Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2721188

Postanowienie
Sądu Okręgowego w Toruniu
z dnia 18 września 2019 r.
VI Gz 148/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SO Joanna Rusińska.

Sędziowie SO: Jerzy P. Naworski, Zbigniew Krepski.

1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od pozwanego (...) w S. na rzecz powoda J. C. kwotę 2 113 zł (dwa tysiące sto trzynaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania;

2. zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 255 zł (dwieście pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Jerzy P. Naworski Joanna Rusińska Zbigniew Krepski

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w T., po uwzględnieniu powództwa przeciwegzekucyjnego, orzekł o kosztach postępowanie na podstawie art. 101 k.p.c. i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.800 zł tytułem kosztów postępowania.

W zażaleniu powód zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 101, art. 98 i art. 99 k.p.c., domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 2.113 zł tytułem kosztów postępowania za I instancję oraz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 255 zł.

Uzasadnienie prawne

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Na wstępie należy zaznaczyć, że nie było podstaw do rozróżnienia zastosowanej zasady dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania na postępowanie incydentalne i główne. Zgodnie bowiem z zasadą unifikacji (art. 108 § 1 k.p.c.) i zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 § 1 k.p.c.), stronie wygrywającej proces należny jest zwrot kosztów całego postępowania we wszystkich instancjach, w tym również kosztów postępowania incydentalnego (chociażby je wygrała strona przeciwna), ale toczących się do czasu wydania orzeczenia kończącego sprawę co do meritum zob. postanowienie SN z 8 sierpnia 2012 r., III CZ 47/12, LEX nr 1231550).

Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy natomiast wskazać, że w orzecznictwie i literaturze sformułowany został pogląd, wedle którego stosowanie art. 101 k.p.c. powinno zostać wyłączone w tych sprawach (wyłącznie procesowych), w których bez względu nawet na zgodną wolę stron, powód nie może uzyskać ochrony swoich praw inaczej, niż na drodze sądowej. W takim bowiem przypadku nawet uznanie powództwa przez pozwanego oraz brak personalnie po jego stronie powodu do wytoczenia powództwa, nie wykluczają konieczności jego wytoczenia. Do takich spraw judykatura zaliczyła m.in. powództwa przeciwegzekucyjne (zob. postanowienie SN z 6 grudnia 2012 r., IV CZ 121/12, LEX nr 1288733). Sąd Okręgowy przychyla się do takiego stanowiska, dlatego zarzut naruszenia art. 101 k.p.c. jest uzasadniony. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że pozwany nie zareagował na postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia, co tym bardziej uzasadnia konieczność kontynuowania przez powoda procesu w celu zwalczania tytułu wykonawczego.

Mając powyższe na uwadze, wobec wygrania sprawy w całości przez powoda należało zastosować art. 98 k.p.c. i na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zmienić zaskarżone postanowienie poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania za I instancję, na które składa się opłata sądowa od pozwu (296 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego według norm przepisanych (1.800 zł) i opłata od pełnomocnictwa (17 zł).

W konsekwencji o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., zasadzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 255 zł, na którą składa się opata sądowa od zażalenia (30 zł) i koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych (225 zł).

Jerzy P. Naworski Joanna Rusińska Zbigniew Krepski

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.