Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1975183

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 26 marca 2015 r.
VI SA/Wa 1880/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.).

Sędziowie WSA: Aneta Lemiesz, Dariusz Zalewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2015 r. sprawy ze skargi (...) Sp.j. z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia (...) stycznia 2014 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP"), działając na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1 ust. 2 i ust. 6 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 ze. zm. Dalej: "P.w.p."), oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 P.w.p., decyzją z (...) stycznia 2014 r., znak (...), po rozpoznaniu na rozprawie (...) stycznia 2014 r. wniosku A. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Wnioskodawca"), o stwierdzenie wygaśnięcia w części prawa ochronnego na znak towarowy "Avanti" o nr (...), udzielonego na rzecz A. Sp.j. z siedzibą w P. (dalej: "Uprawniony", "Skarżący"), stwierdził:

1.

wygaśniecie prawa ochronnego na znak towarowy "Avanti" o numerze (...) z dniem (...) marca 2011 r. w części dotyczącej usług z klasy 35, tj.: wynajmowanie miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam; zgrupowanie na rzecz osób trzecich artykułów drogeryjnych oprócz kosmetyków, spożywczych, chemicznych, mięsnych, wędliniarskich, zabawek, prasy, alkoholu, pościeli, pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować: w dużym sklepie wielobranżowym, w supermarkecie, na stronie internetowej dotyczącej sprzedaży różnorodnych towarów oraz z katalogu różnych artykułów wykorzystując zamówienie korespondencyjne lub używając środków telekomunikacji;

2.

wygaśniecie prawa ochronnego na znak towarowy "Avanti" o numerze (...) z dniem (...) lipca 2011 r. w części dotyczącej usług z klasy 41, tj.: usługi w zakresie organizowania balów, zabaw i przyjęć.

Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na sporny znak towarowy wpłynął do UP (...) marca 2013 r. Sporny znak został przeznaczony do oznaczania usług z klas: 35 i 41 w zakresie wyżej wymienionym oraz z klas 39: usługi w zakresie dostarczania i zaopatrywania w towary i 43: usługi w zakresie prowadzenia: barów szybkiej obsługi, kafeterii, kawiarni, przygotowywania dań (żywności i napojów) na zamówienie oraz ich dostawa, restauracji, restauracji samoobsługowych, restauracji hotelowych, snack barów.

Wnioskodawca zażądał stwierdzenia wygaśnięcia spornego prawa w części dotyczącej usług z klas 35 i 41 z dniem 15 marca 2011 r., powołując się na art. 169 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 P.w.p. i podnosząc iż sporny znak towarowy nie był używany w sposób rzeczywisty dla usług objętych rejestracją w ciągu nieprzerwanego okresu 5 lat po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego. W uzasadnieniu interesu prawnego Wnioskodawca podniósł, iż uzyskanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie ma bezpośredni wpływ na wynik obecnie toczącego się przed UP postępowania o uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy "Avanti IDZIEMY na ZAKUPY" zgłoszonego przez Wnioskodawcę.

Uprawniony w piśmie z (...) czerwca 2013 r. wniósł o oddalenie wniosku. Podniósł, że posiada nieliczne dokumenty potwierdzające rzeczywiste używanie znaku, ponieważ obowiązek przechowywania dokumentów finansowych przez przedsiębiorców obejmuje tylko okres 5 lat. Uprawniony stwierdził, iż pomocniczymi dowodami na okoliczność realizowania przez niego usług z klasy 35 i 41, są oświadczenia pracowników pełniących w omawianym okresie kierownicze funkcje i kierujące działem marketingu.

Uprawniony podniósł, iż usługi z klasy 35 były realizowane w sklepie T. i były oferowane na stronie internetowej (...) Oświadczył, iż usługi w sklepie internetowym były realizowane do końca czerwca 2006 r. i przedłożył do akt sprawy przykładowe faktury na tę okoliczność. Przyczyną okresowego zawieszenia tych usług była utrata możliwości prowadzenia centralnej kuchni cateringowej na skutek wypowiedzenia umowy najmu w dzierżawionych pomieszczeniach P. z siedzibą w P. Uprawniony stwierdził, że są to ważne powody nieużywania znaku w świetle art. 169 ust. 1 pkt 1 P.w.p. Uprawniony poszukiwał i nadal poszukuje stosownej lokalizacji.

Uprawniony podniósł, iż co roku przedłuża okres rejestracji domeny (...), opłacił więc kolejne przedłużenie okresu rejestracji domeny do (...) maja 2014 r. Uprawniony ponadto stwierdził, że w ramach usług cateringowych były realizowane również bale i zabawy dla firm. Na dowód powyższego przedłożył faktury. Podniósł, iż usługi cateringowe obejmowały między innymi: przygotowanie potraw, zorganizowanie hali namiotowej, dostarczenie ław, zapewnienie osób do obsługi, dostarczenie naczyń, obsługę imprezy, wywiezienie sprzętu. Podniósł, że tego typu usługi należą do klasy 41 - usługi w zakresie organizowania przyjęć oraz klasy 43 - usługi przygotowywania dań (żywności i napojów) na zamówienie oraz ich dostawa. Na dowód przedłożył umowę o świadczenie usług cateringowych zawartą w (...) lipca 2005 r. z K.

