Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1967747

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 8 października 2015 r.
VI SA/Wa 2393/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Fronczyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia (...) czerwca 2015 r. nr (...) w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) sierpnia 2015 r. skarżąca I. Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia (...) czerwca 2015 r. nr (...) w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwolnienia z pracy kilkunastu osób i utratę przychodów, która w konsekwencji doprowadzi do upadłości spółki. Skarżąca dołączyła do wniosku zestawienie biura rachunkowego o wysokość osiągniętego i obrotu w P.i L. na łączną kwotę 1322928, kilkanaście faktur wskazujących na ponoszone przez spółkę wydatki związane z prowadzoną działalności gospodarczą, a także zestawienie listy płac za kwiecień, maj i czerwiec 2015 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), Sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże należy mieć przy tym na uwadze, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (vide. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 632/11) poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona zobowiązana jest zatem do uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338-339/07). Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt II FSK 1894/120).

Skarżąca wskazuje we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zaprzestanie prowadzenia działalności w aptece objętej zaskarżoną decyzją, może doprowadzić do utraty płynności finansowej, zwolnienia pracowników i likwidacji spółki. Skarżąca nie uprawdopodobniła jednak, by przedmiotem jej działalności było w wyłącznie prowadzenie apteki w stosunku do której zostało cofnięte zezwolenie, a także by wyłącznie z tej działalności uzyskiwała dochód. Z dołączonego do wniosku zestawienia wskazującego na obroty Spółki wynika, że skarżąca prowadzi również działalność gospodarczą w L. Z tego zestawienia nie wynika, czy wskazane tam kwoty stanowią całkowite obroty spółki, czy też wpisano je wybiórczo. Ponadto z aktualnego odpisu KRS skarżącej wynika, że jej przedmiot działalności jest bardzo szeroki, co oznacza, że spółka może prowadzić działalność gospodarczą w innych obszarach, a prowadzenie apteki jest tylko wycinkiem jej działalności. W orzecznictwie jednolity jest pogląd, że wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04). W niniejszej sprawie dołączone do wniosku dokumenty nie obrazują całościowo sytuacji finansowej Spółki. Okoliczność ta jest dla Sądu rozpoznającego wniosek o tyle istotna, że nie znany jest rzeczywisty zakres i skala prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej. Tym samym nie jest wiadomym, jak wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację ekonomiczną skarżącej. W konsekwencji nie można było rozstrzygnąć, czy przedstawiona we wniosku sytuacja skarżącej uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.