V SA/Wa 18/20 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3180993

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2020 r. V SA/Wa 18/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Czarkowski (spr.).

Sędziowie WSA: Marek Krawczak, Mirosława Pindelska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2020 r. sprawy ze skargi Gminy (...) na decyzję Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia (...) października 2019 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2017 oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi Gminy D. (dalej: Skarżąca, Strona lub Gmina) jest decyzja Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju (dalej: Minister lub organ) z dni (...) a października 2019 r. nr (...) utrzymująca w mocy decyzję własną (Ministra Finansów) z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) w sprawie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2017 w wysokości 68.924 zł.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

Izba Administracji Skarbowej w B. przeprowadziła w Gminie D. audyt w zakresie gospodarowania środkami publicznymi, w tym wykorzystania i rozporządzania mieniem państwowym w roku 2017. Ustalenia audytu zawarto w wydanym przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. sprawozdaniu z audytu z dnia (...) grudnia 2018 r. nr (...). Na podstawie ustaleń audytu wyliczono, że otrzymana przez Gminę D. na 2017 r. część oświatowa subwencji ogólnej - wskutek zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych - została zawyżona o kwotę 68.923,77 zł.

Pismem z dnia (...) stycznia 2019 r. nr (...) Gmina D. została powiadomiona o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2017.

W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego. Minister-decyzją z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) - zobowiązał Gminę D. do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2017 w wysokości 68.924 zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawę do naliczania ostatecznej wysokości części oświatowej subwencji ogólnej na 2017 r. dla jednostek samorządu terytorialnego, w tym dla Gminy D., stanowiły zweryfikowane przez jednostki samorządu terytorialnego dane zgromadzone w bazie danych oświatowych, o których mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 45, z późn. zm.), tj. dane o liczbie ucznióww.ychowanków wykazywanych w systemie informacji oświatowej na dzień 30 września 2016 r. Dodatkowo w systemie informacji oświatowej wykazywani byli uczniowie/dzieci na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, tj. orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego wydanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych z uwagi na rodzaj niepełnosprawności wymagającej stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Zgodnie z algorytmem określonym w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 grudnia 2016 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2017, waga P8 przeznaczona była dodatkowo dla niepełnosprawnych uczniów w oddziałach integracyjnych w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach ponadgimnazjalnych, posiadających orzeczenia, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy 1991 r. o systemie oświaty. Zgodnie z ramowym statutem publicznego gimnazjum stanowiącym załącznik Nr 3 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 624), liczba uczniów w oddziale gimnazjum integracyjnego oraz w oddziale integracyjnym w gimnazjum ogólnodostępnym wynosi od 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych.

Odwołując się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdzono, że w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2016 r. Niepubliczne Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi w P. wykazało:

- w tabeli U3.1. Uczniowie wg klas, zawodów lub specjalności, 2 oddziały integracyjne, tj. klasę I-o liczbie uczniów 16, w tym 3 uczniów niepełnosprawnych oraz klasę II - o liczbie uczniów 13, w tym 3 uczniów niepełnosprawnych,

- w tabeli NP2. Uczniowie z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego o orzeczonej jednej niepełnosprawności- 6 uczniów niepełnosprawnych w oddziałach integracyjnych.

Z powyższego wynika, w ocenie Ministra, iż ujęcie klasy II jako klasy integracyjnej było nieprawidłowe, gdyż liczyła ona 13 uczniów zamiast wymaganej liczby uczniów minimum 15. W związku z tym, przy naliczeniu części oświatowej subwencji ogólnej na 2017 r., zawyżono o 3 liczbę uczniów przeliczonych wagą P8.

Zagadnienie dotyczące klas sportowych i szkół mistrzostwa sportowego, w okresie objętym przedmiotową sprawą, regulowały przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 października 2012 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania oddziałów sportowych, szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1129). Stosownie do przepisu § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia, w oddziale sportowym jest prowadzone szkolenie sportowe w jednym lub kilku sportach, w co najmniej trzech kolejnych klasach szkoły danego typu, dla co najmniej 20 uczniów w oddziale. Oddziały sportowe mogą być tworzone w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych dla młodzieży (ust. 1 cyt. przepisu). Stosownie zaś do § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, obowiązkowy tygodniowy wymiar godzin zajęć sportowych w oddziałach sportowych i szkołach sportowych wynosi co najmniej 10 godzin.

