VI SA/Wa 1273/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2638800

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2018 r. VI SA/Wa 1273/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.).

Sędziowie WSA: Aneta Lemiesz, Andrzej Wieczorek.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego W. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w W. z dnia (...) marca 2018 r. nr (...) w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor (...) Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "dyrektor..OW NFZ"), decyzją z (...) marca 2018 r., nr (...), na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm., dalej: "ustawa o świadczeniach"), oddalił odwołanie wniesione przez S. (dalej: "Strona", "Skarżący"), od rozstrzygnięcia postępowania nr (...), prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne na obszarze W.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dyrektor..OW NFZ wskazał, że 21 marca 2014 r., ogłosił postępowanie nr (...), w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne na obszarze W., dotyczące zapewnienia świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2017 r. Wartość postępowania wynosiła 1 055 700,00 zł. Do postępowania zostało złożonych 9 ofert. Strona złożyła ofertę w 3 kwietnia 2014 r. z zachowaniem terminu określonego w ogłoszeniu o postępowaniu. 6 kwietnia 2014 r. w siedzibie..OW NFZ nastąpiło otwarcie złożonych w postępowaniu ofert. 29 kwietnia 2014 r. oferta Strony została odrzucona na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach z powodu niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach.

Jak dalej wyjaśnił organ w zaskarżonej decyzji, Strona 5 maja 2014 r. wniosła protest na czynność Komisji konkursowej, zarzucając nieuzasadnione odrzucenie oferty. Strona podkreśliła w swoim proteście, że posiada potencjał w postaci wykfalifikowanego personelu oraz bazę techniczną i lokalową pozwalającą na realizację kontraktu. Komisja konkursowa nie podzieliła argumentacji Strony i postanowiła nie uwzględnić protestu.

Organ wskazał następnie, że na podstawie informacji przedstawionych w ofertach złożonych przez oferentów do postępowania nr (...) system informatyczny Narodowego Funduszu Zdrowia wygenerował tzw. "ranking otwarcia" zawierający wstępną kalkulację łącznej liczby punktów uzyskanych za poszczególne kryteria oceny oferty oraz propozycję ilościowo-cenową. Następnie Komisja konkursowa dokonała dalszej analizy ofert złożonych w postępowaniu i po przeprowadzeniu weryfikacji ofert postanowiła o zaproszeniu oferentów do negocjacji. Strona nie została zaproszona do negocjacji ponieważ Jej oferta została odrzucona w części jawnej.

Organ dodał, że po przeprowadzeniu negocjacji Komisja konkursowa sporządziła ranking końcowy, uwzględniający wszystkie oferty, które nie zostały odrzucone w toku postępowania konkursowego. Oferty zostały uszeregowane w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny, z uwzględnieniem wyników negocjacji. Rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło 6 czerwca 2014 r. i do udzielania świadczeń wybrano 3 oferentów.

Organ wyjaśnił następnie, że Strona złożyła odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, którego dyrektor..OW NFZ nie uwzględnił wydając decyzję z (...) czerwca 2014 r., nr (...).

Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, dyrektor..OW NFZ natomiast, decyzją z (...) września 2014 r., nr (...) utrzymał w mocy decyzję z (...) czerwca 2014 r.

Na tę decyzję Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z 11 czerwca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3871/14, uchylił obydwie decyzje dyrektora..OW NFZ. WSA uznał, że organ nie wyjaśnił w sposób wystarczający dlaczego oferta Odwołującego nie mogła zostać oceniona z uwzględnieniem trybu o którym mowa w § 8 Zarządzenia nr 77/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie stomatologiczne (dalej: "Zarządzenie Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ").

