia (...) września 2000 r. oraz raportem bieżącym nr (...) z dnia (...) listopada 2000 r. dokonała korekty prognozy wyników finansowych za rok 2000. W informacji dodatkowej do raportów kwartalnych przekazywanych za poszczególne kwartały roku 2000 skarżąca spółka zamieszczała zapis, że nie opublikowała prognoz wyników finansowych. Wcześniej jednak - w ocenie Komisji - nie poinformowała publicznie, że anulowała opublikowane przez siebie w raporcie nr (...) prognozy. Komisja ustaliła ponadto, iż zaprezentowane z kolei w raporcie kwartalnym za IV kwartał 2002 r. osiągnięte wyniki finansowe znacznie różniły się od prognozowanych, albowiem spółka prognozowała, iż zysk netto w 2002 r. wyniesie (...) zł, gdy tymczasem w rzeczywistości spółka zanotowała stratę w wysokości (...) zł. Wcześniej natomiast - jak ustalono w toku postępowania - spółka nie podała do publicznej wiadomości korekty prognozy wyników finansowych za 2002 r.

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja - działając na podstawie przepisów art. 104 k.p.a. i art. 85 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 81 ust. 1 pkt 2 i 3 pr.p.o.p.w. - wydała decyzję z dnia (...) września 2003 r., Nr (...), na podstawie której nałożyła na spółkę M.S.A. karę pieniężną w wysokości (...),- złotych. W uzasadnieniu KPWiG zwrócił uwagę, iż emitent - na podstawie § 5 ust. 1 pkt 34 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2001 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 139, poz. 1569 ze zm.) - ma możliwość przekazania do publicznej wiadomości prognozy wyników finansowych. Skorzystanie z tej możliwości pociąga za sobą obowiązek monitorowania stopnia realizacji prognozy wyników. Komisja podniosła, iż zgodnie z treścią przepisu § 40 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów w sytuacji, gdy co najmniej jedna z prognozowanych pozycji różni się o co najmniej 10% w stosunku do pozycji zamieszczonej w ostatniej przekazanej do publicznej wiadomości prognozie, emitent zobligowany jest do przekazania w formie raportu bieżącego korekty prognozy. Ponadto Komisja wskazała, że na podstawie § 61 ust. 4 pkt 4 ww. rozporządzenia Rady Ministrów w informacji dodatkowej do raportu kwartalnego należy zamieścić stanowisko zarządu odnośnie możliwości zrealizowania wcześniej publikowanych prognoz wyników finansowych na dany rok obrotowy, w świetle wyników zaprezentowanych w raporcie kwartalnym w stosunku do wyników prognozowanych. Komisja nie uznała wyjaśnień strony przeciwnej i w konsekwencji stwierdziła, że spółka M.S.A. nie wykonała ciążącego na niej z mocy § 40 ust. 2 ww. rozporządzenia obowiązku i nie przekazała do publicznej wiadomości korekty cały czas obowiązującej prognozy wyników finansowych na 2002 r., opublikowanej w raporcie bieżącym nr (...) z dnia (...) czerwca 2000 r. W dniu (...) lutego 2003 r. natomiast opublikowała raport kwartalny za IV kwartał 2002 r., w którym podała wyniki finansowe, które w sposób znaczący odbiegały od prognozowanych. KPWiG zauważyła w uzasadnieniu, iż poprzez ww. regulacje prawne w zakresie publikowania prognoz wyników finansowych, zagwarantowano aby informacje związane z przekazywaniem do publicznej wiadomości prognoz wyników finansowych w sposób rzetelny prezentowały sytuację finansową danej spółki publicznej. Zdaniem Komisji nałożenie przez