Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1609882

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 9 maja 2013 r.
V SA/Wa 372/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Mydłowska.

Sędziowie WSA: Michał Sowiński, Jarosław Stopczyński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia... listopada 2012 r. nr... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Po rozpoznaniu wniosku G. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezez ZUS decyzją z dnia...11.2012 r. nr... utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. nr... z dnia...06.2011 r. odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy w łącznej kwocie... zł.

Prezes ZUS podniósł, iż w uzasadnieniu decyzji z dnia... czerwca 2011 r. wskazano, że podstawową przesłanką warunkującą umorzenie należności z tytułu składek jest stwierdzenie ich nieściągalności. W niniejszej sprawie nie można orzez wystąpienie całkowitej nieściągalności, bowiem postępowanie egzekucyjne mające na celu przymusowe dochodzenie zadłużenia nie było dotychczas prowadzone. Żaden organ nie stwierdził zatem braku majątku, z którego wierzytelności Zakładu mogą być dochodzone. W opinii Zakładu istotne znaczenie miał również fakt, że strona otrzymywała świadczenie rentowe z ZUS, które mogło stanowić źródło spłaty zadłużenia z tytułu składek.

Uznano, że podjęcie pozytywnej decyzji o umorzeniu byłoby przedwczesne i stanowiłoby szkodę dla finansów ubezpieczeń społecznych. Przepisy prawa obligują Zakład do wykorzystania wszystkich dostępnych środków przymusowego dochodzenia należności, zaś podjęcie pozytywnej decyzji w sprawie umorzenia stanowi wyraz definitywnej rezygnacji z możliwości ich wyegzekwowania. Wobec powyższego stwierdzono brak podstaw do umorzenia należności w oparciu o kryterium nieściągalności.

W decyzji z dnia...06.2011 r. Zakład uznał ponadto, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki umorzenia zadłużenia określone w art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Wyjaśniono, że umorzenie należności jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy przedstawione zostaną dowody jednoznacznie wskazujące na krytyczną sytuację materialną lub zawodową osoby zobowiązanej bądź członków jej rodziny.

Wskazano, że wraz z przyznaniem stronie prawa do renty okresowo poprawiła się sytuacja finansowa jej rodzin, a tym samym uzyskała możliwość regulowania zobowiązań wobec Zakładu. Za okoliczność przemawiającą za umorzeniem należności nie można było również uznać konieczności utrzymania syna, bowiem jest on osoba dorosłą i mógł podjąć zatrudnienie. Zauważono także, że wskazane koszty utrzymania gospodarstwa domowego przekraczają deklarowane dochody, a rodzina nie korzysta ze wsparcia instytucji pomocowych. Podkreślono również, że pomimo zawieszenia prowadzenia działalności strona ponosiła opłaty związane z utrzymywaniem lokalu użytkowego, w którym mieścił się prowadzony salon fryzjerski.

Zdaniem Zakładu ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynikało również, że strona poniosła stratę w wyniku klęski żywiołowej lub innych nadzwyczajnych wydarzeń powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić ją możliwości dalszego prowadzenia działalności. Zdaniem organu nie można było również uznać, że sytuacja zdrowotna stanowiła przesłankę umożliwiającą umorzenie należności składkowych. Z uwagi na problemy zdrowotne strona wymagała leczenia i do dnia...12.2011 r. miała orzeczoną częściową niezdolność do pracy, jednakże lekarz orzecznik ZUS nie stwierdził zaistnienia przeciwwskazań do wykonywania każdego rodzaju pracy. Stan zdrowia nie uniemożliwiał zatem wykonywania przez nią pracy zarobkowej. Wobec powyższego stwierdzono, że brak jest podstaw do umorzenia zadłużenia na podstawie rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.

W dniu...07.2011 r. do Zakładu ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek uzasadniony został trudną sytuacja materialną, finansowa i zdrowotną. Ze złożonych w ww. piśmie wyjaśnień wynika, że do końca 2011 r. jedynym źródłem dochodów strony była renta z tytułu niezdolności do pracy. Nie posiadała ona żadnego majątku w postaci ruchomości bądź nieruchomości. Z uwagi na swoje problemy zdrowotne przebywała w szpitalu. Stan zdrowia nie pozwalał jej na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, wobec czego została ona zawieszona. Wskazała również, że poza wyuczonym zawodem, jaki, jest fryzjerstwo, nie posiada żadnych innych kwalifikacji, umożliwiających podjęcie jakiegokolwiek zatrudnienia. Podkreśliła, że ma świadomość, że fakt otrzymywania świadczenia rentowego nie umożliwiał podjęcia zatrudnienia bądź kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej, jednak wyraziła obawy, czy uzyskiwane środki finansowe pozwalałyby na regulowanie bieżących zobowiązań składkowych. Wyraziła również wątpliwość, czy po tak długiej przerwie salon fryzjerski cieszyłby się wystarczającym zainteresowaniem klientek. Wskazała, że w celu zmniejszenia kosztów związanych z utrzymaniem miejsca prowadzonej działalności zrezygnowała z abonamentu telefonicznego. Wyjaśniła, że zamieszkuje wspólnie ze swoją matką oraz synem, który zarejestrowany jest w Urzędzie Pracy. Uczestniczy w utrzymaniu wspólnego gospodarstwa domowego, jednak z uwagi na niewystarczające dochody wydatki musiały zostać znacząco ograniczone.

