Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2123853

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 listopada 2015 r.
V SA/Wa 2358/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński.

Sędziowie WSA: Tomasz Zawiślak, Izabella Janson (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 r. sprawy ze skargi I. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) marca 2015 r. nr (...) w przedmiocie określenia kwoty należności celnych

1.

uchyla zaskarżoną decyzję;

2.

zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz I. S.A. z siedzibą w W. kwotę 297 zł (dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) listopada 2013 r. U.- Sp. z o.o. upoważniona przez firmę I. S.A. (dalej: strona, skarżąca, spółka) w ramach przedstawicielstwa pośredniego dokonała zgłoszenia celnego, wg dokumentu (...), do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako "głowica M. do lasera S.", klasyfikując go do kodu Taric 9018 90 84 00, obejmującego przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku; - Pozostałe przyrządy i urządzenia, objęte stawką celną 0% i stawką podatku VAT w wysokości 8% (kod dodatkowy V072).

Przedmiotowe zgłoszenie celne, jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 z późn. zm.; dalej: WKC) zostało przyjęte, co spowodowało objęcie towaru z mocy prawa procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu oraz określenie należności celno-podatkowych.

W wyniku przeprowadzonej na podstawie art. 78 ust. 2 WKC kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów powzięto wątpliwość odnośnie klasyfikacji importowanego towaru. Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. (dalej także: Naczelnik, organ I instancji) postanowieniem z dnia (...) września 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie celne w celu stwierdzenia, czy nie zachodzą przesłanki wynikające z art. 220 ust. 1 WKC uzasadniające retrospektywne zaksięgowanie kwoty należności w ww. zgłoszeniu celnym.

Decyzją, z dnia (...) października 2014 r., nr (...), Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu należności celnych za towar objęty procedurą dopuszczenia do obrotu.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że przedmiotem importu w omawianej sprawie były aplikator (głowica) M. do urządzenia S., które zgodnie z poczynionymi ustaleniami jest urządzeniem przeznaczonym do wykonywania zabiegów estetycznych na twarz i ciało w gabinetach kosmetycznych, dermatologicznych i w salonach piękności. Stąd niemożliwym jest zakwalifikowanie ww. urządzenia, a także jego części składowych do pozycji kodu CN 9018 jako przyrządów wykorzystywanych w medycynie, bowiem nie jest ono wykorzystywane w leczeniu. W ocenie organu, przedmiotowy towar powinien zostać zakwalifikowany do pozycji 8543 - Maszyny i aparatura elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale, które objęte są stawką celną 3,7%.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania lub przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W odwołaniu zawarto następujące zarzuty naruszenia:

- art. 187 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt 6 o.p. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności pominięcie przeznaczenia i zastosowania towaru, prowadzące w konsekwencji do błędnego zakwalifikowania importowanego towaru,

- art. 191 o.p. poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i przyjęcie, iż przeznaczenie zgłoszonego towaru i jego zastosowanie przewidziane przez producenta nie stanowią kryterium istotnego z punktu widzenia klasyfikacji celnej i podatkowej towaru.

W uzasadnieniu podniesiono, że głowica M. do urządzenia medycznego S. zostało w sposób niesłuszny zakwalifikowane jako urządzenie stosowane jedynie w zabiegach kosmetycznych. Zaznaczono, że zastosowanie ww. urządzenia nie ogranicza się jedynie do medycyny estetycznej, ale ma również zastosowanie kliniczne. Podkreślono rolę zabiegów medycyny estetycznej jako swego rodzaju terapii dla zdrowia psychicznego. W związku z powyższymi argumentami możliwym i właściwym jest zdaniem strony zakwalifikowanie ww. urządzenia do kodu CN 9018, albowiem katalog przyrządów w nim objęty nie jest katalogiem zamkniętym i nie ogranicza się jedynie do urządzeń stosowanych w wyłącznie przez lekarzy w celach medycznych.

Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej także: Dyrektor, organ II instancji) decyzją z dnia (...) marca 2015 r. nr (...) utrzymał w mocy decyzję naczelnika z dnia (...) października 2014 r.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że stan faktyczny sprawy dotyczący przedmiotowego towaru ustalono na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci:

1.

faktury nr (...) z dnia (...) listopada 2013 r.

2.

deklaracji zgodności dot. urządzenia I.

3.

podręcznika operatora dot. P.

4.

informacji nt. funkcji i wykorzystania ww. urządzenia, pochodzących ze stron internetowych użytkowników:

(...)

(...)

5.

wiążących informacji taryfowych wydanych dla tożsamych i podobnych urządzeń ustalono, że przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD była głowica M.do urządzenia S.

Wskazano, iż System P. dzięki dołączeniu aplikatorów o wielu zastosowaniach klinicznych, został zaprojektowany do przesyłania impulsów o różnej szerokości pasma lub światła lasera do określonej strefy. Optymalne długości fali obejmują zakres 400-1540nm. System P. przeznaczony jest do trwałej redukcji owłosienia, usuwania przebarwień i zmian naczyniowych, usuwania zmian naczyniowych na nogach, leczenia trądziku, frakcyjnej koagulacji tkanki miękkiej, frakcyjnego ujędrniania skóry drogą koagulacji tkanki miękkiej i innych zastosowań klinicznych. System P. jest przyjazny użytkownikowi, pozwalając na wybór promieniowania (J/cm3) i szerokości impulsu (ms). Światło jest dostarczane bezpośrednio do leczonego miejsca poprzez kontakt soczewki aplikatora ze skórą i wciśnięcie pedału nożnego równocześnie z wciśnięciem przycisku wyzwalającego aplikatora. Istnieje również możliwość przesyłania impulsów tylko poprzez aktywację pedału nożnego. Komponentami systemu są: konsola S., aplikator, zestaw startowy, wózek. Na panelu przednim konsoli S. znajdują się: port dokujący aplikatora, ekran dotykowy komputera, port łączeniowy aplikatora, port dostępu do oprogramowania, na panelu lewym-przycisk awaryjnego wyłączania i klucz wyłączania/ włączania, na panelu prawym - port do uzupełnienia płynu chłodzącego, filtr wodny lampy, filtr wodny aplikatora, log wymiany filtra, a na panelu tylnym-gniazdo bezpiecznika, włącznik zasilania, gniazdo przewodu zasilającego, gniazdo pedału nożnego.

Dyrektor stwierdził, iż jest to maszyna elektryczna wykonująca indywidualne funkcje, niewymienione, ani niewłączone gdzie indziej w dziale 85, klasyfikowana do Taric 8543 70 90 99, natomiast głowica M., będąca przedmiotem importu w niniejszej sprawie, jest częścią tej maszyny, taryfikowaną do kodu Taric 8543 90 00 90. Wskazano przy tym, że pozycją 8543 objęte są maszyny i urządzenia elektryczne spełniające własne funkcje, które nie są wymienione szczegółowiej w innych działach taryfy celnej oraz nie są klasyfikowane do innych bardziej szczegółowych pozycji działu 85, ponieważ pozycje te nie określają dokładnie funkcji lub typu tych maszyn. Zdaniem organu opis urządzenia wskazywał, że spełnia ono własne funkcje poprzez udział w wykonywaniu przewidzianych dla niego zadań. Funkcje te nie zostały bardziej szczegółowo opisane w dziale 85 WTC lub w innym dziale taryfy celnej, a jednocześnie żadna z uwag do sekcji XVI i działu 85 nie wyłącza go z tego działu. Spełnienie przez ww. urządzenie przesłanek określonych dla towarów ujętych w pozycji 8543 obliguje do zaklasyfikowania przedmiotowego urządzenia w tej pozycji, jako "urządzenie elektryczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 85". Natomiast części do tej maszyny wyłącznie w określonym urządzeniu, należy klasyfikować zgodnie z postanowieniami uwagi 2 (b) do sekcji XVI lub uwagi 2 (b) do działu 90 Wspólnotowej Taryfy Celnej, czyli w pozycji właściwej dla danego rodzaju urządzeń.