ustawodawcę szczegółowych obowiązków informacyjnych w tym zakresie miało na celu zapewnienie każdemu z inwestorów jak największego stopnia przejrzystości na temat sytuacji finansowej emitentów i umożliwienie właściwej oceny przekazywanych danych. Komisja podniosła dodatkowo, iż w trakcie postępowania wątpliwości KPWiG wzbudził ponadto fakt zaprzestania przez spółkę terminowego przekazywania do publicznej wiadomości raportów okresowych. Komisja podkreśliła, iż skarżąca spółka nie dotrzymała terminu przekazania do publicznej wiadomości skonsolidowanego raportu rocznego za 2002 r. pomimo, iż została poinformowana o konsekwencjach uchybienia terminu pismem KPWiG z dnia (...) sierpnia 2003 r. Komisja wskazała, iż zgodnie z § 67 ust. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2001 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych, skonsolidowany raport roczny grupy kapitałowej emitenta przekazuje się w dniu określonym przez emitenta w raporcie bieżącym, o którym mowa w § 69 rozporządzenia, niezwłocznie po wydaniu opinii przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia jej otrzymania przez emitenta oraz nie później niż 15 dni przed terminem walnego zgromadzenia dokonującego zatwierdzenia rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej emitenta, zawartego w skonsolidowanym raporcie rocznym, a także nie później niż dwa miesiące od daty określonej jako dzień przekazania raportu rocznego emitenta, a więc w przypadku skarżącej spółki - (...) sierpnia 2003 r. W ocenie Komisji uchybienie terminowi stanowi naruszenie obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 81 pr.p.o.p.w. Komisja zauważyła, iż spółka M.S.A. przekazała skonsolidowany raport roczny za 2002 r. do publicznej wiadomości w dniu (...) sierpnia 2003 r., a więc z 7 - dniowym opóźnieniem. W uzasadnieniu Komisja podniosła ponadto, iż w dniu (...) sierpnia 2003 r. raportem bieżącym nr (...) spółka poinformowała natomiast, iż w związku z nie zakończoną inwentaryzacją majątku oraz zamkniętą listą wierzycieli, spółka nie sporządziła bilansu otwarcia na dzień upadłości, co oznacza że nie zostanie sporządzony i przekazany w dniu (...) sierpnia 2003 r. do publicznej wiadomości skonsolidowany raport kwartalny za II kwartał 2003 r., który nie został przekazany do publicznej wiadomości do dnia wydania decyzji. KPWiG podniosła w uzasadnieniu decyzji, iż obowiązek terminowego przekazywania raportów okresowych wynikający z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2001 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych - ma charakter bezwzględny i spółka publiczna nie ma żadnej możliwości uzależniania jego wypełnienia od jakichkolwiek zdarzeń mających miejsce w spółce. Wypełnienie tych obowiązków informacyjnych ustawodawca nie pozostawił swobodnej decyzji emitenta. Zdaniem Komisji należy w konsekwencji uznać, iż spółka naruszyła obowiązki informacyjne wynikające z powołanych przepisów rozporządzenia Rady Ministrów. Komisja podniosła, iż podejmując decyzję odnośnie rozmiaru nałożonej kary kierowała się przekonaniem, iż wskazane nienależyte wykonanie obowiązków informacyjnych implikowało brakiem rzetelnej informacji na rynku papierów wartościowych, co mogło wprowadzić w błąd inwestorów na rynku papierów wartościowych i zagrozić bezpieczeństwu obrotu papierami wartościowymi.