Dyrektor..OW NFZ, analizując powtórnie ofertę Strony uznał, że odstępstwo, o którym mowa w § 8 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Organ wyjaśnił, że z przedstawionej przez Stronę oferty wynika, że świadczenia miały być realizowane w wysokości 5,09 etatu przeliczeniowego w łącznym czasie pracy 147 godzin tygodniowo. Etat przeliczeniowy został zdefiniowany w § 2 ust. 1 pkt 1 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ. Etat przeliczeniowy to liczba punktów rozliczeniowych na miesiąc, przeznaczona na wykonanie świadczeń stomatologicznych przez jednego lekarza udzielającego świadczeń w wymiarze czasu pracy określonym w załączniku nr 4 do zarządzenia. Jednocześnie w § 8 ust. 1 tego Zarządzenia wskazano, że dyrektor Oddziału zawiera umowy na nie mniej niż 0,5 etatu przeliczeniowego i nie więcej niż jeden etat przeliczeniowy w odniesieniu do jednego lekarza pracującego w wymiarze czasu określonym w załączniku nr 4 do zarządzenia. Wymagany czas pracy zgodnie z załącznikiem nr 4 I.p. 1.2. powinien być proporcjonalny do liczby etatów przeliczeniowych, tj. 152 godziny i 50 minut tygodniowo, a nie jak wykazano w ofercie w wymiarze 147 godzin.

Organ wskazał również, że w trakcie prowadzonego postępowania konkursowego, zgodę na odstępstwo od ww. wymagań otrzymały jedynie jednostki kliniczne, prowadzące działalność dydaktyczno-naukową oraz jednostki prowadzące szkolenia specjalizacyjne, jak i szkolenia w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy dentystów. W ocenie dyrektora..OW NFZ, w przeciwieństwie do jednostek, które uzyskały zgodę na ww. odstępstwo, Odwołujący nie dysponuje wykwalifikowaną kadrą lekarzy, biorących udział w procesie leczenia pacjentów w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowego, świadczeniobiorcy nie mają możliwości konsultacji u lekarzy o odmiennych kwalifikacjach i różnym doświadczeniu, zatrudnionych w ramach jednej placówki, co niewątpliwie wpływa korzystnie na proces leczenia. Strona, odmiennie niż pozostałe podmioty, które uzyskały zgodę na odstępstwo, nie jest jednostką prowadzącą działalność dydaktyczną w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy dentystów, w większości dziedzin stomatologii tj. chirurgii, ortodoncji, periodontologii, protetyki, stomatologii dziecięcej oraz stomatologii zachowawczej z endodoncją, jak również nie prowadzi szkoleń specjalizacyjnych. Strona nie pełni również funkcji bazy dydaktycznej dla uczelni medycznej, nie znajduje się również na liście jednostek organizacyjnych prowadzących specjalizację w dziedzinie stomatologii na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Strona nie zatrudnia również lekarzy będących konsultantami krajowymi i wojewódzkim. Dlatego też w ocenie dyrektora..OW NFZ nie ma podstaw do wyrażenia zgody na odstępstwo, o którym mowa w § 8 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ.

W skardze z (...) kwietnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżący zaskarżając decyzję dyrektora..OW NFZ z (...) marca 2018 r., wniósł o jej uchylenie w całości, zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie nie dłuższym niż 30 dni poprzez przeprowadzenie ponownego postępowania w trybie rokowań ze Skarżącym oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego i wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności przez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich zarzutów podnoszonych przez Skarżącego oraz dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że: Skarżący nie dysponuje wykwalifikowaną kadrą lekarzy biorących udział w procesie leczenia pacjentów w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, Świadczeniobiorcy nie mają możliwości konsultacji u lekarzy o odmiennych kwalifikacjach i różnym doświadczeniu, zatrudnionych w ramach jednej placówki, a także że Skarżący nie pełni również funkcji bazy dydaktycznej dla uczelni medycznej, oraz w konsekwencji niezastosowanie § 8 ust. 2 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ,

2) art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i art. 11 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych twierdzeń, w szczególności zaś powołanie się przez organ na okoliczności, które nie zostały dostatecznie wykazana dowodami i w konsekwencji czego nie mogą one zostać uznane za udowodnione, co stanowi istotne naruszenie prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a jednocześnie stoi na przeszkodzie realizacji zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz zasady przekonywania, a także załatwienie sprawy z całkowitym pominięciem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli,

3) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, poprzez dokonanie wyboru oferentów z naruszeniem zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji,

4) art. 142 ust. 6 pkt 1 ustawy o świadczeniach, poprzez przedwczesną eliminację oferty Skarżącego już w części jawnej konkursu, mimo iż podstawą odrzucenia oferty były warunki zaproponowane przez Skarżącego, które winny być przedmiotem badania komisji konkursowej w części niejawnej konkursu i które ulegają modyfikacjom w trybie negocjacji,

5) art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach, poprzez brak oceny złożonej przez Skarżącego oferty z punktu widzenia ciągłości, dostępności i jakości udzielanych świadczeń, które to kryteria powinny są zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu traktowane przez komisję konkursową priorytetowo,

6) art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, poprzez bezzasadne odrzucenie oferty Skarżącego w toku postępowania konkursowego, pomimo iż spełniał on wszystkie wymagania formalne do udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu będącego przedmiotem postępowania konkursowego,

7) art. 149 ust. 2 ustawy o świadczeniach, poprzez bezzasadne odrzucenie w toku postępowania konkursowego oferty Skarżącego w całości, mimo iż braki, na które powoływała się komisja konkursowa uzasadniając odrzucenie oferty, dotyczyły tylko części oferty,

8) § 8 ust. 2 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, polegające na niezastosowaniu tego przepisu, pomimo że Skarżący spełnia kryteria do zastosowania tego przepisu.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że posiada wykwalifikowany personel medyczny i doskonale zarządzająca kardę administracyjną, za co w 2017 r. został uhonorowany symbolem wysokiej jakości produktów i usług - Godłem "Teraz Polska" w dziedzinie psychiatrii. Wśród nagród jakie przyznano Zespołowi znajdują się m.in.: (...) 2017, (...) 2017, (...) 2016, (...) 2016. Posiadane przez S. W. certyfikaty jakości świadczące o wysokich standardach świadczeń zdrowotnych to: Certyfikat akredytacyjny wydany przez Ministra Zdrowia w zakresie Podstawowej Opieki Zdrowotnej (jako jedyny podmiot leczniczy w Polsce), oraz ISO 27001, ISO 14001, OHSAS 18001. Skarżący dodał, że zgodnie ze statutem S. do zadań Zespołu należy udzielanie świadczeń zdrowotnych w następujących dziedzinach medycyny: 1 chorób wewnętrznych; 2) audiologii i foniatrii; 3) pediatrii; 4) alergologii; 5) położnictwa i ginekologii; 6) ginekologii onkologicznej; 7) stomatologii zachowawczej z endodoncją; 8) stomatologii dziecięcej; 9) periodontologii; 10) ortodoncji; 11) protetyki stomatologicznej; 12) chorób płuc; 13) diabetologii; 14) endokrynologii; 15) kardiologii; 16) okulistyki; 17) otorynolaryngologii; 18) otorynolaryngologii dziecięcej; 19) reumatologii; 20) rehabilitacji medycznej; 21) psychiatrii; 22) psychiatrii dzieci i młodzieży; 23) diagnostyki laboratoryjnej; 24) radiologii i diagnostyki obrazowej; 25) medycyny rodzinnej; 26) medycyny pracy; 27) medycyny sportowej; 28) zdrowia publicznego; 29) chirurgii ogólnej; 30) dermatologii i wenerologii; 31) neurologii; 32) neurologii dziecięcej; 33) urologii; 34) ortopedii i traumatologii narządu ruchu; 35) gastroenterologii; 36) chirurgii plastycznej. Ponadto, S. posiada zawartą umowę o udostępnienie oddziału klinicznego na potrzeby wykonywania zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych z (...) Uniwersytetem Medycznym. S. W. spełnia zatem przesłankę wykonywania funkcji bazy dydaktycznej dla uczelni medycznej. Ponadto S. W. jest wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia specjalizacji i staży kierunkowych dla lekarzy. Lista ta jest publicznie dostępna na stronie internetowej Centrum Kształcenia Podyplomowego, są to zatem fakty powszechnie znane. S. W. na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 z późn, zm.) oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 stycznia 2013 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2013 r. poz. 26) prowadzi szkolenia specjalizacyjne dla lekarzy. Powyższe okoliczności nie zostały natomiast przez Organ wyjaśnione. Uchybienie to w opinii Skarżącego ma istotny wpływ na wynik sprawy, w konsekwencji bowiem okoliczności, na które powołuje się organ w uzasadnieniu decyzji nie mogą być uznane za udowodnione.