Odnosząc się do niemożności zakwalifikowania przedmiotowych części zgodnie z żądaniem strony do kodu 9018 Dyrektor zaznaczył, że pozycja ta obejmuje "przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku". Z analizy zakresu przedmiotowego pozycji 9018 taryfy celnej zdaniem Dyrektora wynika, że w pozycji tej klasyfikowane są urządzenia stosowane w zdecydowanej większości przypadków tylko w praktyce zawodowej (np. przez lekarzy, chirurgów, stomatologów, chirurgów weterynarzy, położne) do celów diagnostycznych, zapobiegania lub leczenia schorzeń, do operacji. Nie są taryfikowane natomiast urządzenia stosowane w branży kosmetycznej, obsługiwane przez kosmetyczki/kosmetologów w salonach piękności, SPA, gabinetach kosmetycznych, czy instytutach medycyny estetycznej, i które nie służą głównie do celów diagnostycznych (diagnoza konkretnej jednostki chorobowej) lub terapeutycznych (leczenie konkretnej jednostki chorobowej).

Natomiast urządzenie nazwie handlowej System P. zostało zaprojektowane do wykonywania ściśle określonych zabiegów kosmetycznych - m.in. do usuwania przebarwień i zmian naczyniowych, usuwania zmian naczyniowych na nogach, leczenia trądziku, frakcyjnego ujędrniania skóry drogą koagulacji tkanki miękkiej. Wskazaniami do jego stosowania są zatem niedoskonałości estetyczne. Zalecenia do stosowania kuracji przeprowadzonej z wykorzystaniem ww. urządzenia nie potwierdzają wskazań medycznych i nie spełnia kryteriów określonych dla towarów objętych pozycją 9018 WTC. Organ wskazał, że urządzenie może być obsługiwane zarówno przez lekarzy, jak i przeszkolony personel gabinetów odnowy biologicznej, ale w żadnym przypadku nie wykazują działania diagnostycznego lub terapeutycznego. Zaznaczono, że posiadanie przez urządzenie certyfikatu CE, czy tzw. certyfikatu medycznego, potwierdza jedynie spełnienie określonych norm ISO, ale nie jest wystarczające do zastosowania pozycji 9018 WTC.

Zatem zdaniem Dyrektora klasyfikacja dokonana przez Naczelnika była prawidłowa i stanowiła podstawę do retrospektywnego naliczenia zaksięgowania należności celnej, wobec błędnego zakwalifikowania towaru do kodu taryfy celnej przez stronę. Organ II instancji nie uznał za zasadne zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania w sprawie, stad i w tym zakresie nie było powodów dla uchylenia zaskarżonej decyzji.

I. S.A. z siedzibą w W. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia.

Decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 191 oraz art. 187 § 1 o.p. w związku z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo Celne poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i przyjęcie, iż przeznaczenie zgłoszonego towaru i jego zastosowanie przewidziane przez producenta nie stanowią kryterium istotnego z punktu widzenia klasyfikacji celnej i podatkowej towaru;

- art. 210 § 4 o.p. w związku z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo Celne poprzez oparcie uzasadnienia prawnego decyzji na błędnym założeniu, iż importowany towar nie zapewnia żadnego leczenia medycznego i nie jest używany głównie w praktyce zawodowej lekarzy i w konsekwencji do błędnego zakwalifikowania do kodu Taric 8543 70 90 90 zamiast do kodu Taric 9018 90 84 00;

- art. 197 § 1 w związku z art. 187 o.p., poprzez brak powołania biegłego w celu ustalenia istotnych okoliczności faktycznych sprawy wymagających wiedzy specjalistycznej i oparcie się w tym zakresie na niezweryfikowanych i traktowanych wybiórczo źródłach internetowych;