Wobec powyższego decydującym czynnikiem umożliwiającym jednostce samorządu terytorialnego naliczenie części oświatowej subwencji ogólnej na uczniów oddziałów sportowych jest realizowany przez szkołę zakres zajęć sportowych, ich rodzaj, liczba godzin, liczba uczniów i klas, określonych w rozporządzeniu z dnia 15 października 2012 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania oddziałów sportowych, szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego.

Szkoła Podstawowa w D. - wykazała zaś 20 uczniów klasy sportowej. Tymczasem klasa ta nie spełniała wymogów określonych dla klasy sportowej, bowiem nie była kontynuacją klasy z roku poprzedniego, która została utworzona na podstawie Uchwały Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół w D. z dnia 27 sierpnia 2015 r. w sprawie utworzenia klasy sportowej, w której postanowiono, m.in. iż w roku szkolnym 2015/2016 klasa IV sportowa Szkoły Podstawowej będzie realizować szkolenie sportowe z zakresu lekkiej atletyki. W roku szkolnym 2016/2017 w skład klasy wchodzili uczniowie klas ogólnych, i tak: IV- 2 uczniów, V - 9 uczniów oraz VI - 9 uczniów. Do klasy tej w roku szkolnym 2016/2017 doszło - 2 uczniów z klasy lV i 3 nowych uczniów klasy VI. Wymaga podkreślenia, że 11 uczniów klasy VI z roku szkolnego 2015/2016 zakończyło edukację w Szkole. Uczniowie odbywali wspólne zajęcia wychowania fizycznego w liczbie 6 godzin tygodniowo, zaś pozostałe kształcenie, w tym 4 godziny wychowania fizycznego, odbywało się w klasach ogólnych IV-VI. Wobec tego, klasa ta nie była odrębnym oddziałem sportowym, w którym było prowadzone szkolenie sportowe w jednym lub kilku sportach, w co najmniej trzech kolejnych klasach szkoły danego typu, dla co najmniej 20 uczniów w oddziale. Biorąc powyższe pod uwagę, przy naliczeniu części oświatowej subwencji ogólnej na 2017 r. zawyżono o 20 liczbę uczniów przeliczonych wagą P17.

Gimnazjum w D. - wykazało 26 uczniów klasy sportowej, podczas gdy klasa nie spełniała wymogów określonych dla funkcjonowania klasy sportowej. W klasie tej wspólne zajęcia wychowania fizycznego w liczbie 6 godzin tygodniowych odbywali uczniowie, którzy byli uczniami klas ogólnych I-III, tj. la - 6 uczniów, Ib - 5 uczniów, Ila - 2 uczniów, Ilb - 1 uczeń, IlIa - 5 uczniów, Illb - 7 uczniów. Jak wynika z materiału dowodowego, na podstawie Uchwały Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół w D. z dnia (...) sierpnia 2015 r. w sprawie utworzenia klasy sportowej, w roku szkolnym 2015/2016 utworzono klasa I Gimnazjum sportowa, która będzie realizować szkolenie sportowe z zakresu piłki nożnej. W roku 2016/2017 w klasie pozostało 10 uczniów z roku poprzedniego, doszło 11 uczniów z klasy I i 5 nowych uczniów z obecnej klasy III. W tym miejscu trzeba zauważyć, iż 8 uczniów klasy III z roku szkolnego 2015/2016 zakończyło edukację w Szkole. Zatem, klasa ta nie była odrębnym oddziałem sportowym, w którym było prowadzone szkolenie sportowe w jednym lub kilki sportach, w co najmniej trzech kolejnych klasach szkoły danego typu, dla co najmniej 26 uczniów w oddziale. Biorąc powyższe pod uwagę, przy naliczeniu części oświatowej subwencji ogólnej na 2017 r. zawyżono o 26 liczbę uczniów przeliczonych wagą P17.

W związku z powyższym, w ocenie Ministra, zawyżono liczbę uczniów przeliczeniowych o 13,0222, a tym samym zawyżono o kwotę 68.924 zł część oświatową subwencji ogólnej za rok 2017 dla Gminy D.

W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister decyzją z dnia (...) października 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z (...) marca 2019 r.

