Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 kwietnia 2009 r.
V SA/Wa 3052/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) października 2008 r. nr (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący J. sp. z o.o. z siedzibą W. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z (...) października 2008 r. nr (...), utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z (...) października 2004 r. nr (...), uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne SAD nr (...) z dnia (...) października 2001 r.

Pełnomocnik skarżącej spółki, w treści skargi zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 63 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 cytowanej ustawy, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Oceniając przedmiotowy wniosek w świetle spełnienia przesłanek powołanych w cytowanym przepisie, Sąd stwierdził, iż pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił go w dostateczny sposób. Nie uprawdopodobnił jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałby na fakt, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej - znacznej szkody lub spowodowania konkretnych - trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik spółki nie przedstawił danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się z zagrożeniem dla płynności finansowej spółki lub z jej bankructwem. Z wniosku, ani z akt sprawy nie wynika czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem zaskarżonej decyzji z uwagi na wysokość długu celnego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak zatem odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy do konkretnej sytuacji gospodarczej i majątkowej spółki, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, uznając iż wniosek pełnomocnika skarżącej spółki w tym zakresie nie spełnia ustawowych przesłanek, wskazanych wyżej.