- naruszenie przepisów Wspólnej Taryfy Celnej, stanowiącej załącznik nr 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną wykładnię pozycji taryfy 9018 90 84 00 (Przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntograficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku,- Pozostałe przyrządy i urządzenia), a w konsekwencji zakwalifikowanie importowanego towaru - głowicy M. do urządzenia medycznego S., do kodu taryfy 8543 70 90 90 (Maszyny i aparatura, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje niewymienione ani nie włączone gdzie indziej w niniejszym dziale, - Części - Pozostałe), a nadto nieuwzględnienie praktyki Organów Unii oraz Państw Członkowskich Unii w zakresie klasyfikacji taryfowej dotyczącej importowanego towaru jako części urządzenia medycznego, zważywszy na jego zastosowanie.

W uzasadnieniu skarżąca ponownie zaznaczyła, że organy błędnie klasyfikują urządzenie S., a za nim również głowicę M., jako urządzenie nie stosowane w medycynie, pomimo, że jak wskazano do wykonywania zabiegów z jego użyciem wymagany jest udział lekarza specjalisty. Ponadto zaznaczono, że urządzenie to może mieć zastosowanie nie tylko w medycynie estetycznej, ale także w zabiegach polegających na poprawie anomalii fizycznych mogących wpływać na stan zdrowia pacjenta. Organowi II instancji zarzucono poprzestanie na interpretacji przepisów klasyfikacyjnych Nomenklatury Scalonej, podczas gdy możliwym i potrzebnym było skorzystanie z uprawnień zawartych w ordynacji podatkowej w zakresie postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia, czy urządzenie to może znaleźć zastosowanie w praktyce medycznej. Powyższe zaniechanie uzasadnia zdaniem skarżącej uchylenie decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie została uznana przez Sąd za zasadną.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa towaru określonego jako "głowica M. do urządzenia medycznego S." i związana z nią stawka celna.

Postępowanie w sprawach celnych prowadzone jest m.in. w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 z późn. zm.), rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WE L 256 z 7.05.1987 z późn. zm.) wraz ze Wspólną Taryfą Celną Wspólnot Europejskich oraz ustawą z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.

Dla dokonania klasyfikacji towarów przy ich imporcie należy stosować WTC obejmującą towarową Nomenklaturę Scaloną (CN) (art. 20 ust. 1 i 2 WKC). W związku z tym mają zastosowanie Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawarte w WTC w kolejności ich występowania. Z reguły 1. ORINS wynika, że dla celów prawnych klasyfikacji towarów w pierwszym rzędzie należy dokonać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Oznacza to, że kolejne reguły mogą być stosowane tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów. Natomiast zgodnie z regułą 3a., jeśli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w ten sposób, że pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny.

Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1 (a) oraz art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.

Pozycja 9018 Nomenklatury Scalonej, do której powinien zdaniem skarżącej zostać zakwalifikowany przedmiotowy towar, obejmuje swoim zakresem przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku. Natomiast pozycja 8543 CN, do której organ zakwalifikował urządzenie S. obejmuje maszyny i aparaturę, elektryczną, posiadającą indywidualne funkcje, niewymienioną ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale.

Jak wskazał Dyrektor Izby Celnej w W. w uzasadnieniu decyzji, zgodnie z Notami wyjaśniającymi pozycja 8543 obejmuje wszystkie urządzenia i aparaty elektryczne, nieuwzględnione w żadnej innej pozycji niniejszego działu, ani nieobjęte bardziej specyficznie pozycją żadnego innego działu nomenklatury, ani niewyłączone uwagą prawną do sekcji XVI lub do niniejszego działu. Głównymi towarami elektrycznymi, objętymi bardziej specyficznie innymi działami, są maszyny elektryczne objęte działem 84 oraz pewne przyrządy i aparaty objęte działem 90. Elektryczne urządzenia i aparaty objęte niniejszą pozycją muszą posiadać indywidualne funkcje.