W dniu (...) października 2003 r. Syndyk Masy Upadłości spółki M.S.A. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Syndyk Masy Upadłości podniósł, iż postanowieniem Sądu Rejonowego w G., Wydziału (...) Gospodarczego z dnia (...) kwietnia 2003 r., sygn. akt (...), ogłoszono upadłość spółki M.S.A. Skarżący stwierdził, iż kara pieniężna nałożona została na spółkę za okres przed ogłoszeniem upadłości, a więc osobą odpowiedzialną za niedopełnienie obowiązków związanych z publicznym obrotem papierami wartościowymi spółki z pewnością nie jest syndyk, lecz osoby uprzednio uprawnione do reprezentacji spółki, a więc członkowie ówczesnego Zarządu M.S.A. W ocenie syndyka konsekwencje nierzetelnego ich działania musi ponieść teraz syndyk, który nie miał żadnego wpływu na niedopełnienie obowiązków wynikających z ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Skarżący podniósł, iż należy zauważyć, że syndyk nie ma nawet możliwości uiszczenia nałożonej na spółkę kary pieniężnej z uwagi na trudną sytuację finansową, w jakiej znajduje się M.S.A. Ponadto syndyk stwierdził, że z posiadanych przez niego informacji wynika, iż w stosunku do niektórych spółek, które dopuściły się naruszenia obowiązków informacyjnych Komisja odstąpiła od nakładania na te podmioty kary pieniężnej z uwagi na trudną sytuację finansową, w jakiej się znajdują te spółki. W ocenie syndyka zasadnym byłoby w związku z tym odstąpienie od nakładania kary na spółkę M.S.A., co nie doprowadzi do uszczuplenia majątku masy upadłości ze szkodą dla wierzycieli ww. spółki.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzją z dnia (...) listopada 2003 r., Nr (...), Komisja Papierów Wartościowych i Giełd - działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 81 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi - utrzymała w mocy swoją decyzję z dnia (...) września 2003 r., Nr (...), w sprawie nałożenia na spółkę M.S.A. z siedzibą w G. kary pieniężnej w wysokości (...),- zł ((...) złotych) z powodu niewykonania obowiązków określonych w art. 81 ust. 1 pkt 3 pr.p.o.p.w. W uzasadnieniu decyzji Komisja podniosła, iż podmiotem obowiązanym do wypełniania obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 81 pr.p.o.p.w. jest emitent papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu. Ponadto - zdaniem KPWiG - podmiotem odpowiedzialnym za niewykonanie tych obowiązków jest zgodnie z art. 85 cyt. ustawy z 1997 r. również emitent. Zgodnie zaś z treścią art. 4 pkt 4 pr.p.o.p.w. emitentem jest podmiot wystawiający lub emitujący papiery wartościowe we własnym imieniu. Nie można zatem uznać - zdaniem Komisji - że emitentem papierów wartościowych M.S.A., a więc podmiotem ponoszącym odpowiedzialność, jest Zarząd tej spółki, czy też syndyk. Podmiotem obowiązanym do wypełniania obowiązków wskazanych w art. 81 pr.p.o.p.w. i odpowiedzialnym za ich prawidłowe wykonywanie jest cały czas emitent, czyli spółka M. S.A. Zdaniem KPWiG, z punktu widzenie unormowań ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, nie są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zmiany na stanowiskach osób reprezentujących spółkę publiczną. Komisja podniosła wyraźnie, iż ogłoszenie upadłości nie powoduje utraty przez spółkę publiczną jej publicznego charakteru, albowiem spółka taka jest w dalszym ciągu emitentem papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu papierami wartościowymi i w związku z tym jest ona cały czas odpowiedzialna za prawidłowe wykonywanie obowiązków nałożonych przez ustawę. W konsekwencji Komisja uznała, iż nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja syndyka odnośnie braku jego odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków informacyjnych przez byłych członków Zarządu spółki M. S.A. Komisja na marginesie podniosła, iż spółka dopuściła się naruszeń obowiązków informacyjnych w postaci niedotrzymania terminu przekazywania do publicznej wiadomości skonsolidowanego raportu rocznego za 2002 r. i skonsolidowanego raportu kwartalnego za II kwartał 2003 r. już po ogłoszeniu upadłości spółki, a więc po objęciu masy upadłości przez syndyka. KPWiG wskazała równocześnie, iż przy nakładaniu kary pieniężnej nieistotne było dla niej to, iż ogłoszono upadłość emitenta, albowiem Komisja miała pełną świadomość, że wyegzekwowanie kary pieniężnej może nastąpić tylko zgodnie z odpowiednimi procedurami przewidzianymi prawem upadłościowym.

