V SA/Wa 1451/17 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2590887

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2018 r. V SA/Wa 1451/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Zawiślak.

Sędziowie WSA: Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Izabella Janson.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w (...) z dnia (...) czerwca 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z (...) czerwca 2017 r. nr (...) Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z (...) kwietnia 2017 r. nr (...) w przedmiocie przyznania K. W. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016.

Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych:

w dniu (...) czerwca 2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek strony o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2016 wraz z załącznikami graficznymi.

W dniu (...) lipca 2016 r. w gospodarstwie rolnym należącym do strony przeprowadzona została przez inspektorów ARiMR kontrola w zakresie wymogów wzajemnej zgodności - kontrola kwalifikowalności do płatności związanych do zwierząt. Strona była obecna podczas kontroli i osobiście odebrała raport z czynności kontrolnych nr (...).

(...) grudnia 2016 r. w gospodarstwie należącym do strony Powiatowy Inspektorat Sanitarny przeprowadził kontrolę w siedzibie stada. Protokół z czynności kontrolnych nr (...), strona odebrała osobiście w dniu (...) grudnia 2017 r.

(...) lutego 2017 r. strona otrzymała raport z kontroli przeprowadzonej w należącym do niej gospodarstwie w zakresie kwalifikowalności powierzchni a (...) marca 2017 r., złożyła zastrzeżenia do powyższego raportu.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR (...) kwietnia 2017 r. wydał w sprawie decyzję, na mocy której przyznał wnioskodawcy płatności:

- jednolita płatność obszarowa - 7.088,90 zł,

- płatność za zazielenienie - 4.757,64 zł,

- płatność redystrybucyjna - 2.151,43 zł, płatność do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych - 1.978,92 zł oraz odmówił stronie przyznania:

- płatności do bydła

- płatności do krów oraz nałożył sankcje w wysokości 4.516,68 zł Strona złożyła odwołanie od decyzji z dnia (...) kwietnia 2017 r.

Organ II instancji decyzją z (...) czerwca 2017 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ wskazał, że tryb składania wniosków o przyznanie płatności oraz warunki uzyskania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 reguluje ustawa z 5 lutego.2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2017 poz. 278. Zgodnie z art. 6 ustawy, płatności bezpośrednie oraz płatność niezwiązana do tytoniu są przyznawane rolnikowi, jeżeli są spełnione warunki przyznania tych płatności określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na jej podstawie. Organ wskazał, że warunki przyznania płatności bezpośrednich reguluje treść art. 7 ust. 1 -3 ustawy, zaś zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, wysokość płatności obszarowej w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn powierzchni obszaru zatwierdzonego do danej płatności i stawki tej płatności na 1 ha tej powierzchni.

Organ wskazał, że strona zadeklarowała we wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 do jednolitej płatności obszarowej powierzchnię 15,92 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wyniosła 15,92 ha i została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W tym stanie rzeczy powierzchnia zatwierdzona do jednolitej płatności obszarowej wynosi 15,92 ha.

Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha w 2016 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2016 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2016 r. (Dz. U. poz. 1702) i wynosi 462,05 zł.

Organ wskazał, że początkowa kwota jednolitej płatności obszarowej wynosiła 7 355,84 zł lecz została ona pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) do tego rozporządzenia nr 809/2014 (i mającymi zastosowanie w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1306/2013 i rozporządzenia nr 639/2014) określonej w odniesieniu do 2016 r. w wysokości 1,353905%. Zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w przypadku stosowania współczynnika korygującego, każda płatność bezpośrednia (finansowana z budżetu wspólnotowego) jest zmniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności bezpośrednich. Mając na uwadze fakt, iż łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 16.578,52 zł, co przy kursie wymiany euro 4,3192 zł stanowi kwotę 3 838,33 euro, należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 1 838,33 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,353905%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 24,89 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla jednolitej płatności obszarowej wynosi 47,70 złotych. O kwotę tę została pomniejszona kwota jednolitej płatności obszarowej.