Uprawniony podniósł, że obsługiwał wiele imprez o charakterze lokalnym, regionalnym, ogólnopolskim i międzynarodowym. Uprawniony podniósł, że od początku działalności spółki świadczone były usługi gastronomiczne i handel różnymi towarami, w tym spożywczymi. Uprawniony następnie wymienił rodzaje działalności w tym zakresie jakie prowadził w okresie od 1990 r. do roku 2006.

Na rozprawie (...) października 2013 r. Wnioskodawca podtrzymał wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z dniem (...) marca 2011 r. w odniesieniu do usług z klasy 35, natomiast w odniesieniu do usług z klasy 41 z dniem (...) lipca 2011 r.

Uprawniony podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. W piśmie przedłożonym na rozprawie stanowiącym załącznik do protokołu uprawniony oświadczył, iż ciągle wyraża gotowość świadczenia wszystkich usług wymienionych w klasie 35 i 41 wykazu towarów i usług. Wskazał, że reklama tych usług oznakowanych znakiem towarowym AVANTI odbywa się poprzez Internet. Podniósł, że wynajmował i nadal wynajmuje miejsca na umieszczenie ogłoszeń lub reklam czego dowodem są między innymi przedłożone dwie umowy: zawarta z K. S.A. w P. (...) grudnia 2010 r. oraz zawarta z C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (...) maja 2011 r. Uprawniony podniósł, iż realizując umowę zawartą z C. Sp. z o.o. w ramach wynajmowania miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam umieszczał logo C. na fotelach, blatach stołów i parasolach, zawsze obok znaku AVANTI. Ponadto uprawniony umieszcza znaki firm w ramach zawartych umów o współpracy na kartach dań na przykład znak C., znak piwo T., znak piwo L. Ponadto uprawniony stosuje znak AVANTI poprzez nadruk na podkładzie papierowym wraz z emblematami jednostek organizacyjnych AVANTI: A. i G. wraz ze znakami firm współpracujących, które to podkłady następnie umieszczane są na tacy klienta. Uprawniony podniósł, iż prowadził i nadal prowadzi działalność handlową artykułami drogeryjnymi, czego dowodem jest przedłożona do akt sprawy umowa najmu lokalu w holu dworca P. zawarta (...) grudnia 2005 r. Na powyższą okoliczność przedłożył również pięć faktur. Ponadto Uprawniony stwierdził, iż był i jest organizatorem przyjęć, zabaw i bali. Usługi te są nadal wykonywane lecz w mniejszym zakresie. Uprawniony wskazał, iż posiada salę przeznaczoną na organizowanie takich imprez w jednostce organizacyjnej G. Dla przykładu wskazał, że był organizatorem przyjęcia - spotkania wigilijnego w G. (...) grudnia 2012 r. dla firmy T. sp. z o.o. z siedzibą w We.

Wnioskodawca podniósł, iż żaden z materiałów dowodowych przedłożonych przez Uprawnionego nie potwierdza używania spornego znaku w odniesieniu do usług z klas 35 i 41. Podniósł, iż gotowość do świadczenia usług nie jest używaniem znaku towarowego. Stwierdził ponadto, iż fakt wypowiedzenia najmu lokalu nie jest ważnym powodem nieużywania znaku towarowego przez tak długi okres czasu.

W piśmie z (...) listopada 2013 r. Uprawniony podniósł, że z umowy o współpracy zawartej z K. (...) grudnia 2010 r. oraz z umowy o współpracy zawartej z C. sp. z o.o., wynika fakt wynajmowania miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam. Podniósł ponadto, że umowy te były płatne. Uprawniony wskazał także, iż znak towarowy AVANTI umieszczany był w sąsiedztwie logo typu firmy wynajmującej od Uprawnionego miejsca na umieszczanie ogłoszeń lub reklam lub ich produktów, na przykład na kartach menu, parasolach, podkładach papierowych, na tacach, na stronie internetowej (...) i innych materiałach reklamowych, co potwierdzają odpowiednie zdjęcia.

Uprawniony ponadto oświadczył, że na wynajętym na terenie dworca (...) sklepie czynnym przez całą dobę, nieprzerwanie od (...) grudnia 2002 r. prowadził działalność handlową. Sklep był oznakowany znakiem towarowym AVANTI. Na paragonach była umieszczona nazwa AVANTI. Uprawniony podniósł, że w ramach działalności handlowej dokonywano sprzedaży różnorodnych towarów w klasie 35, na przykład artykułów drogeryjnych: chemia gospodarcza, chusteczki higieniczne, prezerwatywy, maszynki do golenia; artykułów spożywczych: wyroby czekoladowe, soki, napoje, ciastka, cukierki; wyrobów wędliniarskich: kanapki itd. Na dowód powyższego uprawniony przedłożył do akt sprawy paragony.