Skarżący dodał, że w poprzednio zaskarżonej decyzji organ wskazał, że nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania oferentów ponieważ Prezes NFZ przewidział kompetencję do zastosowania przez dyrektora Oddziału NFZ odstępstwa i dyrektor z tej możliwości skorzystał, jednakże tylko w odniesieniu do tych oferentów, których specyfika funkcjonowania uwzględnia prowadzenie działalności naukowej i dydaktycznej. W decyzji będącej przedmiotem niniejszej sprawy organ wprowadził natomiast nowe kryteria, nieznane Skarżącemu na etapie postępowania konkursowego, jak i na etapie wydawania zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że odstępstwo od wymagań określonych w § 8 ust. 1 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, "otrzymały jedynie jednostki kliniczne, prowadzące działalność dydaktyczno-naukową oraz jednostki prowadzące szkolenia specjalizacyjne, jak i szkolenia w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy dentystów".

Zdaniem Skarżącego, brak było również podstawy prawnej dla odrzucenia oferty Skarżącego, a z pewnością wykluczone było odrzucenie oferty Skarżącego w całości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu dającym podstawę do uwzględnienia skargi.

W niniejszej sprawie zapadł już prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 11 czerwca 2015 r. W sprawie ma zatem zastosowanie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W przywołanym wyroku WSA w Warszawie wskazał, że organ Funduszu odnosząc się do zarzutów strony ograniczył się do przedstawienia zasad oceny ofert na jej różnych płaszczyznach (kryteriach), nie próbując w istocie wyjaśnić, dlaczego w przypadku Skarżącego jego oferta nie mogła zostać oceniona z uwzględnieniem trybu, o którym mowa w § 8 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ. Organ rozstrzygając zarzuty Skarżącego, powinien szczegółowo wyjaśnić, jakie były podstawy braku rozpoznania wniosku Skarżącego o zastosowanie w jego przypadku szczególnego trybu odstąpienia od ogólnej zasady ustalania wartości etatu przeliczeniowego lekarza, w ramach przeprowadzonego postępowania konkursowego. WSA zauważył, iż w myśl ust. 2 § 8 Zarządzenia Prezesa NFZ Nr 77/2013/DSOZ, podmiotem władnym zastosowania odstępstwa od zasad określonych w ust. 1 czyli dotyczących wymiaru czasu określonego w załączniku nr 4 do zarządzenia - jest dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu. Tymczasem brak jest w aktach sprawy potwierdzenia, aby jakikolwiek podmiot poza Komisją konkursową na etapie sprawy poprzedzającym rozpoznanie protestu, które byłoby właściwą drogą do zastosowania ww. odstępstwa, miał wpływ na podjęcie w tym przedmiocie rozstrzygnięcia. Co więcej, budzi wątpliwości WSA, co do zgodności z zasadą równości oferentów (art. 134 ustawy oświadczeniach) działanie Komisji polegające na zastosowaniu kryteriów odstępstwa, o którym mowa w ust. 2 § 8 Zarządzenia Prezesa NFZ Nr 77/2013/DSOZ, do niektórych podmiotów, które złożyły oferty, przy czym kryterium to nie było uprzednio ujawnione do wiadomości oferentów. Takie działanie nosi znamiona arbitralnego, albowiem trudno jest odeprzeć zarzut, iż kryterium mogło być "dopasowane" ex post w celu poprawienia sytuacji jednego podmiotu względem innych znajdujących się w podobnej sytuacji. Zdaniem WSA pominięcie w rozpoznawanej sprawie w ramach przeprowadzonego postępowania konkursowego procedury, o której mowa w § 8 cytowanego zarządzenia Prezesa NFZ, nie pozwala przez Sąd na skontrolowanie w tym zakresie zgodności działania organu administracji z prawem.

