Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2165910

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 lutego 2015 r.
VI SA/Wa 3609/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik.

Sędziowie WSA: Grzegorz Nowecki (spr.), Grażyna Śliwińska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2015 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia (...) września 2013 r. nr (...) w przedmiocie zawieszenia w czynnościach zawodowych oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną uchwałą z dnia (...) września 2013 r. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, po rozpoznaniu odwołania adw. G. G. (dalej: "skarżący" lub "strona"), utrzymało jednogłośnie w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w C. z dnia (...) kwietnia 2013 r., w przedmiocie zawieszenia skarżącego w czynnościach zawodowych.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym oraz prawnym.

Uchwałą z (...) czerwca 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w C. zawiesiła skarżącego w czynnościach zawodowych na podstawie art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.), dalej: "p.o.a.". Okręgowa Rada Adwokacka ustaliła, że mimo kierowanych do skarżącego wezwań, nie uiścił on zaległych składek członkowskich w kwocie 4.353 zł. Zaległości te przekraczają okres 6 miesięcy, zatem zostały spełnione ustawowe przesłanki do zawieszenia adwokata w czynnościach zawodowych.

Skarżący od powyższej uchwały odwołał się, zarzucając naruszenie art. 44 ust. 3 p.o.a. i wnosząc o jej uchylenie.

Skarżący wskazał, że pomimo braku otrzymania wezwania do zapłaty w 2013 r. wpłacił na konto Okręgowej Rady Adwokackiej w C. dwa razy po 500 zł. Skarżący podniósł, że "nie przydarzył mu się żaden cud gospodarczy od 2009 r.", zatem nie jest w stanie realizować "planu naprawczego". Jako nowe (w stosunku do sytuacji sprzed 2012 r.) skarżący wskazał okoliczności dotyczące uwzględnia na jego korzyść powództwa przeciwegzekucyjnego w zakresie kwoty 15.000 zł oraz toczącego się postępowania komorniczego, jak też wszczęcia przez niego przeciw bankowi sprawy o zapłatę. Z uwagi na powyższe Skarżący wniósł o uwzględnienie przez organ samorządu adwokackiego drugiej instancji jego sytuacji osobistej i zawodowej.

Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej uchwałą z dnia (...) września 2013 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że skarżący był już uprzednio dwukrotnie zawieszany w czynnościach Zawodowych (w 2011 r. i w 2012 r.), zaś za przyczynę powstania zaległości w płatnościach należnych składek wskazywał swoją trudną sytuację finansową, zadłużenie, postępowania sądowe i egzekucyjne oraz zamknięcie linii kredytowej przez bank.

Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wskazało, że z dwóch dowolnie dobranych pism dołączonych do odwołania wynika, iż w ramach toczącej się przeciwko skarżącemu egzekucji, spłaca on comiesięcznie na rachunek komornika raty w kwocie po 300 zł, oraz że wytoczone przez niego w innej sprawie powództwo przeciwegzekucyjne co do kwoty 15.000 zł zostało uwzględnione nieprawomocnym wyrokiem. Prezydium odnotowało również, że skutkiem podjęcia przez Okręgową Radę Adwokacką w dniu (...) stycznia 2012 r. uprzedniej uchwały o zawieszeniu w czynnościach zawodowych było zmobilizowanie skarżącego do spłacenia zaległości, wobec czego w dniu (...) października 2012 r. zawieszenie uchylono. W ocenie Prezydium skarżący nie podał nowych okoliczności, które mogłyby usprawiedliwić niepłacenie przez niego składek członkowskich. Przeciwnie, uzyskał on szansę na uniknięcie uszczerbku majątkowego w kwocie 15.000 zł (wobec uwzględnienia jego powództwa przeciwegzekucyjnego). Ponadto Prezydium wskazało, że skarżący dysponuje środkami finansowymi ponad kwotę niezbędną do swego codziennego utrzymania, skoro spłaca comiesięcznie na poczet egzekucji sumę 300 zł.

Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej zauważyło, że skarżący nadal wykonuje zawód, zatem jeśli kontynuuje swą działalność, to z pewnością generuje ona określone przychody, przewyższające koszty i pozwalające na regulowanie innych zobowiązań. Prezydium wyjaśniło, że wszyscy adwokaci funkcjonują w tej samej rzeczywistości gospodarczej, zatem powstałe u skarżącego trudności nie stanowią okoliczności wyjątkowych, zwalniających od obowiązków finansowych wobec samorządu.

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z (...) września 2013 r.