Na rozprawie (...) stycznia 2014 r. strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.

UP, rozpatrując sprawę wskazał, że w dotychczasowym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że źródłem interesu prawnego w sprawach z zakresu własności przemysłowej mogą być nawet najbardziej ogólne normy prawa kreujące prawo do prowadzenia działalności gospodarczej, tj. art. 20 i art. 22 Konstytucji RP. Czyni się jednak założenie, że wspomniane normy prawne, gwarantujące swobodne prowadzenie działalności gospodarczej mogą być źródłem interesu prawnego, tylko wtedy, gdy cudzy znak towarowy przeszkadza wnioskodawcy w prowadzeniu działalności gospodarczej, co ma miejsce m.in. wtedy, gdy wnioskodawca używa znaku albo ubiega się o udzielenie ochrony na znak kolidujący ze znakiem wskazanym we wniosku. W rozpatrywanej sprawie, Wnioskodawca dokonał (...) stycznia 2011 r. zgłoszenia w Urzędzie Patentowym znaku towarowego "Avanti IDZIEMY na ZAKUPY" oraz (...) października 2013 r. zgłoszenia znaku towarowego "Avanti Idziemy na Zakupy". Z załączonej przez Wnioskodawcę do akt sprawy decyzji z (...) stycznia 2013 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony przez niego znak towarowy "Avanti IDZIEMY na ZAKUPY" wynika, iż UP uznał, że znak ten koliduje ze spornym znakiem towarowym w części w jakiej jest on przeznaczony do oznaczania usług z klas 35 i 41. W tych okolicznościach interes prawny Wnioskodawcy w rozpatrywanej sprawie, zdaniem UP, nie budzi wątpliwości.

UP wskazał następnie, że w świetle ugruntowanego orzecznictwa pod pojęciem rzeczywistego używania, o którym mowa w ww. art. 169 ust. 1 pkt 1 P.w.p., należy rozumieć używanie, które nie ma charakteru symbolicznego, nastawionego wyłącznie na utrzymanie prawa ochronnego na znak towarowy. Musi to być używanie faktyczne, zgodne z podstawową funkcją znaku towarowego, jaką jest zagwarantowanie konsumentowi czy końcowemu odbiorcy, że towar lub usługa oznaczone danym znakiem towarowym pochodzą z określonego przedsiębiorstwa, umożliwiając mu, bez ryzyka wprowadzenia w błąd, odróżnienie tego towaru lub usługi od towarów i usług mających inne pochodzenie handlowe. Ponadto, zgodnie z art. 169 ust. 6 P.w.p. ciężar przeprowadzenia dowodu w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa spoczywa na uprawnionym z prawa ochronnego na znak towarowy, który powinien wykazać, że znaku używał lub jeśli znaku nie używał miał ku temu ważne powody.

UP dalej podniósł, że obowiązek używania znaku towarowego zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 1 P.w.p. powstaje dzień po udzieleniu prawa ochronnego. W rozpatrywanej sprawie jest to (...) marca 2006 r. Bez znaczenia jest zatem to, iż sporny znak towarowy był używany przez okres dłuższy niż pięć lat, lecz przed datą udzielenia prawa ochronnego. Dlatego też bez znaczenia były przedłożone przez Uprawnionego dowody na okoliczność używania spornego znaku pochodzące sprzed (...) marca 2006 r.

UP wskazał, że dowody w postaci oświadczeń E. S. i E. K. oraz faktury, na okoliczność używania spornego znaku w odniesieniu do usług ujętych w klasie 41, dotyczą okresu po dacie udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy tj. (...) marca 2006 r. lecz przed (...) lipca 2006 r., daty poprzedzającej pięcioletni okres przed dniem, z którym Wnioskodawca zażądał stwierdzenia wygaśnięcia spornego prawa. Ponadto część dowodów dotyczy usług cateringowych a nie organizowania balów, zabaw i przyjęć.

