Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1609936

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 sierpnia 2013 r.
V SA/Wa 708/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kania.

Sędziowie WSA: Dorota Mydłowska (spr.), Joanna Zabłocka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi G. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) grudnia 2012 r. nr (...) w przedmiocie odmowy oprocentowania zwrotu podatku akcyzowego; oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi, wniesionej przez G. S.A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) grudnia 2012 r. nr (...) uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) stycznia 2012 r.nr (...) postanawiającą dokonać zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 27 209,00 zł i odmawiającą zwrotu ww. podatku wraz z odsetkami.

Zaskarżona decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu (...) grudnia 2006 r. G. S.A. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca), wyprowadziła ze składu podatkowego w G. w procedurze zawieszenia poboru akcyzy gaz propan w ilości 39.150 kg - na ADT nr (...), w celu dokonania eksportu, wskazując jako odbiorcę wyrobu S. S.A. z siedzibą w R.

Ponieważ procedura zawieszenia poboru akcyzy nie została zakończona poprzez przedstawienie przez prowadzącego skład podatkowy w terminie 4 miesięcy, licząc od dnia wysyłki ze składu podatkowego na terytorium kraju, karty 3 administracyjnego dokumentu towarzyszącego (ADT) z potwierdzeniem odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, stosownie do brzmienia § 21 ust. 1 w związku z § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz. U. Nr 89, poz. 849, z póżn.zm.). Podatnik zakończył ją poprzez zapłatę w dniu 28 czerwca 2007 r. należnej akcyzy w kwocie 27.209,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę.

W dniu 30 maja 2007 r. do Naczelnika UC (...) w W. wpłynęła korekta nr 2 deklaracji dla podatku akcyzowego AKC-3 za grudzień 2006 r. wraz z korektą nr 2 informacji o podatku akcyzowym od gazu AKC-3/J za grudzień 2006 r. załącznik nr 09 i wyjaśnieniem przyczyn złożenia korekty, uwzględniająca kwotę należnego podatku akcyzowego w wysokości 27.209,00 zł.

W dniu 21 września 2007 r. do Naczelnika UC (...) w W. wpłynął wniosek Spółki, z dnia 18 września 2007 r., w sprawie zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 27.209,00 zł od wyrobów zharmonizowanych, dotyczący "złożonej odrębnie korekty deklaracji AKC-3 za miesiąc 12/2006 r." Został on sporządzony zgodnie z wzorem określonym w załączniku do rozporządzenia MF z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz. U. Nr 74, poz. 674).

Spółka wskazała, że wniosek ma związek z otrzymanym potwierdzeniem przez graniczny urząd celny przekroczenia granicy Unii Europejskiej eksportowanego propanu na duplikacie karty 3 Administracyjnego Dokumentu Towarzyszącego nr (...) z dnia (...).12.2006 r.

W dniu 21 września 2007 r. do Naczelnika UC (...) w W. wpłynęła korekta nr 4 deklaracji dla podatku akcyzowego AKC-3 za 12/2006 wraz z korektą nr 4 informacji o podatku akcyzowym od gazu AKC-3/J za grudzień 2006 r.

Naczelnik UC (...) w W. decyzją z dnia (...).12. 2007 r. nr 441000(...) odmówił zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 27.209,00 zł z uwagi na fakt, że Spółka (Podatnik) nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy w innym pa...ostwie członkowskim.

W wyniku wniesionego przez Spółkę odwołania, Dyrektor Izby Celnej w W., po rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia (...).04.2009 r. nr (...) uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...).12. 2007 r.

W uzasadnieniu organ wskazał na potrzebę ustalenia, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, stanu faktycznego sprawy i zbadania rzeczywistej woli Strony ze wskazaniem podstawy prawnej i treści żądania.

Decyzją nr (...) z dnia (...).08.2009 r. Naczelnik UC (...) odmówił zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 27.209,00 zł.