W piśmie z dnia...10.2011 r. ponownie poinformowała, że ma przyznaną rentę, która stanowiła jedyne źródło dochodu. Wskazała także, że pokrywa koszty związane z utrzymaniem lokalu, w którym mieści się prowadzony przez nią wcześniej salon fryzjerski, jednak nie ma pewności, czy kiedykolwiek jeszcze wznowi działalność gospodarczą i będzie mogła pracować. Powołała się na swój stan zdrowia, z uwagi na który wymaga stałego leczenia i stara się o przedłużenie okresu otrzymywania świadczenia rentowego. Przypomniała, że zamieszkuje z..., która otrzymuje rentę z ZUS i również wymaga leczenia. Poinformowała także, że... podjął pracę, ale nie wiadomo, czy to zatrudnienie zostanie przedłużone. Wyjaśniła również, że wszelkie dokumenty dotyczące sytuacji materialnej, finansowej i zdrowotnej załączone zostały do wniosku o umorzenie zaległości.

Uznając trafność decyzji z dnia... czerwca 2011 r. Prezes ZUS przypomniał, że działalność strony prowadzona była w oparciu o wpis do ewidencji nr... z dnia...09.1998 r. w zakresie "fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne". Strona zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej od dnia...08.2010 r. na dwa lata. Przed upływem tego okresu, w dniu...08.2012 r., zgłosiła wznowienie prowadzenia działalności, zaś z dniem...08.2012 r. ponownie ją zawiesiła (do dnia...08.2014 r.). Z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej zobowiązana była do opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Obowiązek opłacania składek w ustawowym terminie i wysokości nie został przez nią wypełniony.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdzono brak przesłanek do umorzenia zobowiązań z tytułu składek określonych w art. 28 ust. 1-3 w związku z art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Przepis ten przewiduje, że należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części przez ZUS tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. W ocenie organu analiza przesłanek umorzenia należności z tytułu składek pozwala uznać, że żadna z nich nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. Zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym w decyzji wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wierzytelność nie została dotychczas objęta postępowaniem egzekucyjnym, zatem żaden organ egzekucyjny nie stwierdził braku majątku, z którego należności mogą być egzekwowane. Kwota zadłużenia jest wyższa, niż kwota kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym. Nie można również stwierdzić, że w toku przymusowego dochodzenia zadłużenia nie uzyska się kwot przekraczających wydatki.

Stwierdzono również brak podstaw do umorzenia należności na mocy art. 28 ust. 3a-3b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych rozpatrywanego w związku z § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365). Przepis ten przewiduje, że Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężki skutki dla zobowiązanego i jego rodziny. Poza tym przewidziana w powyższych przepisach instytucja umorzenia należności z tytułu składek powinna znajdować zastosowanie jedynie w wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych przypadkach. Podkreślono również, że ZUS nie ma swobody w dysponowaniu wierzytelnościami funduszy, na rzecz których dokonuje poboru składek. Skorzystanie z możliwości umorzenia musi być rozpatrywane z punktu widzenia interesu tych funduszy oraz równości i powszechności obowiązku opłacania składek. Oceniając "ważny interes zobowiązanego' nie można utożsamiać go z trudnościami finansowymi. Wyważyć należy zarówno słuszny interes zobowiązanego do płacenia składek, ale także interes społeczny, czyli innych ubezpieczonych, którzy płacąc regularne stawki nie mogą ponosić konsekwencji ryzyka gospodarczego podmiotów, które od obowiązku opłacania składek uchylają się.