Odnosząc się do materiałów związane ze zorganizowaniem spotkania wigilijnego w G. dla firmy T. Sp. z o.o., mających potwierdzić używanie spornego znaku towarowego do oznaczania usług zawartych w klasie 41, tj. usług w zakresie organizowania balów, zabaw i przyjęć, UP uznał, iż mimo, że dotyczą okresu po udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy, dotyczą usługi, która nie jest przedmiotem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia spornego prawa. Dotyczą one bowiem usługi gastronomicznej zrealizowanej w lokalu restauracyjnym G. należącym do Uprawnionego, która różniła się od innych tego rodzaju usług tym, że poprzedzona została uzgodnieniami drogą mailową, dotyczyła większej zorganizowanej grupy, a za usługę została wystawiona faktura VAT a nie paragon. Przedmiotem korespondencji były uwagi jedynie odnośnie pożywienia i formy jego podania, nie dotyczyły one natomiast wystroju, wynajmu jakiegoś innego obiektu, czy oprawy muzycznej co mogłoby sugerować organizację przyjęcia. UP zatem uznał, że po (...) marca 2006 r. uprawniony świadczył usługi cateringowe i gastronomiczne, sklasyfikowane w klasie 43, które nie są objęte zakresem żądania stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na sporny znak towarowy.

Odnosząc się do materiałów mających potwierdzić używanie po (...) marca 2006 r. spornego znaku towarowego do oznaczania usług zawartych w klasie 35, tj. wynajmowania miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam, UP wskazał, że materiały te dotyczą znaków towarowych firm, których towary oferowane były przez uprawnionego w należącym do niego lokalu restauracyjnym. Materiały te nie dowodzą świadczenia przez uprawnionego usług wynajmowania miejsca na umieszczanie ogłoszeń lub reklam na rzecz osób trzecich pod znakiem AVANTI i to w takiej postaci w jakiej jest chroniony. Z materiałów tych wynika, że uprawniony umieszczał jedynie na powierzchniach i przedmiotach znajdujących się na terenie jego lokalu między innymi na stołach, parasolach, podkładkach papierowych, tacach, menu, itp. znaki towarowe firm, których produkty oferował w swoim lokalu, co w istocie miało wspierać sprzedaż przez niego tychże towarów. Ponadto dla odbiorców odwiedzających lokal uprawnionego takie działanie uprawnionego stanowiło informację, że w tym miejscu są oferowane produkty określonych firm. W tym stanie rzeczy za dowody na okoliczność używania spornego znaku do oznaczania usług wynajmowania miejsca na umieszczanie ogłoszeń i reklam nie mogły zostać uznane umowy podpisane przez uprawnionego z K. S.A. i C. sp. z o.o. Kolegium stwierdziło, iż fakt podpisania umowy o współpracy z K. S.A. służył raczej nadzorowaniu sposobu i warunków sprzedaży przez uprawnionego jej produktów "w sposób który przyczyni się do ugruntowania wysokiej pozycji rynkowej i pozytywnego wyobrażenia o K. S.A. i jej produktach' - jak jest wskazane w § 3 tej umowy. To samo dotyczy umowy zawartej z C. sp. z o.o., Uprawniony bowiem umieszcza reklamę produktów, które sam oferuje w swoim lokalu, a reklama tych towarów ma wspierać jego działalność, która ma polegać na oferowaniu usług gastronomicznych w lokalu restauracyjnym. W związku z powyższym Kolegium Orzekające stwierdziło, iż Uprawniony nie używał spornego znaku towarowego w odniesieniu do usług wynajmowania miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam ujętych w klasie 35 po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy.

Odnosząc się do materiałów mających potwierdzić używanie spornego znaku towarowego do oznaczania usług zawartych w klasie 35, tj. usług zgrupowania na rzecz osób trzecich artykułów drogeryjnych oprócz kosmetyków, spożywczych, chemicznych, mięsnych, wędliniarskich, zabawek, prasy, alkoholu, pościeli, pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować: w dużym sklepie wielobranżowym, w supermarkecie, na stronie internetowej dotyczącej sprzedaży różnorodnych towarów oraz z katalogu różnych artykułów wykorzystując zamówienie korespondencyjne lub używając środków telekomunikacji, UP uznał, że umowa najmu powierzchni handlowej zawarta (...) grudnia 2005 z P. S.A., na mocy której Uprawniony wynajął powierzchnię w holu dworca z przeznaczeniem prowadzenia na niej sprzedaży artykułów spożywczych i gastronomii, nie świadczy o tym, że na tej powierzchni były świadczone usługi sprzedaży oraz, że usługi te były oznaczane spornym znakiem. Faktury VAT natomiast, które wskazują, że Uprawniony nabył towary będące przedmiotem tych faktur, również nie przemawiają za uznaniem, że Uprawniony świadczył usługi sprzedaży. Natomiast na przedłożonych przez Uprawnionego do akt sprawy paragonach widnieje jedynie nazwa Uprawnionego, a tym samym nie dowodzą one, że sporny znak towarowy w takiej postaci w jakiej jest chroniony był używany do oznaczania usług sprzedaży. Na załączonych przez uprawnionego do akt sprawy paragonach nie widnieje słowno-graficzny znak towarowy AVANTI, słowo to użyte jest jedynie w nazwie firmy Uprawnionego.