Nadto kwota płatności została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm lub wymogów. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 97 i 99 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 zmniejsza się całkowitą kwotę płatności, która ma być przyznana w roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. Kwota ta została pomniejszona na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. poz. 743 z późn. zm.) i art. 39 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/ o 3%. W związku z powyższym kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 219,24 zł. Kwota przyznanej jednolitej płatności obszarowej po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła 7.088,90 zł Organ wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatność za zazielenienie przysługuje rolnikowi, który spełnia minimalne wymagania do otrzymania płatności bezpośrednich. Zgodnie z art. 43 rozporządzenia (Unii) nr 1307/2013 płatność za zazielenienie jest przyznawana, jeżeli rolnik przestrzega praktyk korzystnych dla klimatu i środowiska, polegających na dywersyfikacji upraw, utrzymywaniu trwałych użytków zielonych oraz utrzymywaniu obszarów proekologicznych lub praktyk równoważnych. Organ stwierdził, że powierzchnia działek rolnych deklarowanych do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 15,92 ha, a zatem powierzchnia ta stanowi podstawę do przyznania płatności za zazielenienie.

Stawka płatności za zazielenienie do 1 ha w 2016 r. została określona na kwotę 310,10 zł. Początkowa kwota płatności za zazielenienie wynosiła 4 936,79 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego (32,01 zł) oraz nieprzestrzeganie norm lub wymogów (147,14 zł). W związku z powyższym kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 179,15 zł. Kwota przyznanej płatności za zazielenienie po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła 4.757,64 zł.

Organ wskazał, że płatność dodatkowa przysługuje rolnikowi, który spełnia minimalne wymagania dla przyznania płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 7 i 8 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z art. 14 ust. 1 tejże ustawy, płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu tego rolnika jest większa niż 3 ha i nie większa niż 30 ha oraz pomniejszona o 3 ha, czyli płatność dodatkowa może być przyznana maksymalnie do 27 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 15,92 ha a stawka płatności dodatkowej w 2016 r. w 2016 r. wynosi 172,79 zł.

Organ stwierdził, że początkowa kwota dla płatności dodatkowej wynosiła 2 232,45 zł, z tym, że została ona pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego (14,48 zł) i nieprzestrzeganie norm lub wymogów (66,54 zł). związku z powyższym kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 81,02 zł i wyniosła 2.151,43 zł.

Poza tym płatność związana do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki, o których mowa w art. 7 i 8 ustawy o płatnościach. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 do płatności związanej do roślin wysokobiałkowych jak również powierzchnia stwierdzona wynosiła 4,77 ha.

Stawka płatności związanej do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych do 1 ha w 2016 r. wynosi 430,49 zł. Początkowa kwota płatności do upraw roślin wysokobiałkowych wynosiła 2 053,44 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego (13,32 zł) i nieprzestrzeganie norm lub wymogów (61,20 zł). W związku z powyższym kwota przyznanej płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła 1.978,92 zł.

Organ wskazał także, że płatność związana do zwierząt gatunku bydło domowe przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności. Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługują płatności związane do zwierząt, jeżeli posiada przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, co najmniej 3 sztuki samic lub samców tego gatunku, których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy. Płatność do bydła, zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy o płatnościach, jest przyznawana maksymalnie do 30 sztuk zwierząt. Jednocześnie, zgodnie z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. poz. 351 z późn. zm.) płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których: - do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, - najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.

Organ wskazał, że we wniosku o przyznanie płatności do bydła zostało zadeklarowanych 3 zwierząt z gatunku bydło domowe (Bos taurus) o numerach: (...), (...),(...).

W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt do płatności ustalono, że do płatności kwalifikuje się 0.