W dniu (...) stycznia 2004 r. syndyk masy upadłości M. S.A. w upadłości zaskarżył ww. decyzję KPWiG do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (skargę przekazano - według właściwości - do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie). W uzasadnieniu skargi syndyk ww. spółki publicznej przypomniał, iż z wyjaśnień spółki złożonych w toku postępowania wynika, że raportem bieżącym nr (...) spółka wykonała obowiązek upublicznienia prognozy na okres 2000-2003. Prognoza ta pomimo tego, iż rozbita była na kolejne lata, to stanowiła jedną integralną całość, o czym świadczy fakt zawarcia jej w jednym raporcie bieżącym (nr (...)) oraz ścisła zależność pomiędzy kwotami dotyczącymi poszczególnych lat (2000-2003). Dodatkowo prognoza dotyczyła właśnie takiego okresu czasu z uwagi na emisję obligacji (...). Syndyk wskazał, iż raportem bieżącym nr (...) spółka podała korektę prognozy na rok 2000 nie podtrzymując tym samym wcześniejszej prognozy czteroletniej. Zdaniem spółki na tej podstawie wcześniejsza prognoza czteroletnia uległa automatycznie zmianie, co ma swoje uzasadnienie w fakcie, iż cała prognoza stanowiła integralną całość. Natomiast raport bieżący nr (...) stanowił korektę raportu nr (...) w sprawie korekty prognozy na rok 2000. Raport bieżący nr (...) został przekazany KPWiG zgodnie z treścią § 40 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2001 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych. Syndyk podtrzymał ponadto swoje dotychczasowe stanowisko i stwierdził, iż niezasadne jest obciążanie syndyka karą pieniężną za nierzetelne działania osób uprzednio uprawnionych do reprezentacji spółki. Syndyk masy upadłości spółki M.S.A. w upadłości podniósł, iż w obowiązujących przepisach brak jest podstaw prawnych, aby obciążyć masę upadłości karą pieniężną za zaniedbania, których dopuściły się osoby uprzednio uprawnione do reprezentacji spółki. Zdaniem syndyka brak jest wyraźnych przepisów regulujących sytuację spółki giełdowej będącej w upadłości, a więc należy uznać, iż decyzja KPWiG narusza interes prawny spółki M.S.A. w upadłości, jak również interes jej wierzycieli. Syndyk wskazał ponadto, iż na posiedzeniu w dniu (...) września 2003 r. Komisja Papierów Wartościowych i Giełd nałożyła na spółkę M.S.A. największą karę, pomimo, iż spółka ta jako jedyna ze spółek ukaranych owego dnia znajdowała się w upadłości, przez co oczywistym było, iż boryka się ona z największymi trudnościami finansowymi.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący KPWiG wniósł o jej oddalenie. Komisja podtrzymała swe dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Przewodniczącego KPWiG fakt niewypełnienia przez spółkę M.S.A. obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 81 ust. 1 pkt 3 pr.p.o.p.w. na żadnym etapie postępowania prowadzonego przez Komisję nie był i - co wynika z treści skargi - nadal nie jest kwestionowany. Zdaniem KPWiG skarżący nie wskazał przepisów prawa, które mogłyby stanowić podstawę zwolnienia spółki z ciążących na niej ww. obowiązków. Zdaniem organu z faktem ogłoszenia upadłości przepisy ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi nie wiążą dla spółki publicznej żadnych następstw, w tym także w zakresie obowiązków informacyjnych i odpowiedzialności określonej w art. 85 pr.p.o.p.w. Zdaniem Komisji zwolnienie z obowiązków informacyjnych może nastąpić wyłącznie w przypadku utraty statusu spółki publicznej na skutek bądź wydania przez KPWiG decyzji o wykluczeniu lub wycofaniu akcji z publicznego obrotu (art. 85 ust. 1 lub art. 86 ustawy), bądź też w następstwie likwidacji spółki i wykreślenia jej z rejestru przedsiębiorców. Ponadto Przewodniczący KPWiG przypomniał, iż przyczynę uchybienia ustawowym obowiązkom informacyjnym stanowiło nie tylko działanie zarządu spółki, ale i zaniedbania syndyka masy upadłości. Komisja ponownie podniosła, iż z punktu widzenia odpowiedzialności, o której mowa w art. 85 pr.p.o.p.w., nie ma znaczenia, czyje działania, czy zaniechania doprowadziły do naruszeń przepisów prawa. Ustosunkowując się do zarzutu związanego z wysokością kary pieniężnej, Komisja uznała, iż dla jej ustalenia bierze się pod uwagę rangę naruszenia z punktu widzenia celów, jakie mają być osiągnięte w związku z wypełnianiem określonego obowiązku informacyjnego, z uwzględnieniem rodzaju informacji, jaka powinna zostać przekazana do publicznej wiadomości.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż analizowana pod tym kątem skarga Syndyka masy upadłości spółki M.S.A. w upadłości z siedzibą w G. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia (...) listopada 2003 r., Nr (...), jak również poprzedzająca ją decyzja KPWiG z dnia (...) września 2003 r. nie narusza prawa.

