Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2601341

Wyrok
Sądu Rejonowego w Tychach
z dnia 23 października 2018 r.
VI GC 415/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Jolanta Brzęk.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. w Tychach na rozprawie sprawy z powództwa:

Krajowe Centrum (...) sp. z o.o. w L. przeciwko:

(...) S.A. w S. o zapłatę

1)

oddala powództwo w całości;

2)

zasądza od powoda Krajowego Centrum (...) sp.

z o.o. w L. na rzecz pozwanego (...) S.A. w S. kwotę 917,00 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VI GC 415/18/3

Uzasadnienie faktyczne

Powódka Krajowe Centrum (...) sp. z o.o. w L. pozwem z dnia 14 grudnia 2017 r. wniosła o zasądzenie od pozwanej (...) S.A. w S. kwoty 4.218,90 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty od 29 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu.

W uzasadnieniu powódka podniosła, że wskutek zdarzenia z dnia 13 kwietnia 2017 r., uległ uszkodzeniu samochód marki F. (...) o nr rej. (...) stanowiący współwłasność J. F. oraz I. F. Ubezpieczycielem od odpowiedzialności cywilnej sprawcy kolizji drogowej była pozwana. W związku z ww. zdarzeniem poszkodowani w okresie od 19 kwietnia 2017 r. do 25 maja 2017 r. wynajmowali od (...) S.A. samochód zastępczy. Łączny koszt najmu pojazdu zastępczego wyniósł 5.977,80 zł. Dnia 25 maja 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. nabyła od poszkodowanych wierzytelność obejmującą odszkodowanie tytułem zwrotu kosztów najmu samochodu zastępczego. Następnie na podstawie zawartej dnia 27 września 2017 r. umowy sekurytyzacji wierzytelność powódka nabyła ww. wierzytelność od (...) sp. z o.o. w L. Powódka wskazała, że tytułem zwrotu kosztów najmu samochodu zastępczego zostało wypłacone odszkodowanie w kwocie 1758,90 zł brutto. Wezwaniem do zapłaty z dnia 18 lipca 2017 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 4218,90 zł. Pozwana nie ustosunkowała się do wezwania.

W dniu 26 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy wydał w sprawie VI GNc 3193/17 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.

Pozwana (...) S.A. w S. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu pozwana podniosła zarzut braku legitymacji czynnej powódki wskazując, że powódka nie przedstawiła umowy cesji, na podstawie której nabyła prawo do dochodzenia roszczenia z tytułu najmu pojazdu zastępczego. Pozwana podniosła ponadto, że szkoda była likwidowana w trybie tzw. bezpośredniej likwidacji szkód i zapewne w trakcie rozmowy zgłoszeniowej (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. poinformowała o możliwości zorganizowania najmu samochodu zastępczego oraz o tym, że w przypadku skorzystania z oferty innego podmiotu stawka zostanie zweryfikowana do cen oferowanych przez (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. Zatem poszkodowani korzystając z oferty wynajmu pojazdu w cenie wyższej niż oferowana przez (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przyczynili się do zwiększenia rozmiarów szkody. Zdaniem pozwanej powódka nie udowodniła celowości i konieczności poniesienia wydatków na wynajem pojazdu zastępczego w zakresie nie uznanym przez pozwaną. Pozwany zakwestionował stawkę najmu uznając ją za zawyżoną oraz okres najmu.

Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:

Dnia 13 kwietnia 2017 r., uległ uszkodzeniu samochód marki F. (...) o nr rej. (...) stanowiący współwłasność J. F. oraz I. F. Ubezpieczycielem od odpowiedzialności cywilnej sprawcy kolizji drogowej była pozwana.

Dowód: akta szkody na płycie CD (k. 78).

Uszkodzony pojazd był naprawiany w warsztacie naprawczym w okresie od 15 kwietnia 2017 r. do 25 maja 2017 r.

Dowód: zlecenie naprawy (k. 38).