UP dodał, że wskazane przez Uprawnionego okoliczności w postaci utraty możliwości prowadzenia centralnej kuchni cateringowej (produkcji) na skutek wypowiedzenia umowy najmu i sprzedaży dzierżawionych przez niego pomieszczeń P. z siedzibą w P., nie mogą zostać uznane za ważne powody usprawiedliwiające nieużywanie spornego znaku w świetle przepisów P.w.p. W świetle ugruntowanego orzecznictwa, między innymi wyroku Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-246/05, aby dane okoliczności można było uznać za ważne i usprawiedliwiające nieużywanie znaku towarowego muszą zostać spełnione dwie przesłanki. Po pierwsze, okoliczności te winny być niezależne od woli uprawnionego. Po drugie zaś muszą pozostawać w bezpośrednim związku ze spornym znakiem towarowym, czyniąc jego używanie niemożliwym lub pozbawionym sensu. W rozpatrywanej zaś sprawie, Uprawniony nie wykazał aby ww. okoliczności pozostawały w bezpośrednim związku ze spornym znakiem towarowym i faktem jego używania w odniesieniu do usług z klas 35 i 41.

UP uznał zatem, że Uprawniony nie przedłożył takich dowodów, które potwierdzałyby rzeczywiste i poważne używanie spornego znaku, bądź istnienie ważnych przyczyn usprawiedliwiających nieużywanie tego znaku w okresie pięciu lat przed dniem (...) marca 2011 r., w odniesieniu do usług z klasy 35 oraz przed dniem (...) lipca 2011 r. w odniesieniu do usług z klasy 41.

Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z (...) maja 2014 r., zaskarżając decyzję UP z (...) stycznia 2014 r. w całości oraz wnosząc o jej uchylenie jak również o zasądzenie na Jego rzecz kosztów postępowania, zarzucił naruszenie: art. 169 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 6 P.w.p., poprzez ich błędne zastosowanie w sytuacji gdy Wnioskodawca nie posiadał i nie wykazał posiadania interesu prawnego w domaganiu się ustalenia wygaśnięcia prawa ochronnego na sporny znak towarowy słowno-graficzny, a Skarżący należycie wykazał fakt używania znaku towarowego i istnienia ważnych powodów usprawiedliwiających nieużywanie tego znaku w określonych przez niego okresach;

2.

art. 7 k.p.a., poprzez niezbadanie w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co skutkowało wydaniem decyzji, na podstawie materiału dowodowego, dokonanej bez wszechstronnej oceny całokształtu sprawy;

3.

art. 107 § 3 k.p.a., poprzez wydanie decyzji w sposób wadliwy, pomijając wskazanie przyczyn, z powodu których pozostałym dowodom Uprawnionego odmówił mocy dowodowej.

Skarżący podniósł, że Wnioskodawca znak towarowy "Avanti IDZIEMY na ZAKUPY" zgłosił na usługi z klasy 35, ale nie na wynajmowanie miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam z tej klasy. Tymczasem Wnioskodawca wskazał, iż wygaszenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy ma wpływ na uzyskanie prawa ochronnego na zgłoszony przez niego znak towarowy. UP nie zbadał zatem interesu prawnego Wnioskodawcy w sposób wyczerpujący oraz wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, czym naruszył art. 7 k.p.a. Z porównania bowiem obu znaków towarowych wynika, że nie kolidują one ze sobą w części w jakiej sporny znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania usług z klasy 35, tj. "wynajmowania miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam". Wnioskodawca, w związku z tym, w odniesieniu do usług w klasie 35, tj. "wynajmowania miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam" nie legitymuje się interesem prawnym i w tej części postępowanie kwalifikuje się do umorzenia. Wniosek dotyczący kolejnego natomiast znaku towarowego zgłoszonego przez Wnioskodawcę, w trakcie toczącego się niniejszego postępowania przed UP, "Avanti Idziemy na Zakupy", z innym wykazem towarów i usług, nie został dotąd rozpatrzony przez UP, dlatego też nie powinien on być uwzględniany w toku niniejszego postępowania.

Skarżący podtrzymał swoją argumentację, że o używaniu spornego znaku w sposób rzeczywisty dla usług w klasie 35, tj. "wynajmowanie miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam", świadczą na przykład zapisy zawarte w umowie o współpracy zawartej z K. (...) grudnia 2010 r. Umowa ta obejmuje świadczenia w trzech obszarach: pierwszym dotyczącym jakości produktów K, drugim dotyczącym dostępności i sprzedaży produktów K i w trzecim dotyczącym widoczności produktów i marek K. Zgodnie z punktem 7 załącznika nr 1 do przedmiotowej umowy: "Partner przeznaczy 80% całkowitej powierzchni lokalu przeznaczonej na ekspozycję materiałów informacyjnych, promocyjnych i reklamowych, na umieszczenie materiałów dostarczonych przez K. Ponadto Partner umieści produkty K na 80% całkowitej powierzchni na barze przeznaczoną na ekspozycję produktów." Według punktu 8 załącznika nr 1 do umowy, istnieje rozbicie opłat za trzy czynności wymienione w umowie o współpracy to jest: przygotowanie lokalu do wykonywania umowy, przygotowanie niestandardowego brandingu lokalu oraz sprzedaż piwa. Niewątpliwie jest to więc umowa, która w części zawiera również usługi wynikające z klasy 35, "wynajmowanie miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam".