Zdaniem Sądu wydając przedmiotową decyzję, jak również poprzedzająca ją decyzję z dnia (...) września 2003 r., Komisja nie dopuściła się zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, w tym w szczególności przepisu art. 81 ust. 1 pkt 3 oraz art. 85 ust. 1 pkt 2 pr.p.o.p.w., jak również przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2001 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ nie dopuścił się ponadto obrazy przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności przepisów art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., jak również art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Komisja Papierów Wartościowych i Giełd wymierzając skarżącej spółce publicznej karę (...),- złotych działała w oparciu o przepis art. 85 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, który stanowi, iż w przypadku, gdy emitent nie wykonuje obowiązków wynikających m.in. z przepisu art. 81 tej ustawy, albo wykonuje je nienależycie, Komisja może nałożyć karę pieniężną do wysokości (...),- złotych.

Zgodnie z przepisem art. 81 ust. 1 pkt 3 pr.p.o.p.w. od dnia udostępnienia prospektu do publicznej wiadomości emitent (spółka publiczna) obowiązany jest do równoczesnego przekazywania KPWiG, spółce prowadzącej giełdę lub spółce prowadzącej rynek pozagiełdowy, na których są notowane papiery wartościowe spółki publicznej informacji bieżących i okresowych, a po upływie 20 minut od chwili przekazania informacji ww. podmiotom - także przekazania jej do publicznej wiadomości. Szczegółowy zakres i sposób przekazywania tych informacji regulują przepisy powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2001 r.

Powyższe przepisy należą do grupy przepisów zawartych w prawie regulującym publiczny obrót papierami wartościowymi, które mają na celu ochronę jednej z fundamentalnych zasad, na których oparty jest publiczny obrót - zasady transparencji (przejrzystości) rynku. Zasada ta wyznacza charakter tego obrotu jako obrotu szczególnego rodzaju. Zasada transparencji rynku stanowi podwalinę publicznego obrotu papierami wartościowymi, bez której nie mógłby on prawidłowo funkcjonować. W myśl tej zasady uczestnicy rynku, a zwłaszcza podmioty emitujące papiery wartościowe, obowiązane są do informowania inwestorów o wszystkich istotnych zdarzeniach, które mogą mieć wpływ na rynkową wycenę papierów wartościowych, a całość infrastruktury rynku kapitałowego służy równemu i prostemu dostępowi do tych informacji. Zasadę tę wyznaczają zatem dwa podstawowe wymogi: informowania rynku przez emitentów oraz równy (niedyskryminujący nikogo) dostęp do informacji. Zasada ta jest kardynalna z tego powodu, że rynek kapitałowy jest szczególnie wrażliwy na informacje dotyczące instrumentów wartościowych. Treść informacji wpływać może na aktualny i przyszły kurs rynkowy papierów wartościowych. Dlatego też informacja jest jednym z najcenniejszych dóbr na rynku kapitałowym, a postępowanie z informacjami - jednym z najważniejszych aspektów rynku, wymagającym regulacji i nadzoru ze strony organów państwa (vide: "Prawo papierów wartościowych." pod red. prof. S. Włodyki, Seria: Prawo Gospodarcze i Handlowe, Tom 4, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 1018 i nast.).