Po złożeniu przez Stronę odwołania, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia (...).08.2010 r. nr (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W wyniku wniesionej przez Spółkę skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrokiem z dnia 6 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2832/10 uchylono decyzję Dyrektora IC w W. z dnia (...).08.2010 r. oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) z dnia (...)08.2009 r.

Decyzją nr (...) z dnia (...).01.2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. dokonał zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 27.209,00 zł oraz odmówił zwrotu ww. podatku wraz z oprocentowaniem.

Pismem z dnia 2 lutego 2012 r. Spółka G. S.A. złożyła od przedmiotowej decyzji odwołanie wnosząc o jej uchylenie w części, w której organ podatkowy I instancji odmówił zwrotu ww. podatku akcyzowego wraz z oprocentowaniem oraz orzeczenie dokonania zwrotu podatku akcyzowego wraz z należnym oprocentowaniem.

Decyzją z dnia (...).12.2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W., nr (...) uchylił decyzję organu podatkowego I instancji w części dotyczącej odmowy zwrotu podatku akcyzowego wraz z oprocentowaniem i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie.

W uzasadnieniu organ podkreślił, że w związku z wyrokiem WSA z dnia 6 czerwca 2011 r., wskazanym wyżej, została wydana decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.

Wskazał, iż przez pojęcie "zwrot podatku" rozumie się zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego (art. 3 pkt 7 OP). Zasady dokonywania zwrotu innych podatków niż podatek od towarów i usług, są uregulowane w ustawach podatkowych normujących poszczególne rodzaje podatków oraz wydanych na podstawie delegacji ustawowych rozporządzeniach Ministra Finansów, których postanowienia muszą być uwzględniane przy odpowiednim stosowaniu przepisów OP, w tym m.in. rozporządzeniem MF z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Dyrektor wskazał, że zgodnie z art. 76b OP do instytucji zwrotu podatku mają odpowiednie zastosowanie jedynie przepisy w nim wymienione., więc stosuje się wyłącznie część przepisów regulujących nadpłatę, tj. - art. 76 i 76a OP regulujących sposób zaliczenia na poczet zaległości podatkowych;

- art. 77b OP dot. faktycznego sposobu dokonywania zwrotu podatku podatnikowi;

- art. 80 OP dot. wygaśnięcia prawa do zwrotu i zaliczenia (na poczet przyszłych zobowiązań) oraz wygaśnięcia prawa do złożenia wniosku o zwrot lub takie zaliczenie.

Zdaniem organu, do zwrotu podatku nie ma zastosowania art. 78 OP regulujący oprocentowanie nadpłat, nie ma bowiem w OP, ani też żadnej innej ustawie przepisu, który stanowiłby do tego podstawę prawną. Zgodnie z treścią przepisu art. 78 § 1 OP nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Stanowi on, że nadpłaty, o których mowa w art. 76 § 2, nie podlegają oprocentowaniu. W związku z tym, przepis art. 78 OP nie ma w sprawie zastosowania, brak jest przedmiotu orzekania w kwestii dotyczącej należnego oprocentowania. Organ podkreślił, że OP wyrażnie rozgranicza instytucję "nadpłaty podatku" od "zwrotu podatku" i gdyby przyjąć, że zwrot podatku jest nadpłatą, ustawodawca nie wprowadziłby regulacji w postaci art. 76b OP. Ponadto żaden z przepisów OP oraz prawa materialnego nie wskazuje, aby zwrot podatku akcyzowego niedokonany w terminie określonym w § 7 rozporządzenia MF z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych traktować na równi z nadpłatą podatku podlegającą oprocentowaniu.

Reasumując, Dyrektor IC w W. stwierdził brak podstaw prawnych do oprocentowania zwrotu od niedokonanego w terminie zwrotu podatku akcyzowego, bowiem żaden przepis OP ani prawa materialnego nie wskazuje takiej możliwości.

