Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1919740

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 24 maja 2012 r.
V SA/Wa 876/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Mydłowska.

Sędziowie WSA: Jarosław Stopczyński, Joanna Zabłocka (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju zawartą w piśmie z dnia (...) stycznia 2012 r., nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia;

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia 29 października 2010 r. poprawionym następnie w wyniku wezwania do uzupełniania braków formalnych z dnia 19 listopada 2010 r., skarżąca A. sp. z o.o. wystąpiła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) o przyznanie dofinansowania projektu "(...)", w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, oś priorytetowa 1 - badania i rozwój nowoczesnych technologii, działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych.

Pismem z dnia (...) lipca 2011 r. PARP poinformowała wnioskodawcę, że zgodnie z decyzją Instytucji Zarządzającej wnioskowane dofinansowanie nie zostało przyznane, ponieważ Projekt nie spełniał kryterium obligatoryjnego " Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów działania".

Od tego rozstrzygnięcia A. sp. z o.o. wniosła protest do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego zarzucając Instytucji Zarządzającej naruszenie w toku dokonywania oceny merytorycznej wniosku, przepisów § 7 ust. 2 pkt 5 11 i 19 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG, Priorytet 1, Działanie1.4. i wnosząc równocześnie o powołanie eksperta zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o przeprowadzenie ponownej oceny wniosku oraz przyznanie dofinansowania. W proteście Spółka powołała się między innymi na fakt podpisania umowy partnerskiej z Uniwersytetem (...) w O., który w ramach Projektu będzie realizował usługi na rzecz Wnioskodawcy.

Pismem z dnia (...) stycznia 2012 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało wnioskodawcę, że protest nie został uwzględniony. Wyjaśniło, że w celu dokonania rzetelnego i bezstronnego rozstrzygnięcia zarzutów podniesionych w proteście, w procesie rozpatrywania protestu został powołany ekspert zewnętrzny, którego opinia stanowiła podstawę wydania negatywnego dla strony rozstrzygnięcia.

Na powyższe rozstrzygnięcie narodowego Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) A. sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia przez właściwą instytucję pośredniczącą. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z § 7 ust. 2 pkt 5 i 19 Regulaminu poprzez nieuwzględnienie opisu Kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 9 oraz dowolną ocenę informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, naruszenie § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenie art. 26 ust. 4 ww. ustawy w zw. z § 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu poprzez nierzetelną, subiektywną i selektywną ocenę Projektu.

W odpowiedzi na skargę NCBiR wniosło o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712); zwanej dalej: "u.z.p.p.r." po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a."

Na wstępie należy wyjaśnić, że Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e u.z.p.p.r. zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej.

Z ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika ponadto, że pojęcie skargi kompletnej (niekompletnej) należy interpretować w kontekście art. 30c ust. 2 tej ustawy i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (II GSK 1057/09). Oznacza to, że skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpoznania wywołuje tylko niezłożenie w całości wszystkich dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Natomiast w sytuacji, kiedy w dyspozycji sądu są wszystkie dokumenty wymagane ustawą i są one kompletne (w tym znaczeniu, że każdy dokument dołączony jest w całości i żadnego nie brak) nie ma uzasadnienia dla pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził, że dokumentacji załączonej do skargi nie można uznać za kompletną w rozumieniu ww. przepisów, bowiem załączone do skargi: wniosek o przyznanie dofinansowania, wniosek o przyznanie dofinansowania poprawiony na skutek wezwania do usunięcia braków formalnych, protest z dnia 27 grudnia 2010 r. wniesiony przez Stronę do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego od oceny formalnej wniosku oraz protest Strony z dnia 3 sierpnia 2011 r. wniesiony do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego od oceny merytorycznej wniosku są niepodpisanymi wydrukami komputerowymi opatrzonymi tylko pieczątką firmową skarżącej Spółki w związku z czym wydrukom tym nie można przypisać przymiotu bycia dokumentami.

W ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także w kodeksie postępowania cywilnego brak jest definicji dokumentu.

Sąd wskazuje w tym miejscu na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 grudnia 2011 r. syg.akt II GSK 2311/11, zgodnie z którym " podpis pod dokumentem jest jego cechą konstytuującą. "Wynika to z faktu, iż w przypadku dokumentów urzędowych podpis pod dokumentem przynależy do "przepisanej formy" tych dokumentów. Nie istnieje w polskim systemie prawnym taki dokument urzędowy, co do którego przepisy o jego formie nie wymagałyby złożenia pod nim podpisu przez upoważnioną osobę. Z kolei z art. 245 i 253 k.p.c. wynika, że także dokument prywatny musi zawierać podpis wystawcy. Ustawodawca wyjątkowo zwalnia wystawcę dokumentu od obowiązku jego podpisania, lub od obowiązku złożenia podpisu własnoręcznego (i zastąpienia go podpisem mechanicznym) i jedynie w tych przypadkach można mówić o istnieniu dokumentu pomimo braku podpisu w ogóle, bądź braku podpisu własnoręcznego (...) (por.: K. Knoppek: Komentarz do art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego. Stan prawny na dzień 2011.03.15 LEX)".

W ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zwolniono wnioskodawcy od podpisania składanych do Sądu dokumentów.

Wobec powyższego Sąd uznał, że załączone do skargi wydruki komputerowe dwóch wersji wniosku oraz wydruki komputerowe dwóch protestów nie mogą być uznane za dokumenty.

Zacytowany wyżej przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. określa minimalne warunki jakie musi spełniać dokumentacja załączona do wniosku by mogła zostać uznana za kompletną. Złożenie niepodpisanych wydruków komputerowych sprawia, iż strona nie spełniła tych minimalnych warunków.

Interpretując przepisy u.z.p.p.r. dotyczące wymagań formalnych, które winna wypełnić strona wnosząc skargę do sądu nie sposób pominąć faktu, iż w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju rozpoznawane są sprawy podmiotów, które ubiegają się o przyznanie im środków publicznych na finansowanie zaproponowanych przez nie projektów. Uzyskanie dofinansowania, dysponowanie środkami publicznymi oraz rozliczenie się z wydatków finansowanych ze środków publicznych dokonywane jest zgodnie ze sformalizowanymi procedurami i wymaga rygorystycznego przestrzegania przepisów, między innymi w zakresie wymogów formalnych dotyczących dokumentów potwierdzających spełnienie wymogów formalnych do otrzymania dofinansowania, czy dokumentujących poniesione wydatki. Brak jest uzasadnienia, aby w tym procesie (od złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania do rozliczenia otrzymanych środków) tylko na etapie procedury sądowej interpretować przepisy w sposób zwalniający podmiot od zachowania należytej staranności przy kompletowaniu dokumentów niezbędnych na danym etapie postępowania, tj. dokumentów składanych wraz ze skargą do sądu.

Osoba ubiegająca się o przyznanie, jak w rozpoznawanej sprawie kwoty dofinansowania w wysokości 10 447 200 zł powinna występując do sądu spełnić minimalne wymagania określone w art. 30z ust. 2 u.z.p.p.r. składając określone w tym przepisie dokumenty, a nie niepodpisane wydruki komputerowe.

Należy zaznaczyć, że dokumenty pochodzące od organów orzekających w sprawie zostały złożone w formie kopii prawidłowo poświadczonych za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika procesowego Skarżącej.

Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

W związku z powyższym, działając w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., Sąd postanowił pozostawić skargę bez rozpatrzenia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.