Jednym z podstawowych zadań ustawowych Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, będącej centralnym organem administracji rządowej, jest sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem reguł uczciwego obrotu i konkurencji w zakresie publicznego obrotu oraz nad zapewnieniem powszechnego dostępu do rzetelnych informacji na rynku papierów wartościowych (vide: art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi). Rolą Komisji jest również stosowanie kar wobec uczestników tego rynku (spółek publicznych) w przypadkach, w których naruszają oni zasady i obowiązki ustalone przez prawo. Niemniej z uwagi na wysoce restrykcyjny, dotkliwy finansowo, charakter nakładach kar administracyjnych, KPWiG zobowiązana jest przed zastosowaniem sankcji dokładnie i precyzyjnie ustalić zakres naruszeń, a następnie szczegółowo uzasadnić swą decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej tak, aby ukaranie nosiło znamiona decyzji legalnej i praworządnej, opartej na dyspozycji przepisu art. 85 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i zgodnej z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.).

W celu zapewnienia przejrzystości rynku publicznego i tym samym zapewnienia inwestorom aktualnego i rzetelnego obrazu emitenta, ustawodawca nałożył na spółki publiczne (emitentów) obowiązki informacyjne, w tym obowiązki związane z wszelkimi zdarzeniami mogącymi mieć wpływ na cenę papierów wartościowych oraz związane z publikowaniem informacji bieżących i okresowych.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż KPWiG prawidłowo uznała, iż spółka publiczna M.S.A. dopuściła się naruszenia obowiązku informacyjnego określonego w art. 81 ust. 1 pkt 3 pr.p.o.p.w.

W ocenie Sądu należy zgodzić się z ustaleniami Komisji i uznać, że nastąpiło naruszenie obowiązku informacyjnego z art. 81 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, albowiem ww. spółka - wbrew przepisom rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2001 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitenów papierów wartościowych - nie wykonała ciążącego na niej z mocy § 40 ust. 2 cyt. rozporządzenia obowiązku i nie przekazała do publicznej wiadomości korekty cały czas obowiązującej prognozy wyników finansowych na 2002 r., opublikowanej w raporcie bieżącym nr (...) z dnia (...)czerwca 2000 r. Ponadto należy uznać, iż w dniu (...) lutego 2003 r. spółka opublikowała raport kwartalny za IV kwartał 2002 r., w którym podała wyniki finansowe, które w sposób znaczący odbiegały od prognozowanych. Przyjąć należy także, iż z materiałów zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego wynika jednoznacznie, iż już po ogłoszeniu upadłości spółki M., skarżąca spółka publiczna dopuściła się naruszeń obowiązków informacyjnych w postaci niedotrzymania terminu przekazywania do publicznej wiadomości skonsolidowanego raportu rocznego za 2002 r. i skonsolidowanego raportu kwartalnego za II kwartał 2003 r.

Wbrew stanowisku syndyka należy - zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - uznać, iż z faktem ogłoszenia upadłości przepisy ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi nie wiążą dla spółki publicznej żadnych następstw, w tym także w zakresie obowiązków informacyjnych i odpowiedzialności określonej w art. 85 pr.p.o.p.w. Zdaniem Sądu zwolnienie z obowiązków informacyjnych może nastąpić wyłącznie w przypadku utraty statusu spółki publicznej w sposób określony w ustawie, z czym nie mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie.