Zaskarżonej uchwale zarzucił:

I.

naruszenie art. 44 par.3 p.o.a. poprzez:

a)

brak wezwania do zapłaty składek w roku 2013, mimo którego strona spłaca i zmniejsza wysokość zobowiązania składkowego w miarę posiadanych możliwości - w zakresie decyzji I instancji,

b)

dowolną, bo na podstawie "dość dowolnie dobranych pism" ocenę stanu faktycznego, która nie uzasadnia fakultatywnej sankcji zawieszenia w czynnościach zawodowych adwokata - w zakresie decyzji II instancji;

II.

naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez podjęcie decyzji I instancji bez wezwania do zapłaty i możliwości złożenia jakiekolwiek wyjaśnień w zakresie sytuacji finansowej skarżącego;

III.

błędne ustalenie przez Naczelną Radę Adwokacką, że skutkiem poprzedniej decyzji w przedmiocie zawieszenia skarżącego było... "zmobilizowanie do płacenia zaległości", podczas gdy w rzeczywistości skutkiem tego był odpływ klientów Kancelarii, w związku z ujawnieniem decyzji o zawieszeniu, zaś jednorazowa wpłata kwoty 2.500 zł była jedynie rezultatem prawomocnego wygrania osobistego procesu skarżącego o zapłatę przeciwko byłemu zleceniodawcy - Miastu C. (wyrok z dnia (...) września 2012 - sygn. (...)).

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz o załączenie do akt sprawy niniejszej - akt sprawy o sygn.: VI SA/Wa 1608/12 WSA w Warszawie.

Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał także na swoją trudną sytuację materialną i przedstawił możliwy dla niego "program naprawczy", tj. propozycję uiszczania kwoty 300 zł miesięcznie na poczet zaległych składek członkowskich.

W odpowiedzi na skargę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.

Skarżący na rozprawie w dniu (...) lutego 2015 r. wniósł o dopuszczenie dowodów z dokumentów w postaci postanowienia z (...) stycznia 2015 r. Sądu Okręgowego w C. oraz postanowienia z (...) stycznia 2015 r. Sądu Rejonowego w C. dotyczących zwolnienia skarżącego z opłat sądowych-na okoliczność problemów finansowych skarżącego. Ponadto skarżący okazał dowody wpłaty na rachunek Okręgowej Rady Adwokackiej w C. z dnia (...) grudnia 2014 r. w kwocie 300 zł oraz z dnia (...) lutego 2015 r. w kwocie 200 zł.

Sąd na rozprawie w dniu (...) lutego 2015 r. postanowił oddalić wnioski dowodowe skarżącego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia (...) września 2013 r., utrzymującą w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w C. z dnia (...) czerwca 2013 r. w przedmiocie zawieszenia adw. G. G. w czynnościach zawodowych.

Powyższą uchwałę o zawieszeniu w czynnościach zawodowych Okręgowa Rada Adwokacka w C. podjęła na podstawie art. 44 ust. 3 p.o.a., w myśl którego to przepisu okręgowa rada adwokacka może zawiesić w czynnościach zawodowych, do czasu uiszczenia należności, adwokata, który zalega - pomimo wezwania - z zapłatą składki dłużej niż 6 miesięcy. Z powyższego przepisu wynika, że: a) podjęcie uchwały w przedmiocie zawieszenia mieści się w granicach swobodnego uznania przysługującego właściwej okręgowej radzie adwokackiej, b) zawieszony w czynnościach zawodowych adwokat powinien zalegać z zapłatą składki dłużej niż 6 miesięcy, c) zawieszenie adwokata w czynnościach zawodowych na podstawie powołanego przepisu ma charakter czasowy, d) zawieszenie trwa do czasu uiszczenia przez adwokata zaległej należności.

Dokonując oceny rozstrzygnięcia organów samorządu adwokackiego w niniejszej sprawie Sąd uznał, że zostały spełnione warunki wskazane w przytoczonym przepisie. W szczególności, jak wynika z akt sprawy, skarżący nie zapłacił zaległych składek członkowskich w kwocie przekraczającej 6-miesięczną ich wysokość do dnia podjęcia przedmiotowych uchwał. Tym samym uchwały organów samorządu zawodowego adwokatów obu instancji miały podstawę w ustalonym stanie faktycznym sprawy, gdyż nie ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie adw. G. G. w czynnościach zawodowych. Oznacza to, że skarżone uchwały są zgodne z obowiązującym prawem, a ich podjęcie leżało w kompetencjach ww. organów.

Podkreślić trzeba, że przedmiot badania Sądu w niniejszej sprawie ogranicza się do kontroli legalności ww. uchwał na dzień ich podjęcia. Poza spełnieniem merytorycznych przesłanek, o których mowa w art. 44 § 3 p.o.a. oraz zgodności z przepisami postępowania, w sprawie tej nie podlegała ocenie Sądu kwestia słuszności lub celowości podjętych uchwał w przedmiocie zawieszenia skarżącego w czynnościach zawodowych, które to kryteria należą do sfery uznaniowości organów. Sąd administracyjny nie dokonuje także własnych ustaleń w danej sprawie, gdyż co do zasady nie prowadzi postępowania dowodowego i nie zastępuje w tym zakresie organu administracji, stąd też nie mają znaczenia dla wyniku sprawy podniesione przez stronę skarżącą okoliczności poczynionych później częściowych wpłat na poczet należnych zobowiązań składkowych oraz jej sytuacji ekonomicznej, z których to powodów oddalono wnioski dowodowe.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ze względu na brak naruszenia przez organ administracji prawa materialnego lub przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.