Jednocześnie organ wskazał, że wg Not pozycją 9018 objęty jest szeroki zakres przyrządów i urządzeń, które w zdecydowanej większości przypadków stosowane są tylko w praktyce zawodowej (np. przez lekarzy, chirurgów, stomatologów, chirurgów weterynarzy, położne) do celów diagnostycznych, zapobiegania lub leczenia schorzeń, do operacji, itp. Przyrządy i urządzenia do wykonywania prac anatomicznych lub sekcji zwłok, preparowania tkanek itp., także zalicza się do niniejszej pozycji, podobnie jak - pod pewnymi warunkami - przyrządy i urządzenia do gabinetów stomatologicznych. Pozycja ta obejmuje specjalistyczne przyrządy pomiarowe stosowane wyłącznie w praktyce zawodowej, jak np. kraniometry, przyrządy do pomiaru zmian mózgowych, miednicomierze (pelwimetry) położnicze itp. Przyrządy i aparaty zaliczane do niniejszej pozycji (9018) mogą być wyposażone w urządzenia optyczne; mogą również wykorzystywać prąd elektryczny jako źródło energii napędowej oraz jako środek zapobiegawczy, leczniczy lub diagnostyczny. Niniejsza pozycja obejmuje również przyrządy i aparaty laserowe lub wykorzystujące inne wiązki światła lub fotonów, a także aparaty i przyrządy ultradźwiękowe.

W ocenie Sądu słuszny jest zarzut strony skarżącej, iż organ poprzestał jedynie na interpretacji zapisów Nomenklatury scalonej, opierającej o ww. uwagi zawarte w Notach Wyjaśniających, a dodatkowo dokonał tej interpretacji w sposób nieprecyzyjny. Już bowiem z brzmienia ww. reguł 1 i 3a ORINS w zestawieniu z treścią Not wyjaśniających wynika, że urządzenie S.,a co za tym idzie również jego części w postaci głowicy M., nie mogą zostać jednoznacznie zakwalifikowane do pozycji 8543, albowiem ta pozycja obejmuje "urządzenia i aparaty elektryczne, nieuwzględnione w żadnej innej pozycji niniejszego działu, ani nieobjęte bardziej specyficznie pozycją żadnego innego działu nomenklatury, ani niewyłączone uwagą prawną do sekcji XVI lub do niniejszego działu. Głównymi towarami elektrycznymi, objętymi bardziej specyficznie innymi działami, są (...) pewne przyrządy i aparaty objęte działem 90". Natomiast w pozycji 9018, zgodnie z Notami, mogą znajdować się "przyrządy i aparaty laserowe lub wykorzystujące inne wiązki światła lub fotonów", co już może budzić wątpliwości w kwalifikacji dokonanej przez organy. Ponadto niektóre kategorie urządzeń przeznaczonych do wykorzystania w kosmetyce zostały wyraźnie wyłączone do innych pozycji CN, jak np. zestawy i akcesoria do manicure i pedicure, które znajdują się pod pozycją 9019. Dla dokonania właściwej interpretacji opisu pozycji 9018 istotne jest również sformułowanie "w zdecydowanej większości przypadków stosowane są tylko w praktyce zawodowej do celów diagnostycznych, zapobiegania lub leczenia schorzeń". Otóż z tak sformułowanego zapisu nie wynika, wbrew twierdzeniom organu, że dla klasyfikacji towaru do tej pozycji bezwzględnie wymagane jest stosowanie go jedynie w procesie leczenia. Wyklucza taką interpretację zarówno użycie zwrotu "w zdecydowanej większości", jak również wskazanie jako celów także diagnozowania lub prewencji. W swojej decyzji organ stwierdził, iż urządzenie S.jest wykorzystywane jedynie do wykonywania zabiegów kosmetycznych, nie udowadniając tego jednakże w sposób dostateczny. Oparł się bowiem na Podręczniku operatora dot. P. System, informacjach nt. funkcji i wykorzystania ww. urządzenia, pochodzących ze stron internetowych. Powyższe źródła nie wydają się w ocenie Sądu wystarczające. Odnosząc się do pierwszych dwóch, Sąd zauważa, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2012 r. sygn. I GSK 1302/11 sformułowano tezę, że "przyjęcie braku funkcji leczniczej w oparciu tylko o instrukcję obsługi i certyfikat bezpieczeństwa (...) jest niewystarczające", a Sąd w niniejszej sprawie się z tą tezą zgadza. Przeznaczenie towaru określone przez producenta, jakkolwiek istotne, nie wyklucza możliwości użycia go w inny sposób. Opisy działania aparatu zamieszczone pod wskazanymi adresami internetowymi również nie mogą zostać uznane za wyczerpujące możliwości jego zastosowania. Powyższe oznacza, że organy w żaden sposób nie wykluczyły, że urządzenie to może być stosowane w praktyce leczniczej, co byłoby konieczne dla kategorycznej odmowy zaklasyfikowania ww. urządzenia do pozycji 9018. Pominięte zostały przy tym uwagi strony skarżącej dotyczące konieczności przeprowadzania zabiegów przez lekarzy i w warunkach ambulatoryjnych, co wykluczałoby stosowanie przedmiotowego urządzenia w zwykłych gabinetach kosmetycznych, bowiem jak wskazano zastosowanie urządzenia nie ogranicza się jedynie do zabiegów kosmetycznych, ale ma również zastosowanie kliniczne.