(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. zajmującą się likwidacją szkody w trybie tzw. bezpośredniej likwidacji szkód zorganizowała najem pojazdu zastępczego dla poszkodowanych. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. po upływie 3 dni najmu poinformowała poszkodowanego, że pojazd zastępczy powinien zostać zwrócony oraz, że w kwestii najmu kolejnego pojazdu zastępczego musi skontaktować się z innym towarzystwem ubezpieczeniowym. Najem pojazdu zastępczego zorganizowany przez (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. trwał 4 dni. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. nie przekazała poszkodowanym informacji o wysokości stawek do których będą weryfikowane stawki za najem pojazdu zastępczego.

Dowód: zeznania świadka J. F. (k. 100-101), zeznania świadka I. F. (k. 101), akta szkody na płycie CD (k. 78).

W dniu 19 kwietnia 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. zawarła z poszkodowanymi umowę najmu pojazdu zastępczego, w związku ze zdarzeniem objętym odpowiedzialnością cywilną pozwanej. Przedmiotem najmu był samochód marki T. (...). Dobowa cena wynajmu pojazdu został ustalona w kwocie 135 zł netto. Samochód był wynajmowany w okresie od 19 kwietnia 2017 r. do 26 kwietnia 2017 r.

W dniu 26 kwietnia 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. zawarła z poszkodowanymi umowę najmu pojazdu zastępczego, w związku ze zdarzeniem objętym odpowiedzialnością cywilną pozwanej. Przedmiotem najmu był samochód marki T. (...). Dobowa cena wynajmu pojazdu został ustalona w kwocie 135 zł netto. Samochód był wynajmowany w okresie od 26 kwietnia 2017 r. do 30 kwietnia 2017 r.

W dniu 30 kwietnia 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. zawarła z poszkodowanymi umowę najmu pojazdu zastępczego, w związku ze zdarzeniem objętym odpowiedzialnością cywilną pozwanej. Przedmiotem najmu był samochód marki T. (...). Dobowa cena wynajmu pojazdu został ustalona w kwocie 135 zł netto. Samochód był wynajmowany w okresie od 30 kwietnia 2017 r. do 3 maja 2017 r.

Dowód: umowa najmu (k. 36-37),umowa najmu (k. 34-35), umowa najmu (k. 32-33).

Dnia 30 kwietnia 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. wystawiła na rzecz poszkodowanych fakturę VAT w kwocie 1.826,55 zł brutto tytułem najmu samochodu zastępczego.

Dowód: faktury VAT (k. 20).

W dniu 3 maja 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. zawarła z poszkodowanymi umowę najmu pojazdu zastępczego, w związku ze zdarzeniem objętym odpowiedzialnością cywilną pozwanej. Przedmiotem najmu był samochód marki T. (...). Dobowa cena wynajmu pojazdu został ustalona w kwocie 135 zł netto. Samochód był wynajmowany w okresie od 3 maja 2017 r. do 10 maja 2017 r.

W dniu 10 maja 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. zawarła z poszkodowanymi umowę najmu pojazdu zastępczego, w związku ze zdarzeniem objętym odpowiedzialnością cywilną pozwanej. Przedmiotem najmu był samochód marki T. (...). Dobowa cena wynajmu pojazdu został ustalona w kwocie 135 zł netto. Samochód był wynajmowany w okresie od 10 maja 2017 r. do 17 maja 2017 r.

W dniu 17 maja 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. zawarła z poszkodowanymi umowę najmu pojazdu zastępczego, w związku ze zdarzeniem objętym odpowiedzialnością cywilną pozwanej. Przedmiotem najmu był samochód marki T. (...). Dobowa cena wynajmu pojazdu został ustalona w kwocie 135 zł netto. Samochód był wynajmowany w okresie od 17 maja 2017 r. do 24 maja 2017 r.

W dniu 24 maja 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. zawarła z poszkodowanymi umowę najmu pojazdu zastępczego, w związku ze zdarzeniem objętym odpowiedzialnością cywilną pozwanej. Przedmiotem najmu był samochód marki T. (...). Dobowa cena wynajmu pojazdu został ustalona w kwocie 135 zł netto. Samochód był wynajmowany w okresie od 3 maja 2017 r. do 10 maja 2017 r. Samochód był wynajmowany w okresie od 24 maja 2017 r. do 25 maja 2017 r.

Dowód: umowa najmu (k. 30-31), umowa najmu (k. 28-29), umowa najmu (k. 26-27).umowa najmu (k. 24-25).