Powodem odmowy przyznania płatności do bydła jest fakt stwierdzenia podczas kontroli przeprowadzonej w 2016 r. w gospodarstwie należącym do strony nieprawidłowości, które udokumentowano w raportach z czynności kontrolnych, przekazanych stronie. Inspektorzy terenowi w trakcie kontroli w gospodarstwie K. W. stwierdzili fakt wystąpienia następujących nieprawidłowości: w przypadku zwierząt o numerach (...),(...) stwierdzono iż zwierzęta utraciły dwa kolczyki i nie są identyfikowane za pomocą księgi rejestracji bydła i bazy IRZ lub innych metod ustanowionych w rozporządzeniu 1790/2000. Ponadto posiadacz zwierzęcia nie może udowodnić, że podjął działania w celu wyjaśnienia i naprawy tej sytuacji przed otrzymaniem powiadomienia o mającej nastąpić kontroli (błąd WPZ-BK 2)

Ponadto w przypadku wszystkich trzech zwierząt zadeklarowanych do płatności do bydła stwierdzono wystąpienie błędu WPZ-BK-3, tzn. zwierzęta nie są identyfikowane za pomocą kolczyków lub innych środków identyfikacji: za pomocą paszportu. Stwierdzono, iż zwierzęta nie są zarejestrowane w księdze rejestracji bydła i nie zostały należycie zgłoszone do bazy IRZ.

Ponadto sztuka bydła o nr (...) została wykluczona z płatności, ponieważ w dniu 15 maja roku składania wniosków ukończyła 24 mies. życia.

Organ stwierdził, że zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L 181 z 20 czerwca 2014 r., str. 48), pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt, co powoduje konieczność odmowy przyznania płatności związanej do zwierząt gatunku bydła domowe (Bos taurus).

W odniesieniu do płatności do krów organ przywołał przepisy mające zastosowanie do tej płatności i podał że przysługuje ona rolnikowi, który spełnia warunki z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności oraz jeśli spełnione są wymogi art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach, nadto jeśli spełnione są warunki z art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach, przy czym płatność do krów, zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest przyznawana maksymalnie do 30 sztuk zwierząt. Jednocześnie organ wskazał, że celem otrzymania płatności do krów muszą być spełnione warunki § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r.

Organ przypomniał, że we wniosku o przyznanie płatności do krów zostało zadeklarowanych 16 zwierząt z gatunku bydło domowe. W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt do płatności ustalono, że do płatności kwalifikuje się 2. Przy ustalaniu liczby zwierząt, zgodnie z art. 24 ust. 1 i art. 42 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UH) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L 227 z 31 lipca 2014 r., str. 69), uwzględniono również wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu.

Zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L 181 z 20 czerwca 2014 r., str. 48), pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt. Mając powyższe na uwadze do płatności do krów zatwierdzono 2 sztuk krów.

Strona we wniosku o przyznanie płatności do bydła, zadeklarowała 16 szt. zwierząt o numerach: (...).

Organ wskazał, że powodem odmowy przyznania płatności do krów jest fakt stwierdzenia podczas kontroli przeprowadzonej w 2016 r. w gospodarstwie należącym do strony następujących nieprawidłowości: w przypadku zwierząt o numerach: (...) stwierdzono, że zwierzęta utraciły dwa kolczyki i nie są identyfikowane za pomocą księgi rejestracji bydła i bazy IRZ lub innych metod ustanowionych w rozporządzeniu 1790/2000. Ponadto posiadacz zwierzęcia nie może udowodnić, że podjął działania w celu wyjaśnienia i naprawy tej sytuacji przed otrzymaniem powiadomienia o mającej nastąpić kontroli (błąd WPZ-BK 2)

Ponadto w przypadku 12 zwierząt zadeklarowanych do płatności do krów, stwierdzono wystąpienie błędu WPZ-BK 3, tzn., zwierzęta nie są identyfikowane za pomocą kolczyków lub innych środków identyfikacji: za pomocą paszportu. Powyższa nieprawidłowość dotyczy zwierząt o numerach: (...). Stwierdzono, iż zwierzęta nie są zarejestrowane w księdze rejestracji bydła i nie zostały należycie zgłoszone do bazy IRZ.

Ponadto stwierdzono wystąpienie błędu WPZ-BK-6, co oznacza że zapisy w księdze rejestracji bydła i zgłoszenia w bazie IRZ są niepoprawne i niespójne, co stwierdzono na podstawie paszportu bydła oraz próby dokumentów uzupełniających takich jak rachunki kupna i sprzedaży, świadectwa uboju, świadectwa weterynaryjne, dotyczące sześciu miesięcy poprzedzających kontrolę.

