Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1967721

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 8 października 2015 r.
VI SA/Wa 21/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) października 2014 r. znak: (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) października 2014 r.

Uzasadnienie faktyczne

K. B., dalej: "skarżący", wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) października 2014 r. znak: (...), w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia oraz wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) maja 2014 r., nakładającej na niego karę pieniężną za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżący wskazuje, że nadany decyzji z dnia (...) maja 2014 r., rygor natychmiastowej wykonalności zagraża jego ważnym interesom oraz można przypuszczać, że spowoduje konsekwencje, które mogą okazać trudne lub niemożliwe do odwrócenia w przyszłości.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy na wstępie zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Taki pogląd ugruntowany został w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Przykładowo w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., w sprawie o sygn. akt II OZ 852/11 Sąd uznał, że "przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie." Również w postanowieniu z dnia 10 maja 2012 r., o sygn. akt II FZ 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony".

Sąd, mając powyższe na uwadze uznał, że objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienie nie tworzy po stronie skarżącego uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania), jak np. nałożenie stosowną decyzją zobowiązania pieniężnego. Nie jest zatem możliwe w sprawie niniejszej orzeczenie wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia.

Warto w tym miejscu podnieść, że brak przesłanki "wykonalności" zaskarżonego postępowania powoduje, że nie ma potrzeby czynienia ustaleń w zakresie obowiązku skarżącego do przedstawienia w sposób przekonywujący i pełny okoliczności, przemawiających za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Na marginesie należy wskazać, że kontrola sądowoadministracyjna w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia, a nie zasadności nałożenia na skarżącego kary pieniężnej. Sądowi wiadomo z urzędu, że skarżący wniósł także skargę na decyzję GITD z dnia (...) listopada 2014 r. utrzymującą w mocy ww. decyzję z dnia (...) maja 2014 r. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt (...) i stanowi odrębną sprawę. Należało zatem uznać, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji GITD z dnia (...) maja 2014 r. nie podlega rozpoznaniu jako nie mieszczący się w granicach zaskarżonej sprawy.

Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia od wydanego w postępowaniu administracyjnym postanowienia będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.