Organ w uzasadnieniu wskazał, iż podstawę do naliczenia części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2017 dla poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego, w tym dla Gminy D., stanowiły m.in. dane statystyczne dotyczące liczby uczniów (dzieci i młodzieży, wychowanków) wykazywane przez dyrektorów szkół/placówek oświatowych w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2016 r. i 10 października 2016 r., zweryfikowane przez organy prowadzące szkoły i placówki oświatowe.

Odwołując się do materiału dowodowego Minister podniósł, że w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30 września 2016 r. Niepubliczne Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi w P. wykazało: - w tabeli U.3.1 - Uczniowie według klas, zawodów lub specjalności, 2 oddziały integracyjne, w tym klasę II o liczbie uczniów 13 - w tym 3 uczniów niepełnosprawnych - która nie spełniała wymogu ilości uczniów w oddziale integracyjnym. Z Ramowego statutu publicznego gimnazjum, stanowiącego załącznik Nr 3 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U, Nr 61, poz. 624), wynika, że liczba uczniów w oddziale gimnazjum integracyjnego oraz w oddziale integracyjnym w gimnazjum ogólnodostępnym wynosi od 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. Zatem warunkiem koniecznym przy organizowaniu oddziału integracyjnego w gimnazjum jest spełnienie przez oddział jednocześnie wymogu liczebności uczniów ogółem, jak i wymogu wskazanej wyżej liczebności uczniów niepełnosprawnych, co spowodowało zawyżenie o 3 liczby uczniów przeliczonych wagą P8.

Organ odwołał się do linii orzeczniczej sądów administracyjnych np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 2592/15 Sąd zauważa, że "rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 624 zezm.), obowiązywało w okresie objętym decyzją. Rozporządzenie to stanowiło, że liczba uczniów w oddziale szkoły integracyjnej oraz w oddziale integracyjnym w szkole ogólnodostępnej powinna wynosić od 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych (§ 4 w zw. z § 5 ust. 2 załącznika nr 2 do ww. rozporządzenia). (...) Prawidłowo zatem organ stwierdził, że z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż zorganizowanie oddziału integracyjnego jest możliwe po spełnieniu wyżej opisanych wymogów w zakresie liczebności uczniów."

Szkoła Podstawowa w D. - wykazała 20 uczniów klasy sportowej w roku szkolnym 2016/2017, utworzonej z uczniów klas ogólnych: IV - 2 uczniów, V - 9 uczniów i VI - 9 uczniów. Do klasy sportowej, która nie była kontynuacją klasy z poprzedniego roku szkolnego, doszło 2 uczniów z klasy IV i 3 nowych uczniów z obecnej klasy VI, a odeszło 11 uczniów z klasy VI, którzy ukończyli szkołę podstawową.

Klasa sportowa, nie spełniała wymagań dotyczących funkcjonowania oddziału sportowego w zakresie prowadzenia szkolenia sportowego w jednym lub kilku sportach, w co najmniej trzech kolejnych klasach szkoły danego typu, dla co najmniej 20 uczniów w oddziale. Powyższe spowodowało zawyżenie o 20 liczby uczniów przeliczonych wagą P17.

Gimnazjum w D. - wykazało 26 uczniów klasy sportowej w roku szkolnym 2016/2017, utworzoną z uczniów klas ogólnych: la - 6 uczniów, Ib - 5 uczniów, Ila - 2 uczniów, Ilb - 1 ucznia, IlIa - 5 uczniów, Illb - 7 uczniów. Do klasy sportowej, która nie była kontynuacją klasy z poprzedniego roku szkolnego, doszło 11 uczniów z klasy I i 5 nowych uczniów z obecnej klasy III, a odeszło 8 uczniów z klasy III, którzy ukończyli gimnazjum.

Klasa sportowa nie spełniała wymagań dotyczących funkcjonowania oddziału sportowego w zakresie prowadzenia szkolenia sportowego w jednym lub kilku sportach, w co najmniej trzech kolejnych klasach szkoły danego typu, dla co najmniej 20 uczniów w oddziale. Powyższe spowodowało zawyżenie o 26 liczby uczniów przeliczonych wagą P17.

W uzasadnieniu organ nawiązał do podstawy prawnej tworzenia - w roku szkolnym 2016/2017 - oddziałów sportowych w szkole podstawowej oraz oddziałów sportowych w gimnazjum, którymi były przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 października 2012 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania oddziałów sportowych, szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego (Dz. U. poz. 1129).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia, oddziały sportowe mogą być tworzone w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych dla młodzieży. W oddziale sportowym jest prowadzone szkolenie sportowe w jednym lub kilku sportach, w co najmniej trzech kolejnych klasach szkoły danego typu, dla co najmniej 20 uczniów w oddziale. W myśl § 7 ust. 1 cyt. rozporządzenia, obowiązkowy tygodniowy wymiar godzin zajęć sportowych w oddziałach sportowych i szkołach sportowych wynosi co najmniej 10 godzin.