W ocenie Sądu, z cyt. wyroku WSA w Warszawie należy wnosić, że wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tym orzeczeniu, była powinność szczegółowego wyjaśnienia przez organ, jakie były podstawy braku rozpoznania wniosku Skarżącego o zastosowanie w jego przypadku szczególnego trybu odstąpienia od ogólnej zasady ustalania wartości etatu przeliczeniowego lekarza, w ramach przeprowadzonego postępowania konkursowego.

Zgodnie z § 8 ust. 1 i ust. 2 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu na obszarze właściwości danego oddziału wojewódzkiego zawiera umowy:

1) na jeden etat przeliczeniowy w odniesieniu do jednego lekarza pracującego w wymiarze czasu określonym w załączniku nr 4 do zarządzenia;

2) na nie mniej niż pół etatu przeliczeniowego w odniesieniu do jednego lekarza (ust.

1). W uzasadnionych sytuacjach dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może odstąpić od zasad określonych w ust. 1 oraz ustalić inną wartość etatu przeliczeniowego niż wielkość kalkulacyjna określona w § 2 ust. 1 pkt 1 (ust. 2).

W ust. 2 § 8 ust. 2 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, została uregulowana zatem kompetencja dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, która pozwalała temu organowi na odstępstwo od zasad określonych w ust. 1, tego przepisu i modyfikację zasad ustalania wartość etatu przeliczeniowego lekarza. Jest to kompetencja o uznaniowym charakterze, która jednak, jak sam organ wskazał, nie może być stosowana w sposób całkowicie dowolny. Oznacza to, że zasady jej zastosowania powinny odnosić się do wszystkich uczestników postępowania konkursowego w taki samym zakresie, w przeciwnym razie może dojść do naruszenia, wynikającej z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz gwarancji zachowania uczciwej konkurencji.

Przepisy omawianego Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, nie regulują trybu zastosowania powyższej kompetencji organu. WSA w Warszawie w wiążącym w niniejszej sprawie wyroku z 11 czerwca 2015 r. wskazał, że właściwą drogą do zastosowania ww. odstępstwa byłby etap sprawy poprzedzający rozpoznanie protestu. W niniejszej sprawie dyrektor..OW NFZ odniósł się do tej kwestii na etapie postępowania administracyjnego.

W decyzji z (...) września 2014 r. nr (...), dyrektor..OW NFZ, odnosząc się do kwestii zastosowania w przedmiotowym postępowaniu konkursowym omawianego odstępstwa z § 8 ust. 2 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, w stosunku do jednego z uczestników tego postępowania - S., wyjaśnił, że uczestnik ten jest nie tylko świadczeniodawcą realizującym umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, ale także stanowi bazę dydaktyczną dla Warszawskiego Uniwersytetu i z uwagi na specyfikę tej placówki, odstępstwo od kryterium etatu przeliczeniowego przez dyrektora Oddziału było w tym przypadku uzasadnione. Organ wyjaśnił też w tej decyzji, że skorzystał z zastosowania powyższego odstępstwa tylko w odniesieniu do tych oferentów, których specyfika funkcjonowania uwzględnia prowadzenie działalności naukowej oraz dydaktycznej.