Biorąc pod uwagę powyższe obliczono, iż różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych kwalifikowanych we wniosku a liczbą zwierząt zatwierdzonych wynosi 14 szt. Wyliczony procent różnicy wynosi 100. Zgodnie z art. 31 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 640/2014 jeżeli stwierdzone nieprawidłowości dotyczą więcej niż trzech zwierząt i ustalony procent obniżki przekracza 50% rolnikowi odmawia się przyznania płatności oraz nakłada karę administracyjną w wysokości odpowiadającej kwocie przypadającej na stwierdzoną różnicę zwierząt. Mając na uwadze powyższe odmówiono przyznania płatności do krów i nałożono karę administracyjną w wysokości 4.516,68 zł.

Odnosząc się do zarzutów strony zawartych w odwołaniu organ podkreślił, że w sprawie znaczenie ma fakt, że przeprowadzone w gospodarstwie należącym do strony czynności kontrolne, jednoznacznie wykazały, że nie wypełnia ona obowiązków jakie nakłada na nią ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2015 r. poz. 1172) w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Dotyczy to m.in. obowiązku zgłaszania przez posiadacza zwierząt faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń właściwemu Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia wystąpienia zdarzenia jak również obowiązku prowadzenia księgi rejestracji zwierząt. Ponadto nieprawidłowości dotyczące gospodarstwa strony dotyczą zaniechania obowiązku właściwego oznakowania zwierząt i zgłaszania ich do rejestru. Jeśli chodzi o twierdzenia strony, że w odniesieniu do wymienionych powyżej zwierząt wszystkie niezgodności zostały wyjaśnione, to organ podkreślił, że fakt zgłoszenia zdarzeń dotyczących zwierząt oraz złożenia wniosków o wydanie duplikatów kolczyków nastąpił po ustawowo wyznaczonym terminie.

W tym stanie rzeczy organ uznał, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa.

Od decyzji Dyrektora strona złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzuciła naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego i brak zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz jego nierozpatrzenie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała swoja sytuację życiową oraz odniosła się do przebiegu kontroli wskazując, że w jej ocenie kontrolujący ze względu na brak odzieży ochronnej i odległość z jakiej dokonali oględzin stada, nie byli w stanie poczynić właściwych spostrzeżeń, które zostały przez nich zapisane w raporcie. Podniosła również, że kontrola nie była wcześniej zapowiedziana a nadto, że pierwsza kontrola została przeprowadzona zaraz po tym jak zgłosiła ona fakt kolczyków u bydła i oczekiwała na ich wydanie. W jej ocenie organ jest w posiadaniu dokumentacji dotyczącej tego zgłoszenia, przy czym kontrolujący nie chcieli wysłuchać jej zastrzeżeń. Nie zgodziła się również z twierdzeniami, że nieprawidłowo dokonywała wpisów w księdze rejestracji bydła i zgłoszeń w Bazie IRZ. Na przedmiotową okoliczność zaoferowała ksero księgi, której jednak nie dołączyła do skargi. Podkreśliła, że na 6 miesięcy przed kontrolą nie dokonała żadnego uboju bydła, nie otrzymała również żadnego świadectwa weterynaryjnego. Stwierdziła także - bez bliższego określenia konkretnych sztuk bydła, że nie wie dlaczego poprzedni właściciel sztuk bydła, które kupiła od niego, nie dokonał stosownych zgłoszeń do organu w zakresie koniecznych danych identyfikacyjnych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało uwzględnić. Sąd uznał za zasługujące na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, 77 § 1 k.p.a. jak również uznał, że naruszono treść art. 107 § 3 k.p.a. Należy wskazać bowiem, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia w sposób jednoznaczny na podstawie jakich konkretnie danych organ doszedł do ustaleń, które pozwoliły mu na dokonanie odmowy płatności w odniesieniu do 16 sztuk bydła domowego. Organ wprawdzie odwołuje się do wyników kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu ale z decyzji nie wynika jednoznacznie, z których konkretnie zapisów kontroli na miejscu, czy też danych zawartych w posiadanych przez organ dokumentach lub udostępnionych przez stronę, wynikała możliwość uznania, że na 16 sztuk bydła w 14 przypadkach doszło do opisywanych w decyzji nieprawidłowości.