Oznacza to, że szkolenie sportowe, rozpoczęte np. we wrześniu 2016 r. przez uczniów danej klasy w szkole podstawowej/gimnazjum, powinno być kontynuowane przez tę klasę i trwać co najmniej trzy lata, tj. w roku szkolnym 2016/2017, 2017/2018 i 2018/2019. Utworzenie oddziału sportowego składającego się z uczniów różnych klas w tym samym roku szkolnym np. klasy lV, V i VI w roku 2016/2017 było niezgodne z cyt. rozporządzeniem.

W związku z powyższym, w ocenie Ministra, zawyżono liczbę uczniów przeliczeniowych o 13,0222, a tym samym zawyżono o kwotę 68.924 zł część oświatową subwencji ogólnej za rok 2017 dla Gminy D.

W dalszej części decyzji organ ustosunkował się do zarzutów Strony uznając je za bezzasadne.

Na decyzję Ministra z (...) października 2019 r., Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie:

- naruszenie przepisów postępowania tj. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji przez Ministra, podczas gdy nie odniósł się do wszystkich argumentów wskazanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a ponadto zdaniem Skarżącej nie zaistniały przesłanki do stwierdzenia, że nastąpiło zawyżenie części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2017;

- naruszenie art. 7a k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji rozstrzygnął na korzyść Strony wątpliwości pomimo braku definicji legalnej oddziału sportowego;

- naruszenie art. 7, art. 75 i art. 77 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w konsekwencji Organ wydał decyzję administracyjną jedynie na podstawie audytu przeprowadzonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w B.;

- naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 października 2012 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania oddziałów sportowych, szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego wraz z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty poprzez ich niewłaściwą wykładnię i zastosowanie w zakresie przyjęcia, iż oddział sportowy i klasa sportowa to pojęcia synonimiczne,

- art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego oraz przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 grudnia 2016 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2017 poprzez przyjęcie, że Skarżąca jest zobowiązana do zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2017, podczas gdy przedmiotowa subwencja była zgodna z przepisami ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty, wobec czego nie zachodzą przesłanki umożliwiające Ministrowi Finansów, Inwestycji i Rozwoju domaganie się zwrotu wypłaconej w tym zakresie części subwencji, tym samym Organ nieprawidłowo ustalił, że w systemie informacji oświatowej według danych na dzień 30 września 2016 r. błędnie stwierdzono brak spełnienia warunku ilościowego w wadze P8 uczniów niepełnosprawnych Niepublicznego Gimnazjum w P., a ponadto Organ dokonał niewłaściwej wykładni przepisów warunkujących istnienie oddziału sportowego w rozumieniu rozporządzenia w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania oddziałów sportowych, szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego, w zakresie liczby uczniów, których należało przeliczyć przez wagę P17.

Mając powyższe na uwadze Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającą oraz umorzenie postępowania w sprawie, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.

Oceniając zaskarżoną decyzję we wskazanym wyżej zakresie należy stwierdzić, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

W tym miejscu wskazać również należy, że zgodnie z art. 15zzs (4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374), niniejsza sprawa może być rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skierowanie sprawy do rozpoznania w przywołanym trybie zostało poprzedzone wyrażeniem zgody przez Skarżącą w tym zakresie.

Przechodząc do istoty sprawy należy zauważyć, że istotę sporu w rozpoznawanej sprawie stanowi ocena zasadności zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2017 r. Ramy materialnoprawne rozpoznawanej sprawy przedstawiają się następująco: zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (dalej zwana: "udjst") w przypadku, gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji:

1) zmniejsza o odpowiednią kwotę część oświatową subwencji ogólnej w zakresie subwencji na rok budżetowy oraz potrąca z kolejnej raty nienależnie otrzymaną kwotę, wynikającą ze zmniejszenia tej części subwencji, a jeżeli nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od jednej raty - wstrzymuje przekazywanie rat, bądź gdy nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od kwoty pozostałej do przekazania do końca roku budżetowego - wstrzymuje przekazywanie rat i zobowiązuje do zwrotu pozostałej części nienależnej kwoty części subwencji;

2) zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka ta dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot - w zakresie subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy.