Ponadto należy podnieść, iż z punktu widzenia odpowiedzialności, o której mowa w art. 85 pr.p.o.p.w., nie ma znaczenia, czyje działania, czy zaniechania doprowadziły do naruszeń przepisów prawa regulujących publiczny obrót papierami wartościowymi. Podmiotem obowiązanym do wypełniania obowiązków wskazanych w art. 81 pr.p.o.p.w. i odpowiedzialnym za ich prawidłowe wykonywanie jest cały czas emitent, czyli spółka M. S.A. w upadłości. Zdaniem Sądu z punktu widzenie unormowań ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, nie są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy jakiekolwiek zmiany na stanowiskach osób reprezentujących i zarządzających spółką publiczną. Należy podzielić stanowisko Komisji i wyraźnie podkreślić, iż ogłoszenie upadłości nie powoduje utraty przez spółkę publiczną jej publicznego charakteru, albowiem spółka taka jest w dalszym ciągu emitentem papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu papierami wartościowymi. W konsekwencji należy stwierdzić, iż w związku z tym spółka znajdująca się w takiej sytuacji jest cały czas odpowiedzialna za nieprawidłowe wykonywanie obowiązków nałożonych przez ustawę.

Powyższe stanowisko Sądu znajduje uzasadnienie w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia 3 października 2003 r., sygn. akt III SA 2237/02, stwierdził, iż samo ogłoszenie upadłości nie zwalnia spółki z obowiązków informacyjnych, ponieważ nadal spółka jest emitentem papierów wartościowych. W uzasadnieniu tego orzeczenia NSA uznał ponadto, iż powoływanie się przez stronę skarżącą na przepisy dotyczące postępowania upadłościowego, którego istotą jest dokonanie pomiędzy wierzycieli upadłego podziału całości pochodzących ze spieniężenia jego majątku środków pieniężnych, nie może mieć żadnego wpływu na wykonywanie przez spółkę obowiązków informacyjnych określonych w ustawie - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi.

Mając na względzie to, iż wymierzając karę administracyjną Komisja zobowiązana jest wyjaśnić w pełni stan faktyczny sprawy i na podstawie pełnego materiału wydać decyzję, odnosząc się w jej uzasadnieniu do argumentów przedstawionych przez drugą stronę - uznać trzeba, iż organ wyjaśnił dostatecznie jasno wszelkie wątpliwości, a więc nie uchybił przepisom k.p.a. Zdaniem Sądu, jeśli chodzi o zasadność nałożenia wysokiej kary pieniężnej, należy przyjąć, iż KPWiG właściwie uznała, że nałożona kara pieniężna w wysokości (...)-zł jest adekwatna do charakteru naruszeń.

Z tej przyczyny - zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy przyjąć, iż skoro Komisja wskazała dostatecznie precyzyjnie, iż skarżąca spółka niewywiązała się z obowiązku informacyjnego wskazanego w art. 81 ust. 1 pkt 3 ustawy- Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, to organ prawidłowo przyjął, iż doszło do sytuacji, o której mowa w art. 85 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy

W ocenie Sądu należy uznać, iż Komisja Papierów Wartościowych i Giełd, wydając zaskarżoną decyzję utrzymującą w mocy jej wcześniejszą decyzję z dnia (...) września 2003 r., nie naruszyła przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego, albowiem podjęła wszelkie możliwe i niezbędne zarazem czynności celem pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. Komisja nie dopuściła się tym samym obrazy przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wskazanych w art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a, art. 80 k.p.a. Ponadto poprzez pełne - w ocenie Sądu - uzasadnienie faktyczne obu zaskarżonych decyzji organ nie naruszył normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu, który miałby istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.