Z treści protokołu z kontroli na miejscu z (...) lipca 2017 r. (k. 27 akt adm.) wynika, że w odniesieniu do bydła zgłoszonego we wniosku stwierdzono w dacie kontroli brak zwierzęcia w stadzie (2 sztuki), nadto w odniesieniu do 12 sztuk bydła o konkretnych numerach identyfikacyjnych stwierdzono, że dotyczą ich nieprawidłowości określonych kodami:

- WPZ-BK2 (tj. zwierzę utraciło dwa kolczyki nie jest identyfikowane za pomocą księgi rejestracji bydła, paszportu bydła i bazy IRZ lub innych metod ustanowionych w rozporządzeniu 1760/2000 i posiadacz zwierzęcia nie może udowodnić, iż podjął działania w celu naprawy tej sytuacji przed otrzymaniem powiadomienia o tej kontroli art. 30 ust. 4 lit. b rozporządzenia 640/2014);

- WPZ-BK-3 (tj. zwierzę nie jest zidentyfikowane za pomocą kolczyka/ów i paszportu lub zwierzę nie jest zarejestrowane w księdze rejestracji lub na dzień złożenia wniosku nie dokonano zgłoszenia zwierzęcia wymaganego na podstawie przepisów o identyfikacji rejestracji zwierząt - art. 42 ust. 2 pkt b rozporządzenia 809/2014).

W odniesieniu do pozostałych 2 zwierząt z poz. 7 i 13 nie stwierdzono powyższych uchybień.

Jednocześnie w tymże protokole (str. 23 akt adm.) znalazły się uwagi kontrolujących dotyczące stwierdzenia uchybienia oznaczonego kodem:

- BW4.1 w odniesieniu do zwierząt nr (...) i (...);

- BW3.4 dla sztuk bydła oznaczonych numerem (...) i (...);

- BW3.2 dla dziewięciu sztuk bydła bez wskazania ich numerów;

- BW3.1 dla sześciu sztuk bydła bez wskazania ich numerów. Nadto zaznaczono, że dla sztuk (...) oraz (...) producent nie posiada wpisów w KRSB oraz brak danych ubycia w ZSZiK. Rolnik nie posiada wiedzy i informacji dot. miejsca przebywania zwierząt.

Sąd stwierdza, że w świetle przedstawionych zapisów i uwag kontrolujących dotyczących uchybień związanych z identyfikacją zwierząt nie wiadomo jakie znaczenie i w odniesieniu do jakich zwierząt odnoszą się "uwagi" dotyczące kodów "BW" w przypadku liczbowego określenia zwierząt, którym przypisano powyższe kody w zestawieniu z nieprawidłowościami, określonymi kodami "WPZ" i jakie znaczenie mają one dla rozstrzygnięcia sprawy. Jest to istotne o tyle, że kody WPZ dotyczące braku kolczyków i braku możliwości identyfikacji zwierząt przy pomocy innych, pomocniczych środków powodują konsekwencje w postaci braku stwierdzenia danego zwierzęcia jako kwalifikującego się do płatności. Z treści protokołu kontroli o czym była mowa wyżej wynika bowiem, że w odniesieniu do zwierząt o konkretnie wskazanych numerach, które nie posiadały kolczyka lub dwóch kolczyków, kontrolujący stwierdzili brak "dodatkowych" dokumentów, przy pomocy których można zidentyfikować zwierzęta. Nie wiadomo jednak czy dokumentów tych w ogóle nie było, czy też nie zostały okazane przez kontrolowanego w dacie kontroli i jakich "dodatkowych" dokumentów nie było. Nie wiadomo też czy i jakich danych, które powinny znajdować się w komputerowej bazie danych prowadzonych przez organ, dotyczących konkretnych zwierząt, nie było, co na etapie wydawania decyzji, uniemożliwiło uznanie poszczególnych zwierząt za zidentyfikowane. Jest to o tyle istotne, że z art. 30 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 640/2014 wynika, że "W przypadku stwierdzenia niezgodności odnośnie do systemu identyfikacji i rejestracji bydła, stosuje się następujące przepisy:

a)

obecne w gospodarstwie bydło, które utraciło jeden z dwóch kolczyków, uznaje się za zatwierdzone, pod warunkiem że jest jednoznacznie i indywidualnie identyfikowalne przy pomocy innych elementów systemu identyfikacji i rejestracji bydła, o których mowa w art. 3 akapit pierwszy lit. b), c) i d) rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;

b)

obecną w gospodarstwie sztukę bydła, która utraciła dwa kolczyki, uznaje się za zatwierdzoną, pod warunkiem że jest wciąż identyfikowalna za pomocą rejestru, paszportu zwierzęcia, bazy danych lub innych metod ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000 oraz pod warunkiem że posiadacz zwierząt może udowodnić, iż podjął działania w celu naprawy tej sytuacji przed otrzymaniem powiadomienia o kontroli na miejscu;

c)

w przypadku gdy stwierdzone niezgodności dotyczą niepoprawnych wpisów do rejestru, paszportów zwierząt lub skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, lecz nie mają znaczenia dla celów weryfikacji zgodności z kryteriami kwalifikowalności innymi niż te, o których mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia, przedmiotowe zwierzę uznaje się za niezatwierdzone jedynie w przypadku, gdy takie niepoprawne wpisy wykryto w toku co najmniej dwóch kontroli w ciągu 24 miesięcy. We wszystkich pozostałych przypadkach przedmiotowe zwierzęta uznaje się za niezatwierdzone po pierwszym stwierdzeniu niezgodności."

Z treści zaś art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady wynika co następuje: System identyfikacji i rejestracji bydła obejmuje następujące elementy:

a)

środki identyfikacji mające na celu indywidualną identyfikację zwierząt;

b)

komputerowe bazy danych;

c)

paszporty zwierząt;

d)

indywidualne rejestry, prowadzone dla każdego gospodarstwa.

Ponadto zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że wszystkie zwierzęta w gospodarstwie identyfikuje się przy użyciu co najmniej dwóch środków identyfikacji wymienionych w załączniku I i zgodnie z przepisami przyjętymi na podstawie ust. 3 oraz zatwierdzonych przez właściwą władzę. Przynajmniej jeden ze środków identyfikacji jest widoczny i jest na nim umieszczony widoczny kod identyfikacyjny.

Zasady dotyczące gromadzenia danych dotyczących zwierząt przez ich posiadaczy w formie rejestru określone zostały w art. 7 ust. 1 wskazanego rozporządzenia, w ust. 3 tego przepisu określono obowiązki posiadacza dotyczące udostępniania danych przez posiadacza zwierząt, zaś w ust. 4 i 5 zasady i formę prowadzenia rejestru.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt tworzy się System Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt, który w odniesieniu do bydła obejmuje elementy, o których mowa w art. 3 rozporządzenia nr 1760/2000. W myśl art. 12 ust. 1 powyższej ustawy posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza kierownikowi biura w przypadku bydła informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 w terminie 7 dni - czyli wszyscy posiadacze zwierząt zobowiązani są do zgłaszania właściwym władzom wszystkich przemieszczeń do i z gospodarstwa oraz wszystkich przypadków urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie wraz z datami tych zdarzeń w maksymalnym terminie określonym przez dane państwo członkowskie, ten maksymalny termin wynosi co najmniej trzy dni i nie przekracza siedmiu dni od dnia jednego z tych zdarzeń, państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji z wnioskiem o przedłużenie maksymalnego siedmiodniowego terminu.

Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy należy wskazać, że z zarzutów strony, które wynikają już z odwołania wynika natomiast, że złożyła ona wnioski do Kierownika Biura o wydanie duplikatów zagubionych przez zwierzęta kolczyków oraz wyjaśniła i uzupełniła nieprawidłowości dotyczące zwierząt, co organ II instancji przyznaje ale stwierdza przy tym bez bliższego uzasadnienia, że strona dokonała tego po "ustawowym terminie", nie wskazując kiedy miało to miejsce i czego te uzupełnienia dotyczyły, w szczególności, czy miało to miejsce przed zapowiedzianą kontrolą stada.

