Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1817382

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 11 marca 2015 r.
VI SA/Wa 3823/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki.

Sędziowie WSA: Renata Nawrot, Iwona Szymanowicz-Nowak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi R.R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia (...) sierpnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia (...) kwietnia 2014 r. R. R. (dalej: "skarżący", "strona") zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. (dalej: "organ I instancji", "Komendant Wojewódzki") o wpisanie go na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Do wniosku dołączył m.in. orzeczenie lekarskie nr (...) z dnia (...) lutego 2014 r. i orzeczenie psychologiczne nr (...) z dnia (...) lutego 2014 r. Ponadto organ poinformował skarżącego, że do jego wniosku dołączył materiał dowodowy z akt postępowania prowadzonego w przeszłości w przedmiocie wydania licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia, w tym potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię świadectwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o ukończeniu przez niego Szkoły (...) w W.

Jednocześnie strona została poinformowana o obowiązującym stanie prawnym i prawach procesowych, a także wezwana do złożenia w wyznaczonym terminie dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2014 r., poz. 1099, zwana dalej: "ustawą o ochronie osób i mienia"). Pismo w tym zakresie strona otrzymała w dniu (...) czerwca 2014 r., ale nie ustosunkowała się do niego.

Decyzją z dnia (...) czerwca 2014 r., działając na podstawie art. 29 ust. 5 pkt 1 w związku z art. 26 ust. 3 ustawy o ochronie osób i mienia, Komendant Wojewódzki odmówił skarżącemu dokonania wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Organ I instancji stwierdził, że świadectwo ukończenia przez stronę Szkoły (...) w W. nie potwierdza posiadania przez nią specjalistycznego przygotowania, zgodnie z art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia.

Od tej decyzji strona złożyła odwołanie podnosząc, że spełnia wymogi z art. 26 ust. 7 pkt 2 ww. ustawy, tj. posiada przygotowanie teoretycznie i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów w związku z ukończeniem w 1986 r. Szkoły (...) w W. Poza tym powołała się na ponad 10-letni okres wykonywania w przeszłości obowiązków pracownika ochrony i wskazała na treść art. 153 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, zwana dalej: "ustawą o Policji"). Wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji z uwagi na ich wydanie niezgodne z prawem.

Decyzją z dnia (...) sierpnia 2014 r., znak: (...), Komendant Główny Policji (dalej: "organ odwoławczy", "KGP"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwana dalej: "k.p.a.") oraz art. 29 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia, po rozpatrzeniu odwołania, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że zgodnie z art. 29 ust. 5 pkt 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., odmowa wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej następuje w formie decyzji administracyjnej właściwego komendanta wojewódzkiego Policji, co ma miejsce m.in. w przypadku, gdy pracownik ochrony fizycznej nie spełnia wymogu określonego w art. 26 ust. 3 pkt 8 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która posiada przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia. Przedmiotowe przygotowanie potwierdzają, zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia, m.in. dyplomy lub świadectwa uczelni szkół oficerskich lub podoficerskich Policji lub Straży Granicznej.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829, zwana dalej: "ustawą o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów"), spełnienie omawianego wymogu, określonego w art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia, potwierdzają także zaświadczenia o ukończeniu kursów lub kursów zawodowych, prowadzonych przez placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego, ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego i organizatorów kształcenia, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68c ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm., zwana dalej: "ustawą o systemie oświaty"). Wyliczenie dokumentów potwierdzających wymagane kwalifikacje ma charakter zamknięty i brak jest podstaw do rozszerzenia ich katalogu.

Zdaniem organu odwoławczego, przedstawione przez skarżącego na potwierdzenie swych kwalifikacji w zakresie ochrony fizycznej świadectwo ukończenia Szkoły (...) w W. nie jest dokumentem, o którym mowa w art. 26 ust. 7 ustawy o ochronie osób i mienia (nie jest dyplomem, ani zaświadczeniem o ukończeniu kursu organizowanego przez ośrodki szkolenia Policji oraz inne służby państwowe wymienione w ustawie lub realizowanego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68a ust. 5 ustawy o systemie oświaty). Dokument włączony do akt sprawy nie dotyczy również kursów prowadzonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68c ust. 1 ww. ustawy, bowiem przepisy te określało rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 31, poz. 216). Dokument ten nie jest także świadectwem ukończenia szkolenia lub kursu prowadzonego przez uczelnię lub Służbę Więzienną, a ponadto nie jest świadectwem uczelni bądź szkoły oficerskiej lub podoficerskiej Policji albo Straży Granicznej, lecz Milicji Obywatelskiej. Faktu tego nie zmienia okoliczność, że przepisy ustawy o Policji uznały funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej za funkcjonariuszy Policji oraz ukończone przez nich kursy i szkolenia bez konieczności ich powtarzania w nowo powołanej formacji, bowiem ustawa o ochronie osób i mienia wyraźnie stanowi - jako warunku potwierdzającym posiadanie wymaganych kwalifikacji - o szkołach m.in. Policji, a nie ogólnie o szkołach resortu spraw wewnętrznych.

KGP wskazał, że działał na podstawie znowelizowanej od 1 stycznia 2014 r. ustawy o ochronie osób i mienia, a więc zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Zatem wobec skarżącego została spełniona przesłanka z art. 29 ust. 5 pkt 1 w związku z art. 26 ust. 3 pkt 8 ww. ustawy.

Od powyższej decyzji skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia przez niewłaściwą jego wykładnię i przyjęcie na jej podstawie, iż przedstawienie przez skarżącego świadectwa potwierdzającego ukończenie Szkoły (...) nie stanowi potwierdzenia posiadania przez niego specjalistycznego przygotowania, w myśl przepisów art. 26 ust. 3 pkt 8 i art. 26 ust. 7 ww. ustawy.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji niezasadne było kierowanie się przez KGP wykładnią literalną art. 26 ustawy o ochronie osób i mienia. Taka wykładnia prowadziłaby w konsekwencji do przyjęcia, iż żaden z dotychczasowych funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej nie mógłby uzyskać wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony, w przeciwieństwie do policjanta, choć osoby zatrudnione w tych służbach mundurowych posiadały takie samo przygotowanie zawodowe w zakresie strzelectwa, samoobrony, technik interwencyjnych i znajomości przepisów prawa związanych z ochroną osób i mienia.

W ocenie skarżącego, należy w tej sprawie przyjąć wykładnię celowościową i systemową, z której wynika, iż posiadanie świadectwa ukończenia szkoły (...) spełnia wymogi posiadania takiego świadectwa aktualnie wydawanego przez szkołę podoficerską Policji. Przepisy ustawy o Policji z definicji i samego założenia stanowiły o tym, iż dotychczasowi funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej stawali się funkcjonariuszami Policji (art. 149 ust. 1 ustawy o Policji). Dotychczasowi funkcjonariusze Milicji, którzy kończyli szkoły podoficerskie Milicji Obywatelskiej, zachowali swoje uprawnienia w strukturach Policji, a więc tym samym zdobyte przez nich wykształcenie kierunkowe potwierdzało ich przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów o ochronie osób i mienia. Tak więc przedłożenie przez skarżącego, jako kandydata na kwalifikowanego pracownika ochrony, świadectwa ukończenia Szkoły (...) w W. powinno zostać uznane za spełnienie przesłanki z art. 26 ust. 3 pkt 8 i art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia, a nie stanowić przeszkodę do wpisu na listę takich pracowników.

Skarżący ponadto przywołał treść art. 153 ustawy o Policji, z którego wynika, że ilekroć w przepisach prawa jest mowa o "Milicji Obywatelskiej" i "funkcjonariuszach Milicji Obywatelskiej", to należy przez to rozumieć "Policję" i "policjantów".

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola, stosownie do § 2 powołanego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi, jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.").

Oceniając zaskarżoną decyzję wg. powyższych kryteriów Sąd uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a w szczególności organy policyjne obu instancji dokonały prawidłowej wykładni przepisów zastosowanych w przedmiotowej sprawie. Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowił art. 26 ustawy o ochronie osób i mienia w brzmieniu zmienionym przez art. 9 pkt 12 ustawy o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów i obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii, czy przedłożone przez skarżącego świadectwo ukończenia w 1986 r. Szkoły (...) w W. potwierdza posiadanie przez skarżącego przygotowania teoretycznego i praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia w rozumieniu art. 26 ust. 3 pkt 8 tej ustawy. Spełnienie tego wymogu potwierdzają dyplomy, świadectwa i zaświadczenia uczelni, szkół, kursów, wymienione w art. 26 ust. 7 pkt 1-7 ustawy o ochronie osób i mienia, w tym m.in. dyplomy lub świadectwa uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich Policji lub Straży Granicznej (ust. 7 pkt 2 tego artykułu).

Ponadto, zgodnie z art. 39 ust. 5 ustawy o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów, spełnienie wymogu z art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia potwierdzają także zaświadczenia o ukończeniu kursów lub kursów zawodowych, prowadzonych przez placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego, ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego i organizatorów kształcenia, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68c ust. 1 ustawy o systemie oświaty, potwierdzające przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia.

Sąd podziela stanowisko organów w przedmiotowej sprawie, w tym zastosowaną wykładnię literalną przepisu art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia. Złożone przez skarżącego świadectwo ukończenia Szkoły (...) w W. nie potwierdza posiadania przez niego kwalifikacji, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 8 w związku z art. 26 ust. 7 pkt 2 ww. ustawy. Potwierdzeniem takim byłby dyplom lub świadectwo uczelni, szkoły oficerskiej lub podoficerskiej Policji lub Straży Granicznej.

Dokonując wykładni art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia, należy mieć na uwadze, że od dnia 1 stycznia 2014 r. nie obowiązuje już rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie rodzajów dyplomów i świadectw wydawanych przez szkoły i inne placówki oświatowe, które potwierdzają uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w zakresie ochrony osób i mienia, minimalnego zakresu programów kursów pracowników ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia oraz zakresu obowiązujących tematów egzaminów i trybu ich, składania, składu komisji egzaminacyjnej i sposobu przeprowadzania egzaminu (Dz. U. z 1998 r. Nr 113, poz. 731 z późn. zm., zwane dalej: "rozporządzeniem z 1998 r."), które w § 2 ust. 2 regulowało przedmiotowe zagadnienie i wskazywało świadectwa szkół podoficerskich oraz dyplomy szkół oficerskich resoru spraw wewnętrznych i administracji w zakresie prawno-administracyjnej ochrony porządku publicznego, jako dokumenty potwierdzające uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w zakresie fizycznej ochrony osób i mienia.

Ww. rozporządzenie było wydane na podstawie art. 35 ustawy o ochronie osób i mienia, który to przepis został uchylony z dniem 1 stycznia 2014 r. przez art. 9 pkt 13 ustawy o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów. Rozdział 5 ustawy o ochronie osób i mienia pn. "Wymagania kwalifikacyjne pracowników ochrony" otrzymał nowe brzmienie, które w odmienny sposób reguluje dokumentowanie uzyskania specjalistycznych kwalifikacji kandydata na pracownika ochrony osób i mienia.

Porównując treść § 2 ust. 2 uchylonego ww. rozporządzenia z 1998 r. oraz art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia należy zauważyć, że obecnie jedynie dyplomy lub świadectwa uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich Policji lub Straży Granicznej potwierdzają spełnienie wymogu posiadania przygotowania teoretycznego i praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3 pkt 8 tej ustawy. Ustawodawca nie przyznał uprawnień wynikających z art. 26 ust. 7 pkt 2 cytowanej ustawy absolwentom uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich resortu spraw wewnętrznych, a więc świadectwo ukończenia przez skarżącego Szkoły (...) w W., która to szkoła funkcjonowała w ramach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, nie jest objęte dyspozycją tegoż przepisu.

Podstawą uznania złożonego przez skarżącego świadectwa za spełniającego warunki z art. 26 ust. 3 pkt 8 w związku z art. 26 ust. 7 pkt 2 omawianej ustawy nie mogą być również cytowane w skardze przepisy ustawy o Policji. Przepis art. 149 ust. 1 ustawy o Policji, z którego wynika, że z chwilą rozwiązania Milicji Obywatelskiej jej funkcjonariusze stają się policjantami, należy rozumieć jako ustawowe przeniesienie funkcjonariusza ze starej struktury milicyjnej do nowej struktury policyjnej na określone stanowisko służbowe. Tak więc przepis ten dotyczy uprawnień pracowniczych policjantów, którzy byli milicjantami przed wejściem w życie ustawy o Policji.

Przepis art. 153 ustawy o Policji również nie dotyczy przedmiotowego przypadku, ponieważ w znowelizowanej ustawie o ochronie osób i mienia brak jest odniesień do "Milicji Obywatelskiej" i "funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej", aby można było przez te pojęcia rozumieć "Policję" i "policjantów". Sąd podziela stanowisko KGP, zawarte w odpowiedzi na skargę, że ww. przepisy nie dają podstawy do wpisania skarżącego na listę kwalifikowanych pracowników ochrony.

W związku z powyższym organy Policji zasadnie wydały odmowną decyzję w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy o ochronie osób i mienia, z uwagi na niespełnienie przez kandydata wymogów z art. 26 ust. 3 pkt 8 tej ustawy. Dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.