Dnia 25 maja 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. wystawiła na rzecz poszkodowanych fakturę VAT w kwocie 4.151,25 zł brutto tytułem najmu samochodu zastępczego.

Dowód: faktury VAT (k. 21).

W dniu 25 maja 2017 r. poszkodowani i (...) sp. z o.o. w L. zawarli umowę cesji wierzytelności zgodnie, z którą cedenci przelali na cesjonariusza swoją wierzytelność - prawo do zwrotu kosztów najmu auta zastępczego w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 13 kwietnia 2017 r.

Dowód: umowa cesji (k. 22-23), zawiadomienie o przelewie wierzytelność (k. 17).

Dnia 27 września 2017 r. (...) sp. z o.o. w L. oraz powódka Krajowe Centrum (...) sp. z o.o. w L. zawarli umowę sekurytyzacji wierzytelność na podstawie której powódka nabyła prawo do zwrotu kosztów najmu auta zastępczego w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 13 kwietnia 2017 r.

Dowód: umowa sekurytyzacji wierzytelność (k. 86-92), załączniki (k. 15-16), zawiadomienie o przelewie wierzytelność (k. 41), mail (k. 19), potwierdzenie nadania (k. 42-43).

(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. zajmującą się likwidacją szkody w trybie tzw. bezpośredniej likwidacji szkód przyznał stronie pozwanej odszkodowanie w kwocie 1758,90 zł w związku z weryfikacja okresu najmu do 22 dni oraz dobowej stawki najmu do 65 zł netto. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wskazał że do uzasadnionego okresu najmu pojazdu zaliczył 4 dni technologicznego czasu naprawy, 1 dzień na oczekiwanie na części, 15 dni na uzgodnienie kosztów oraz 2 dni wolne.

Dowód: decyzja (k. 18), kosztorys oraz cennik w aktach szkody na płycie CD (k. 78).

Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oparto o dokumenty, które pod względem treści i formy nie budziły wątpliwości.

Sąd przyznał atrybut wiarygodności zeznaniom świadków J. F. oraz I. F. bowiem były one rzeczowe i korespondujące z zebraną w sprawie dokumentacją.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje.

Powództwo wytoczone w niniejszej na nie zasługiwało na uwzględnienie.

W niniejszym postępowaniu zastosowanie znajdują przepisy odpowiedzialności deliktowej z art. 415 k.c., do której przesłanek należą zdarzenie, z którym system prawny wiąże odpowiedzialność na określonej zasadzie, oraz szkoda i związek przyczynowy między owym zdarzeniem a szkodą. Przy ustalaniu odpowiedzialności z tytułu czynów niedozwolonych znajdują zastosowanie przepisy ogólne dotyczące związku przyczynowego, szkody i sposobów jej naprawienia (art. 361-363 k.c.).

Zgodnie z art. 436 § 2 k.c. w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody wymienione osoby mogą wzajemnie żądać naprawienia poniesionych szkód tylko na zasadach ogólnych.

Podnieść należy, że w myśl obowiązujących przepisów kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (art. 509 § 1 k.c.). Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (art. 509 § 2 k.c.). Celem i skutkiem przelewu wierzytelności jest przejście na nabywcę ogółu uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki go wiązał z dłużnikiem. W takim wypadku stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, a zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela. W razie podjęcia kroków celem wyegzekwowania należności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę wierzytelności jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi.

W ocenie Sądu powódka przedkładając do akt sprawy umowę cesji z dnia 25 maja 2017 r., oraz umowę sekurytyzacji wierzytelność wraz z załącznikami z dni 27 września 2017 r. w należyty sposób wykazała, iż skutecznie nabyła przedmiotową wierzytelność, opatrując załączniki stosownymi podpisami osób uprawnionych.

Zgodnie z art. 822 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem, których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Przy tym § 4 cytowanego przepisu przewiduje, że uprawniony do odszkodowania może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.