Kwestia ta jest istotna ponieważ prawidłowe zgłoszenie przez stronę utraty kolczyków przez bydło powoduje w przypadku możliwości indywidualnej identyfikacji bydła (zwłaszcza gdy posiada drugi środek identyfikacji o jakim mowa w Załączniku I do rozporządzenia 1760/2014) konieczność wydania ich duplikatów i umożliwia jego oznakowanie. Należy zaznaczyć, że środki indywidualnej identyfikacji bydła są tylko jednym z elementów jego identyfikacji zgodnie z art. 3 rozporządzenia 1760/2000 - o czym była mowa wyżej. Wyjaśnienie kwestii o jakich pisała strona w odwołaniu i powtórzyła w skardze w zakresie zgłaszanych i wyjaśnianych przez nią w Biurze Powiatowym "nieprawidłowości" mogą zatem rzutować na to, czy rzeczywiście ilość niezatwierdzonego w stosunku do zadeklarowanego bydła powinna być na poziomie o jakim jest mowa w decyzji. Problem ten jest tym bardziej istotny, że przedmiotowe nieprawidłowości w zależności od ich wielkości mają wpływ nie tylko na odmowę przyznania pomocy ale i na wymierzenie sankcji. Nieprawidłowości te mają również jak wynika z treści decyzji organów wpływ na wysokość płatności bezpośrednich.

Zaznaczenia przy tym wymaga, że w dniu 13 grudnia 2016 r. kontrolę w siedzibie stada wykonał Powiatowy Inspektorat Weterynaryjny, który skontrolował stado i wobec 10 sztuk bydła stwierdził brak nieprawidłowości, w tym dla ośmiu sztuk o identycznych numerach jak zgłoszonych we wniosku o płatności (poz. 2 i od 4 do 11 k.45), co do dwóch zgłoszonych do płatności zapisano, że nie stwierdzono zwierzęcia w stadzie (poz. 1 i 3) przy czym na str. 40 zapisano dodatkowe - niezbyt czytelne uwagi do 3 sztuk w tym do poz. 1 i 3. Tym bardziej więc kwestię "nieprawidłowości", które rzutowały na treść decyzji należało wyjaśnić.

Mając powyższe okoliczności na uwadze konieczne jest wyjaśnienie niejasności dotyczących zgłoszonych zwierząt w zakresie ich identyfikowalności ponieważ może to mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy konieczne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji celem ponownego rozpatrzenia sprawy, w ramach którego organ dokona ponownej analizy protokołów kontroli, wyjaśni kiedy i o co ubiegała się skarżąca w odniesieniu do zgłoszonych krów, w szczególności, czy utratę kolczyków zgłosiła do Kierownika Biura przed datą kontroli, jakie zapisy mające znaczenie dla sprawy zawierał w dacie kontroli rejestr prowadzony przez stronę, czy strona posiadała paszporty bydła i co konkretnie znaczy stwierdzenie dotyczące niespójności danych w odniesieniu do poszczególnych zwierząt i jakie dane widniały w komputerowej bazie danych prowadzonej przez Kierownika Biura na datę kontroli, czy pozwalały one na indywidualną identyfikację zwierząt. Organ wyjaśni również kwestie zgłaszania przez stronę zdarzeń związanych z przemieszczaniem bydła jak również zdarzeń takich jak narodziny, sprzedaż itp. w odniesieniu do konkretnych sztuk bydła jeśli stawia takie zarzuty - zwłaszcza w świetle dokumentu z k.36 akt adm, z którego wynika, że skarżąca co do zasady zgłaszała takie okoliczności w odniesieniu do posiadanego bydła jakkolwiek dokument ten dotyczy innych sztuk. W ocenie Sądu dopiero wyjaśnienie przedstawionych kwestii ewentualnie innych mających znaczenie dla sprawy pozwoli na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia. Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c uchylił zaskarżoną decyzję.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.