Organ przypomniał, że przepisy wymagają wykazania przez zobowiązanego, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie uiścić powstałych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i rodziny, a zapłata spowodowałaby zagrożenie bytu. W opinii rozstrzygającego taka sytuacja nie zachodzi. Organ wskazał, że strona nie jest obecnie niegdzie zatrudniona. W okresie od...10.2010 r. do...12.2011 r. otrzymywała świadczenie rentowe z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W okresie od dnia...05.2012 r. do dnia...08.2012 r. zarejestrowana była w Urzędzie pracy W. jako osoba bezrobotna pobierająca zasiłek. W dniu...08.2012 r. zgłosiła wznowienie prowadzenia działalności gospodarczej, a następnie dokonała jej zawieszenia z dniem...08.2012 r. Od dnia...08.2012 r. ponownie figuruje jako osoba bezrobotna pobierająca zasiłek dla bezrobotnych. Kwota zasiłku za miesiąc 09.2012 r. wynosiła... brutto (około... zł netto). Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoją..., K. B., oraz dorosłym... - P.B. K. B. otrzymuje rentę rodzinną z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w kwocie... zł brutto (... zł netto) oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie... zł.... jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Jego wynagrodzenie w sierpniu 2012 r. wynosiło... zł brutto (około... zł netto), natomiast we wrześniu 2012 r. -... zł brutto (około... zł netto).

Zdaniem organy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala stwierdzić, że aktualnie sytuacja materialna i finansowa strony może być uznana za trudną, jednakże nie jest to stan trwały i nieodwracalny. Jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, co świadczy o gotowości do podjęcia zatrudnienia. Nie można również wykluczyć, że podejmie ponownie prowadzenie działalności gospodarczej, zwłaszcza, że dysponuje lokalem, w którym mieścił się salon fryzjerski. Z chwilą podjęcia zatrudnienia bądź wznowienia działalności jej sytuacja finansowa ulegnie poprawie i będzie miała możliwość uregulowania - jeśli nie jednorazowo, to w systemie ratalnym - zobowiązań składkowych. Organ podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego strona nie wykazała, że straty materialne poniesione w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodują, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić ja możliwości dalszego prowadzenia działalności. W przedmiotowej sprawie nie ma zatem zastosowania § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia.

Wnioskując o umorzenie należności strona powołała się przede wszystkim na swój stan zdrowia, wskazując liczne schorzenia, z powodu których wymaga leczenia. Z uwagi na stan zdrowia lekarz orzecznik ZUS stwierdził jej częściową niezdolność do pracy (do dnia 31 grudnia 2011 r.) i z tego względu otrzymywała świadczenie rentowe. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie została jednak załączona żadna nowa dokumentacja medyczna obrazująca aktualny stan zdrowia. Powoływała się również na stan zdrowia swojej..., jednak na tę okoliczność również nie zostały przedstawione żadne nowe dowody. W ocenie organu wobec powyższego nie zachodzi przesłanka określona w § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia. Dla wystąpienia tej przesłanki niezbędne jest nie tylko istnienie choroby osoby zobowiązanej czy tez konieczność sprawowania opieki w postaci pozbawienia takiej osoby możliwości uzyskiwania dochodu. W związku z tym Oran stwierdził, iż nie została spełniona żadna przesłanka określona w § 3 ust. 1 pkt 1-3 ww. rozporządzenia, pozwalająca na wydanie pozytywnej decyzji w sprawie. Poza tym obowiązkiem ustawowym Zakładu jest wykorzystywanie wszystkich dostępnych prawem środków przymusowego dochodzenia należności, zaś umorzenie jest wyrazem ostatecznej rezygnacji z możliwości ich wyegzekwowania.

Decyzja wydaną przez Prezesa ZUS w dniu. listopada 2012 r. zaskarżyła G. B. W treści skargi nie sformułowała żadnych konkretnych zarzutów odnoszących się do naruszenia przez organ jakichkolwiek przepisów prawa. Podkreśliła jednak, że wówczas kiedy prowadziła zakład fryzjerski uzyskiwane dochody wystarczały jej na opłacanie świadczeń związanych z prowadzoną działalnością oraz podstawowym codziennym utrzymaniem. Zwróciła uwagę na swoje problemy zdrowotne oraz na fakt, iż podczas choroby nie otrzymywała świadczeń z ZUS. Wskazała, że stres związany z obawą o zdrowie i egzystencję nie umożliwił jej prowadzenia działalności gospodarczej. Poza tym nie posiada innych kwalifikacji poza wyuczonymi w zawodzie fryzjer.

Skarżąca podkreśliła, że w okresie... stycznia 2012 r. do... maja 2012 r. była na całkowitym utrzymaniu... i. Poza tym nie ma żadnego majątku. Oprócz tego uważa, że zadłużenie, które ja obciąża jest następstwem jej niewiedzy, nieuwagi i ufności, a niezależnie od tego jest ono co najmniej wątpliwe. Skarżąca powołała się również na oponie biegłego lekarza..., z których wynika jej okresowa niezdolność do pracy (całkowita bądź częściowa).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna i jako taka została oddalona. odstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowił art. 28 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 - tekst jedn., dalej u.s.u.s.) oraz § 33 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2003 r. Nr 141, poz. 1365).