Jednocześnie organ wskazał, że Naczelnik, orzekając w sprawie odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dokonanego eksportu wraz z oprocentowaniem, wyszedł poza ramy żądania Strony we wniosku z dnia 21 września 2007 r. Strona, w przedmiotowej sprawie, nie rozszerzyła zakresu żądania o oprocentowanie zwrotu od nieterminowego zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dokonanego eksportu gazu propan do Rumunii. We wniosku wskazała czego się domaga, wyznaczając tym samym przedmiot postępowania, wiec, zgodnie z art. 208 § 1 OP, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Jako podstawę swego rozstrzygnięcia, Dyrektor wskazał także przepis art. 233 § 1 pk 2 lit. a OP.

Powyższa decyzja została zaskarżona do Sądu Administracyjnego w Warszawie przez G. S.A.

Zarzucono jej istotne naruszenie przepisów prawa podatkowego, to jest art. 78 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (dalej: OP), w związku z art. 2, 21, 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - poprzez odmowę wypłacenia należnych odsetek skutkującą naruszeniem konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawnego,ochrony własności oraz równości podatników wobec prawa.

Rozwijając powyższe zarzuty w motywach skargi, Strona wskazała, że zwrot podatku akcyzowego z tytułu eksportu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, który został dokonany na jej rzecz po upływie ponad 4 lat od złożenia wniosku, jest oprocentowany należnymi odsetkami jak nadpłata podatku akcyzowego. Podkreśliła, że w grudniu 2006 r. dokonała eksportu gazu propan a kwota należnej akcyzy została zapłacona w kraju. Złożyła dokumenty potwierdzające wywóz gazu poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej oraz zapłatę akcyzy w kraju. Były to więc, jej zdaniem, przesłanki do dokonania zwrotu zapłaconych kwot, wymagane przepisami prawa - na podst. art. 23 ust. 1, art. 60 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, ww. eksport wyrobów akcyzowych był zwolniony z akcyzy. W sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie, Strona zapłaciła akcyzę, na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy - przysługiwał jej zwrot podatku. Nie istnieją, zdaniem Skarżącej, podstawy prawne, by zwróconą kwotę akcyzy pozostawić bez oprocentowania, skoro pozostawała tyle lat, bezprawnie w dyspozycji Skarbu Państwa.

Podatek akcyzowy w momencie jego zapłaty nie był podatkiem nienależnym, ale w momencie upływu terminu do jego zwrotu (w sytuacji, gdy zwrot jest zasadny), z perspektywy podatnika staje się on podatkiem zapłaconym nienależnie. Tym samym niezwrócony podatek należy traktować jako nadpłatę, która podlega oprocentowaniu od dni9a upływu terminu do zwrotu.

Nadto Skarżąca podniosła, że mimo braku w art. 76b OP odesłania do odpowiedniego stosowania art. 78 przy dokonywaniu zwrotu podatku, z treści art. 52 § 1 pkt 4 wyrażnie wynika, iż także zwrot podatku może być oprocentowany. Zgodnie z tym przepisem na równi z zaległością podatkową, traktuje się również oprocentowanie nienależnej nadpłaty bądź zwrotu podatku zwrócone lub zaliczone na poczet zaległych, bieżących lub przyszłych zobowiązań podatkowych. Skoro zatem ustawodawca uznał za zasadne zrównać z zaległością podatkową otrzymane od podatnika oprocentowanie nienależnego zwrotu, przewidywał tym samym, iż oprocentowanie takie może być naliczane i wypłacane. Przyjęcia takiego założenia wymaga zasada racjonalności ustawodawcy. Skarżący ponadto wskazał, że zwrot podatku uregulowany został w Rozdziale 9 Działu III OP, dotyczącym nadpłaty, więc w sytuacji, gdy zwrot ten ma cechy nadpłaty (nienależność świadczenia), winny mieć do niego zastosowanie nie tylko przepisy, co do których brak odrębnego (szczególnego) unormowania, w tym art. 78 przewidujący oprocentowanie zwracanych nadpłat podatków. Skarżąca powołała się na orzecznictwo sądowe - wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 pażdziernika 2010 r. sygn. akt SA/Wa 2041/10, wyr. NSA z dnia 10 maja 2012 r. Sygn. akt. I GSK 210/11 w którego uzasadnieniu Sąd wskazuje, że przepisy o zwrocie oraz o nadpłacie podatku nie mogą stanowić podstawy do osiągania przez Skarb Państwa nieuzasadnionych korzyści. Działania i zaniechania prowadzące do uzyskania takich korzyści są sprzeczne z konstytucyjnymi zasadami państwa prawnego i sprawiedliwości społecznej. Skoro zaś w art. 77 ust. 1 Konstytucji RP przyjęto, że każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej, oprocentowanie zwrotu podatku akcyzowego z uchybieniem terminu zagwarantuje naprawienie szkody wyrządzonej pozbawionym podstawy prawnej przetrzymaniem tego zwrotu.

