Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 1 października 2007 r.
VI SA/Wa 1442/07

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. W. i A. W. - wspólników spółki cywilnej W. s.c. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) czerwca 2007 r., nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący - A. W. i A. W. - wspólnicy spółki cywilnej W. s.c., działając za pośrednictwem organu - w piśmie z dnia 16 lipca 2007 r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (...) czerwca 2007 r., nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wysokości 15.000,- złotych.

W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu którego powołali się na dwie okoliczności ich zdaniem wypełniające dyspozycję art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej także p.p.s.a.). W pierwszej kolejności podniesiono, że podstawa materialnoprawna zaskarżonej decyzji, tj. art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) została zaskarżona przez O. O. P. T. D. do Trybunału Konstytucyjnego, jako norma niezgodna z Konstytucją RP. Po drugie wskazano, że na skarżącą spółkę Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył sześć kar pieniężnych po 15.000,- złotych każda, co w sumie wyniosło 90.000,- złotych i kwota ta bez wątpienia może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej i narazić stronę na niepowetowane straty.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stwierdzić zatem należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści ww. przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to po stronie skarżącej leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. W orzecznictwie przyjmuje się, iż sąd administracyjny nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć, albowiem uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 62/05, nie publ.; z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, nie publ.; oraz z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04).

W niniejszej sprawie wniosek skarżących wspólników spółki cywilnej - w ocenie Sądu - zasługuje na uwzględnienie, bowiem jak wskazała strona skarżąca poniesienie przez nią tak wysokiej kary pieniężnej doprowadziłoby do znacznych i niepowetowanych przez późniejszy zwrot tej kwoty strat, co mogłoby znacznie utrudnić prowadzenie firmy.

Zdaniem Sądu niniejszy wniosek należało rozpatrywać w kontekście innych spraw w nim wskazanych, gdzie stroną skarżącą są wspólnicy spółki cywilnej A. W. i A. W., a które zarejestrowane są i rozpoznawane przez tutejszy Sąd. W każdej z tych spraw kara pieniężna nałożona na wspólników wynosi 15.000,- złotych.

Odnosząc się do drugiej z okoliczności wskazanej przez stronę skarżącą, tj. skierowania do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, Sąd uznał ją za nieuzasadnioną, albowiem wniosek ów nie został przyjęty przez Trybunał do rozpoznania i sprawa o sygn. akt VI SA/Wa. zawieszona z tego powodu została podjęta w dniu 4 września 2007 r. i wpisana pod nowy numer sygn. akt VI SA/Wa.

Biorąc pod rozwagę powyższe fakty Sąd stwierdził, że strona skarżąca uprawdopodobniła przesłanki dowodzące istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia po jej stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym wykazała podstawy uzasadniające zastosowanie tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.