Wobec powyższego zasadnym jest zarzut naruszenia art. 122 oraz art. 187 § 1 o.p., poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Jakkolwiek organy wykazały bowiem, że urządzenie S. może zostać wykorzystane w zabiegach kosmetycznych, to nie zostało udowodnione, że nie można tego urządzenia stosować jako urządzenia medycznego, co jest koniecznym dla wykluczenia sklasyfikowania go pod pozycją 9018 Nomenklatury scalonej.

Warto zwrócić uwagę także na okoliczność, iż Wiążące Informacje Taryfowe, dotyczące innych aparatów o podobnej budowie i zastosowaniu, stanowią wyznacznik jedynie dla towaru, dla którego zostały wydane i w sprawie niniejszej nie mają charakteru wiążącego dla organów ani dla Sądu, co zresztą organ zaznaczył w treści decyzji.

W związku z tak ustalonym stanem sprawy za zasadne należy uznać podniesione zarzuty naruszenia prawa procesowego tj. art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p., bowiem ustalając okoliczności faktyczne tzn. czy dane urządzenie jest stosowane w medycynie, czyli czy spełnia funkcje leczniczą, organy naruszyły zasadę swobodnej oceny dowodów wynikającą z powołanego wyżej przepisu art. 191 o.p. Nie uwzględniły zasadności odwołania się do opinii specjalistów. O ile bowiem opis towaru nie pozwala na właściwą klasyfikację, to nie można wykluczyć sytuacji, w której określenie zasadniczego przeznaczenia czy właściwości towarów jako kryteriów zastosowania odpowiedniej pozycji wymagać będzie wiadomości specjalnych. W ocenie Sądu dokonując mieszczącej się w sferze ustaleń faktycznych identyfikacji towaru dla celów klasyfikacji taryfowych nie dokonano pełnych ustaleń i oceny materiału dowodowego w powiązaniu z przepisami mającymi zastosowanie w sprawie. Tym sama doszło do naruszenia przepisów procesowych o których mowa w skardze w powiązaniu z pozycją CN. Zdaniem Sądu otwarta pozostaje możliwość klasyfikacji, z tym, że nie jest wykluczona klasyfikacja do innej pozycji, której wskazywanie byłoby przedwczesne z uwagi na wady postępowania w zakresie gromadzenia i oceny dowodów. Możliwość taka powstanie dopiero po wyłączeniu klasyfikacji do innych pozycji. Rozpoznając zatem ponownie sprawę, organ rozważy podjęcie dodatkowego postępowania dowodowe w celu wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości, w tym rozpatrując ewentualność powołania biegłego. Jednocześnie Sąd zaznacza, że z uwagi na ww. uchybienia procesowe, przedwczesną byłaby ocena naruszenia norm prawa materialnego wskazanych w skardze.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Koszty postępowania zasądzono stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 powyższej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.