Z powyższych wyjaśnień zawartych w poprzedniej decyzji dyrektor..OW NFZ, uchylonej wyrokiem WSA w Warszawie z 11 czerwca 2015 r., wynika, że kryterium zastosowania spornej w niniejszej sprawie kompetencji tego organu w przedmiotowym postępowaniu konkursowym było prowadzenie działalności naukowej oraz dydaktycznej w zakresie stomatologii, gdyż tej dziedziny dotyczyło przedmiotowe postępowanie konkursowe.

Wykonując wskazania WSA w Warszawie zawarte w wyroku z 11 czerwca 2015 r., organ wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że w trakcie prowadzonego postępowania konkursowego, zgodę na odstępstwo od wymagań z § 8 ust. 1 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, otrzymały jedynie jednostki kliniczne, prowadzące działalność dydaktyczno-naukową oraz jednostki prowadzące szkolenia specjalizacyjne, jak i szkolenia w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy dentystów. W ocenie dyrektora..OW NFZ, w przeciwieństwie do jednostek, które uzyskały zgodę na ww, odstępstwo, Skarżący nie dysponuje wykwalifikowaną kadrą lekarzy, biorących udział w procesie leczenia pacjentów w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowego, świadczeniobiorcy nie mają możliwości konsultacji u lekarzy o odmiennych kwalifikacjach i różnym doświadczeniu, zatrudnionych w ramach jednej placówki, co niewątpliwie wpływa korzystnie na proces leczenia. Strona, odmiennie niż pozostałe podmioty, które uzyskały zgodę na odstępstwo, nie jest jednostką prowadzącą działalność dydaktyczną w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy dentystów, w większości dziedzin stomatologii tj. chirurgii, ortodoncji, periodontologii, protetyki, stomatologii dziecięcej oraz stomatologii zachowawczej z endodoncją jak również nie prowadzi szkoleń specjalizacyjnych. Strona nie pełni również funkcji bazy dydaktycznej dla uczelni medycznej, nie znajduje się również na liście jednostek organizacyjnych prowadzących specjalizację w dziedzinie stomatologii na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Strona nie zatrudnia również lekarzy będących konsultantami krajowymi i wojewódzkim.

Organ zatem rozwinął w zaskarżonej decyzji wyjaśnienia związane z niezastosowaniem wobec Skarżącego modyfikacji zasad ustalania wartość etatu przeliczeniowego lekarza, z których wynika, że nie brał pod uwagę wskazywanych przez Skarżącego w skardze posiadanych przez Skarżącego wielu wyróżnień, nagród i certyfikatów oraz szerokiej działalności leczniczej poza stomatologicznej, lecz brał pod uwagę w stosunku do wszystkich uczestników postępowania konkursowego, prowadzenie przez nich działalności naukowej oraz dydaktycznej w zakresie stomatologii.

Należy zauważyć, że podczas rozprawy sądowej z 4 grudnia 2018 r., pełnomocnik Skarżącego potwierdził zawarte w zaskarżonej decyzji wyjaśnienia organu, wyjaśniając na pytanie Sądu, że Skarżący w chwili rozstrzygnięcia konkursu nie był jednostką prowadzącą działalność dydaktyczną w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy dentystów i nie była też na liście jednostek organizacyjnych prowadzących specjalizację w dziedzinie stomatologii na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Z powyższych względów, Sąd doszedł do wniosku, że organ w niniejszej sprawie nie naruszył § 8 ust. 2 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, nie stosując wobec Skarżącego odstępstwa wynikającego z tego przepisu w zakresie zasad ustalania wartość etatu przeliczeniowego lekarza. Brak zastosowania wobec Skarżącego tej kompetencji nie miało bowiem charakteru dowolnego, a wynikało z zastosowania wobec wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postepowaniu konkursowym, tych samych zasad dotyczących działalności naukowej oraz dydaktycznej w zakresie stomatologii.