Skarżący dodał, że usługi w klasie 35 w zakresie wynajmowanie miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam, były oznaczane spornym znakiem towarowym "Avanti", co dla przykładu potwierdzone zostało na ostatniej stronie umowy o współpracy zawartej przez Uprawnionego z C. sp.o.o., w formie pieczątki firmowej ze spornym znakiem towarowym. Skarżący też podkreślił, że UP nie wskazał przyczyny, z powodu której odmówił mocy dowodowej do oznaczania usług w klasie 35 w zakresie "wynajmowania miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam", użycia na umowie C. sp.o.o., pieczątki firmowej ze spornym znakiem towarowym.

Ponadto Skarżący dodał, że przedłożył umowę najmu zawartą (...) grudnia 2005 r. z P. S.A. na czas nieokreślony od (...) stycznia 2006 r., z której wynika, że najemca, przedmiot najmu przeznaczy na prowadzenie działalności handlowej - sprzedaż artykułów spożywczych. Na każdej stronie umowy z P. S.A. znajduje się pieczątka firmowa ze spornym znakiem towarowym "Avanti", co świadczy, że prowadzona działalność handlowa, w tym usługi, cytat: "zgrupowanie na rzecz osób trzecich artykułów drogeryjnych oprócz kosmetyków, spożywczych, chemicznych, mięsnych, wędliniarskich, zabawek, prasy, alkoholu, pościeli, pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w dużym sklepie wielobranżowym, w supermarketach, na stronie internetowej dotyczącej sprzedaży różnorodnych towarów oraz z katalogu różnych artykułów wykorzystując zamówienie korespondencyjne lub używając środków telekomunikacji", były oznaczane spornym znakiem towarowym "Avanti". Uprawniony co miesiąc w okresie pięciu lat po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "Avanti" regulował czynsz za najem lokalu na podstawie wystawionej przez wynajmującego faktury VAT w terminie wskazanym przez wynajmującego.

Skarżący dodał, że znak towarowy Wnioskodawcy "Avanti IDZIEMY na ZAKUPY" nie był zgłoszony w klasie 41 na usługi: "organizowanie zabaw i przyjęć", lecz "usługi w zakresie organizowania balów". Z porównania zatem obu znaków towarowych wynika, że nie kolidują one ze sobą w części w jakiej sporny znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania usług z klasy 41, tj. "organizowania przyjęć". W świetle powyższego Wnioskodawca w odniesieniu do usług w klasie 41, tj. "organizowania przyjęć" nie legitymuje się interesem prawnym o którym stanowi art. 169 ust. 2 P.w.p. i w tej części postępowanie kwalifikowało się do umorzenia.

W odpowiedzi na skargę UP, utrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Przedmiotem sprawy jest kwestia wygaśnięcia w części prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy "Avanti", stwierdzona przez UP, w związku z nieużywaniem tego znaku przez Skarżącego.

W ocenie Sądu, skarga nie może być uwzględniona ponieważ Skarżący nie wykazał używania spornego znaku, w części w której UP stwierdził wygaśnięcie prawa ochronnego na sporny znak towarowy, a podniesione zarzuty są niezasadne.

Jak wynika z art. 169 ust. 1 pkt 1 P.w.p., prawo ochronne na znak towarowy wygasa również na skutek nieużywania zarejestrowanego znaku towarowego w sposób rzeczywisty dla towarów objętych prawem ochronnym w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat, po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego, chyba że istnieją ważne powody jego nieużywania. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu, Urząd Patentowy wydaje decyzję stwierdzającą wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy, m.in. w tym przypadku, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny.

Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2006 r., II GSK 163/06, podmiot ma interes prawny w postępowaniu, jeżeli pomiędzy jego sytuacją prawną, a przedmiotem postępowania istnieje - uzasadnione treścią normy prawa materialnego - realne, rzeczywiste powiązanie, czyniące go "zainteresowanym" tym postępowaniem i w konsekwencji uprawnionym do udziału w nim w charakterze strony.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca zgłosił (...) stycznia 2011 r., do ochrony znak towarowy "Avanti Idziemy na Zakupy" pod nr (...). Decyzją z (...) stycznia 2013 r. nr (...), UP jednak odmówił udzielenia prawa ochronnego na ten znak w części dotyczącej oznaczania towarów i usług m.in. z klasy 35 i 41, z powodu kolizji tego znaku m.in. ze spornym znakiem w części w jakiej jest on przeznaczony do oznaczania usług z klasy 35 i 41. a o podobnym wykazie towarów i usług.