Cytując fragmenty uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt SK 21/08, Skarżąca podniosła, że podatnikom, którzy uiścili nienależne świadczenie wskutek którego powstała nadpłata, powinno przysługiwać prawo do wystąpienia z roszczeniem o zwrot oprocentowania obliczonego nie tylko od kwoty nadpłaty podatku, lecz również kwoty odsetek. TK, na tle art. 77 ust. 1 Konstytucji stwierdził, że podstawowym celem zwrotu nadpłaty jest przywrócenie równowagi przez powrót tego, co z majątku świadczącego bez podstawy prawnej wyszło lub do niego nie weszło. Instytucja nadpłaty ma doprowadzić do stanu zgodnego ze stanem materialnym i obciążenia podatnika tylko w granicach określonych prawem.

W związku z powyższym. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Zdaniem Sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy przede wszystkim podkreślić, że z wyrok WSA z dnia 6 czerwca 2011 r. sygn. akt: III SA/Wa 2832/10, uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. nr (...) z dnia (...).08. 2010 r. oraz Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. nr (...) z dnia (...)08. 2009 r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dokonania eksportu wyrobów akcyzowych do R., Sad ocenił, w uzasadnieniu wskazanego wyroku, że sytuacja z niniejszej sprawy, w której Podatnik dokonując przemieszczenia wyrobów akcyzowych z przeznaczeniem na eksport nie jest w stanie wylegitymować się potwierdzeniem z granicznego urzędu celnego państwa członkowskiego, iż wyroby opuściły obszar celny Unii Europejskiej, niewątpliwie uzasadnia założenie, iż towary takie zostały skonsumowane w kraju (jeżeli nie przedłożono także dokumentów, iż miała miejsce wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów), a to uzasadnia obowiązek zapłacenia należnej akcyzy. Już po zapłaceniu akcyzy, okazało się, że wyroby akcyzowe opuściły obszar celny Unii, a więc Podatnik ma oczywiste uprawnienie do odzyskania kwot zapłaconej akcyzy. Wynika to wprost z art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257).

W przedmiotowej sprawie w dniu (...).12. 2006 r. Spółka G. S.A. z siedzibą w W., wyprowadziła ze składu podatkowego w G. w procedurze zawieszenia poboru akcyzy gaz propan w ilości 39.150 kg w celu dokonania eksportu, wskazując jako odbiorcę S. S.A. z siedzibą w R. Ponieważ procedura zawieszenia poboru akcyzy nie została zakończona poprzez przedstawienie przez prowadzącego skład podatkowy w terminie 4 miesięcy, licząc od dnia wysyłki ze składu podatkowego na terytorium kraju, karty 3 administracyjnego dokumentu towarzyszącego (ADT) z potwierdzeniem odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, stosownie do brzmienia § 21 ust. 1 w związku z § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz. U. Nr 89, poz. 849, z póżn.zm.). Podatnik zakończył ją poprzez zapłatę w dniu 28 czerwca 2007 r. należnej akcyzy w kwocie 27.209,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę.

Tak więc, ponieważ brakowało wzmiankowanego wyżej dokumentu, akcyza była wówczas należna i zasadna. Dopiero w dniu 26.05. 2009 r. Skarżący przedłożył w urzędzie celnym ADT nr (...) z potwierdzeniem odbioru, zgłoszenie celne do procedury wywozu nr (...) z dnia (...).12. 2006 r. i inne dokumenty świadczące o dokonaniu eksportu przedmiotowego towaru.