W ocenie Sądu, nie doszło również w niniejszej sprawie do naruszenia przez organ przepisów postępowania w tym zarzucanego naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i art. 11 k.p.a., w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu organ dokładnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy i w wyczerpujący sposób wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, powody niezastosowania wobec Skarżącego ww. kompetencji wynikającej z § 8 ust. 2 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ. Okoliczności, które stanowiły faktyczne podstawy niezastosowania ww. odstępstwa wobec Skarżącego, zostały potwierdzone przez Skarżącego, zatem nie można uznać, że organ uchybił zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz zasadzie przekonywania, oraz, że przy załatwieniu sprawy całkowicie pominął interes społeczny jak również słuszny interes obywateli.

Prawidłowe zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu kompetencji z § 8 ust. 2 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ, oznacza również, że w sprawie nie doszło do naruszenia, wynikającej z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz gwarancji zachowania uczciwej konkurencji.

Sąd stwierdza, że nie doszło również w niniejszej sprawie do naruszenia przez organ art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, w brzmieniu obowiązującym w dniu rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert, zgodnie z którym odrzuca się ofertę jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, w brzmieniu obowiązującym w dniu rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu ofert, Prezes Funduszu określa warunki wymagane od świadczeniodawców. Na podstawie tego przepisu zostały określone warunki w omawianym powyżej Zarządzenie Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ.

Jak wyjaśnił organ w zaskarżonej decyzji z przedstawionej przez Stronę oferty wynika, że świadczenia miały być realizowane w wysokości 5,09 etatu przeliczeniowego w łącznym czasie pracy 147 godzin tygodniowo. Etat przeliczeniowy został zdefiniowany w § 2 ust. 1 pkt 1 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ. Etat przeliczeniowy to liczba punktów rozliczeniowych na miesiąc, przeznaczona na wykonanie świadczeń stomatologicznych przez jednego lekarza udzielającego świadczeń w wymiarze czasu pracy określonym w załączniku nr 4 do zarządzenia. Jednocześnie w § 8 ust. 1 Zarządzenia Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ wskazano, że dyrektor Oddziału zawiera umowy na nie mniej niż 0,5 etatu przeliczeniowego i nie więcej niż jeden etat przeliczeniowy w odniesieniu do jednego lekarza pracującego w wymiarze czasu określonym w załączniku nr 4 do zarządzenia. Wymagany czas pracy zgodnie z załącznikiem nr 4 I.p. 1.2. powinien być proporcjonalny do liczby etatów przeliczeniowych, tj. 152 godziny i 50 minut tygodniowo, a nie jak wykazano w ofercie w wymiarze 147 godzin.

Z powyższych wyjaśnień, jak również z akt sprawy wynika zatem, że oferta Skarżącego nie spełniała wymaganych warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3, wszystkich wymogów, nie spełniała bowiem warunków wymagane od świadczeniodawców, określonych przez Prezesa Funduszu w Zarządzeniu Prezesa NFZ nr 77/2013/DSOZ. Organ miał zatem podstawy do odrzucenia oferty Skarżącego w oparciu o art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia przez organ art. 149 ust. 2 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym w przypadku gdy braki, o których mowa w ust. 1, dotyczą tylko części oferty, ofertę można odrzucić w części dotkniętej brakiem. Oferta złożona przez Skarżącego w przedmiotowym postępowaniu konkursowym dotyczyła tylko jednego miejsca, w którym Skarżący miał udzielać świadczenia opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne, dlatego nie można uznać, że braki, o których mowa w ust. 1, dotyczyły tylko części oferty, skoro dotyczyły one tego właśnie miejsca. W sprawie zatem nie zachodziły przesłanki do zastosowania normy wynikającej z art. 149 ust. 2 ustawy o świadczeniach.

Prawidłowość odrzucenia przez organ oferty Skarżącego, oznacza, że w sprawie nie miały zastosowania art. 142 ust. 6 pkt 1 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym Komisja w części niejawnej konkursu ofert może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej, jak również art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją. Niezasadne są zatem zarzuty naruszenia również tych przepisów ustawy o świadczeniach.

W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) o oddaleniu skargi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.