Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 stycznia 2005 r.
VI SA/Wa 474/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Dorota Wdowiak.

Sędziowie WSA: Piotr Borowiecki, Zbigniew Rudnicki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi J. Z. na Wojewody (...) z dnia (...) lutego 2004 r. nr (...) w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów

1.

stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji;

2.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) lutego 2004 r. nr (...) Wojewoda (...) po rozpoznaniu odwołania J. Z. od decyzji nr (...) z dnia (...) października 2003 r. wydanej przez Prezydenta Miasta W. odmawiającej wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów dotyczącej działki nr (...) z obrębu (...) polegającej na zmianie dotychczasowego użytku gruntowego tj. niewykazywania go jako drogi, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie obu organów działka nr (...) spełnia charakter drogi wewnętrznej w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (art. 8 ust. 1 ustawy), gdyż jest gruntem faktycznie wykorzystywanym jako droga dojazdowa do więcej niż jedna nieruchomości.

Obowiązującą systematykę użytków gruntowych oraz podstawowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie określają § 67 i 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454/. Szczegółowe zasady zaliczania gruntów do użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do ww. rozporządzenia. Zgodnie z ust. 3 pkt 7 lit. a załącznika, do użytku gruntowego o nazwie "drogi" zalicza się grunty w granicach pasów drogowych dróg publicznych i dróg wewnętrznych w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 2001 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 71 z 2000 r., poz. 838/. W szczególności do tej kategorii użytków gruntowych zalicza się drogi dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych oraz do obiektów użyteczności publicznej. Skarżąca powołuje się na zapis z załącznika nr 6 zgodnie z którym grunty zajęte pod wewnętrzną komunikację gospodarstw rolnych, leśnych oraz poszczególnych nieruchomości nie są drogą w rozumieniu rozporządzenia. Grunty te wlicza się do przyległego do nich użytku gruntowego. Przepis ten, zdaniem organu, dotyczy gruntu służącego komunikacji wewnątrz jednego gospodarstwa i w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.

Skargę na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lutego 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła J. Z. wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenia § 67 i 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez błędną jego interpretację polegającą na niezastosowaniu go w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącej działka nr (...) to nieruchomość zajęta pod wewnętrzną komunikację między nieruchomościami. Nie stanowi więc drogi w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 2001 r. o drogach publicznych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wnosił o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów aniżeli wskazanych w skardze.

Zgodnie z art. 6a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 2000 r. nr 100, poz. 1086 w brzmieniu z daty decyzji ostatecznej/ służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią:

1)

organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego:

a) Główny Geodeta Kraju,

b)

wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie,

2)

organy administracji geodezyjnej i kartograficznej:

a)

marszałek województwa wykonujący zadania przy pomocy geodety województwa wchodzącego w skład urzędu marszałkowskiego,

b)

starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego.

2. Wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego wykonuje w imieniu wojewody zadania i kompetencje Służby Geodezyjnej i Kartograficznej określone w ustawie i przepisach odrębnych.

3. Zadania organów określonych w ust. 1 pkt 2 wykonywane są jako zadania z zakresu administracji rządowej.

4. Starosta na wniosek gminy powierza wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), w drodze porozumienia, prowadzenie spraw należących do zakresu jego zadań i kompetencji, w tym wydawanie decyzji administracyjnych, po spełnieniu warunków, o których mowa w ust.

5. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi sprawy powierzone na podstawie ust. 4 przy pomocy geodety gminnego wchodzącego w skład urzędu gminy.

Ustawa w przepisie art. 7b określa zadania Wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z jego brzmieniem Wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działający w imieniu wojewody wykonuje zadania niezastrzeżone na rzecz organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, a w szczególności:

1)

kontroluje przestrzeganie i stosowanie przepisów ustawy, a w szczególności:

a)

zgodność wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych z przepisami ustawy,

b)

posiadanie uprawnień zawodowych przez osoby wykonujące samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii,

2)

kontroluje działania administracji geodezyjnej i kartograficznej,

3)

współdziała z Głównym Geodetą Kraju oraz organami kontroli państwowej w zakresie właściwości nadzoru geodezyjnego i kartograficznego,

4)

ewidencjonuje lokalne systemy informacji o terenie oraz przechowuje kopie zabezpieczające bazy danych, w tym w szczególności bazy danych ewidencji gruntów i budynków,

5)

prowadzi rejestr granic i powierzchni jednostek zasadniczego podziału terytorialnego państwa w zakresie dotyczącym województwa,

6)

na wniosek starosty wyraża opinię o przygotowaniu gminy do przejęcia zadań w trybie art. 6a ust. 4.

2. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem:

1)

pierwszej instancji w sprawach określonych w ustawie,

2)

wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej.

Jak więc wynika z powyższego uregulowania Wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. On więc był organem uprawnionym, w niniejszej sprawie, do rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. Odwołanie zostało rozpoznane przez Wojewodę (...), a więc organ nieuprawniony.

Zgodnie z art. 19 k.p.a. przepisy o właściwości mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a organy z urzędu muszą przestrzegać swej właściwości. Naruszenie przy wydawaniu decyzji przez organ administracji publicznej właściwości w tym instancyjnej, powoduje jej nieważność - art. 156 § 1 pkt 1).

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w wyroku stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów o właściwości.

W przedmiocie wykonalności uchylonej decyzji sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy.