Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1819865

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 11 maja 2015 r.
VI SA/Wa 3824/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz.

Sędziowie WSA: Pamela Kuraś-Dębecka (spr.), Danuta Szydłowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2015 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) września 2014 r. nr (...) w przedmiocie wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z (...) września 2014 r. Komendant Główny Policji (dalej Komendant Główny) utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. (dalej Komendant Wojewódzki) z (...) lipca 2014 r., którą odmówiono M. W. (dalej skarżący) wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Jako podstawę materialnoprawną skarżonej decyzji organ wskazał art. 29 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 8 i ust. 7 pkt 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221 z późn. zm.), dalej u.o.m.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu (...) lutego 2014 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego z prośbą o wpisanie go na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Do wniosku dołączył m.in. zaświadczenie o ukończeniu w okresie od (...) marca 2012 r. do (...) maja 2012 r. kursu pracowników ochrony pierwszego stopnia zorganizowanego przez Ośrodek Szkoleń w (...) oraz orzeczenie lekarskie z marca 2012 r. (z terminem kolejnego badania wyznaczonym na marzec 2015 r.), potwierdzające jego zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej, określonych w art. 26 ust. 1 i art. 27 ust. 1 u.o.m., wydane na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 23 marca 1999 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się o wydanie licencji oraz posiadających licencję pracownika ochrony fizycznej (Dz. U. Nr 30, poz. 299).

Decyzją z (...) kwietnia 2014 r. Komendant Wojewódzki odmówił skarżącemu wpisu uznając, że nie spełnia on przesłanki określonej w art. 26 ust. 3 pkt 8 i ust. 7 pkt 6 u.o.m., tj. nie posiada przygotowania teoretycznego i praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia.

Na skutek odwołania skarżącego Komendant Główny uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia bowiem decyzja Komendanta Wojewódzkiego była dotknięta wadą nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., z uwagi na podpisanie jej przez osobę nieupoważnioną.

Rozpoznając sprawę po raz drugi Komendant Wojewódzki decyzją z (...) lipca 2014 r. ponownie odmówił skarżącemu wpisu z uwagi na niespełnienie przesłanki określonej w art. 26 ust. 3 pkt 8 i ust. 7 pkt 6 u.o.m.

Zdaniem organu, zaświadczenia o ukończeniu przez skarżącego kursu pracowników ochrony pierwszego stopnia załączonego do wniosku nie można zaliczyć do dokumentów, o których mowa w art. 26 ust. 7 pkt 6 u.o.m., gdyż organizator tego kursu nie prowadził działalności szkoleniowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) a w oparciu o przepisy działalności gospodarczej, dla której to działalności nie posiadał akredytacji Ministerstwa Edukacji i Nauki. Organ wyjaśnił przy tym, że ośrodek, w którym skarżący odbył kurs, prowadził takie kursy, ale na podstawie uchylonego już § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 sierpnia 1998 r. (Dz. U. Nr 113, poz. 731 z późn. zm.). Zgodnie z art. 9 pkt 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829), z dniem 1 stycznia 2014 r. przepis art. 35 u.o.m. - stanowiący delegację do wydania ww. rozporządzenia, został uchylony i przestał obowiązywać. Konsekwencją powyższych zmian jest więc brak podstaw prawnych do uwzględnienia odbytego przez skarżącego kursu.

Skarżący od powyższej decyzji złożył odwołanie, w którym podniósł, że nie był informowany o nowych zasadach uzyskania wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Wskazał, że na dzień ukończenia przez niego kursu ośrodek ten spełniał wszelkie wymogi, by takie szkolenia prowadzić. Dodatkowo zwrócił uwagę, że z tytułu odbycia przedmiotowego szkolenia poniósł koszty i w związku z tym wniósł o pozytywne załatwienie jego wniosku, ewentualnie o udzielenie mu informacji, w jaki sposób może uzyskać wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej nie powtarzając na nowo kursu.

Komendant Główny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na wstępie zaznaczył, że art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., stanowi, że na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która posiada przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia.

Posiadanie przygotowania teoretycznego i praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia potwierdzają zgodnie z art. 26 ust. 7 u.o.m.:

- dyplomy potwierdzające kwalifikacje zawodowe w zawodzie technika ochrony fizycznej osób i mienia lub świadectwa potwierdzające kwalifikacje w zawodzie technika ochrony fizycznej osób i mienia;

- dyplomy lub świadectwa uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich Policji lub Straży Granicznej;

- świadectwo szkolenia zawodowego zakończonego złożeniem egzaminu na pierwszy stopień podoficerski, chorążego lub oficerski Służby Więziennej wraz ze świadectwem szkolenia specjalistycznego w zakresie specjalizacji ochronnej w Służbie Więziennej;

- zaświadczenia o ukończeniu kursów organizowanych przez ośrodki szkolenia Policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej lub Biura Ochrony Rządu, o ile kursy te spełniają wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 9;

- zaświadczenie o ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego lub kursu umiejętności zawodowych, potwierdzających przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia, realizowanych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68a ust. 5 ustawy o systemie oświaty.;

- zaświadczenia o ukończeniu innych kursów potwierdzających przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia, prowadzonych przez publiczne i niepubliczne placówki i ośrodki zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68a ust. 5 ustawy o systemie oświaty.;

- świadectwa ukończenia szkoleń lub kursów potwierdzających przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia prowadzonych przez uczelnie.

Ponadto specjalistyczne przygotowanie teoretyczne w zakresie znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia potwierdzają także dyplomy uczelni kształcących w zakresie prawa, administracji publicznej, bezpieczeństwa narodowego lub bezpieczeństwa wewnętrznego (art. 26 ust. 8), a w myśl art. 39 ust. 5 ustawy zmieniającej spełnienie wymogu określonego w art. 26 ust. 3 pkt 8 u.o.m., potwierdzają także zaświadczenia o ukończeniu kursów lub kursów zawodowych prowadzonych przez placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego, ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego i organizatorów kształcenia zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68c ust. 1 ustawy o systemie oświaty.

Oceniając dołączone do wniosku zaświadczenie wystawione przez Ośrodek Szkoleń w (...), prowadzonym przez B. D., Komendant Główny stwierdził, że skarżący mógłby zostać wpisany na listę pracowników ochrony fizycznej w oparciu o to zaświadczenie ale tylko do dnia (...) grudnia 2013 r., bowiem z tym dniem utraciło moc obowiązującą rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 sierpnia 1998 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 113, poz. 731 z późn. zm.), na podstawie którego - na podstawie o ww. zaświadczenia, skarżący mógłby przystąpić do egzaminu przed komisją egzaminacyjną (§ 6) powołaną przez komendanta wojewódzkiego Policji (§ 7), który organizował takie egzaminy do końca 2013 r. Komendant Główny wskazał przy tym, że skarżący przystąpił do takiego właśnie egzaminu w 2012 r., lecz go nie zdał, a do kolejnych dwóch egzaminów z powodów osobistych nie przystąpił.

Organ wyjaśnił, że obecnie - od 1 stycznia 2014 r., tj. od wejścia w życie nowelizacji ustawy o ochronie osób i mienia, osoba ubiegająca się o wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej nie zdaje już egzaminu przed komisją powołaną przez komendanta wojewódzkiego Policji, ale - aby uzyskać taki wpis - musi się legitymować jednym z dokumentów, o których mowa w art. 26 ust. 7 pkt 1-7 u.o.m. lub dokumentem wskazanym w art. 39 ust. 5 ustawy zmieniającej wydanym w okresie od marca 2006 r. do końca sierpnia 2012 r. i potwierdzającym posiadanie kwalifikacji określonych w art. 26 ust. 3 pkt 8 u.o.m.

W związku z powyższym Komendant Główny stwierdził, że w tej sprawie nie ma wątpliwości, że zaświadczenie o odbyciu przez skarżącego w okresie od (...) marca 2012 r. do (...) maja 2012 r. kursu nie jest ani dokumentem wymienionym enumeratywnie w art. 26 ust. 7 pkt 1-7 u.o.m., ani wydanym na podstawie art. 68c ustawy o systemie oświaty. Tymczasem tylko takie dokumenty - wydane na podstawie ww. przepisów i mające formę przepisami tymi określoną, spełniają wymogi określone w art. 26 ust. 3 pkt 8 u.o.m.

Organ odwoławczy wskazał, że nie neguje faktu odbycia przez skarżącego ww. kursu i zakończenia go z wynikiem pozytywnym, lecz, w świetle obecnie obowiązujących przepisów, zaświadczenie o ukończeniu tego kursu nie potwierdza spełnienia przez skarżącego wymogu, o którym mowa w art. 26 ust. 3 pkt 8 u.o.m., którego spełnienie jest konieczne do wpisania go na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Ośrodek wydający przedmiotowe zaświadczenie nie posiadał bowiem akredytacji na prowadzenie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych, co wynika z § pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 31, poz. 216). Stosownie do tej regulacji organizatorem kształcenia mogła być m.in. osoba prawna lub osoba fizyczna prowadząca działalność oświatową, wymienioną w art. 83a ust. 2 ustawy, obejmującą prowadzenie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych, dla której uzyskała akredytację, o której mowa w art. 68b ustawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. W. nie zgodził się ze stanowiskiem organów, że ukończony przez niego z wynikiem pozytywnym kurs nie daje mu podstaw wpisania na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Wskazał, że ośrodek, w którym odbył ów kurs, w chwili wydawania zaświadczenia uprawniony był do prowadzenia takich kursów. Nadto skarżący przedstawił swoje życie zawodowe oraz opisał kursy jakie odbył w ramach swojego zatrudnienia. Dowodzi to jego zdaniem, że posiada przygotowanie zarówno teoretyczne i praktyczne do wykonywania zawodu kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

W uzupełnieniu skargi - w pismach z 26 listopada 2014 r. (k. 29 akt) i z 21 kwietnia 2015 r. (k. 66) skarżący stwierdził, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji zmiany przepisów prawa. Jednocześnie wyjaśnił, że do kolejnych dwóch egzaminów zorganizowanych przez Komendanta Wojewódzkiego nie przystąpił z powodów materialnych. Nadto poinformował, że w ramach dotychczasowych stosunków pracy odbył m.in. szkolenie: strzeleckie, samoobrony i technik interwencyjnych oraz z zakresu prawa związanego z wykonywaniem ochrony osób i mienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej jako p.p.s.a.).

Badając skargę według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone decyzje nie naruszają bowiem prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Istota sprawy dotyczy oceny czy przedłożone przez skarżącego zaświadczenie o ukończeniu kursu jest wystarczające do uwzględnienia wniosku o wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

W myśl art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia w brzmieniu aktualnym na datę wydania decyzji na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która posiada przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia. Stosownie do przywoływanego przez organ przepisu art. 26 ust. 7 pkt 6 ustawy o ochronie osób i mienia spełnienie wymogu określonego w ust. 3 pkt 8 cytowanej ustawy potwierdzają zaświadczenia o ukończeniu innych kursów potwierdzających przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia, prowadzonych przez publiczne i niepubliczne placówki i ośrodki zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68a ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Niesporna w sprawie była okoliczność, że skarżący przedłożył zaświadczenie o ukończeniu w okresie od (...) marca 2012 r. do (...) maja 2012 r. kursu pracowników ochrony pierwszego stopnia zorganizowanego przez Ośrodek Szkoleń w (...) B. D. (k. 6 akt administracyjnych).

Sąd podziela stanowisko organów, że zaświadczenie to nie potwierdza posiadania przez M. W. wymaganych od 1 stycznia 2014 r. kwalifikacji, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 8 w zw. z art. 26 ust. 7 pkt 6 ustawy o ochronie osób i mienia oraz art. 39 ust. 5 ustawy o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów bowiem ww. Ośrodek Szkoleń w (...) nie posiadał akredytacji na prowadzenie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych.

W tej kwestii zostało przez organ przeprowadzone stosowne postępowanie wyjaśniające. Pismem z (...) stycznia 2014 r. Komendant Wojewódzki zwrócił się do Ośrodka Szkoleń w (...) o wskazanie podstawy prowadzenia działalności szkoleniowej przez organizatora kursu. W odpowiedzi na to pismo organu Dyrektor B. D. wyjaśniła, że jej firma prowadzi działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej (k. 12 akt administracyjnych).

Nie kwestionując zawodowych umiejętności skarżącego nabytych w toku dotychczasowego przebiegu zatrudnienia należy wskazać, że ukończenie takiego kursu nie dawało skarżącemu uprawnienia do uzyskania wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej po dniu 1 stycznia 2014 r. Natomiast, na co zasadnie zwrócił uwagę organ, przedmiotowe zaświadczenie do dnia 31 grudnia 2013 r. upoważniało do przystąpienia do egzaminu zawodowego. Jednakże skoro skarżący tego egzaminu nie zaliczył do dnia 31 grudnia 2013 r. zatem z woli ustawodawcy, po tym terminie ukończony przez skarżącego kurs zawodowy nie mógł zostać zaliczony jako wymagane szkolenie zawodowe. Powodem tego, jak słusznie uznały organy Policji była okoliczność, że Ośrodek Szkoleń w (...) nie posiadał wymaganej akredytacji Ministra Edukacji i Nauki. Wynika to z § pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 31, poz. 216). Stosownie do tej regulacji organizatorem kształcenia mogła być m.in. osoba prawna lub osoba fizyczna prowadząca działalność oświatową, wymienioną w art. 83a ust. 2 ustawy, obejmującą prowadzenie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych, dla której uzyskała akredytację, o której mowa w art. 68b ustawy.

Odpowiadając na zarzuty skarżącego, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji zmiany przepisów Sąd zauważa, iż treścią zasady ochrony praw nabytych jest zakaz stanowienia przepisów prawa, które w sposób arbitralny odbierają lub ograniczają prawa podmiotowe przysługujące jednostce lub innym podmiotom prywatnym występującym w obrocie prawnym.

Natomiast w rozpoznawanej sprawie podkreślenia wymaga okoliczność, że ustawodawca uchwalając ustawę o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów, wprowadził w art. 39 ust. 5 przepis, zgodnie z którym spełnienie wymogu określonego w art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia potwierdzają także zaświadczenia o ukończeniu kursów lub kursów zawodowych prowadzonych przez placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego, ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego i organizatorów kształcenia zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68c ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) Tym samym, zdaniem Sądu, ustawodawca wprowadzając ustawę o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów uporządkował kwestię szkolenia pracowników ochrony fizycznej wprowadzając wymóg posiadania przez ośrodki kształcenia stosownych akredytacji wydawanych przez organy oświatowe, a rezygnując z przeprowadzania egzaminów zawodowych. Z akt sprawy wynika, że sytuacja w jakiej znalazł się skarżący była także przedmiotem analizy dokonanej przez Powiatowy Urząd Pracy w (...), który w piśmie z (...) kwietnia 2014 r. szczegółowo wyjaśniał skarżącemu obowiązujące przepisy prawa. (k. 21 akt administracyjnych).

Z drugiej strony, co słusznie podkreślił organ, skarżący dysponując spornym zaświadczeniem miał możliwość uzyskania licencji zdając egzamin zawodowy aż do dnia (...) grudnia 2013 r.

W związku Sąd doszedł do przekonania, że organy Policji zasadnie wydały odmowną decyzję w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy o ochronie osób i mienia, z uwagi na niespełnienie przez kandydata wymogów z art. 26 ust. 3 pkt 8 tej ustawy.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.