W świetle powyższego, Sąd zgadza się z UP, że istnieje związek pomiędzy sytuacją prawną Wnioskodawcy, bazującą na wynikającej z art. 20 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm.), wolności działalności gospodarczej, a przedmiotem niniejszej sprawy. W przedstawionych okolicznościach, sporny znak, pomimo jego nieużywania, jak stwierdził Wnioskodawca, mógł mieć wpływ na ograniczenie wykonywania działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, chociażby przez uniemożliwienie mu uzyskania prawa ochronnego na zgłoszony przez niego znak towarowy, co uzasadnia posiadanie przez Wnioskodawcę interesu prawnego w dochodzeniu wygaśnięcia prawa ochronnego na sporny znak.

Nie można zgodzić się z argumentacją Skarżącego, że wnioskodawca nie ma interesu prawnego w żądaniu stwierdzenia nieważności prawa ochronnego spornego znaku towarowego w zakresie usługi z klasy 35 "wynajmowanie miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam", ponieważ zgłoszony przez niego znak "Avanti Idziemy na Zakupy", nie obejmował swym zakresem takiej usługi. Z przywołanej powyżej decyzji UP z (...) stycznia 2013 r., wynika jednoznacznie, że sporny znak towarowy stanowił przeszkodę w rejestracji znaku "Avanti Idziemy na Zakupy", w całym zakresie usług wymienionych w klasie 35, do których oznaczania przeznaczony był sporny znak towarowy, a więc wraz z usługą: "wynajmowanie miejsc na umieszczanie ogłoszeń lub reklam". Podobnie w klasie 41, Skarżący wskazał, że przeciwstawiony znak "Avanti Idziemy na Zakupy", nie obejmował swym zakresem organizowania zabaw i przyjęć lecz organizowanie balów, w związku z czym zdaniem Skarżącego sporny znak towarowy nie koliduje ze znakiem "Avanti Idziemy na Zakupy". Należy jednak wskazać, że również w zakresie klasy 41, sporny znak towarowy stanowił przeszkodę w rejestracji znaku "Avanti Idziemy na Zakupy", w całym zakresie usług wymienionych w klasie 41, do których oznaczania przeznaczony był sporny znak towarowy, a więc wraz z usługami organizowania zabaw i przyjęć.

Niezasadny jest zatem, zdaniem Sądu, zarzut, że Skarżący nie miał interesu prawnego w żądaniu w tym zakresie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na sporny znak towarowy i UP nie zbadał tej kwestii w sposób wyczerpujący z uwzględnieniem wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. UP nie wyłączył w ww. decyzji z (...) stycznia 2013 r., z zakresu usług dla oznaczania, których był zastrzeżony sporny znak towarowy, ani wynajmowanie miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam, ani organizowanie zabaw i przyjęć. Dlatego też, w ocenie Sądu, Wnioskodawca przedstawiając tę decyzję wykazał interes prawny w żądaniu stwierdzenia wygaśnięcia spornego znaku towarowego również w tym zakresie.

Przechodząc do kwestii rzeczywistego używania spornego znaku towarowego, należy podkreślić, że zgodnie z art. 169 ust. 6 P.w.p., w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie o wygaśnięcie prawa ochronnego, obowiązek wykazania używania znaku towarowego lub istnienia ważnych powodów usprawiedliwiających nieużywanie znaku spoczywa na uprawnionym z tytułu prawa ochronnego. Ponieważ decyzja o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy została wydana (...) marca 2006 r., obowiązek używania znaku towarowego powstał (...) marca 2006 r., dzień po udzieleniu prawa ochronnego (art. 161 ust. 1 pkt 1 P.w.p.). Słusznie zatem uznał UP, że dowody na używania spornego znaku towarowego przed dniem (...) marca 2006 r., nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Wnioskodawca wniósł o stwierdzenie wygaśnięcia spornego znaku towarowego w odniesieniu do usług z klasy 35 z dniem (...) marca 2011 r., natomiast w odniesieniu do usług z klasy 41, z dniem (...) lipca 2011 r. W zakresie usług z klasy 41 nie mają zatem znaczenia, dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, dowody na używania spornego znaku towarowego przed dniem (...) lipca 2006 r.

Odnosząc się do zarzutów związanych z dowodami na okoliczność używaniu spornego znaku w sposób rzeczywisty dla usług w klasie 35, tj. "wynajmowanie miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam" w postaci umów o współpracy zawartych przez Skarżącego z K. oraz z C. sp.o.o. oraz związanym z tymi umowami szeregiem innych dowodów wskazujących na stosowanie znaków towarowych innych firm obok spornego znaku towarowego (stoły, krzesła, szklanki, podkładki na stoły, parasole i.t.d., faktury dotyczące nabycia tych towarów promocyjnych, a także faktury wystawione przez Skarżącego za świadczone usługi), Sąd zgadza się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez UP, iż powyższe materiały nie dowodzą świadczenia przez Skarżącego usług: "wynajmowanie miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam", na rzecz K. oraz C. sp.o.o.

Umowa z K. z (...) grudnia 2010 r. istotnie regulowała szereg działań promocyjnych Skarżącego na rzecz K., w tym związanych z eksponowaniem produktów tego podmiotu oraz reklam tych produktów. Z postanowień załącznika nr 1 do tej umowy rzeczywiście wynika, iż Skarżący przeznaczy 80% całkowitej powierzchni lokalu przeznaczonej na ekspozycję materiałów informacyjnych, promocyjnych i reklamowych, na umieszczanie materiałów dostarczonych przez K. Jednakże przedmiotowa umowa nie dotyczyła wynajmowania przez Skarżącego miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam. Przedmiotem umowy było prowadzenie przez Skarżącego promocji produktów K. oraz zapewnienia wyłącznej sprzedaży produktów K. W istocie rzeczy Skarżący prowadził lokal restauracyjny, w którym na podstawie przedmiotowej umowy o współpracy prowadził sprzedaż towarów kontrahenta, reklamując jednocześnie te towary i w ramach tej działalności, a nie w ramach "wynajmowania miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam", używał spornego znaku towarowego.

Podobnie, w ocenie Sądu, trzeba ocenić działalność Skarżącego wykonywaną w związku z umową o współpracy z C. sp.o.o. z (...) maja 2011 r. Należy zauważyć, że przedmiotem umowy była sprzedaż produktów przez C. sp.o.o., na rzecz Skarżącego, na podstawie której Skarżący zobowiązywał się do zakupów produktu tej firmy wyłącznie u tej firmy, sprzedaży jej produktów oraz do świadczenia usług marketingowych związanych z tą sprzedażą. Również w tym zakresie zatem, Skarżący w ramach prowadzonego lokalu restauracyjnego, na podstawie przedmiotowej umowy o współpracy, prowadził sprzedaż towarów kontrahenta, reklamując jednocześnie te towary i w ramach tej działalności, a nie w ramach "wynajmowania miejsc na umieszczenie ogłoszeń lub reklam", używał spornego znaku towarowego.

Odnosząc się natomiast do zarzutów związanych z dowodami na okoliczność używaniu spornego znaku w sposób rzeczywisty dla usług w klasie 35, tj. zgrupowanie na rzecz osób trzecich artykułów drogeryjnych oprócz kosmetyków, spożywczych, chemicznych, mięsnych, wędliniarskich, zabawek, prasy, alkoholu, pościeli, pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować: w dużym sklepie wielobranżowym, w supermarkecie, na stronie internetowej dotyczącej sprzedaży różnorodnych towarów oraz z katalogu różnych artykułów wykorzystując zamówienie korespondencyjne lub używając środków telekomunikacji, Sąd również zgadza się ze stanowiskiem UP, że sama umowa najmu powierzchni handlowej, opieczętowana firmową pieczątką ze spornym znakiem towarowym, zawarta (...) grudnia 2005 przez Skarżącego z P. S.A., nie świadczy o tym, że na tej powierzchni były świadczone ww. usługi, do których oznaczania przeznaczony był sporny znak towarowy oraz, że usługi te były oznaczane spornym znakiem towarowym. Dowodem na tą okoliczność również nie są Faktury VAT, które wskazują, że Skarżący nabył określone towary, gdyż nie dowodzą one świadczenia przedmiotowych usług oraz używania spornego znaku do ich oznaczania. Sąd również zgadza się ze stanowiskiem UP, odnoszącym się do paragonów przedłożonych przez Skarżącego potwierdzających dokonywanie przez Skarżącego sprzedaży artykułów drogeryjnych, spożywczych, czy też chemicznych na terenie dworca P. w P. Paragony te nie potwierdzają używania spornego znaku towarowego do oznaczania usług w klasie 35, do których sygnowania znak ten był przeznaczony, zawierają bowiem jedynie nazwę Skarżącego, a nie sporny znak towarowy w postaci chronionej słowno-graficznej.

Wobec powyższego Sąd nie stwierdził zarzucanego w niniejszej sprawie naruszenia przez UP art. 169 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 6 P.w.p., jak również przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynika sprawy.

Sąd nie przeprowadził na rozprawie (...) marca 2015 r. dowodów uzupełniających z dokumentów, wnioskowanych przez Skarżącego, oddalając wnioski, ponieważ przedłożone dokumenty nie stanowiły dokumentów niezbędnych do wyjaśnienia istotnych wątpliwości Sądu, natomiast fotografie będące kadrami z filmu pochodzącego z Internetu nie stanowią dowodów z dokumentów. Zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

Mając powyższe na uwadze skargę uznano za nieuzasadnioną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.