W myśl art. 361 § 1 i 2 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Przesłankami odpowiedzialności jest łączne wykazanie trzech przesłanek: zachowanie sprawcy szkody, powstanie szkody w majątku poszkodowanego oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem a szkodą.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2013.392 z późn. zm.), umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje odpowiedzialność cywilną podmiotu objętego obowiązkiem ubezpieczenia za szkody wyrządzone czynem niedozwolonym oraz wynikłe z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, o ile nie sprzeciwia się to ustawie lub właściwości (naturze) danego rodzaju stosunków.

Na podstawie art. 34 ust. 1 powołanej ustawy można ustalić, że z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Podobnie jak w przypadku wszystkich rodzajów ubezpieczeń OC, zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń za powstałą szkodę jest uzależniony od zakresu odpowiedzialności ubezpieczonego - posiadacza lub kierującego pojazdem. Zakład ubezpieczeń zamiast niego naprawia wyrządzone szkody. Odszkodowanie ubezpieczeniowe ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem. Jego wysokość (o ile nie przekracza kwoty sumy gwarancyjnej) winna odpowiadać wysokości odszkodowania należnego od ubezpieczonego na podstawie ogólnych zasad odpowiedzialności, zgodnie z zasadą pełnego odszkodowania. Poszkodowany jest uprawniony do odszkodowania w pełni pokrywającego szkodę wyrządzoną ruchem pojazdu mechanicznego. Obejmuje ono zarówno straty, jak i korzyści, które poszkodowany mógłby osiągnąć, gdyby nie wyrządzono mu szkody. Nie ma również znaczenia, czy jest to wywołana wypadkiem pojazdu mechanicznego szkoda na osobie (uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub śmierć) czy też szkoda na mieniu (utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia).

Dodatkowo należy przypomnieć, że zgodnie z art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. To one, a nie Sąd są wyłącznym dysponentem toczącego się postępowania i one ponoszą odpowiedzialność za jego wynik. Strony mają obowiązek przejawiać aktywność w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Jedynie w szczególnych sytuacjach Sąd może skorzystać z uprawnienia do podjęcia inicjatywy dowodowej, nie może co do zasady przeprowadzać dochodzenia dla ustalenia koniecznych faktów, tym bardziej wówczas, gdy strona, której taka inicjatywa dotyczy, reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego.

Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Uwzględniając treść art. 6 k.c. trzeba stwierdzić, że do osoby występującej z pozwem należy udowodnienie faktów pozytywnych, które stanowią podstawę powództwa, gdyż z faktów tych wywodzi ona swoje prawo. Do przeciwnika natomiast należy wykazanie okoliczności niweczących to prawo lub uniemożliwiających jego powstanie (OSNP 1998/18/537). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.) (OSNC 1997/6-7/76 Przegląd Sądowy 2001/4/81).

Strona pozwana podniosła, iż zapewne strona poszkodowana został poinformowana, że w przypadku skorzystania przez poszkodowanych z oferty innego podmiotu stawka zostanie zweryfikowana do cen oferowanych przez (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. Strona pozwana nie przedstawiła jednak dowodów potwierdzających ww. okoliczności. Ponadto z zeznań świadka J. F. wynika, że (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. nie przekazała poszkodowanym informacji o wysokości stawek, do których będą weryfikowane stawki za najem pojazdu zastępczego w przypadku skorzystania z oferty innego podmiotu.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że strona powodowa nie sprostała ciężarowi dowodu wykazania, że została przekazana poszkodowanym informacji o możliwości weryfikacji stawki za najem pojazdu zastępczego w przypadku skorzystania z oferty innego podmiotu.

Pozwany zakwestionował wartość szkody wskazując, że uznaje stawkę najmu za zawyżony. Pozwany przedstawił równocześnie stosowany przez (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. cennik najmu. Powódka dla wykazania, że przyjęta przez nią stawka najmu nie jest zawyżona, nie przedstawiła żadnych dowodów jak chociażby cenników innych podmiotów zajmujących się najmem pojazdów zastępczych.

Pozwana zakwestionowała również okres najmu pojazdu zastępczego wskazując, że zgodnie z jej ustaleniami okres najmu powinien wynosić 22 dni, a nie jak przyjęła powódka 36 dni. Dla wykazania zasadność okresu najmu strona pozwana przedłożyła jedynie zlecenie naprawy zawierające harmonogram naprawy. Natomiast pozwana przedstawiła kosztorys naprawy, w którym wskazano technologiczny czas naprawy.