Zgodnie z pierwszym z ww. przepisów należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności która zachodzi w sytuacjach enumeratywnie wyliczonych w ust. 3 tego art. a zatem gdy:

1)

dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości nie podlegającej egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie.

2)

sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze.

3) Nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku z którego można egzekwować należności małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

4)

nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym.

4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym.

5)

naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku z którego można prowadzić egzekucję.

6)

jest oczywiste że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.

Wyliczenie zawarte w cytowanym wyżej art. 28 ust. 3 u.s.u.s. jest wyczerpujące tzn. stanowi zamknięty katalog przypadków których zaistnienie powoduje iż mamy do czynienia z całkowitą nieściągalnością należności z tytułu składek. Co istotne okoliczności potwierdzające całkowitą nieściągalność nie podlegają dodatkowej ocenie organów właściwych do umorzenia należności lecz wiążą te organy w zakresie ustalenia całkowitej nieściągalności.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności.

Szczegółowe zasady umarzania o których mowa w ust. 3a art. 28 u.s.u.s zostały uregulowane w przywoływanym wcześniej rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie (...)

Zgodnie z § 3 ust. 1 tegoż rozporządzenia zakład może umorzyć należności z tytułu składek jeżeli zobowiązany wykaże że ze względu na stan majątkowy i sytuacją rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny w szczególności w przypadku:

1)

gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych.

2) Poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności.

3)

przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy przypomnieć należy, że organ uznał, iż w przypadku skarżącej nie można mówić o spełnieniu którejkolwiek z przesłanek wskazanych w oby ww. regulacjach prawnych. Zdaniem sądu z powyższym sformułowaniem należy się zgodzić.

Jak już podkreślono wcześniej skarżąca nie wskazuje na to aby organ dopuścił się naruszenia jakiegoś przepisu prawa. Powołuje się jedynie na swoja trudną sytuację materialną i zdrowotną, co sugeruje w istocie odwołanie się do przesłanek opisanych w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 13 sierpnia 200 3 r. Pamiętać jednak trzeba, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoja.i..., oraz o tym, że zarówno... jak i... mają własne dochody. Skarżąca wprawdzie utrzymuje się z niewielkiego zasiłku dla bezrobotnych, ale podkreślenia wymaga, że nie została uznana za osobę trwale niezdolną do wykonywania pracy. Co nie mniej istotne, nadal dysponuje lokalem, w którym prowadziła działalność gospodarczą. Może zatem lokal ten wykorzystywać do tego celu w przyszłości lub wynająć go innej osobie bądź osobom uzyskując z tego tytułu stosowne przychody. Zdaniem sądu niezrozumiałym jest z jakich powodów skarżąca nie zdecydowała się na wynajem lokalu w okresie kiedy sama z niego nie korzystała. W każdym razie lokal, o którym mowa może być źródłem dochodu, który skarżąca przynajmniej w części mogłaby przeznaczyć na spłatę obciążającego ja zadłużenia.

Niezależnie od tego o czym mowa powyżej wskazać trzeba, iż w przypadku ewentualnej egzekucji kierowanej przeciwko niej obowiązkiem organu egzekucyjnego będzie przestrzeganie zasady poszanowania minimum egzystencji wynikającej z art. 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym (Dz. U. z 1966 r. poz. 151 z późn. zm.).

Trzeba zgodzić się z organem także wówczas kiedy wskazuje on na brak spełnienia w niniejszej sprawie przesłanki przewidzianej w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Dolegliwości skarżącej, co wynika z orzeczenia lekarza orzecznika, uzasadniają jej częściową niezdolność do pracy. Także opinie lekarskie na które powołuje się skarżąca wskazują na czasową niezdolność do pracy. Nie wynika z nich poza tym aby G. B. była osobą przewlekle chorą.

W postępowaniu administracyjnym skarżąca nie wskazała również tego aby sprawowała opiekę nad przewlekle chorym członkiem rodziny. Wszystko to oznacza, iż organ podjął właściwe rozstrzygnięcie. W związku z tym nie można mieć również na uwadze przekroczenia granic uznania administracyjnego na którym oparta jest konstrukcja zarówno art. 28 ustawy jak § 3 rozporządzenia.

Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie zarówno organ jaki sąd nie badał tak wysokości jak i zasadności obciążających skarżąca należności (zostały one określone decyzją wydaną w innym postępowaniu), albowiem przedmiotem niniejszego postępowania była jedynie ocena wniosku skarżącej o ich umorzenie.

Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.