Minister orzekł o zwrocie nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2017 r. w związku z tym, że uznał, iż nastąpiło nieprawidłowe jej naliczenie na skutek zawyżenia liczby uczniów w wadze P8 oraz w wadze P17, co spowodowało zawyżenie liczby tzw. uczniów przeliczeniowych o 13,0222. W ocenie Sądu stanowisko to jest prawidłowe. Sąd akceptuje przedstawione w decyzji ustalenia i pogląd prawny Ministra.

Podział części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2017 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, został dokonany przez Ministra Edukacji Narodowej zgodnie z art. 28 ust. 5 udjst, tzn. według algorytmu określonego w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 22 grudnia 2016 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2017. Algorytm przewidywał m.in. odrębne wagi P8 i P17. Zgodnie z opisami wagi:

P8 = 0,80 dodatkowo dla niepełnosprawnych uczniów w oddziałach integracyjnych w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach ponadgimnazjalnych (na podstawie orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy wymienionej w § 1 ust. 1) - wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy - N8,i, P17 = 0,20 dla uczniów oddziałów sportowych - N17,i.

Bezsporne w sprawie jest wykazanie przez Niepubliczne Gimnazjum z Oddziałami Integracyjnymi w P. w tabeli U.3.1 - Uczniowie według klas, zawodów lub specjalności, 2 oddziały integracyjne, w tym klasę II o liczbie uczniów 13 - w tym 3 uczniów niepełnosprawnych - która nie spełniała wymogu ilości uczniów w oddziale integracyjnym. Odwołując się bowiem do Ramowego statutu publicznego gimnazjum, stanowiącego załącznik Nr 3 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół należy przyjąć, że liczba uczniów w oddziale gimnazjum integracyjnego oraz w oddziale integracyjnym w gimnazjum ogólnodostępnym wynosi od 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. Skoro zatem liczba ogółem uczniów klasy II wynosiła 13 nie zostały zatem spełnione przesłanki powyższego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej, tym samym organ słusznie przyjął zawyżenie liczby uczniów o 3 przeliczonych wagą P8. Sąd w tym zakresie nie podziela argumentacji Strony zawartej w skardze o irrelewantnym znaczeniu liczby ogólnej uczniów gimnazjum w oddziale integracyjnym. Brak wymaganej liczby uczniów ogółem w oddziale integracyjnym nie pozwalało na zorganizowanie takiego oddziału (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2016 r., wydany w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2592/15).

W odniesieniu do ram prawnych zawyżenia liczby uczniów w wadze P17 należy odwołać się do treści rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 października 2012 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania oddziałów sportowych, szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego (Dz. U. poz. 1129). W świetle § 1 ust. 1 ww. oddziały sportowe mogą być tworzone w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych dla młodzieży. Treść § 2 stanowi zaś, iż w oddziale sportowym jest prowadzone szkolenie sportowe w jednym lub kilku sportach, w co najmniej trzech kolejnych klasach szkoły danego typu, dla co najmniej 20 uczniów w oddziale.

Przenosząc powyższe wywody na grunt niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że z zebranego materiału dowodowego bezspornie wynika, iż Szkoła Podstawowa w D. - wykazała 20 uczniów klasy sportowej w roku szkolnym 2016/2017, utworzonej z uczniów różnych klas ogólnych: IV - 2 uczniów, V - 9 uczniów i VI - 9 uczniów. Do klasy sportowej, która nie była kontynuacją klasy z poprzedniego roku szkolnego, doszło 2 uczniów z klasy IV i 3 nowych uczniów z obecnej klasy VI, a odeszło 11 uczniów z klasy VI, którzy ukończyli szkołę podstawową.