Wykonując zalecenia WSA z wyroku z dnia 6 czerwca 2011 r. sygn. akt: III SA/Wa 2832/10, Naczelnik UC (...) dokonał zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 27.209,00 zł.

Należy przyznać rację organowi, że czym innym jest instytucja "zwrotu podatku", a czym innym "nadpłata podatku". Ordynacja Podatkowa wyrażnie to rozgranicza.

Przez pojęcie " zwrot podatku' 'rozumie się zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług., a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego - art. 3 pkt 7 OP. Zasady dokonywania zwrotu podatków innych niż od towarów i usług - są uregulowane w ustawach podatkowych regulujących poszczególne rodzaje podatków oraz w rozporządzeniach Ministra Finansów, których postanowienia muszą być uwzględniane przy odpowiednim stosowaniu OP., w tym.m.inn. rozporządzeniem MF z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.

Zgodnie z art. 76b OP do instytucji zwrotu podatku stosuje się wyłącznie część przepisów regulujących nadpłatę, tj. art. 76, 76a, 77b, 80. Nie ma zaś zastosowania art. 78 OP regulujący oprocentowanie nadpłat, brak bowiem w Ordynacji, a także w innej ustawie przepisu, który stanowiłby do tego podstawę prawną.

Zgodnie z przepisem art. 78 § 1 OP nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem § 2 który stanowi, że nadpłaty o których mowa w art. 76 § 2, nie podlegają oprocentowaniu.

Tak więc, art. 72 OP nie ma w niniejszej sprawie zastosowania.

Art. 72 § 1 określa, co OP uważa za nadpłatę. Wynika z niego, iż pod pojęciem "nadpłaty" należy rozumieć nienależne świadczenie publicznoprawne spełnione w związku z realizacją zobowiązaniowego stosunku prawnego. W niniejszej zaś sprawie, Strona uiściła podatek akcyzowy, gdyż 2w terminie 4 miesięcy od dnia wysyłki towaru, nie przedstawiła potwierdzonej karty 3 ADT, a więc podatek został zapłacony należnie i w prawidłowej wysokości.

Rację ma organ twierdząc, że ani OP ani żaden inny przepis nie wskazuje, aby zwrot podatku niedokonany w terminie określonym w § 7 rozporządzenia MF z dnia 14 kwietnia 2004 r. traktować na równi z nadpłatą podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu OP. Takie stanowisko zawiera orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyroki z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt I GSK 967/09, I GSK 1014/09).

W tej sytuacji za niezasadny należy uznać zarzut ze skargi, naruszenia art. 78 OP.

Ponadto, jeżeli chodzi o żądanie zawarte we wniosku Spółki z dnia 21.09. 2007 r. (k- 60 akt adm.), to dotyczyło ono tylko żądania zwrotu akcyzy od wyrobów zharmonizowanych, w kwocie 27 209, 00 zł. Strona nie wystąpiła o rozszerzenie zakresu żądania, co jest możliwe zgodnie z art. 167 § 1 OP. Stanowi on, że do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może wystąpić o rozszerzenie zakresu żądania lub zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego, czy żądanie to wynika z tej samej podstawy prawnej co dotychczasowe, pod warunkiem, że dotyczy tego samego stanu faktycznego. Ponieważ w niniejszej sprawie Spółka nie żądała, we wskazanym wyżej terminie, oprocentowania zwrotu podatku akcyzowego, organ podatkowy I instancji był związany treścią wniosku Strony i nie miał obowiązku prowadzenia postępowania w szerszym zakresie. Ponieważ to zrobił i rozstrzygnął w decyzji, odmawiając zwrotu podatku wraz z odsetkami, organ II instancji zasadnie uchylił w tej części decyzję i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie (art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) OP), gdyż w tym zakresie postępowanie stało się bezprzedmiotowe (art. 208 § 1 OP).

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t,j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.