W takiej sytuacji Sąd nie mógł oprzeć ustaleń faktycznych na samych dokumentach prywatnych w sytuacji kwestionowania przez stronę przeciwną wartości szkody. Niezbędnym było zatem pozyskanie informacji o charakterze specjalnym, wykraczającym poza wiedzę powszechną. Innymi słowy w sytuacji kwestionowania wysokości szkody, opartej na dokumentach prywatnych i przedstawienia kontrargumentów, opartych na innych dokumentach prywatnych, niezbędnym jest zasięgniecie opinii biegłego.

Skoro jak wyżej wskazano to na stronie powodowej spoczywa ciężar udowodnienia podnoszonych twierdzeń na temat wartości szkody, to ją obciążał obowiązek dowiedzenia tych twierdzeń przy pomocy zawnioskowania o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, a takiego wniosku strona powodowa nie złożyła.

Nie jest rzeczą sądu zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17.12.1996 w sprawie sygn. akt: I CKU 45/96, OSNC 1997 r., Nr 6-7, poz. 76). Jeśli zatem strona nie przedstawia dowodów, to uznać należy, że dany fakt nie został wykazany (udowodniony). Ponadto sprawa niniejsza ma charakter odszkodowawczy, a obie strony były reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników. Przyjęcie, że w tego rodzaju sprawach sąd powinien każdorazowo dopuścić z urzędu dowód z opinii biegłego, prowadziłoby do naruszenia zasady kontradyktoryjności procesu cywilnego i bezstronności sądu.

Należy wskazać, że odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za uszkodzenie albo zniszczenie pojazdu mechanicznego nie służącego do prowadzenia działalności gospodarczej obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego (uchwała SN z 24 sierpnia 2017 r., III CZP 20/17). Według tego poglądu, utrata możliwości korzystania z pojazdu stanowi negatywne następstwo majątkowe, a wydatki, które służą ograniczeniu tego negatywnego następstwa należy kwalifikować jako szkodę majątkową podlegającą naprawieniu w ramach odpowiedzialności gwarancyjnej ubezpieczyciela wynikającej z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Sąd Najwyższy podkreślił przy tym znaczenie dwóch kryteriów - celowości wydatków oraz ich ekonomicznego uzasadnienia. Zeznania świadków wykazywały zasadność samej umowy najmu, jednak nie mogą zastąpić dowodu z opinii biegłego, ponieważ tylko biegły może stwierdzić w sposób obiektywny, czy przebieg postępowania likwidacyjnego był prawidłowy. Oczywistym jest, że likwidacja szkody nie zajmuje tylko technologicznego czasu naprawy, ponieważ jest on oderwany od realiów konkretnej sprawy. Poszkodowany również nie może brać udziału w tym procesie przez cały czas. Może co najwyżej go nadzorować. Oświadczenie o historii naprawy nie może być wystarczającym dowodem, skoro pozwany wypłacił część roszczenia - za 22 dni najmu.

W ocenie Sądu tylko wiadomości specjalne mogą ustalić, czy okres powyżej 22 dni najmu nadal pozostawał w związku przyczynowo-skutkowym ze szkodą. Przede wszystkim czy opóźnienia w likwidacji szkody były spowodowane opieszałością zakładu naprawczego czy tez pozwanej ubezpieczalni.

Skoro zatem strona powodowa nie przedstawiła skutecznego dowodu dla wykazania, że wydatek w wysokość 5.977,80 zł tytułem najmu samochodu zastępczego w realiach niniejszej sprawy był celowo i ekonomicznie uzasadniony, Sąd uznał, iż dotychczas wypłacone odszkodowanie rekompensuje zaistniałą szkodę w całości.

Zatem biorąc pod uwagę wyżej poczynione rozważania, Sąd uznał, iż powódka nie udowodniła okoliczności, na których oparte było powództwo, a zatem Sąd na zasadzie art. 6 k.c. orzekł o jego oddaleniu.

O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 i 99 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na łączną kwotę kosztów postępowania strony pozwanej złożyły się kwoty: 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa oraz 900,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800), co daje łączną kwotę 917 zł.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.