Gimnazjum w D. - wykazało zaś 26 uczniów klasy sportowej w roku szkolnym 2016/2017, utworzoną z uczniów klas ogólnych: la - 6 uczniów, Ib - 5 uczniów, Ila - 2 uczniów, Ilb - 1 ucznia, IlIa - 5 uczniów, Illb - 7 uczniów. Do klasy sportowej, która nie była kontynuacją klasy z poprzedniego roku szkolnego, doszło 11 uczniów, z klasy I i 5 nowych uczniów z obecnej klasy III, a odeszło 8 uczniów z klasy III, którzy ukończyli gimnazjum. W ocenie Skarżącego powyższe rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 października 2012 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania oddziałów sportowych, szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego nie wymaga, aby oddział sportowy był utworzony z uczniów tej samej klasy lub tego samego rocznika. Z taką interpretacją przepisów prawa, zaprezentowaną przez Stronę, Sąd się nie zgadza. Organ słusznie w odpowiedzi na skargę wskazuje, że z brzmienia tej normy prawnej nie wynika możliwość tworzenia oddziałów sportowych między klasowych lub między rocznikowych. Należy mieć bowiem na uwadze, że zgodnie z § 5 Załącznika Nr 2 (dot. szkoły podstawowej) oraz § 5 Załącznika Nr 3 (dot. gimnazjum) Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół podstawowa jednostką organizacyjna jest oddział. Pojęcie "klasy", w ocenie Sądu, należy zatem odnieść do oddziału na danym poziomie kształcenia. Mając na uwadze powyższe przepisy zaprezentowana wykładnia przez Stronę pozwalająca na utworzenie oddziału z różnych klas i różnych roczników jest błędna. Możemy w tym wypadku bowiem mówić jedynie o grupie międzyoddziałowej lub międzyklasowej, ale nie o oddziale.

W zakresie zarzutu dotyczącego art. 7a ustawy-kodeks postępowania administracyjnego Sąd w składzie niniejszym podziela pogląd, że w art. 7a § 1 k.p.a. nie chodzi o pojawienie się w ogóle wątpliwości interpretacyjnych, a o przypadki, w których pomimo użycia różnych metod wykładni, wciąż pozostają co najmniej dwa, równie uprawnione, sposoby rozumienia danego przepisu (tzw. pat interpretacyjny) (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2020 r., wydany w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2956/19). W przedmiotowej sprawie nie zachodzi zaś zdefiniowany powyżej pat interpretacyjny, a jedynie spór interpretacyjny, powszechnie występujący w sprawach administracyjnych. Organ swoją wykładnię oparł przede wszystkim na wykładni literalnej przepisu, tym samym w żadnym wypadku zarzut naruszenia art. 7a k.p.a. nie może mieć zastosowania w tej sprawie. Na marginesie należy zauważyć, że wbrew stanowisku Strony o zastosowaniu art. 7a k.p.a. z uwagi na brak legalnej definicji oddziału sportowego, art. 4 pkt 22 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe przez oddział sportowy należy rozumieć oddział szkolny, w którym są prowadzone zajęcia sportowe obejmujące szkolenie sportowe, zorganizowany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 18 ust. 5 tej ustawy.

Sąd nie dostrzega również naruszenia art. 7 k.p.a., art. 75 k.p.a. i art. 77 k.p.a. podniesionego w sprawie. Oparcie decyzji m.in. na ustaleniach audytu przeprowadzonego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, w ocenie Sądu, w żadnym wypadku nie narusza powyższych norm prawnych. Należy w tym zakresie zwrócić uwagę na treść art. 75 § 1 k.p.a., zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Nie można również pominąć, że zarzut ten nie jest przez Stronę w żaden sposób uzasadniony w skardze. Sąd nie stwierdza w szczególności zarzucanego, a mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § k.p.a. W szczególności w realiach sprawy organ zebrał wszystkie wymagane dokumenty i w sposób prawidłowy je ocenił. Zauważenia wymaga także, że w toku postępowania administracyjnego Minister podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zarówno w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, jak i odwoławczym, przeprowadzono postępowanie wyjaśniające oraz przed wydaniem decyzji umożliwiono stronie zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się, co do zebranego materiału dowodowego. Minister w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w zakresie objętym przedmiotowym postępowaniem, wynikającym z art. 37 ust. 1 pkt 2 udjst, obejmującym zwrot nienależnie uzyskanej kwoty - w części gminnej - części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2017.

Mając powyższe na względzie Sąd w żaden sposób nie stwierdził naruszenia przez Ministra powołanego art. 37 ust. 1 pkt 2 udjst. Organ bowiem w wypadku stwierdzenia nieprawidłowości przy np. naliczaniu subwencji jest zobowiązany do wydania decyzji dotyczącej zwrotu nienależnie uzyskanej subwencji. Decyzja taka ma charakter decyzji związanej a nie decyzji uznaniowej.

Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.